2 Samuel 16

Burmese JBZV

← Chapter 15 Jump to: Chapter 17 →

1ဒါဝိဒ္သည္ ေတာင္ထိပ္ကို အနည္းငယ္လြန္ေသာအခါ၊ ေမဖိေဗာရွက္၏ကၽြန္ ဇိဘသည္ ကုန္းႏွီးတင္ေသာ ျမည္းႏွစ္စီးႏွင့္တကြ၊ မုန္႔လုံးႏွစ္ရာ၊ စပ်စ္သီးေျခာက္ အႁပြတ္တစ္ရာ၊ သေဘၤာသဖန္းသီးပ်ဥ္ အျပားတစ္ရာ စပ်စ္ရည္ဘူးတစ္လုံးကို ျမည္းေပၚမွာ တင္ေဆာင္လ်က္ ခရီးဦးႀကိဳျပဳအံ့ေသာငွာ လာ၏။

2ရွင္ဘုရင္ကလည္း၊ အဘယ္သို႔ျပဳျခင္းငွာ ဤဥစၥာကို ေဆာင္ခဲ့သနည္းဟု ဇိဘအားေမးလၽွင္၊ ဇိဘက၊ ျမည္းတို႔သည္ နန္းေတာ္သားမ်ား စီးဖို႔၊ မုန္႔ႏွင့္သစ္သီးတို႔သည္ လုလင္မ်ားစားဖို႔၊ စပ်စ္ရည္သည္လည္း ေတာ၌ေမာေသာသူမ်ားေသာက္ဖို႔ ျဖစ္ပါသည္ဟု ေလၽွာက္၏။

3ရွင္ဘုရင္ကလည္း၊ သင့္သခင္၏သားသည္ အဘယ္မွာရွိသနည္းဟုေမးလၽွင္ ဇိဘက၊ ေယ႐ုရွလင္ၿမိဳ႕၌ ေနရစ္ပါ၏။ ယေန႔မွာ ဣသေရလအမ်ိဳးသည္ ငါ့အဘ၏နိုင္ငံကို ငါ့အားျပန္ေပးလိမ့္မည္ဟုဆိုေၾကာင္းကို ေလၽွာက္ေလေသာ္၊

4ရွင္ဘုရင္က၊ ေမဖိေဗာရွက္ႏွင့္ ဆိုင္သမၽွေသာဥစၥာသည္ သင့္ဥစၥာျဖစ္ေစဟု ဇိဘအား မိန္႔ေတာ္မူ၏။ ဇိဘကလည္း၊ အရွင္မင္းႀကီး ကၽြန္ေတာ္သည္ ေရွ႕ေတာ္၌ မ်က္ႏွာရပါမည္အေၾကာင္း ရွိခိုးအသနားေတာ္ခံပါသည္ဟု ျပန္ေလၽွာက္ေလ၏။

5ဒါဝိဒ္မင္းႀကီးသည္ ဗာဟုရိမ္ၿမိဳ႕သို႔ ေရာက္ေသာအခါ၊ ေရွာလု၏အေဆြအမ်ိဳး ေဂရသား ရွိမိအမည္ရွိေသာသူသည္ က်ိန္ဆဲလ်က္ ထြက္လာ၏။

6ဒါဝိဒ္မင္းႀကီးႏွင့္ ကၽြန္ေတာ္မ်ိဳးအေပါင္းတို႔ကို ေက်ာက္ခဲႏွင့္ပစ္ေလ၏။ လူမ်ားအေပါင္းႏွင့္ မွူးေတာ္မတ္ေတာ္အေပါင္းတို႔သည္ လက္ယာေတာ္ဘက္၊ လက္ဝဲေတာ္ဘက္၌ ရွိၾက၏။

7ရွိမိက်ိန္ဆဲေသာစကားဟူမူကား၊ သြားဟဲ့၊ သြားဟဲ့။ လူအသက္ကို သတ္ေသာအဓမၼလူ၊

8ေရွာလု၏နိုင္ငံကို လုယူ၍ သူ၏အေဆြအမ်ိဳးကို သတ္ေသာအျပစ္အလုံးစုံကို သင့္ေခါင္းေပၚမွာ ထာဝရသက္ေရာက္ေစ၍၊ နိုင္ငံေတာ္ကို သင္၏သား အဗရွလုံလက္၌ အပ္ေတာ္မူၿပီ။ သင္သည္ လူအသက္ကို သတ္ေသာသူျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ၾကည့္ပါ။ အမွုႀကီး ေရာက္ေလၿပီဟု ဆို၏။

9ေဇ႐ုယာသား အဘိရွဲကလည္း၊ ထိုေခြးေသေကာင္သည္ အရွင္မင္းႀကီးကို က်ိန္ဆဲရမည္ေလာ။ ကၽြန္ေတာ္သြား၍ သူ၏လည္ပင္းကို ျဖတ္ပါရေစဟု နားေတာ္ေလၽွာက္လၽွင္၊

10ရွင္ဘုရင္က အိုေဇ႐ုယာသားတို႔၊ သင္တို႔သည္ ငါႏွင့္အဘယ္သို႔ဆိုင္သနည္း။ ထိုသူသည္ က်ိန္ဆဲပါေလေစ။ ဒါဝိဒ္ကို က်ိန္ဆဲေလာ့ဟု ထာဝရဘုရား မွာထားေတာ္မူၿပီ။ သို႔ျဖစ္၍ သင္သည္ အဘယ္ေၾကာင့္ ဤသို႔ျပဳသနည္းဟု အဘယ္သူဆိုရမည္နည္း ဟူ၍လည္းေကာင္း၊

11ၾကည့္ပါ။ ငါ့ကိုယ္ထဲကထြက္ေသာ ငါ့သားရင္းသည္ ငါ့အသက္ကိုရွာ၏။ ထိုဗယၤာမိန္အမ်ိဳးသားသည္ ထိုမၽွမက အခြင့္ရွိလိမ့္မည္။ သူ႔ကို ရွိပါေလေစ။ က်ိန္ဆဲပါေလေစ။ ထာဝရဘုရား မွာထားေတာ္မူၿပီ။

12ထာဝရဘုရားသည္ ငါ၏ဒုကၡကိုၾကည့္ရွု၍ ယေန႔ ထိုသူက်ိန္ဆဲသည္အတြက္ ေကာင္းေသာအက်ိဳးကို ျပန္ေပးေကာင္း ေပးေတာ္မူလိမ့္မည္ဟူ၍လည္းေကာင္း၊ အဘိရွဲႏွင့္ ကၽြန္ေတာ္မ်ိဳးအေပါင္းတို႔အား မိန္႔ေတာ္မူ၏။

13ဒါဝိဒ္သည္ ေနာက္ေတာ္လိုက္သူတို႔ႏွင့္တကြ လမ္း၌သြားစဥ္တြင္၊ ရွိမိသည္ ဒါဝိဒ္တစ္ဖက္တစ္ခ်က္၊ ေတာင္ခါးပန္းနားမွာ ေလၽွာက္သြားသျဖင့္၊ က်ိန္ဆဲလ်က္ ေက်ာက္ခဲႏွင့္ပစ္၍ ေျမမွုန္႔ကိုလည္း ပက္ေလ၏။

14ရွင္ဘုရင္မွစ၍ ေနာက္ေတာ္သို႔ လိုက္ေသာသူအေပါင္းတို႔သည္ ေမာလ်က္၊ ဗာဟုရိမ္ၿမိဳ႕သို႔ေရာက္၍ အေမာအပန္းေျဖၾက၏။

15အဗရွလုံႏွင့္ လူအေပါင္းတို႔သည္ ေယ႐ုရွလင္ၿမိဳ႕သို႔ေရာက္၍ အဟိေသာေဖလလည္း ပါ၏။

16ဒါဝိဒ္၏အေဆြခင္ပြန္း အာခိလူဟုရွဲသည္လည္း အဗရွလုံထံသို႔ ေရာက္လာ၍၊ ရွင္ဘုရင္ အသက္ေတာ္ရွင္ေစသတည္း၊ ရွင္ဘုရင္အသက္ေတာ္ရွင္ေစသတည္းဟု ေကာင္းခ်ီးေပး၏။

17အဗရွလုံကလည္း၊ သင္၏အေဆြခင္ပြန္း၌ ဤသို႔ေက်းဇူးျပဳသေလာ။ သင္၏အေဆြခင္ပြန္းႏွင့္အတူ အဘယ္ေၾကာင့္ မလိုက္သနည္းဟု ဟုရွဲအားဆိုလၽွင္၊

18ဟုရွဲက၊ ထိုသို႔မိန္႔ေတာ္မမူပါႏွင့္။ ထာဝရဘုရားမွစ၍ ဤလူမ်ားႏွင့္ ဣသေရလလူမ်ားအေပါင္းတို႔သည္ ေရြးခ်ယ္ေသာသူထံမွာ ကၽြန္ေတာ္ကၽြန္ခံပါမည္။ ထိုသူထံမွာ ေနပါမည္ဟူ၍လည္းေကာင္း၊

19တစ္ဖန္ အၾကင္သူထံ၌ ကၽြန္ခံရ၏။ ထိုသူ၏သားထံ၌ ကၽြန္ခံရသည္ မဟုတ္ပါေလာ။ ကၽြန္ေတာ္သည္ ခမည္းေတာ္ထံ၌ ကၽြန္ခံရသည္နည္းတူ ကိုယ္ေတာ္ထံ၌လည္း ကၽြန္ခံပါမည္ဟူ၍လည္းေကာင္း၊ အဗရွလုံအား ေလၽွာက္ဆို၏။

20အဗရွလုံကလည္း၊ ငါတို႔သည္အဘယ္သို႔ျပဳရမည္ကိုအႀကံေပးပါဟု အဟိေသာေဖလအားဆိုလၽွင္၊

21အဟိေသာေဖလက၊ နန္းေတာ္ကိုေစာင့္ေစျခင္းငွာ ခမည္းေတာ္ထားခဲ့ေသာ ကိုယ္လုပ္ေတာ္တို႔ရွိရာသို႔ ဝင္ေတာ္မူပါ။ ခမည္းေတာ္သည္ ကိုယ္ေတာ္အား စက္ဆုပ္ရြံရွာေၾကာင္းကို ဣသေရလအမ်ိဳးသားအေပါင္းတို႔သည္ၾကား၍၊ ကိုယ္ေတာ္ဘက္၌ေနေသာသူအေပါင္းတို႔သည္ လက္အားႀကီးၾကပါလိမ့္မည္ဟု ေလၽွာက္သည္အတိုင္း၊

22နန္းေတာ္ေပၚမွာ အဗရွလုံအဖို႔မ်က္ႏွာၾကက္ကိုမိုး၍၊ သူသည္ ဣသေရလအမ်ိဳးသားအေပါင္းတို႔ေရွ႕မွာ ခမည္းေတာ္၏ ကိုယ္လုပ္ေတာ္တို႔ရွိရာသို႔ ဝင္ေလ၏။

23ထိုကာလ၌ အဟိေသာေဖလေပးေသာအႀကံသည္ ဘုရားသခင့္ထံေတာ္၌ ေမးေလၽွာက္၍ခံရေသာ ဗ်ာဒိတ္ေတာ္ကဲ့သို႔ ျဖစ္၏။ သူေပးသမၽွေသာအႀကံကို ဒါဝိဒ္ႏွင့္ အဗရွလုံသည္ ဗ်ာဒိတ္ေတာ္ကဲ့သို႔မွတ္တတ္သတည္း။

← Chapter 15 Jump to: Chapter 17 →