2 Samuel 11

Burmese JBZV

← Chapter 10 Jump to: Chapter 12 →

1အခါလည္၍ ရွင္ဘုရင္တို႔သည္ စစ္တိုက္ခ်ိန္ေရာက္ေသာအခါ၊ ဒါဝိဒ္သည္ ယြာဘႏွင့္ကၽြန္မ်ား၊ ဣသေရလ အမ်ိဳးသားမ်ားအေပါင္းတို႔ကို ေစလႊတ္သျဖင့္၊ သူတို႔သည္ အမၼဳန္အမ်ိဳးသားတို႔ကိုတိုက္ဖ်က္၍ ရဗၺာၿမိဳ႕ကိုဝိုင္းထားၾက၏။ ဒါဝိဒ္သည္ ကိုယ္တိုင္ေယ႐ုရွလင္ၿမိဳ႕၌ ေနေလ၏။

2ေနာက္တစ္ေန႔ညဥ့္ဦးယံ၌ ဒါဝိဒ္သည္ ေလ်ာင္းစက္ရာမွထ၍ နန္းေတာ္မိုးေပၚမွာ စႀကႍသြားစဥ္တြင္၊ အလြန္အဆင္းလွေသာ မိန္းမတစ္ေယာက္ေရခ်ိဳးသည္ကို ျမင္ေတာ္မူ၏။

3ထိုမိန္းမကား အဘယ္သူနည္းဟုေစလႊတ္၍ ေမးျမန္းလၽွင္၊ ဧလ်ံသမီး၊ ဟိတၱိလူဥရိယ၏မယား ဗာသေရွဘျဖစ္ပါသည္ဟု ေလၽွာက္ေလ၏။

4တစ္ဖန္ လူကိုေစလႊတ္သျဖင့္၊ ထိုမိန္းမကိုအထံေတာ္သို႔ေခၚခဲ့၍ ယွက္တင္ေလ၏။ ထိုမိန္းမသည္ မိမိအညစ္အေၾကးႏွင့္ စင္ၾကယ္ေအာင္ျပဳ၍ မိမိအိမ္သို႔ျပန္ၿပီးမွ၊

5ပဋိသေႏၶရွိသျဖင့္ ဒါဝိဒ္ထံသို႔ လူကိုေစလႊတ္၍၊ ကၽြန္မ၌ပဋိသေႏၶရွိပါ၏ဟု ေလၽွာက္ေစေသာ္၊

6ဒါဝိဒ္သည္ ယြာဘဆီသို႔ လူကိုေစလႊတ္၍ ဟိတၱိလူဥရိယကို ငါ့ထံသို႔ေစလႊတ္ရမည္ဟု မွာလိုက္သည္အတိုင္း၊ ယြာဘသည္ေစလႊတ္၍၊

7ဥရိယေရာက္လာေသာအခါ ဒါဝိဒ္က၊ ယြာဘက်န္းမာ၏ေလာ။ လူမ်ားက်န္းမာ၏ေလာ။ စစ္တိုက္၍ ေအာင္ျမင္သေလာဟု ေမးျမန္းၿပီးမွ၊

8သင့္အိမ္သို႔သြား၍ ေျခေဆးေလာ့ဟု မိန္႔ေတာ္မူသည္အတိုင္း၊ ဥရိယသည္ နန္းေတာ္မွထြက္၍ သူေနာက္မွ ခဲဖြယ္စားဖြယ္ကို ရွင္ဘုရင္ေပးလိုက္ေလ၏။

9သို႔ရာတြင္ ဥရိယသည္ မိမိအိမ္သို႔မသြားဘဲ၊ မိမိအရွင္၏ကၽြန္အေပါင္းတို႔ႏွင့္အတူ နန္းေတာ္တံခါးဝ၌ အိပ္ေလ၏။

10ဥရိယသည္ မိမိအိမ္သို႔မသြားေၾကာင္းကို နားေတာ္ေလၽွာက္လၽွင္ ဒါဝိဒ္က၊ သင္သည္ခရီးသြားရာမွ ေရာက္လာသည္မဟုတ္ေလာ။ သင့္အိမ္သို႔ အဘယ္ေၾကာင့္ မသြားဘဲေနသနည္းဟု ဥရိယကိုေမးေသာ္၊

11ဥရိယက၊ ေသတၱာေတာ္ႏွင့္ ဣသေရလအမ်ိဳး၊ ယုဒအမ်ိဳးသားတို႔သည္ တဲ၌ေနၾကပါ၏။ သခင္ယြာဘႏွင့္ သခင္၏ကၽြန္မ်ားတို႔သည္ လြင္ျပင္၌တည္းရၾကပါ၏။ ကၽြန္ေတာ္သည္ ကိုယ္အိမ္သို႔သြား၍ စားေသာက္လ်က္ မယားႏွင့္ေပ်ာ္ေမြ႕လ်က္ ေနသင့္ပါမည္ေလာ။ ကိုယ္ေတာ္အသက္ရွင္ေတာ္မူသည္အတိုင္း၊ ထိုသို႔ကၽြန္ေတာ္မျပဳပါဟု ဒါဝိဒ္အားေလၽွာက္ေလ၏။

12ဒါဝိဒ္ကလည္း၊ ဤၿမိဳ႕၌ ယေန႔ေနဦးေလာ့။ နက္ျဖန္ေန႔ငါလႊတ္လိုက္မည္ဟု မိန္႔ေတာ္မူသည္အတိုင္း၊ ဥရိယသည္ထိုေန႔၊ နက္ျဖန္ေန႔၊ ေယ႐ုရွလင္ၿမိဳ႕၌ေန၏။

13ဒါဝိဒ္သည္လည္း ဥရိယကိုေခၚ၍ ေရွ႕ေတာ္၌စားေသာက္လ်က္ ယစ္မူးသည္တိုင္ေအာင္ ေသာက္ရ၏။ သို႔ေသာ္လည္း ညဥ့္ဦးမွာမိမိအိမ္သို႔ မသြားဘဲ၊ အရွင္၏ကၽြန္တို႔ႏွင့္အတူ အိပ္ျခင္းငွာ ထြက္သြားေလ၏။

14နံနက္မွာ ဒါဝိဒ္သည္ မွာစာကိုေရး၍ ဥရိယလက္တြင္ ယြာဘသို႔ ေပးလိုက္၏။

15မွာစာခ်က္ဟူမူကား၊ က်ပ္တည္းစြာ စစ္တိုက္ရာတပ္ဦး၌ ဥရိယကိုခန္႔ထားၿပီးမွ၊ သူသည္ ရန္သူလက္သို႔ေရာက္၍ ေသေစျခင္းငွာ တပ္မ်ားကို႐ုပ္သိမ္းေလာ့ဟု ပါသတည္း။

16အမိန္႔ေတာ္အတိုင္း ယြာဘသည္ ၿမိဳ႕ကိုၾကည့္ရွုၿပီးမွ၊ ခြန္အားႀကီးေသာ သူရဲရွိရာအရပ္၌ ဥရိယကိုခန္႔ထားေလ၏။

17ၿမိဳ႕သားတို႔သည္ထြက္၍ ယြာဘႏွင့္စစ္ၿပိဳင္ေသာအခါ၊ ဒါဝိဒ္၏ကၽြန္အခ်ိဳ႕တို႔သည္ ေသၾက၏။ ဟိတၱိလူဥရိယသည္လည္း ေသ၏။

18ထိုေနာက္ယြာဘသည္ စစ္သတင္းအလုံးစုံကို ဒါဝိဒ္အားၾကားေလၽွာက္ေစျခင္းငွာ လူကိုေခၚ၍၊

19သင္သည္ ရွင္ဘုရင္ထံေတာ္၌ စစ္သတင္းကို အကုန္အစင္ၾကားေလၽွာက္ၿပီးလၽွင္၊

20ရွင္ဘုရင္သည္ အမ်က္ေတာ္ထြက္၍၊ သင္တို႔သည္ စစ္ၿပိဳင္ေသာအခါ၊ ၿမိဳ႕အနီးသို႔ အဘယ္ေၾကာင့္ခ်ဥ္းကပ္ၾကသနည္း။ ၿမိဳ႕ရိုးေပၚက ပစ္မည္ကို မသိေလာ။

21ေယ႐ုေဗၺရွက္သား အဘိမလက္ကို အဘယ္သူ လုပ္ႀကံသနည္း။ ေသဗက္ၿမိဳ႕မွာ မိန္းမတစ္ေယာက္သည္ ႀကိတ္ဆုံေက်ာက္တစ္ဖဲ့ကို ၿမိဳ႕ရိုးေပၚကပစ္ခ်၍ အဘိမလက္ေသသည္ မဟုတ္ေလာ။ ၿမိဳ႕ရိုးအနီးသို႔ အဘယ္ေၾကာင့္ ခ်ဥ္းကပ္ၾကသနည္းဟု မိန္႔ေတာ္မူလၽွင္၊ ကိုယ္ေတာ္၏ကၽြန္ ဟိတၱိလူ၊ ဥရိယေသေၾကာင္းကို ေလၽွာက္ရမည္ဟု မွာထား၍ ေစလႊတ္ေလ၏။

22ယြာဘမွာထားသည္အတိုင္း ထိုတမန္သည္သြား၍ ဒါဝိဒ္အားၾကားေလၽွာက္သည္ကား၊

23ရန္သူတို႔သည္ အမွန္စင္စစ္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ကိုနိုင္သျဖင့္၊ လြင္ျပင္တိုင္ေအာင္လိုက္၍ တိုက္ၾကပါ၏။ ကၽြန္ေတာ္တို႔သည္လည္း ၿမိဳ႕တံခါးဝတိုင္ေအာင္ လွန္၍တိုက္ၾကပါ၏။

24ေလးသမားတို႔သည္ ၿမိဳ႕ရိုးေပၚက ကိုယ္ေတာ္ကၽြန္တို႔ကိုပစ္၍ ကိုယ္ေတာ္ကၽြန္အခ်ိဳ႕ ေသၾကပါ၏။ ကိုယ္ေတာ္ကၽြန္ဟိတၱိလူ၊ ဥရိယသည္လည္းေသပါ၏ဟု ေလၽွာက္လၽွင္၊

25ဒါဝိဒ္ကလည္း၊ ဤအမွုေၾကာင့္ စိတ္မပ်က္ႏွင့္။ စစ္တိုက္ပြဲတြင္ တစ္ေယာက္တစ္လွည့္ ေသတတ္၏။ အားယူ၍ ၿမိဳ႕ကိုက်ပ္တည္းစြာတိုက္လ်က္ လုပ္ႀကံတိုက္ဖ်က္ၾကေလာ့ဟု တမန္အားျဖင့္ ယြာဘကို မွာလိုက္ေလ၏။

26ဥရိယေသေၾကာင္းကို သူ၏မယားၾကားေသာအခါ၊ ခင္ပြန္းေၾကာင့္ ငိုေႂကြးျမည္တမ္းလ်က္ေန၏။

27ငိုေႂကြးျမည္တမ္းခ်ိန္လြန္မွ၊ ဒါဝိဒ္သည္ လူကိုေစလႊတ္၍ ထိုမိန္းမကို နန္းေတာ္သို႔ေခၚေစသျဖင့္၊ သူသည္ မိဖုရားအျဖစ္သို႔ေရာက္၍ သားေယာက္်ားကို ဖြားျမင္ေလ၏။ သို႔ရာတြင္ ဒါဝိဒ္ျပဳေသာအမွုသည္ ထာဝရဘုရားေရွ႕ေတာ္၌ ဆိုးေသာအမွုျဖစ္သတည္း။

← Chapter 10 Jump to: Chapter 12 →