1 Corinthians 4

Burmese JBZV

← Chapter 3 Jump to: Chapter 5 →

1ခရစ္ေတာ္၏ အေစအပါ ကဲ့သို႔လည္းေကာင္း၊ ဘုရားသခင္၏ နက္နဲေသာအရာတို႔ကို ေစာင့္ေသာ ဘ႑ာစိုး ကဲ့သို႔လည္းေကာင္း၊ သူတစ္ပါးသည္ ငါတို႔ကိုမွတ္ပါေစ။-

2ထိုမွတစ္ပါး၊ ဘ႑ာစိုးမည္သည္ကား၊ သစၥာရွိရမည္။-

3သင္တို႔မွစ၍ အျခားေသာလူမ်ားတို႔သည္ ငါ့ကို သစၥာမရွိဟု စီရင္ေသာ္လည္း၊ ငါသည္အမွုမထား။ ငါ့ကိုယ္ကို ငါမစီရင္။-

4အေၾကာင္းမူကား၊ ကိုယ္စိတ္သည္ ကိုယ္ကို အျပစ္မတင္။ သို႔ေသာ္လည္း၊ ထိုအေၾကာင္းျဖင့္ ငါသည္ အျပစ္လြတ္သည္မဟုတ္။ ငါ့ကိုစီရင္ေသာသူကား၊ ထာဝရဘုရားေပတည္း။-

5ထိုသို႔ျဖစ္လၽွင္ ေမွာင္မိုက္၌ ဝွက္ထားေသာအရာတို႔ကို ပြင့္လင္းေစ၍ စိတ္ႏွလုံးအႀကံအစည္မ်ားကို ထင္ရွားေစလတၱံ့ေသာ သခင္ဘုရား ႂကြလာေတာ္မမူမီ တိုင္ေအာင္ အဘယ္အမွုကိုမၽွ အဆုံးအျဖတ္ မစီရင္ၾကႏွင့္။ ႂကြလာေတာ္မူေသာအခါ၊ အသီးအသီးတို႔သည္ ဘုရားသခင္ ခ်ီးမြမ္းေတာ္မူျခင္းေက်းဇူးကို ခံရၾကလတၱံ့။

6ညီအစ္ကိုတို႔၊ သင္တို႔သည္ က်မ္းစာကိုလြန္၍ သူတစ္ပါးကို မရိုေသအပ္ဟု ငါတို႔ကိုေထာက္၍ နားလည္ေစျခင္းငွာလည္းေကာင္း၊ မာနစိတ္ေထာင္လႊားသည္ႏွင့္ တစ္ေယာက္ကိုမွီဝဲ၍ တစ္ေယာက္ကိုျငင္းဆန္ျခင္း မရွိေစျခင္းငွာလည္းေကာင္း၊ ငါဆိုခဲ့ၿပီးေသာအခ်က္၌ သင္တို႔၏အက်ိဳးကိုေထာက္၍ ငါႏွင့္ အာေပါလုကို ပုံေဆာင္လ်က္ ဆိုသတည္း။-

7ထိုမွတစ္ပါး၊ အဘယ္သူသည္ သင့္ကို ထူးျခားေစသနည္း။ သူတစ္ပါးလက္မွ မခံမယူဘဲ အလိုအေလ်ာက္ရေသာ အရာတစ္စုံတစ္ခုမၽွ သင္၌ရွိသေလာ။ သူတစ္ပါးလက္မွ ခံယူသည္မွန္လၽွင္၊ မခံမယူသကဲ့သို႔ အဘယ္ေၾကာင့္ ဝါႂကြားသနည္း။-

8ယခုတြင္ သင္တို႔သည္ ႂကြယ္ဝၾက၏။ ေငြရတတ္ၾက၏။ ငါတို႔ မရွိစဥ္တြင္စိုးစံၾက၏။ ငါတို႔သည္ သင္တို႔ႏွင့္အတူ စိုးစံရေသာအခြင့္ ရွိမည္အေၾကာင္း၊ သင္တို႔ကို အမွန္စိုးစံေစျခင္းငွာ အလိုရွိ၏။-

9သတ္ဖို႔ရာထားေသာသူကဲ့သို႔ အျခားေသာသူမ်ားေနာက္၌ တမန္ေတာ္တည္းဟူေသာ ငါတို႔ကို ဘုရားသခင္ထုတ္ျပေတာ္မူသည္ဟု ငါထင္၏။ အေၾကာင္းမူကား၊ ငါတို႔သည္ ေလာကီသားမ်ားႏွင့္ ေကာင္းကင္တမန္မ်ားမ်က္ေမွာက္၌ ပြဲဝင္ေသာသူ ျဖစ္ၾက၏။-

10ငါတို႔သည္ ခရစ္ေတာ္၏ အေၾကာင္းေၾကာင့္ လူမိုက္ျဖစ္ၾက၏။ သင္တို႔မူကား၊ ခရစ္ေတာ္၌ ပညာရွိ ျဖစ္ၾက၏။ ငါတို႔သည္ အားနည္းေသာသူ ျဖစ္ၾက၏။ သင္တို႔မူကား၊ အစြမ္းသတၱိႏွင့္ ျပည့္စုံေသာသူ၊ အသေရရွိေသာသူ ျဖစ္ၾက၏။ ငါတို႔သည္ အရွက္အေၾကာက္ ခံရေသာသူျဖစ္၍၊-

11ယခုတိုင္ေအာင္ အစားအေသာက္ငတ္မြတ္ျခင္း၊ အဝတ္ႏြမ္းပါးျခင္း၊ ရိုက္ပုတ္ညႇဥ္းဆဲျခင္းကို ခံရၾက၏။ ေနရာမက်ေသာသူ၊-

12ကိုယ္လက္ႏွင့္ ပင္ပန္းစြာ လုပ္ေဆာင္ရေသာသူ ျဖစ္ၾက၏။ ကဲ့ရဲ့ျခင္းကို ခံရေသာအခါ ေမတၱာပို႔ၾက၏။ ညႇဥ္းဆဲႏွိပ္စက္ျခင္းကို ခံရေသာအခါ သည္းခံၾက၏။-

13အသေရရွုတ္ခ်ျခင္းကို ခံရေသာအခါ ေတာင္းပန္ၾက၏။ ဤေလာက၏ အညစ္အေၾကးကဲ့သို႔လည္းေကာင္း၊ အရပ္ရပ္ထဲက လွည္းပစ္ေသာတန္ျမက္ေခ်း အမွိုက္ကဲ့သို႔လည္းေကာင္း၊ ယခုတိုင္ေအာင္ျဖစ္ၾက၏။

14သင္တို႔သည္ ရွက္ေစျခင္းငွာ ဤသို႔ငါေရးသည္ မဟုတ္။ သင္တို႔ကို ခ်စ္သားကဲ့သို႔မွတ္၍ သတိေပး၏။-

15သင္တို႔တြင္ ခရစ္ေတာ္၏အေၾကာင္းကို သင္ေပးေသာ ဆရာတစ္ေသာင္းရွိျငားေသာ္လည္း၊ အဘအမ်ား မရွိ။ ဧဝံေဂလိတရားအားျဖင့္ ငါသည္ သင္တို႔ကို ေယရွုခရစ္၌ ျဖစ္ပြားေစၿပီ။-

16သို႔ျဖစ္၍၊ ငါက်င့္သည္နည္းတူ သင္တို႔သည္ က်င့္ၾကမည္အေၾကာင္း ငါႏွိုးေဆာ္ ေတာင္းပန္၏။-

17ထိုအေၾကာင္းေၾကာင့္ သခင္ဘုရား၌ သစၥာရွိေသာ ငါ၏ခ်စ္သားတိေမာေသကို သင္တို႔ဆီသို႔ ငါေစလႊတ္၏။ ခပ္သိမ္းေသာ အရပ္တို႔၌ ခပ္သိမ္းေသာ အသင္းေတာ္တို႔ကို ငါသြန္သင္သည္ႏွင့္အညီ၊ ငါသည္ ခရစ္ေတာ္၌က်င့္ေသာ အက်င့္ဓေလ့မ်ားကို သင္တို႔သည္ မွတ္မိေစျခင္းငွာ သူသည္ ျပသတိုက္တြန္းလိမ့္မည္။-

18ငါသည္ သင္တို႔ဆီသို႔ ကိုယ္တိုင္မလာဟု အခ်ိဳ႕ေသာ သူတို႔သည္ ထင္မွတ္သည္ႏွင့္၊ မာနေထာင္လႊားျခင္း ရွိၾက၏။-

19သို႔ေသာ္လည္း သခင္ဘုရားသည္ အလိုေတာ္ရွိလၽွင္ ငါသည္ ျမန္ျမန္လာမည္။ လာေသာအခါ မာနေထာင္လႊားေသာသူတို႔၏ စကားကို သိမွတ္မည္မဟုတ္။ သူတို႔၏တန္ခိုးကို သိမွတ္မည္။-

20အေၾကာင္းမူကား၊ ဘုရားသခင္၏နိုင္ငံေတာ္သည္ စကား၌ တည္သည္မဟုတ္၊ တန္ခိုး၌ တည္၏။-

21သင္တို႔သည္ အဘယ္သို႔ အလိုရွိသနည္း။ ငါသည္ႏွင္တံႏွင့္ သင္တို႔ဆီသို႔လာရမည္ေလာ။ သို႔မဟုတ္ ေမတၱာႏွင့္ လည္းေကာင္း၊ ႏူးညံ့သိမ္ေမြ႕ေသာ စိတ္ႏွင့္လည္းေကာင္း၊ လာရမည္ေလာ။

← Chapter 3 Jump to: Chapter 5 →