Proverbs 12

Burmese 1928

← Chapter 11 Jump to: Chapter 13 →

1ဆုံး မ ခြင်း ကို နှစ် သက် သော သူ သည်၊ အ သိ ပ ညာ ကို နှစ် သက် ၏။ ပဲ့ ပြင် ခြင်း ကို မုန်း ထား သူ မူ ကား၊ ဉာဏ် တုံး ၏။

2သူ တော် ကောင်း သည်၊ ထာ ဝ ရ ဘု ရား ထံ မှ ကျေး ဇူး တော် ကို ခံ စား ရ လိမ့် မည်။ အ ဆိုး ကြံ စည် သူ့ ကို မူ ကား၊ အ ပြစ် စီ ရင် တော် မူ လိမ့် မည်။

3ဒု စ ရိုက် အား ဖြင့် လူ သည်၊ ဆောက် တည် ရာ မ ရ။ ဖြောင့် မတ် သော သူ တို့၏ အ မြစ် မူ ကား၊ မ ရွေ့ ရ။

4နှ လုံး ရည် ကောင်း သော မိန်း မ သည်၊ လင်၌ ဦး ရစ် သ ဖွယ်၊ အ ရှက် ခွဲ သော မိန်း မ ကား၊ လင်၌ အ ရိုး များ ဆွေး မြေ့ ဖွယ် ဖြစ် ၏။

5သူ တော် ကောင်း တို့၏ အ ကြံ အ စည် သည်၊ တော် မှန်၏။ လူ ဆိုး တို့ ပေး သော အ ကြံ မူ ကား၊ လှည့် စား တတ် ၏။

6လူ ဆိုး တို့၏ စ ကား သည်၊ အ သွေး သွန်း ရန် ချောင်း မြောင်း ရာ အ ကြောင်း ဖြစ်၏။ ဖြောင့် မှန် သူ တို့၏ နှုတ် မူ ကား၊ ကိုယ် ကို လွတ် မြောက် စေ လိမ့် မည်။

7လူ ဆိုး တို့ သည်၊ လဲ ပြို လျင် ပျောက် ပျက် ကြ လေ ပြီ။ သူ တော် ကောင်း တို့၏ အိမ် မူ ကား၊ တည် မြဲ လိမ့် မည်။

8လူ သည် သ တိ ပ ညာ ရှိ သည် နှင့် အ မျှ၊ ချီး မွမ်း ခြင်း ကို ခံ ရ၏။ မှောက် မှား သော သ ဘော ရှိ သူ ကား၊ မ ထီ မဲ့ မြင် ပြု ခြင်း ကို ခံ ရ၏။

9စား ရန် မ ရှိ လျက် ဂုဏ် လုပ် သော သူ ထက်၊ ကျွန် ပိုင် ဖြစ်၍ ဂုဏ် မ လုပ် သော သူ သည် မြတ် ၏။

10သူ တော် ကောင်း သည်၊ ကိုယ်၏ တိ ရ စ္ဆာန် ကို ထောက် ညှာ တတ်၏။ လူ ဆိုး တို့၏ က ရု ဏာ ဟူ သ မျှ ကား၊ ရက် စက် ခြင်း တည်း။

11လယ် ယာ လုပ် သော သူ သည်၊ အ စာ နှင့် ရောင့် ရဲ ရ၏။ အ လ ဟဿ နောက် သို့ လိုက် သွား သော သူ မူ ကား ဉာဏ် နှင့် ကင်း၏။

12လူ ဆိုး သည်၊ မ သူ တော် တို့၏ ကျော့ ကွင်း ကို နှစ် သက် တတ်၏။ သူ တော် ကောင်း တို့၏ အ မြစ် မူ ကား၊ အ ပင် ပေါက် တတ်၏။

13လွန် ကျူး သော စ ကား ကို ဆို ရာ တွင်၊ ဆိုး သော ကျော့ ကွင်း ရှိ၏။ ဖြောင့် မတ် သော သူ မူ ကား၊ အ ကျဉ်း အ ကျပ် မှ ထွက် မြောက် လိမ့် မည်။

14လူ သည် နှုတ်၏ အ သီး နှင့် အ ညီ၊ အ ကောင်း နှင့် ရောင့် ရဲ ရ လိမ့် မည်။ လက် ဖြင့် ပြု လုပ် သည် နှင့် အ မျှ လည်း၊ ဆပ် ပေး ခြင်း ကို ခံ ရ လိမ့် မည်။

15လူ မိုက် သည် ကိုယ့် အ လေ့ လာ မှန် သည် ဟု ထင် မြင် တတ်၏။ ပ ညာ ရှိ မူ ကား၊ အ ကြံ ပေး ရာ ကို ဆင် ခြင် လိမ့် မည်။

16လူ မိုက်၏ အ မျက် ဒေါ သ သည်၊ ရုတ် တ ရက် ထင် ရှား၏။ လိ မ္မာ သော သူ မူ ကား၊ အ ရှက် ကို ဖုံး တတ် ၏။

17မှန် ကန် ရာ ကို ပြော ဆို သော သူ သည်၊ ဖြောင့် မတ် ရာ ကို လည်း‌ ကောင်း၊ မ မှန် သော သက် သေ သည်၊ လိမ် လည် ရာ ကို လည်း‌ ကောင်း၊ ထွက် ဆို တတ် ၏။

18သန် လျက် နှင့် ထိုး သ ကဲ့ သို့၊ မ စဉ်း စား ဘဲ ပြော ဆို တတ် သော သူ ရှိ၏။ ပ ညာ ရှိ တို့ လျှာ မူ ကား၊ သန် မာ ခြင်း သို့ ရောက် စေ တတ် ၏။

19သ စ္စာ နှုတ် ခမ်း သည်၊ အ စဉ် မြဲ ၏။ မု သာ လျှာ မူ ကား၊ ခ ဏ မျှ သာ တည် ၏။

20အ ဆိုး ကို ကြံ စည် သူ တို့၏ စိတ် ထဲ၌၊ လှည့် စား ခြင်း ရှိ၏။ ရန် ငြိမ်း ရန် အ ကြံ ပေး သူ တို့ ၌ မူ ကား၊ ရွှင် လန်း ရာ အ ကြောင်း ရှိ၏။

21သူ တော် ကောင်း သည်၊ ဒု က္ခ နှင့် ကြုံ ကြိုက် ရ မည် မ ဟုတ်။ လူ ဆိုး တို့ မူ ကား၊ ဘေး ဥ ပဒ် နှင့် ပြည့် လျက် ရှိ ၏။

22မု သာ သုံး သော နှုတ် ခမ်း သည်၊ ထာ ဝ ရ ဘု ရား မျက် မှောက် တော် ၌ စက် ဆုပ် ရွံ ရှာ ဖွယ်၊ သ စ္စာ စောင့် သော သူ တို့ သည်၊ နှစ် သက် တော် မူ ဖွယ် ဖြစ် ကြ ၏။

23လိ မ္မာ သော သူ သည်၊ ကိုယ်၏ အ သိ ပ ညာ ကို ပင် သို ဝှက် တတ် ၏။ မိုက် မဲ သော သူ တို့ မူ ကား၊ ကိုယ်၏ မိုက် မဲ ခြင်း ကို ဖော် ပြ တတ် ၏။

24လျင် သော လက် ဖြင့် လုပ် ကိုင် သူ သည်၊ အ စိုး ရ လိမ့် မည်။ ပျင်း ရိ သော သူ မူ ကား၊ အ မှု ထမ်း ရ ၏။

25စိုး ရိမ် သော စိတ် သည်၊ ကိုယ် ကို ညှိုး ငယ် စေ တတ်၏။ ကျေး ဇူး စ ကား မူ ကား၊ ရွှင် လန်း စေ တတ် ၏။

26သူ တော် ကောင်း သည်၊ အ ပေါင်း အ ဖော် အား လမ်း ပြ တတ်၏။ လူ ဆိုး၏ အ လေ့ အ လာ မူ ကား၊ ကိုယ် ကို မှောက် မှား စေ တတ် ၏။

27ပျင်း ရိ သော သူ သည်၊ ကိုယ့် အ ဖို့ အ မဲ ဟင်း လျာ ကို မ ရှာ။ လုံ့ လ ဝိ ရိ ယ မူ ကား၊ လူ၌ အ ဖိုး ထိုက် သော ဘ ဏ္ဍာ ဖြစ်၏။

28ဖြောင့် မတ် ခြင်း တ ရား လမ်း၌ အ သက် တည်၍၊ သေ ဘေး နှင့် လွတ် ကင်း ချမ်း သာ ရ ၏။

← Chapter 11 Jump to: Chapter 13 →