Proverbs 16

Burmese 1928

← Chapter 15 Jump to: Chapter 17 →

1စိတ် နှ လုံး အ ကြံ အ စည် များ သည်၊ လူ တို့ နှင့် ဆိုင် သော် လည်း၊ လျှာ ဖြင့် ပြန် ပြော ခွင့် ကို၊ ထာ ဝ ရ ဘု ရား သ နား တော် မူ ၏။

2လူ သည်၊ ကိုယ့် အ လေ့ အ လာ ရှိ သ မျှ စင် ကြယ် သည် ဟု ထင် မြင် သော် လည်း၊ ထာ ဝ ရ ဘု ရား မူ ကား၊ စိတ် သ ဘော ကို ချိန် တွယ် တော် မူ၏။

3သင့် အ မူ အ ရာ ကို၊ ထာ ဝ ရ ဘု ရား အား လွှဲ အပ် လော့။ အ ကြံ အ စည် များ သည်၊ အ ထ မြောက် လိမ့် မည်။

4အ ရာ ခပ် သိမ်း ကို၊ ဆိုင် ရာ အ ဖို့ အ လို့ ငှာလည်း‌ ကောင်း၊ လူ ဆိုး ကို ပင်၊ ဒဏ် ခံ ရ သော အ ဖို့ အ လို့ ငှာလည်း‌ ကောင်း၊ ထာ ဝ ရ ဘု ရား ဖန် ဆင်း တော် မူ ၏။

5စိတ် နေ မြင့် သူ ရှိ သ မျှ တို့ သည်၊ ထာ ဝ ရ ဘု ရား၏ မျက် မှောက် တော်၌ စက် ဆုပ် ရွံ ရှာ ဖွယ် ဖြစ်၏။ အ ပြစ် ဒဏ် နှင့် လည်း၊ မု ချ မ ကင်း မ လွတ် ရ ကြ။

6သ စ္စာ နှင့် မေ တ္တာ ကျေး ဇူး အား ဖြင့် ဒု စ ရိုက် အ ပြစ် ပြေ လွှတ် ရ၏။ ထာ ဝ ရ ဘု ရား ကို ခန့် ညား ခြင်း အား ဖြင့် လည်း၊ ဆိုး သွမ်း ခြင်း ကို လွှဲ ရှောင် လိမ့် မည်။

7လူ့ အ လေ့ အ လာ များ ကို၊ ထာ ဝ ရ ဘု ရား နှစ် သက် တော် မူ လျှင်၊ ရန် သူ တို့ ကို ပင်၊ ထို သူ နှင့် သင့် တင့် စေ တော် မူ ၏။

8မ တ ရား သ ဖြင့် ရ သော အ စီး အ ပွား များ စွာ ထက်၊ တ ရား သ ဖြင့် ရ သော အ နည်း ငယ် သည် သာ၍ မြတ် ၏။

9လူ သည်၊ ကိုယ့် အ လေ့ အ လာ များ ကို ကြံ စည် ရ သော် လည်း၊ ခြေ လှမ်း များ ကို၊ ထာ ဝ ရ ဘု ရား စီ စဉ် တော် မူ၏။

10ဘု ရင် မင်း၏ နှုတ် ခမ်း၌၊ ဗျာ ဒိတ် တော် တည် သည် ဖြစ်၍၊ တရား ဆုံး ဖြတ် ရာ တွင်၊ နှုတ် တော် မ မှား မ ယွင်း တတ်။

11မှန် ကန် သော ချိန် ခွင် နှင့် ရာ ဇူ ကို၊ ထာ ဝ ရ ဘု ရား စီ ရင်၍၊ အိတ်၌ ပါ သ မျှ သော အ လေး များ ကို လည်း၊ ပြု ပြင် တော် မူ၏။

12ရာ ဇ ပ လ္လင် သည်၊ ဖြောင့် မတ် ခြင်း အား ဖြင့် တည် မြဲ သော ကြောင့်၊ ဒု စ ရိုက် မှု ကို၊ ဘု ရင် မင်း တို့ ရွံ ရှာ တတ် ကြ၏။

13ဖြောင့် မတ် သော နှုတ် ခမ်း သည်၊ ဘု ရင် မင်း တို့ နှစ် သက် ဖွယ် ဖြစ်၍၊ မှန် ကန် စွာ ပြော သော သူ့ ကို ချစ် တတ် ကြ ၏။

14ဘု ရင် မင်း အ မျက် မာန် သည်၊ သေ မင်း၏ တ မန် သ ဖွယ် ဖြစ် သော ကြောင့်၊ ပ ညာ ရှိ ဖြေ လိမ့် မည်။

15ဘု ရင် မင်း၏ မျက် နှာ တော် ကြည် သော အား ဖြင့်၊ အ သက် ချမ်း သာ ရ၍၊ ကျေး ဇူး တော် သည်၊ မိုး နှောင်း မိုး သား သ ဖွယ် ဖြစ် ၏။

16ဉာဏ် ပ ညာ ကို ရ ခြင်း သည် ရွှေ ထက် လည်း‌ ကောင်း၊ ဉာဏ် ပ ဋိ ဘာန် ကို ရွေး ရ ခြင်း သည် ငွေ ထက် လည်း‌ ကောင်း၊ သာ ၍ မြတ် ၏။

17ဖြောင့် သူ တို့ လိုက် သော လမ်း မ သည်၊ ဆိုး သွမ်း ရာ ကို လွှဲ ရှောင် ခြင်း တည်း။ ကိုယ် အ လေ့ အ လာ ကို စောင့် ထိန်း သော သူ သည်၊ အ သက် ကို စောင့် ရှောက် ရာ ရောက် ၏။

18မာန် မာ န၏ အ ကျိုး ဆက် သည်၊ ကျိုး ပျက် ခြင်း၊ စိတ် နေ မြင့် ခြင်း၏ အ ကျိုး ဆက် လည်း၊ ပြို လဲ ခြင်း တည်း။

19မာ န ကြီး သူ တို့ နှင့် အ တူ လက် ရ ဥ စ္စာ ကို ဝေ မျှ ခြင်း ထက်၊ ဆင်း ရဲ သူ တို့ နှင့် အ တူ စိတ် နှိမ့် ချ ရ ခြင်း သည် သာ ၍ မြတ် ၏။

20နှုတ် က ပတ် တော် ကို စဉ်း စား နား လည် သော သူ သည်၊ ကောင်း စား ရ လိမ့် မည်။ ထာ ဝ ရ ဘု ရား ၌ ကိုး စား သော သူ လည်း၊ မင်္ဂ လာ ရှိ ၏။

21ပ ညာ ရှိ သူ့ ကို၊ ဉာဏ့် ရှင် ဟု ခေါ် ဝေါ် ကြ လိမ့် မည်။ ချို သော နှုတ် စ ကား အား ဖြင့် လည်း၊ သွန် သင် ခွင့် တိုး ပွား လိမ့် မည်။

22သ တိ ပ ညာ သည်၊ ပိုင် ဆိုင် သူ တို့ အ ဖို့ အ သက် စမ်း ရေ သ ဖွယ် ဖြစ်၏။ လူ ဗာ လ တို့၏ မိုက် မဲ မှု ကား၊ ကိုယ် ကို ဆုံး မ ခြင်း တည်း။

23ပ ညာ ရှိ၏ နှ လုံး သည်၊ ကိုယ် နှုတ် ကို သွန် သင်၍၊ ဩ ဝါ ဒ ကို လည်း နှုတ် ခမ်း တွင် တိုး တက် စေ လိမ့် မည်။

24ချို သော စ ကား များ သည်၊ ပျား လ ပို့ ကဲ့ သို့ ဖြစ် သ ဖြင့် အ သက်၌ အေး မြ၍၊ အ ရိုး သန် မာ ခြင်း အ ကြောင်း လည်း ဖြစ် ၏။

25လမ်း တစ် လမ်း သည်၊ လူ့ မျက် မှောက်၌ ဖြောင့် မှန် ဟန် ရှိ သော် လည်း၊ အ ဆုံး၌ မူ ကား၊ သေ ရ ခြင်း လမ်း ဖြစ်၏။

26လုပ် ကိုင် သူ သည်၊ ခံ တွင်း၏ နှိုး ဆော် ခြင်း ကြောင့်၊ လို ပတ် ရှိ သည့် အ တိုင်း လုပ် ကိုင် ရ လေ ၏။

27တ ရား မဲ့ သူ သည်၊ အ ဆိုး ကို ကြံ စည်၍၊ နှုတ် ခမ်း တွင် လည်း၊ လောင် တတ် သော မီး သ ဖွယ် ရှိ၏။

28ကောက် ကျစ် သော သူ သည် လည်း၊ ရန် တွေ့ ခြင်း ကို ဖြစ် ပွား စေ ၍၊ ကုန်း ချော သူ သည် လည်း၊ မိတ် ပျက် စေ တတ် ၏။

29ကြမ်း ကြုတ် သော သူ သည်၊ အ ပေါင်း အ ဖော် ကို သွေး ဆောင် သ ဖြင့်၊ မ ကောင်း သော လမ်း သို့၊ လိုက် သွား စေ တတ် ၏။

30မျက် စိ မှိတ် သော သူ သည်၊ ကောက် ကျစ် ခြင်း ကို ကြံ စည် တတ်၏။ နှုတ် ခမ်း ပိမ့် သော သူ လည်း၊ မ ကောင်း မှု ကို ပြီး စီး စေ တတ်၏။

31ဖြူ သော ဆံ ပင် သည်၊ ဘုန်း သ ရ ဖူ ဖြစ် သည့် ပြင်၊ ဖြောင့် မတ် ခြင်း တ ရား လမ်း တွင် လည်း၊ တည် လျက် တွေ့ လိမ့် မည်။

32စိတ် ရှည် သော သူ သည်၊ ခွန် အား ကြီး သူ ထက် လည်း‌ ကောင်း၊ စိတ် ကို ချုပ် တည်း သော သူ သည်၊ မြို့ ကို သိမ်း ယူ သူ ထက် လည်း‌ ကောင်း၊ သာ၍ မြတ် ၏။

33ရင် ခွင်၌၊ မဲ ချ ရန် အ ကြောင်း ပြု လျက် ပင်၊ အ ကျိုး ရှိ သ မျှ ကို ကား၊ ထာ ဝ ရ ဘု ရား စီ ရင် တော် မူ၏။

← Chapter 15 Jump to: Chapter 17 →