Proverbs 8

Burmese 1928

← Chapter 7 Jump to: Chapter 9 →

1ဉာဏ် ပ ညာ သည် ခေါ် လျက်၊ ဉာဏ် ပ ဋိ ဘာန် လည်း စ ကား သံ ကို လွှင့် လျက် နေ သည် မ ဟုတ် လော။

2လမ်း အ နီး မြင့် ရာ အ ထွဋ် အ ထိပ် ကိုလည်း‌ ကောင်း၊ လမ်း ဆုံ တွင်လည်း‌ ကောင်း၊ ရပ် နေ ၏။

3မြို့ တံ ခါး အ နီး၊ တံ ခါး ဝ သို့ ဝင် ရောက် ရာ တွင်၊

4ကြွေး ကြော် သည် မှာ၊ အ ချင်း လူ မြတ် တို့၊ သင် တို့ အား ငါ ခေါ်၏။ လူ ယုတ် တို့ အား လည်း၊ ငါ မြွက် ဆို ၏။

5မ လိ မ္မာ သူ တို့၊ အ လိ မ္မာ ဉာဏ် ကို နား လည် ၍၊ မိုက် မဲ သူ တို့၊ နား လည် သော စိတ် ကို ရ ရှိ ကြ လော့။

6နား ထောင် ကြ။ ထူး မြတ် သော စ ကား ကိုငါ ကြော် ငြာ လျက်၊ တော် မှန် ညီ ညွတ် ခြင်း ကို လည်း ငါ နှုတ် မြွက် မည်။

7သ မ္မာ တ ရား ကို သာ ငါ မြွက် ဆို၍၊ ဆိုး သွမ်း ခြင်း ကား၊ ငါ့ နှုတ် ခမ်း တွင် ရွံ ရှာ ဖွယ် ဖြစ်၏။

8ငါ နှုတ် မြွက် သ မျှ သော စ ကား သည် ဖြောင့် မှန် ၍၊ ကောက် ကျစ် စဉ်း လဲ ခြင်း နှင့် ကင်း စင် လျက်၊

9နား လည် သော သူ အ သိ ပ ညာ ကို တွေ့ ရ သော သူ တို့၌၊ တော် မှန် ညီ ညွတ် လျက် ရှိ၏။

10ငွေ့ အ ရင်၊ ငါ၏ ဆုံး မ သွန် သင် ခြင်း ကို လည်း‌ ကောင်း၊ ချွတ် ပြီး သော ရွှေ့ အ ရင်၊ အ သိ ပ ညာ ကို လည်း‌ ကောင်း၊ ခံ ယူ ကြ လော့။

11ဉာဏ် ပ ညာ သည် ပ တ္တ မြား ထက် မွန် မြတ် သ ဖြင့်၊ နှစ် သက် သ မျှ အ ခြား အ ရာ များ လည်း မ ပြိုင် မ နှိုင်း ရာ၊

12ငါ့ ပ ညာ သည်၊ အ လိ မ္မာ ဉာဏ်၌ တည် လျက်၊ ထိုး ထွင်း သော အ တတ် ကို ရှာ တွေ့ ရ ၏။

13ထာ ဝ ရ ဘု ရား ကို ခန့် ညား သော သ ဘော ကား။ ဒု စ ရိုက် ကို မုန်း ထား ခြင်း တည်း။ မာ န ကြီး ခြင်း နှင့် မောက် မာ ခြင်း ကို လည်း‌ ကောင်း၊ မ ကောင်း သော အ လေ့ အ လာ နှင့် ကောက် ကျစ် သော နှုတ် ကိုလည်း‌ ကောင်း၊ ငါ မုန်း ထား ၏။

14ကြံ စည် ခြင်း နှင့် အ မျှော် အ မြင် ပ ညာ သည် ငါ၌ ရှိ၏။ ငါ သည် အ စွမ်း သ တ္တိ နှင့် ပြည့် စုံ လျက်၊ ဉာဏ် ပ ဋိ ဘာန် ဖြစ် သ တည်း။

15ဘု ရင် မင်း တို့ သည်၊ ငါ့ ကြောင့် စိုး စံ ရ လျက်၊ မှူး မတ် တို့ လည်း၊ ဓ မ္မ သတ် ကို စီ မံ ရ ကြ၏။

16မင်း အ ရာ ရှိ မှ စ၍၊ မှူး မတ် နှင့် မြေ ပေါ် ရှိ တ ရား သူ ကြီး အ ပေါင်း တို့ သည်၊ ငါ့ ကြောင့် အ စိုး ရ ကြ ၏။

17ငါ့ အား ချစ် ခင် သူ တို့ ကို ငါ ချစ် ခင် လျက်၊ စိတ် ဇော နှင့် ရှာ ဖွေ သူ တို့ သည် ငါ့ ကို တွေ့ ရ ကြ၏။

18ကြွယ် ဝ ခြင်း နှင့် ဂုဏ် အ သ ရေ သည် လည်း‌ ကောင်း၊ စည်း စိမ် ထူး နှင့် ကောင်း စား ခြင်း သည် လည်း‌ ကောင်း၊ ငါ၌ ရှိ ၏။

19ငါ ပေး သော အ ကျိုး သည်၊ ရွှေ ထက် လည်း‌ ကောင်း၊ ရွှေ စင် ထက် လည်း‌ ကောင်း၊ မွန် မြတ်၏။ ငါ့ ကြောင့် ရ သော ဘ ဏ္ဍာ လည်း၊ ချွတ် ပြီး သော ငွေ ထက် မွန် မြတ် ၏။

20ငါ့ ကို ချစ် ခင် သော သူ တို့ သည်၊ အ ပိုင် ရ သည့် ပြင်၊ ဘ ဏ္ဍာ တိုက် များ ကို လည်း ပြည့် ဝ စေ ရန်၊ ဖြောင့် မတ် ခြင်း လမ်း၊ တ ရား သ ဖြင့် စောင့် ခြင်း လမ်း များ အ လယ် တွင် ငါ လျှောက် သွား တတ်၏။

22ထာ ဝ ရ ဘု ရား သည်၊ မ ဆွ က အ မှု တော် အ စ၊ အ လေ့ တော် အ ဦး အ ဖြစ် ဖြင့်၊ ငါ့ ကို ဖြစ် စေ တော် မူ၏။

23မြေ ကြီး မ ဖြစ် မီ ရှေး မ ဆွ အ န န္တ ကာ လ မှ စ၍၊ ငါ တည် ရ၏။

24သ မု ဒ္ဒ ရာ နှင့်၊ ပြည့် လျှံ သော စမ်း ရေ သည် မ ဖြစ် မီ ငါ ပေါက် ဖွား ရ ၏။

25တောင် ကြီး တောင် ငယ် မ တည် မီ၊ မြေ ကြီး နှင့် စား ကျက် များ ကို မ ဆို ဘဲ၊ မူ လ မြေ မုန့် ကို မျှ ဖန် ဆင်း တော် မ မူ မီ၊ ငါ ပေါက် ဖွား ရ ၏။

27မိုး ကောင်း ကင် ကို တည် စေ၍၊ သ မု ဒ္ဒ ရာ မျက် နှာ ပြင် အ ဝန်း ကို သတ် မှတ် တော် မူ သော အ ခါ၊

28အ ထက် မိုး ကောင်း ကင် ကို ခိုင် ခံ့ စေ လျက်၊ ရေ ထု ရေ ပေါက် အား ကြီး စေ တော် မူ သော ကာ လ၊

29ရေ သည် အ မိန့် တော် ကို မ ကျူး လွန် ရ အောင် ပင် လယ် ကို ပိုင်း ခြား၍၊ မြေ ပ ထ ဝီ အ ခြေ အ မြစ် ကို လည်း စီ မံ တော် မူ သော အ ခါ၊ ငါ ရှိ ခဲ့ ပြီ။

30ထို အ ခါ၊ ငါ သည် မျက် မှောက် တော် တွင် မ ပြတ် ရွှင် လန်း လျက်၊ ကိုယ် တော် မွေ့ လျော် ရာ ဖြစ် သော ဗိသု ကာ အ ဖြစ် ဖြင့် အ ပါး တော်၌ အ စဉ် နေ ရ လျက်၊

31ဖန် ဆင်း တော် မူ သော လော က မြေ ကြီး ၌ ရွှင် လန်း၍၊ လူ့ သား တို့ အ တွက် မွေ့ လျော် ရ၏။

32သို့ ဖြစ်၍ ငါ့ သား တို့၊ ငါ၏ နည်း များ ကို စောင့် ရှောက် သော သူ တို့၌ မင်္ဂ လာ ရှိ သော ကြောင့်၊ နား ထောင် ကြ လော့။

33ဆုံး မ သွန် သင် ခြင်း ကို မ ပယ် ဘဲ နာ ခံ လျက်၊ ပ ညာ ကို ရ ရှိ ကြ လော့။

34ငါ့ တံ ခါး အ နီး တံ ခါး တိုင် နား မှာ၊ နေ့ စဉ် စောင့် မျှော် လျက်၊ ငါ့ စ ကား ကို နား ထောင် သော သူ၌ မင်္ဂ လာ ရှိ၏။

35အ သို့ ဆို သော်၊ ငါ့ ကို ရှာ တွေ့ သော သူ သည်၊ အ သက် ချမ်း သာ ရာ ကို တွေ့ ရ သည့် ပြင်၊ ထာ ဝ ရ ဘု ရား ထံ မှ ကျေး ဇူး တော် ကို လည်း ခံ စား ရ လိမ့် မည်။

36ငါ နှင့် လွဲ သော သူ မူ ကား၊ ကိုယ့် အ သက် ကို ရက် စက်၍၊ မုန်း ထား သူ ရှိ သ မျှ တို့ လည်း၊ သေ ခြင်း ကို နှစ် သက် ရာ ရောက် ပြီ ဟု ကြွေး ကြော် လေ ၏။

← Chapter 7 Jump to: Chapter 9 →