1 Corinthians 15 — Burmese JBZV

10သို႔ေသာ္လည္း ဘုရားသခင္၏ေက်းဇူးေတာ္အားျဖင့္သာ ငါျဖစ္သည္အတိုင္း ငါျဖစ္၏။ ငါခံရေသာ ေက်းဇူးေတာ္ကိုလည္း အက်ိဳးမဲ့ခံရသည္မဟုတ္။ အျခားေသာ တမန္ေတာ္အေပါင္းတို႔ထက္၊ ငါသည္ သာ၍ ႀကိဳးစားျခင္းကိုျပဳ၏။ ထိုသို႔ဆိုေသာ္လည္း၊ ငါႀကိဳးစားသည္မဟုတ္။ ငါႏွင့္အတူရွိေသာ ဘုရားသခင္၏ ေက်းဇူးေတာ္သည္ ႀကိဳးစားေတာ္မူ၏။-

11ထိုေၾကာင့္၊ ငါျဖစ္ေစ၊ သူတို႔ျဖစ္ေစ၊ ဤသို႔ ငါတို႔သည္ ေဟာေျပာၾက၏။ ဤသို႔လည္း သင္တို႔သည္ ယုံၾကည္ၾက၏။

12ယခုမွာ၊ ခရစ္ေတာ္သည္ ေသျခင္းမွ ထေျမာက္ေတာ္မူေၾကာင္းကို ေဟာေျပာရသည္ျဖစ္၍၊ ေသေသာသူတို႔သည္ ထေျမာက္ျခင္းမရွိဟု သင္တို႔တြင္ အခ်ိဳ႕ေသာသူတို႔သည္ အဘယ္ေၾကာင့္ ဆိုရၾကသနည္း။-

13ေသေသာသူတို႔သည္ ထေျမာက္ျခင္းမရွိလၽွင္၊ ခရစ္ေတာ္သည္ ထေျမာက္ေတာ္မမူ။-

14ခရစ္ေတာ္သည္ ထေျမာက္ေတာ္မမူလၽွင္၊ ငါတို႔ ေဟာေျပာျခင္း၌ အက်ိဳးမရွိ။ သင္တို႔ယုံၾကည္ျခင္း၌လည္း အက်ိဳးမရွိ။-

15ထိုမၽွမက၊ ငါတို႔သည္ ဘုရားသခင္၏အမွုမွာ မမွန္ေသာ သက္ေသခံျဖစ္ၾက၏။-

16အေၾကာင္းမူကား၊ ေသလြန္ေသာသူတို႔သည္ ထေျမာက္ျခင္းမရွိလၽွင္၊ ဘုရားသခင္သည္ ခရစ္ေတာ္ကို ထေျမာက္ေစေတာ္မမူ၊ ယခုမွာ၊ ခရစ္ေတာ္ကို ထေျမာက္ေစေတာ္မူၿပီဟု ငါတို႔သည္ ဘုရားသခင္၏အေၾကာင္းကို သက္ေသခံၾက၏။ ေသလြန္ေသာသူတို႔သည္ ထေျမာက္ျခင္းမရွိလၽွင္၊ ခရစ္ေတာ္သည္ ထေျမာက္ေတာ္မမူ။-

17ခရစ္ေတာ္သည္ ထေျမာက္ေတာ္မမူလၽွင္၊ သင္တို႔သည္ ယုံၾကည္ေသာ္လည္း အက်ိဳးမရွိ၊ ဒုစရိုက္အျပစ္ေအာက္၌ ရွိၾကေသး၏။-

18ထိုမွတစ္ပါး၊ ခရစ္ေတာ္ကို ယုံၾကည္၍ အိပ္ေပ်ာ္ေသာသူတို႔သည္ ဆုံးရွုံးျခင္းသို႔ေရာက္ၾကၿပီ။-

19ငါတို႔သည္ ခရစ္ေတာ္ကို အမွီျပဳ၍ ယခုဘဝ၌သာ ေမၽွာ္လင့္စရာရွိလၽွင္၊ အျခားေသာ သူအေပါင္းတို႔ထက္ သာ၍ ဆင္းရဲေသာသူ ျဖစ္ၾက၏။

20ယခုမူကား၊ ခရစ္ေတာ္သည္ ေသျခင္းမွ ထေျမာက္ေတာ္မူ၍၊ အိပ္ေပ်ာ္ေသာသူတို႔တြင္ အဦးသီးေသာအသီး ျဖစ္ေတာ္မူၿပီ။-

21သို႔ျဖစ္၍ လူအားျဖင့္ ေသျခင္းတရားသည္ တည္သကဲ့သို႔၊ ေသေသာသူတို႔၏ ထေျမာက္ျခင္းတရားသည္ လူအားျဖင့္ တည္လ်က္ရွိ၏။-

22လူအေပါင္းတို႔သည္ အာဒံအားျဖင့္ ေသျခင္းသို႔ ေရာက္သည္နည္းတူ၊ လူအေပါင္းတို႔သည္ ခရစ္ေတာ္အားျဖင့္ အသက္ရွင္ျခင္းသို႔ ေရာက္ရၾကလတၱံ့။-

23သို႔ရာတြင္ လူအသီးအသီးတို႔သည္ မိမိတို႔ အလွည့္အတိုင္း လိုက္ရၾကလိမ့္မည္။ ခရစ္ေတာ္သည္ အဦးသီးေသာအသီး ျဖစ္ေတာ္မူ၏၊ ခရစ္ေတာ္သည္ ႂကြလာေတာ္မူေသာအခါ၊ တပည့္ေတာ္ျဖစ္ေသာ သူတို႔သည္ ရွင္ျခင္းသို႔ ေရာက္ၾကလိမ့္မည္။

24ထိုအခါ ခရစ္ေတာ္သည္ အထြဋ္အျမတ္ အာဏာတန္ခိုးအမ်ိဳးမ်ိဳးကို ပယ္ရွင္း၍၊ မိမိနိုင္ငံကို ဘုရားသခင္တည္းဟူေသာ ခမည္းေတာ္၌ အပ္ျပန္ေတာ္မူၿပီးမွ ကမၻာကုန္ရလတၱံ့။-

25ခရစ္ေတာ္သည္ ရန္သူအေပါင္းတို႔ကို ေျခဖဝါးေတာ္ေအာက္၌ ခ်ထားေတာ္မမူမီတိုင္ေအာင္ အုပ္စိုးေတာ္မူရမည္။-

26ေနာက္ဆုံးေသာ ရန္သူတည္းဟူေသာ ေသမင္းသည္ ဆုံးရွုံးျခင္းသို႔ ေရာက္ရလတၱံ့။-

27ခပ္သိမ္းေသာအရာတို႔ကို လူသား၏ေျခေအာက္၌ ခ်ထားေတာ္မူသည္ဟု က်မ္းစာလာ၏။ ခပ္သိမ္းေသာအရာတို႔သည္ ခ်ထားလ်က္ရွိေၾကာင္းကို ဆိုေသာ္၊ ခပ္သိမ္းေသာအရာတို႔ကို လူသားေအာက္၌ ခ်ထားေတာ္မူေသာသူသည္ ႂကြင္းေတာ္မူေၾကာင္း ထင္ရွားသတည္း။-

28ခပ္သိမ္းေသာ အရာတို႔သည္ လူသားေအာက္၌ ခ်ထားလ်က္ ရွိေသာအခါ၊ ခပ္သိမ္းေသာအရာတို႔ကို သူ႔ေအာက္၌ ခ်ထားေတာ္မူေသာ သူ၏အုပ္စိုးေတာ္မူျခင္းကို သားေတာ္သည္ ကိုယ္တိုင္ဝန္ခံလိမ့္မည္။ အေၾကာင္းမူကား၊ ဘုရားသခင္သည္ အလုံးစုံ ျဖစ္ေတာ္မူမည္ အေၾကာင္းတည္း။

29ေသလြန္ေသာသူတို႔သည္ ထေျမာက္ျခင္း အလၽွင္းမရွိလၽွင္၊ ေသလြန္ေသာ သူတို႔၏ ကိုယ္စား ဗတၱိဇံကိုခံေသာ သူတို႔သည္ အဘယ္သို႔ ျပဳရမည္နည္း။ ေသလြန္ေသာ သူတို႔၏ကိုယ္စား အဘယ္ေၾကာင့္ ဗတၱိဇံကို ခံရၾကသနည္း။-

30ငါတို႔သည္လည္း ေဘးေရာက္အံ့ေသာ အျခင္းအရာႏွင့္ အဘယ္ေၾကာင့္ ေတြ႕ရၾကသနည္း။-

31ငါသည္ ေန႔တိုင္းအေသခံရ၏ဟု ငါတို႔သခင္ေယရွုခရစ္၌ သင္တို႔အေၾကာင္းေၾကာင့္ ငါဝါႂကြား ဝမ္းေျမာက္ျခင္းကို တိုင္တည္၍ ငါဆိုဝံ့၏။-

32ေသလြန္ေသာသူတို႔သည္ ထေျမာက္ျခင္း မရွိလၽွင္၊ ဧဖက္ၿမိဳ႕၌ ေလာကီေဝါဟာရအားျဖင့္၊ အထက္က ငါသည္သားရဲတို႔ႏွင့္ တိုက္ေသာ္လည္း၊ အဘယ္အက်ိဳးရွိသနည္း။ စားၾကကုန္အံ့၊ ေသာက္ၾကကုန္အံ့၊ နက္ျဖန္ေသရၾကမည္။-

33အလြဲမယူၾကႏွင့္။ မေကာင္းေသာ သူတို႔ႏွင့္ ေပါင္းေဖာ္ျခင္းအားျဖင့္ ေကာင္းေသာအက်င့္ဓေလ့ ယိုယြင္းတတ္၏။-

34တရားသျဖင့္ နိုးၾကေလာ့။ ဒုစရိုက္ကိုမျပဳၾကႏွင့္။ အခ်ိဳ႕ေသာသူတို႔သည္ ဘုရားသခင္ကို မသိၾက။ ထိုသို႔ဆိုေသာ္၊ သင္တို႔ကို ရွက္ေၾကာက္ေစျခင္းငွာ ငါဆို၏။

35ေသလြန္ေသာသူတို႔သည္ အဘယ္သို႔ ထေျမာက္ၾကမည္နည္း။ အဘယ္သို႔ေသာ ကိုယ္ႏွင့္ ေပၚလာၾကမည္နည္းဟု တစ္စုံတစ္ေယာက္ေသာသူ ေမးလိမ့္မည္။-

36အခ်င္းလူမိုက္၊ သင္စိုက္ေသာမ်ိဳးေစ့မပ်က္လၽွင္ မရွင္တတ္။-

37ထိုမွတစ္ပါး မ်ိဳးေစ့ကို စိုက္ေသာအခါ၊ ေနာက္ျဖစ္လတၱံ့ေသာ ကိုယ္ကို မစိုက္၊ ဂ်ဳံစပါးျဖစ္ေစ၊ အျခားေသာစပါးျဖစ္ေစ၊ အေစ့သက္သက္ကို စိုက္တတ္၏။-

38ဘုရားသခင္သည္ အလိုေတာ္ရွိသည္အတိုင္း ကိုယ္ကို ေပးေတာ္မူ၏။ မ်ိဳးေစ့အသီးအသီးတို႔အားလည္း၊ မိမိတို႔မ်ိဳးအတိုင္း ကိုယ္ကိုေပးေတာ္မူ၏။-

39အသားရွိသမၽွတို႔သည္ တစ္မ်ိဳးတည္းမဟုတ္။ လူသားတစ္မ်ိဳး၊ အမဲသားတစ္မ်ိဳး၊ ငါးသားတစ္မ်ိဳး၊ ငွက္သားတစ္မ်ိဳး၊ အသီးအသီးရွိၾက၏။-

40ေကာင္းကင္ အေကာင္အထည္လည္းရွိ၏။ ေျမႀကီး အေကာင္အထည္လည္း ရွိ၏။ ေကာင္းကင္ အေကာင္အထည္၏ ဂုဏ္အသေရလည္းတစ္မ်ိဳး၊ ေျမႀကီး အေကာင္အထည္၏ ဂုဏ္အသေရလည္း တစ္မ်ိဳးျဖစ္၏။-

41ေန၏ဂုဏ္အသေရတစ္မ်ိဳး၊ လ၏ဂုဏ္အသေရတစ္မ်ိဳး၊ ၾကယ္တို႔၏ ဂုဏ္အသေရတစ္မ်ိဳး အသီးအသီး ရွိၾက၏။ ၾကယ္တို႔၏ ဂုဏ္အသေရသည္လည္း အသီးသီး အျခားျခား ျဖစ္ၾက၏။-

42ထိုနည္းတူ၊ ေသေသာသူတို႔၏ ထေျမာက္ျခင္း အေၾကာင္းအရာျဖစ္၏။ ကိုယ္သည္ စိုက္ေသာအခါ၊ ပုပ္တတ္ေသာသေဘာရွိ၏။ ထေျမာက္ေသာအခါ မပုပ္နိုင္ေသာအျဖစ္၌ တည္၏။-

43စိုက္ေသာအခါ ဂုဏ္အသေရပ်က္၏။ ထေျမာက္ေသာအခါ ဂုဏ္အသေရႏွင့္ ျပည့္စုံ၏။ စိုက္ေသာအခါ အစြမ္းမရွိ။ ထေျမာက္ေသာအခါ အစြမ္းႏွင့္ ျပည့္စုံ၏။-

44စိုက္ေသာအခါ ဇာတိပကတိ ကိုယ္ျဖစ္၏။ ထေျမာက္ေသာအခါ ဝိညာဏကိုယ္ျဖစ္၏။ ဇာတိပကတိ ကိုယ္တစ္မ်ိဳး၊ ဝိညာဏကိုယ္တစ္မ်ိဳးရွိ၏။-

45က်မ္းစာလာသည္ကား၊ ေရွ႕ဦးစြာေသာ လူအာဒံသည္ အသက္ရွင္ေသာ သတၱဝါျဖစ္၏ဟု လာသတည္း။ ယခုတြင္ ေနာက္ဆုံးျဖစ္ေသာ အာဒံမူကား၊ အသက္ရွင္ေစတတ္ေသာ ဝိညာဥ္ျဖစ္၏။-

46ဝိညာဏကိုယ္သည္ ေရွ႕ဦးစြာျဖစ္သည္မဟုတ္၊ ဇာတိပကတိကိုယ္သည္ ေရွ႕ဦးစြာျဖစ္၏။ ေနာက္မွ ဝိညာဏကိုယ္ျဖစ္၏။-

47ေရွ႕ဦးစြာေသာ လူသည္ ေျမႀကီးကျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ေျမသားျဖစ္၏။ ဒုတိယလူမူကား၊ ေကာင္းကင္ဘုံက ျဖစ္ေတာ္မူေသာ သခင္ေပတည္း။-

48ေျမသားတို႔သည္ ထိုေျမသားကဲ့သို႔ ျဖစ္ၾက၏။ ေကာင္းကင္သားတို႔သည္ ထိုေကာင္းကင္သားကဲ့သို႔ ျဖစ္ၾကလိမ့္မည္။-

49ငါတို႔သည္ ေျမသား၏ ပုံသဏၭာန္ကိုေဆာင္သကဲ့သို႔၊ ေကာင္းကင္သား၏ပုံသဏၭာန္ကို ေဆာင္ၾကလိမ့္မည္။

50ညီအစ္ကိုတို႔၊ ငါဆိုသည္ကား၊ လူအေသြးအသားသည္ ဘုရားသခင္၏ နိုင္ငံေတာ္ကို အေမြမခံနိုင္၊ ပုပ္တတ္ေသာအရာသည္ မပုပ္နိုင္ေသာအျဖစ္ကို အေမြမခံနိုင္။-

51နက္နဲေသာ အရာတစ္ခုကို ငါျပဦးမည္။ ငါတို႔ရွိသမၽွသည္ အိပ္ေပ်ာ္ရၾကမည္မဟုတ္။-

52သို႔ေသာ္လည္း၊ ေနာက္ဆုံးေသာ တံပိုးမွုတ္ေသာအခါ၊ တစ္ခဏခ်င္းတြင္ မ်က္စိတစ္မွိတ္၌ ငါတို႔ရွိသမၽွသည္ ေျပာင္းလဲျခင္းသို႔ ေရာက္ရၾကမည္။ ထိုတံပိုးမွုတ္ခ်ိန္ ေရာက္ေသာအခါ၊ ေသလြန္ေသာသူတို႔သည္၊ မပုပ္နိုင္ေသာအျဖစ္၌ တည္လ်က္ ထေျမာက္၍၊ ငါတို႔ရွိသမၽွသည္ ေျပာင္းလဲျခင္းသို႔ ေရာက္ရၾကမည္။-

53ယခုမ်က္ေမွာက္ ပုပ္တတ္ေသာအရာသည္ မပုပ္နိုင္ေသာအျဖစ္သို႔ ဝင္စားရမည္။ ယခုမ်က္ေမွာက္ ေသတတ္ေသာအရာသည္ မေသနိုင္ေသာအျဖစ္သို႔ ဝင္စားရမည္။-

54ဤပုပ္တတ္ေသာအရာသည္ မပုပ္နိုင္ေသာ အျဖစ္သို႔လည္းေကာင္း၊ ဤေသတတ္ေသာအရာသည္ မေသနိုင္ ေသာအျဖစ္သို႔လည္းေကာင္း၊ ဝင္စားေသာအခါ၊ ေသျခင္းသည္ ေအာင္ျခင္း၌နစ္ျမဳပ္ၿပီဟု က်မ္းစာ၌လာခ်က္ ျပည့္စုံလိမ့္မည္။-

55အို ေသမင္း၊ သင္၏လက္နက္သည္၊ အဘယ္မွာ ရွိသနည္း။ အို မရဏနိုင္ငံ၊ သင္၏ေအာင္ျခင္းသည္ အဘယ္မွာရွိသနည္း။-

56ေသမင္း၏လက္နက္ကား၊ ဒုစရိုက္အျပစ္ေပတည္း။ ဒုစရိုက္အျပစ္၏ တန္ခိုးကား၊ ပညတ္တရား ေပတည္း။-

57ငါတို႔သခင္ ေယရွုခရစ္အားျဖင့္ ငါတို႔အား ေအာင္ျခင္းအခြင့္ကို ေပးေတာ္မူေသာ ဘုရားသခင္၏ ေက်းဇူးေတာ္သည္ ႀကီးလွစြတကား။-

58ထိုေၾကာင့္ ငါခ်စ္ေသာညီအစ္ကိုတို႔၊ သင္တို႔သည္ သခင္ဘုရား၏အမွုေတာ္ကို ေဆာင္ရြက္၍ အက်ိဳးႀကီးသည္ကို သိမွတ္သျဖင့္ တည္ၾကည္ေသာစိတ္ႏွင့္ ျပည့္စုံ၍၊ မေရြ႕ေလ်ာ့ မတိမ္းယိမ္းဘဲလ်က္၊ သခင္ဘုရား၏ အမွုေတာ္ကို ႀကိဳးစားအားထုတ္ၾကေလာ့။