1 Corinthians 12

Burmese JBZV

← Chapter 11 Jump to: Chapter 13 →

1ညီအစ္ကိုတို႔၊ သင္တို႔သည္ ဝိညာဥ္ဆုေက်းဇူး အေၾကာင္းမ်ားကို မသိဘဲေနေစျခင္းငွာ ငါအလိုမရွိ။-

2သင္တို႔သည္ အထက္ကသာသနာပလူျဖစ္၍၊ သူတစ္ပါး ေသြးေဆာင္သျဖင့္၊ စကားမေျပာနိုင္ေသာ ႐ုပ္တုရွိရာသို႔ ပါသြားေသာသူ ျဖစ္ေၾကာင္းကို သင္တို႔သိၾက၏။-

3ထိုေၾကာင့္ ဘုရားသခင္၏ ဝိညာဥ္ေတာ္အားျဖင့္ ေဟာေျပာ၍ အဘယ္သူမၽွ ေယရွုကို မက်ိန္ဆဲနိုင္သည္ကိုလည္းေကာင္း၊ ေယရွုသည္ သခင္ဘုရား ျဖစ္ေတာ္မူ၏ဟု သန္႔ရွင္းေသာဝိညာဥ္ေတာ္ကို အမွီမျပဳလၽွင္၊ အဘယ္သူမၽွ မေျပာနိုင္သည္ကိုလည္းေကာင္း၊ သင္တို႔သည္ သိနားလည္ေစျခင္းငွာ ငါသတိေပး၏။-

4ဆုေက်းဇူးေတာ္ အထူးထူးအေထြေထြ ရွိျငားေသာ္လည္း ဝိညာဥ္ေတာ္တစ္ပါးတည္း ရွိ၏။-

5ဓမၼဆရာအမွု အထူးထူးအေထြေထြရွိျငားေသာ္လည္း သခင္တစ္ပါးတည္းရွိ၏။-

6ျပဳျပင္ျခင္းအမွု အထူးထူးအေထြေထြ ရွိျငားေသာ္လည္း၊ ခပ္သိမ္းေသာ သူတို႔၌ ျပဳျပင္သမၽွကို ျပဳျပင္ေတာ္မူေသာ ဘုရားသခင္တစ္ပါးတည္းရွိ၏။-

7ေကာင္းေသာအက်ိဳးအလိုငွာသာ ဝိညာဥ္ေတာ္ကို လူအသီးအသီးတို႔အား ထင္ရွားစြာ ေပးေတာ္မူလ်က္ရွိ၏။-

8အဘယ္သို႔နည္းဟူမူကား၊ ဝိညာဥ္ေတာ္အားျဖင့္ တစ္ေယာက္ေသာသူအား ပညာတရားကို ေပးေတာ္မူ၏။ ထိုဝိညာဥ္ေတာ္အားျဖင့္ တစ္ေယာက္ေသာသူအား ထိုးထြင္းျခင္းတရားကို ေပးေတာ္မူ၏။-

9ထိုဝိညာဥ္ေတာ္အားျဖင့္ တစ္ေယာက္ေသာသူအား ယုံၾကည္ျခင္းကို ေပးေတာ္မူ၏။ ထိုဝိညာဥ္ေတာ္အားျဖင့္ တစ္ေယာက္ေသာသူအား အနာေရာဂါကို ၿငိမ္းေစနိုင္ေသာအခြင့္ကို ေပးေတာ္မူ၏။-

10တစ္ေယာက္ေသာသူအား၊ တန္ခိုးကိုျပနိုင္ေသာ အခြင့္ကိုလည္းေကာင္း၊ တစ္ေယာက္ေသာသူအား ပေရာဖက္ျပဳနိုင္ေသာ အခြင့္ကိုလည္းေကာင္း၊ တစ္ေယာက္ေသာသူအား စိတ္ဝိညာဥ္တို႔ကို ပိုင္းျခား၍သိနိုင္ေသာ အခြင့္ကိုလည္းေကာင္း၊ တစ္ေယာက္ေသာသူအား အမ်ိဳးမ်ိဳးေသာ ဘာသာစကားကို ေျပာနိုင္ေသာ အခြင့္ကိုလည္းေကာင္း၊ တစ္ေယာက္ေသာသူအား ထိုဘာသာစကား၏အနက္ကို ေဖာ္ျပနိုင္ေသာ အခြင့္ကိုလည္းေကာင္း ေပးေတာ္မူ၏။-

11ဤအခြင့္ရွိသမၽွတို႔ကို တစ္ပါးတည္းေသာ ဝိညာဥ္ေတာ္သည္ ျပဳျပင္၍ လူအသီးအသီးတို႔အား အသီးအသီး ခံရေသာအခြင့္ကို အလိုေတာ္ရွိသည္အတိုင္း ေဝငွ၍ ေပးေတာ္မူ၏။

12ဥပမာကား၊ ကိုယ္တစ္ခုတည္း၌ အဂၤါအမ်ားရွိသည္ျဖစ္၍ ထိုတစ္ခုတည္းေသာ ကိုယ္အဂၤါအေပါင္းတို႔သည္ မ်ားလ်က္ႏွင့္ ကိုယ္တစ္ခုတည္းျဖစ္သကဲ့သို႔၊ ထိုနည္းတူ ခရစ္ေတာ္ျဖစ္၏။-

13အေၾကာင္းမူကား၊ ယုဒလူျဖစ္ေစ၊ ေဟလသလူျဖစ္ေစ၊ ကၽြန္ျဖစ္ေစ၊ လူလြတ္ျဖစ္ေစ၊ ငါတို႔ရွိသမၽွသည္ ဝိညာဥ္ေတာ္တစ္ပါးတည္းအားျဖင့္ တစ္ကိုယ္တည္းထဲသို႔ ဗတၱိဇံကိုခံၾက၏။ ငါတို႔ရွိသမၽွသည္ တစ္စိတ္တစ္ဝိညာဥ္တည္း ထဲသို႔လည္း ေသာက္ၾက၏။-

14ကိုယ္သည္ အဂၤါတစ္ခုတည္းရွိသည္မဟုတ္၊ အမ်ားရွိသည္ျဖစ္၍၊-

15ေျခက၊ ငါသည္လက္မဟုတ္ေသာေၾကာင့္ ကိုယ္ႏွင့္မစပ္ဆိုင္ဟု ဆိုလၽွင္၊ ထိုသို႔ဆိုေသာေၾကာင့္ မစပ္ဆိုင္သည္ မွန္သေလာ။-

16နားကလည္း၊ ငါသည္ မ်က္စိမဟုတ္ေသာေၾကာင့္ ကိုယ္ႏွင့္မစပ္ဆိုင္ဟု ဆိုလၽွင္၊ ထိုသို႔ဆိုေသာေၾကာင့္ မစပ္ဆိုင္သည္ မွန္သေလာ။-

17တစ္ကိုယ္လုံးသည္ မ်က္စိျဖစ္လၽွင္ အဘယ္သို႔ ၾကားနိုင္မည္နည္း။ တစ္ကိုယ္လုံးသည္ နားျဖစ္လၽွင္ အဘယ္သို႔ နမ္းနိုင္မည္နည္း။-

18ယခုမူကား၊ ဘုရားသခင္သည္ အလိုေတာ္ရွိသည္အတိုင္း အဂၤါမ်ားအသီးအသီးတို႔ကို ကိုယ္၌ စီရင္ခန္႔ထားေတာ္မူ၏။-

19ထိုမွတစ္ပါး၊ အဂၤါအေပါင္းတို႔သည္ အဂၤါတစ္ခုတည္းျဖစ္လၽွင္ ကိုယ္သည္အဘယ္မွာ ရွိလိမ့္မည္နည္း။-

20ယခုတြင္ အဂၤါအမ်ားရွိလ်က္ႏွင့္ ကိုယ္တစ္ခုတည္းရွိ၏။-

21မ်က္စိက၊ သင့္ကိုငါအလိုမရွိဟု လက္ကို မဆိုရ။ ထိုနည္းတူ၊ ဦးေခါင္းက၊ သင္တို႔ကိုငါအလိုမရွိဟု ေျခတို႔ကို မဆိုရ။ ထိုမၽွမက အားနည္းဟန္ရွိေသာ အဂၤါတို႔သည္ သာ၍အသုံးဝင္ၾက၏။-

22အသေရနည္းဟန္ရွိေသာ အဂၤါတို႔အားလည္း၊ သာ၍ႀကီးေသာ အသေရကို ေပးတတ္၏။-

23တင့္တယ္ျခင္းမရွိေသာ အဂၤါတို႔သည္ သာ၍ႀကီးေသာ တင့္တယ္ျခင္းကို ခံရၾက၏။-

24တင့္တယ္လ်က္ရွိေသာ အဂၤါတို႔သည္ အျခားေသာ တင့္တယ္ျခင္းကို မလိုၾက။-

25ကိုယ္ခႏၶာ၌ အခ်င္းခ်င္းကြဲျပားျခင္းမရွိဘဲ၊ အဂၤါမ်ားတို႔သည္ အခ်င္းခ်င္း သူ႔ကိုကိုယ္ႏွင့္အမၽွ သတိျပဳေစျခင္းငွာ၊ ဘုရားသခင္သည္ ကိုယ္ခႏၶာကိုမၽွေစ၍၊ ယုတ္ေသာအဂၤါအား သာ၍မ်ားေသာ အသေရကို ေပးေတာ္မူ၏။-

26သို႔ျဖစ္၍၊ အဂၤါတစ္ခုတည္း ဆင္းရဲျခင္းကို ခံရလၽွင္၊ အဂၤါအေပါင္းတို႔သည္ အတူခံရၾက၏။ အဂၤါတစ္ခုသည္ ခ်ီးေျမႇာက္ျခင္းကို ခံရလၽွင္၊ အဂၤါအေပါင္းတို႔သည္ အတူဝမ္းေျမာက္ရၾက၏။-

27သင္တို႔သည္ ခရစ္ေတာ္၏ကိုယ္ျဖစ္ၾက၏။ အသီးအသီး အဂၤါေတာ္ျဖစ္ၾက၏။-

28ဘုရားသခင္သည္ ပထမအရာ၌ တမန္ေတာ္တို႔ကိုလည္းေကာင္း၊ ဒုတိယအရာ၌ ပေရာဖက္တို႔ကိုလည္းေကာင္း၊ တတိယအရာ၌ ဆရာတို႔ကိုလည္းေကာင္း၊ ထိုေနာက္ တန္ခိုးျပေသာ သူတို႔ကိုလည္းေကာင္း၊ ထိုေနာက္ အနာေရာဂါကို ၿငိမ္းေစနိုင္ေသာ အခြင့္ရွိေသာသူတို႔ကိုလည္းေကာင္း၊ သင္းေထာက္တို႔ကိုလည္းေကာင္း၊ စီရင္အုပ္စိုးေသာ သူတို႔ကိုလည္းေကာင္း၊ အမ်ိဳးမ်ိဳးေသာ ဘာသာစကားကိုေျပာနိုင္ေသာ သူတို႔ကိုလည္းေကာင္း၊ အသင္းေတာ္၌ ခန္႔ထားေတာ္မူ၏။-

29သင္းဝင္သူ ရွိသမၽွတို႔သည္ တမန္ေတာ္ ျဖစ္ၾကသေလာ။ ရွိသမၽွတို႔သည္ ပေရာဖက္ျဖစ္ ၾကသေလာ။ ရွိသမၽွတို႔သည္ ဆရာျဖစ္ၾကသေလာ။ ရွိသမၽွတို႔သည္ တန္ခိုးကို ျပနိုင္ၾကသေလာ။-

30ရွိသမၽွတို႔သည္ အနာေရာဂါကို ၿငိမ္းေစနိုင္ေသာ အခြင့္ရွိၾကသေလာ။ ရွိသမၽွတို႔သည္ အမ်ိဳးမ်ိဳးေသာ ဘာသာစကားကို ေျပာနိုင္ၾကသေလာ။ ရွိသမၽွတို႔သည္ ထိုဘာသာစကား၏အနက္ကို ေဖာ္ျပနိုင္ၾကသေလာ။-

31သင္တို႔သည္ အျမတ္ဆုံးေသာ ဆုေက်းဇူးေတာ္တို႔ကို အလြန္အလိုရွိၾကသည္တြင္၊ သာ၍ျမတ္ေသာ လမ္းကို ငါျပဦးမည္။

← Chapter 11 Jump to: Chapter 13 →