1 Corinthians 13

Burmese JBZV

← Chapter 12 Jump to: Chapter 14 →

1ငါသည္ လူဘာသာစကားကိုလည္းေကာင္း၊ ေကာင္းကင္တမန္ ဘာသာစကားကိုလည္းေကာင္း ေျပာနိုင္ေသာ္လည္း ေမတၱာမရွိလၽွင္ အသံျမည္ေသာ တံပိုးခရာကဲ့သို႔လည္းေကာင္း၊ တီးသံကိုသာ ေပးတတ္ေသာ လင္းကြင္းကဲ့သို႔လည္းေကာင္း ျဖစ္၏။-

2ပေရာဖက္ဉာဏ္ကို ငါရ၍၊ နက္နဲေသာ အရာရွိသမၽွတို႔ႏွင့္ သိပၸံအတတ္အမ်ိဳးမ်ိဳးကို တတ္ေသာ္လည္းေကာင္း၊ ေတာင္မ်ားကိုေရႊ႕နိုင္ေသာ ယုံၾကည္ျခင္းအမ်ိဳးမ်ိဳးႏွင့္ ျပည့္စုံေသာ္လည္းေကာင္း၊ ေမတၱာမရွိလၽွင္ အခ်ည္းႏွီးသက္သက္ ျဖစ္၏။-

3သူတစ္ပါးကို ငါေကၽြးေမြး၍ ဥစၥာရွိသမၽွကို စြန္႔ၾကဲသည္သာမက၊ ကိုယ္ခႏၶာကို မီးရွို႔ေစျခင္းငွာ အပ္ေသာ္လည္း၊ ေမတၱာမရွိလၽွင္၊ ငါ၌အက်ိဳးမရွိ။-

4ေမတၱာသည္ စိတ္ရွည္တတ္၏။ ေက်းဇူးျပဳတတ္၏။ ေမတၱာသည္ ဂုဏ္ၿပိဳင္ျခင္းမရွိ၊ ဝါႂကြားျခင္းမရွိ၊ မာန္မာနမရွိ။-

5မေလ်ာက္ပတ္စြာ မက်င့္တတ္၊ ကိုယ္အက်ိဳးကို မရွာတတ္၊ ေဒါသအမ်က္ မထြက္တတ္၊ အျပစ္ရွိသည္ဟု မထင္တတ္၊-

6မတရားေသာအမွု၌ ဝမ္းေျမာက္ျခင္း မရွိတတ္၊ သမၼာတရား၌ ဝမ္းေျမာက္တတ္၏။-

7ခပ္သိမ္းေသာအရာကို ဖုံးအုပ္တတ္၏။ ခပ္သိမ္းေသာအရာကို ယုံတတ္၏။ ခပ္သိမ္းေသာအရာကို ေမၽွာ္လင့္တတ္၏။ ခပ္သိမ္းေသာအရာကို သည္းခံတတ္၏။-

8ေမတၱာသည္ ေဖာက္ျပန္ျခင္းသေဘာႏွင့္ အစဥ္ကင္းလြတ္၏။ ပေရာဖက္ဉာဏ္ေသာ္လည္းေကာင္း၊ အမ်ိဳးမ်ိဳးေသာ ဘာသာစကားကို ေျပာနိုင္ေသာအခြင့္ေသာ္လည္းေကာင္း၊ သိပၸံအတတ္ေသာ္လည္းေကာင္း၊ ကြယ္ေပ်ာက္လိမ့္မည္။

9ယခုမူကား၊ ငါတို႔သည္ မစုံမလင္ သိတတ္ၾက၏။ ပေရာဖက္ဉာဏ္ႏွင့္ မစုံမလင္ ေဟာတတ္ၾက၏။-

10စုံလင္ျခင္းသို႔ ေရာက္ေသာအခါမူကား၊ မစုံလင္သမၽွတို႔သည္ ကြယ္ေပ်ာက္ၾကလိမ့္မည္။-

11ငါသည္ သူငယ္ျဖစ္စဥ္အခါ၊ သူငယ္လို စကားေျပာ၏။ သူငယ္လို စိတ္ထင္၏။ သူငယ္လို ႀကံစည္၏။ အသက္ႀကီးေသာအခါမူကား၊ သူငယ္၏အရာမ်ားကို ငါပယ္ရွား၏။-

12ယခုတြင္ ငါတို႔သည္ မွန္အားျဖင့္ ရိပ္မိလ်က္သာ ေနၾက၏။ ထိုအခါမူကား၊ မ်က္ေမွာက္ထင္ထင္ ျမင္ရၾကလိမ့္မည္။ ယခုတြင္ ငါအသိအျမင္ မစုံမလင္ျဖစ္၏။ ထိုအခါမူကား၊ သူတစ္ပါးသည္ ငါ့ကိုသိသကဲ့သို႔ ငါသိရလိမ့္မည္။-

13ယခုတြင္ ယုံၾကည္ျခင္း၊ ေမၽွာ္လင့္ျခင္း၊ ခ်စ္ျခင္း၊ ဤသုံးပါးတည္လ်က္ ရွိ၏။ ဤသုံးပါးတို႔တြင္ ခ်စ္ျခင္း ေမတၱာသည္ အျမတ္ဆုံးျဖစ္သတည္း။

← Chapter 12 Jump to: Chapter 14 →