Proverbs 17

Burmese 1928

← Chapter 16 Jump to: Chapter 18 →

1ရန် တွေ့ ခြင်း ကို၊ ဖြစ် ပွား စေ သော အိမ် လုံး ပြည့် ခဲ ဖွယ် စား ဖွယ် ထက်၊ ငြိမ် သက် စွာ စား ရ သော မုန့် ခြောက် တစ် လုပ် စာ သည်၊ သာ၍ ကောင်း ၏။

2သ တိ ပ ညာ ရှိ သော ကျွန် သည်၊ အ ရှက် ခွဲ သော သား ကို အုပ် ချုပ်၍၊ ၎င်း ညီ အစ် ကို ချင်း တို့ နှင့် အ တူ၊ အ မွေ ဝေ ပုံ ကို ရ လိမ့် မည်။

3မိုက် သည် ငွေ ကို လည်း‌ ကောင်း၊ ဖို သည် ရွှေ ကိုလည်း‌ ကောင်း၊ စစ် ရန် ဖြစ်၏။ စိတ် နှ လုံး မူ ကား၊ ထာ ဝ ရ ဘု ရား စစ် ဆေး တော် မူ ၏။

4လူ ဆိုး သည်၊ ဒု စ ရိုက် နှုတ် ခမ်း ကို လိုက် နာ တတ်၏။ မု သာ သုံး သော သူ လည်း၊ ဆိုး သွမ်း သော စ ကား ကို နာ ခံ တတ်၏။

5သူ ဆင်း ရဲ ကို သ ရော် တတ် သူ သည်၊ ဖန် ဆင်း တော် မူ သော အ ရှင် ကို ကဲ့ ရဲ့ ရာ ရောက်၏။ ဘေး ရောက် သည့် ကာ လ၊ ရွှင် လန်း တတ် သော သူ လည်း ဘေး နှင့် မ ကင်း မ လွတ် ရ။

6အ သက် ကြီး သူ တို့၏ သ ရ ဖူ ကား၊ မြေး မြစ် တို့ တည်း။ သား တို့၏ ဘုန်း ကား။ အ ဘ တို့ တည်း။

7မွန် မြတ် သော စ ကား သည်၊ မိုက် မဲ သူ နှင့် မ သင့် လျော် သည် မှန် လျှင်၊ မု သာ စ ကား လည်း၊ သူ တော် ကောင်း နှင့် မ သင့် မ လျော်။

8တံ စိုး ပ ဏ္ဏာ သည်၊ ကျောက် မျက် ဖြစ် သည် ဟု ပိုင် ရှင် ထင် မှတ်၍၊ အ ရာ ရာ၌ မျက် နှာ ရ တတ်၏။

9လွန် ကျူး မှု ကို ဝှက် ထား သော သူ သည်၊ မေ တ္တာ ကို ရှာ မှီး ရာ၊ အ ထပ် ထပ် မြွက် သူ ကား၊ မိတ် ဖျက် ရာ ရောက် ၏။

10မိုက် မဲ သူ့ အ ပေါ် တွင်၊ ဒဏ် ချက် တစ် ရာ လေး သည် ထက်၊ ဉာဏ် ကောင်း သူ့ အ ပေါ် တွင်၊ ဆုံး မ စ ကား တစ် ခွန်း သည် သာ၍ လေး၏။

11လူ ဆိုး သည်၊ ပုန် ကန် မှု ကို သာ ရှာ ကြံ တတ် သော ကြောင့်၊ ရက် စက် သော တ မန် ကို ထို သူ့ ထံ စေ လွှတ် ရ၏။

12မိုက် မဲ စွာ ပြု သော လူ ဗာ လ ကို တွေ့ ရ သည် ထက်၊ သား ငယ် ပျောက် သော ဝံ မ ကို တွေ့ ရ ခြင်း သည်၊ သာ၍ ကောင်း၏။

13အ ကြင် သူ သည်၊ အ ကောင်း အ စား အ ဆိုး ဆပ် ပေး အံ့။ ထို သူ၏ အိမ် သည်၊ အ ဆိုး နှင့် မ ကင်း လွတ် လ တ္တံ့။

14ရန် တွေ့ ခြင်း အ စ သည်၊ ရေ ပေါက် ထွက် သ ကဲ့ သို့ ဖြစ် သော ကြောင့်၊ မျက် မာန် မ ထ မီ၊ ခိုက် ရန် မှု ကို ရှောင် လော့။

15လူ ဆိုး ကို ဖြောင့် သည် ဟု စီ ရင် သူ၊ ဖြောင့် သူ့ ကို ဆိုး သည် ဟု စီ ရင် သူ နှစ် ဦး သား တို့ သည်၊ ထာ ဝ ရ ဘု ရား၏ မျက် မှောက် တော်၌၊ စက် ဆုပ် ရွံ့ ရှာ ဖွယ် ဖြစ် ကြ ၏။

16မိုက် မဲ သော သူ သည်၊ ဉာဏ် မ ရှိ သည် ဖြစ်၍၊ ပ ညာ ဝယ် ရန် အ ဖိုး ကို၊ အ ဘယ့် ကြောင့် ကိုင် စွဲ ခွင့် ရ သ နည်း။

17မိတ် ဆွေ ဖြစ် သူ သည်။ အ ခါ ခပ် သိမ်း ချစ် တတ်၏။ ညီ အစ် ကို လည်း၊ ဒု က္ခ ကို ကွယ် ကာ ရန် မွေး ဖွား ပြီး ဖြစ်၏။

18ဉာဏ် မဲ့ သော သူ သည်၊ လက် ဝါး ရိုက်၍၊ အ ပေါင်း အ ဖော် ရှေ့ အာ မ ခံ တတ်၏။

19ရန် တွေ့ ခြင်း ကို နှစ် သက် သော သူ သည်၊ လွန် ကျူး မှု ကို နှစ် သက် ရာ၊ အိမ် တံ ခါး ကို ချီး မြှင့် သော သူ လည်း၊ ကျိုး ပျက် ခြင်း ကို ရှာ ကြံ ရာ ရောက်၏။

20စဉ်း လဲ သော စိတ် နှ လုံး ရှိ သူ သည်၊ အ ကောင်း ကို မ တွေ့ တတ်။ ကောက် ကျစ် သော လျှာ ရှိ သူ လည်း၊ အ ဆိုး ထဲ သို့ ကျ ရောက် တတ် ၏။

21မိုက် မဲ သော သား ကို ရ သော သူ သည်၊ ကိုယ် ကို ဝမ်း နည်း စေ တတ်၏။ လူ ဗာ လ၏ အ ဘ၌ လည်း၊ ရွှင် လန်း ရာ အ ကြောင်း မ ရှိ။

22ရွှင် လန်း သော နှ လုံး သည်၊ ကာ ယ သန် မာ ခြင်း အ ကြောင်း၊ ကြေ ကွဲ သော စိတ် မူ ကား၊ အ ရိုး ခြောက် ခန်း ခြင်း အ ကြောင်း ဖြစ် ၏။

23လူ ဆိုး သည် တ ရား လမ်း ကို မှောက် လှန် ရန်၊ ရင် ခွင် မှ တံ စိုး ကို ခံ ယူ တတ် ၏။

24ဉာဏ် ကောင်း သော သူ သည်၊ ပ ညာ ကို မျက် မှောက် ပြု တတ်၏။ မိုက် မဲ သူ၏ မျက် စိ မူ ကား၊ မြေ ကြီး စွန်း ကို သာ လှမ်း ကြည့် တတ် ၏။

25မိုက် မဲ သော သား သည်၊ အ ဘ၏ ပူ ဆွေး ရာ၊ မွေး ဖွား ရ သော အ မိ၏ စိတ် နာ ရာ အ ကြောင်း ဖြစ်၏။

26ဖြောင့် မတ် သော သူ့ ကို ဒဏ် စီ ရင် ရန်လည်း‌ ကောင်း၊ ဖြောင့် မှန် ခြင်း ကို ထောက်၍၊ သူ တော် ကောင်း တို့ ကို ဒဏ် ခတ် ရန်လည်း‌ ကောင်း၊ မ သင့် မ လျော်။

27စ ကား ကို ချုပ် တည်း သော သူ သည်၊ အ သိ ပ ညာ ရှိသူ၊ ဣ န္ဒြေ ကို စောင့် စည်း သော သူ လည်း၊ ဉာဏ် ပ ဋိ ဘာန် ရှိ သော သူ ဖြစ်၏။

28လူ မိုက် ကို ပင်၊ ဆိတ် ဆိတ် နေ သော်၊ ပ ညာ ရှိ ဟူ၍ လည်း‌ ကောင်း၊ နှုတ် ပိတ် လျက် နေ သော်၊ ဉာဏ် ကောင်း သည် ဟူ၍ လည်း‌ ကောင်း၊ ထင် မှတ် တတ် ကြ ၏။

← Chapter 16 Jump to: Chapter 18 →