2 Samuel 24

Burmese JBZV

← Chapter 23 Jump to:

1ေနာက္တစ္ဖန္ ထာဝရဘုရားသည္ ဣသေရလအမ်ိဳးကို အမ်က္ထြက္ေတာ္မူလၽွင္၊ စာတန္သည္ ရန္ဘက္ျပဳ၍ ဣသေရလလူႏွင့္ ယုဒလူတို႔ကို ေရတြက္ေစျခင္းငွာ ဒါဝိဒ္ကိုတိုက္တြန္းေလ၏။

2ရွင္ဘုရင္ကလည္း၊ လူေပါင္းမည္မၽွရွိသည္ကို ငါသိမည္အေၾကာင္း၊ ဒန္ၿမိဳ႕မွသည္ ေဗရေရွဘၿမိဳ႕တိုင္ေအာင္ ဣသေရလခရိုင္ရွိသမၽွတို႔ကို ေလၽွာက္သြား၍၊ လူတို႔ကိုေရတြက္ေလာ့ဟု အထံေတာ္၌ရွိေသာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မင္းယြာဘအား မိန္႔ေတာ္မူ၏။

3ယြာဘကလည္း၊ ကိုယ္ေတာ္၏ဘုရားသခင္ ထာဝရဘုရားသည္ လူတို႔ကိုထပ္၍ အဆတစ္ရာ တိုးပြားေစသျဖင့္၊ ကၽြန္ေတာ္သခင္ အရွင္မင္းႀကီးျမင္မည္အေၾကာင္း ျပဳေတာ္မူပါေစေသာ။ သို႔ရာတြင္ ကၽြန္ေတာ္သခင္ အရွင္မင္းႀကီးသည္ ဤအမွုကို အဘယ္ေၾကာင့္ ႏွစ္သက္ေတာ္မူသနည္းဟု ရွင္ဘုရင္အားေလၽွာက္ေလ၏။

4သို႔ေသာ္လည္း အမိန္႔ေတာ္သည္ ယြာဘစကားႏွင့္ ဗိုလ္မ်ားစကားကိုနိုင္သျဖင့္၊ ယြာဘႏွင့္ ဗိုလ္မ်ားတို႔သည္ လူတို႔ကိုေရတြက္အံ့ေသာငွာ အထံေတာ္မွ ထြက္သြားၾက၏။

5ေယာ္ဒန္ျမစ္ကိုကူး၍ ဂဒ္ခ်ိဳင့္၌ရွိေသာ အာေရာ္ၿမိဳ႕အေရွ႕ဘက္၊ ယာဇာၿမိဳ႕အနားမွာ တပ္ခ်ၾက၏။

6ဂိလဒ္ျပည္၊ ေနာက္သိမ္းေသာျပည္၊ ဒန္ယန္ျပည္တို႔ကို လြန္ၿပီးမွ ဇိဒုန္ျပည္သို႔ဝိုင္းသြား၍၊

7တု႐ုရဲတိုက္သို႔လည္းေကာင္း၊ ဟိဝိၿမိဳ႕မ်ား၊ ခါနာနိၿမိဳ႕မ်ား အလုံးစုံတို႔သို႔လည္းေကာင္း ေရာက္၍၊ ယုဒျပည္ေတာင္ပိုင္း၊ ေဗရေရွဘၿမိဳ႕၌ လက္စသတ္ၾက၏။

8ထိုသို႔ တစ္ျပည္လုံးေလၽွာက္သြား၍ ကိုးလႏွင့္အရက္ႏွစ္ဆယ္လြန္မွ ေယ႐ုရွလင္ၿမိဳ႕သို႔ ေရာက္ၾက၏။

9ယြာဘသည္လည္း လူေပါင္းစာရင္းကို ရွင္ဘုရင္အားဆက္၍၊ ဣသေရလအမ်ိဳး၌ ဓားကိုင္သူရဲ ရွစ္သိန္း၊ ယုဒအမ်ိဳး၌ ငါးသိန္း ရွိၾက၏။

10ဒါဝိဒ္သည္ လူတို႔ကိုေရတြက္ၿပီးမွ ေနာင္တရ၍၊ အကၽြန္ုပ္ျပဳမိေသာအမွု၌ အလြန္ျပစ္မွားပါၿပီ။ အိုထာဝရဘုရား၊ ကိုယ္ေတာ္ကၽြန္၏အျပစ္ကို ေျဖရွင္းေတာ္မူပါ။ အကၽြန္ုပ္သည္ အလြန္မိုက္ေသာအမွုကို ျပဳမိပါၿပီဟု ထာဝရဘုရားအား ေတာင္းပန္ေလ၏။

11ဒါဝိဒ္သည္ နံနက္အခ်ိန္၌ထေသာအခါ၊ ထာဝရဘုရား၏ႏွုတ္ကပတ္ေတာ္သည္ ဒါဝိဒ္၏ပေရာဖက္ဂဒ္သို႔ေရာက္လာ၍၊

12ဒါဝိဒ္ထံသို႔ သြားေလာ့။ အရာသုံးပါးကိုသင့္အား ငါျပ၏။ သင္၌ ငါျပဳစရာဖို႔ တစ္ပါးပါးကိုေရြးရမည္ဟု ထာဝရဘုရား၏အမိန္႔ေတာ္ကို ဆင့္ဆိုေလာ့ဟု မိန္႔ေတာ္မူသည္အတိုင္း၊

13ဂဒ္သည္ ဒါဝိဒ္ထံသို႔သြား၍၊ ျပည္ေတာ္၌ သုံးႏွစ္ပတ္လုံး အစာအာဟာရ ေခါင္းပါးေစရမည္ေလာ။ သို႔မဟုတ္ ရန္သူတို႔သည္ သုံးလပတ္လုံးလိုက္၍ ကိုယ္ေတာ္ေျပးေတာ္မူရမည္ေလာ။ သို႔မဟုတ္ ျပည္ေတာ္၌ သုံးရက္ပတ္လုံး ကာလနာေရာက္ေစရမည္ေလာ။ အကၽြန္ုပ္ကို ေစလႊတ္ေတာ္မူေသာသူအား အကၽြန္ုပ္သည္ အဘယ္သို႔ျပန္ေလၽွာက္ရမည္ကို စဥ္းစားဆင္ျခင္ေတာ္မူပါဟု ေလၽွာက္ေလ၏။

14ဒါဝိဒ္ကလည္း၊ ငါသည္ က်ဥ္းေျမာင္းရာသို႔ ေရာက္ေလၿပီတကား။ ထာဝရဘုရား၏လက္ေတာ္သို႔ ေရာက္ပါေစ။ က႐ုဏေတာ္ ႀကီးလွ၏။ လူလက္သို႔ မေရာက္ပါေစႏွင့္ဟု ဂဒ္အားျပန္ေျပာ၏။

15ထိုေန႔နံနက္မွစ၍ ခ်ိန္းခ်က္ေသာအခ်ိန္တိုင္ေအာင္ ထာဝရဘုရားသည္ ဣသေရလအမ်ိဳး၌ ကာလနာကို လႊတ္လိုက္ေတာ္မူ၍၊ ဒန္ၿမိဳ႕မွသည္ ေဗရေရွဘၿမိဳ႕တိုင္ေအာင္ လူခုနစ္ေသာင္းေသၾက၏။

16ေကာင္းကင္တမန္သည္ ေယ႐ုရွလင္ၿမိဳ႕ကိုဖ်က္ဆီးမည္ဟု လက္ကိုဆန္႔ေသာအခါ၊ ထာဝရဘုရားသည္ ထိုေဘးေၾကာင့္ ေနာင္တရေတာ္မူ၍၊ တန္ၿပီ။ သင့္လက္ကို ႐ုပ္သိမ္းေလာ့ဟု လူတို႔ကိုဖ်က္ဆီးေသာ ေကာင္းကင္တမန္အား မိန္႔ေတာ္မူ၏။ ထိုအခါ ထာဝရဘုရား၏ေကာင္းကင္တမန္သည္ ေယဗုသိလူ အေရာန၏ေကာက္နယ္တလင္းအနားမွာ ရွိ၏။

17လူတို႔ကို ဒဏ္ခတ္ေသာ ေကာင္းကင္တမန္ကို ဒါဝိဒ္သည္ျမင္ေသာအခါ၊ အကၽြန္ုပ္ျပစ္မွားပါၿပီ။ ဒုစရိုက္ကို ျပဳမိပါၿပီ။ ဤသိုးတို႔မူကား အဘယ္သို႔ျပဳမိပါသနည္း။ လက္ေတာ္သည္ အကၽြန္ုပ္ႏွင့္ အကၽြန္ုပ္အေဆြအမ်ိဳး၌ ေရာက္ေစေတာ္မူပါဟု ထာဝရဘုရားအား ေတာင္းပန္ေလ၏။

18ထိုေန႔ခ်င္းတြင္ ဂဒ္သည္ ဒါဝိဒ္ထံသို႔လာ၍၊ ကိုယ္ေတာ္ႂကြပါ။ ေယဗုသိလူအေရာန၏ေကာက္နယ္တလင္း၌ ထာဝရဘုရားအဖို႔ ယဇ္ပလႅင္ကို တည္ရမည္ဟု၊

19ထာဝရဘုရား၏အမိန္႔ေတာ္ကို ဆင့္ဆိုသည္အတိုင္း ဒါဝိဒ္သည္ သြားေလ၏။

20ထိုသို႔ရွင္ဘုရင္သည္ အၿခံအရံေတာ္ႏွင့္တကြ ႂကြလာသည္ကို အေရာနသည္ ၾကည့္၍ျမင္လၽွင္၊ ျပင္သို႔ထြက္၍ ရွင္ဘုရင္ေရွ႕ေတာ္၌ ဦးခ်ပ်ပ္ဝပ္လ်က္၊

21ကၽြန္ေတာ္သခင္ အရွင္မင္းႀကီးသည္ ကိုယ္ေတာ္ကၽြန္ရွိရာသို႔ အဘယ္ေၾကာင့္ ႂကြလာေတာ္မူသနည္းဟု ေမးေလၽွာက္လၽွင္၊ ဒါဝိဒ္က၊ လူတို႔တြင္ ကာလနာေဘးကိုၿငိမ္းေစမည္အေၾကာင္း ထာဝရဘုရားအဖို႔ ယဇ္ပလႅင္ကိုတည္လို၍၊ သင္၏ေကာက္နယ္တလင္းကို ဝယ္အံ့ေသာငွာလာသည္ဟု အမိန္႔ရွိေသာ္၊

22အေရာနက၊ ကၽြန္ေတာ္သခင္ အရွင္မင္းႀကီးသည္ စိတ္ေတာ္ရွိသည္အတိုင္း ယူ၍ပူေဇာ္ေတာ္မူပါ။ မီးရွို႔ရာယဇ္ဖို႔ ႏြားမ်ားရွိပါ၏။ ထင္းဖို႔ ေကာက္နယ္တန္ဆာ၊ ႏြားႏွင့္ဆိုင္ေသာတန္ဆာမ်ား ရွိပါ၏ဟု ဒါဝိဒ္အားေလၽွာက္လ်က္၊

23အလုံးစုံတို႔ကို ရွင္ဘုရင္အား ဆက္၍၊ ကိုယ္ေတာ္၏ ဘုရားသခင္ထာဝရဘုရားသည္ ကိုယ္ေတာ္ကို လက္ခံေတာ္မူပါေစေသာဟု ေလၽွာက္ေလ၏။

24ရွင္ဘုရင္ကလည္း၊ ထိုသို႔ငါမယူရ။ စင္စစ္ အဖိုးေပး၍ ငါဝယ္မည္။ ကိုယ္ေငြမကုန္ဘဲငါ၏ ဘုရားသခင္ ထာဝရဘုရားအား မီးရွို႔ရာယဇ္ကို ငါမပူေဇာ္လိုဟု အေရာနအားဆိုသျဖင့္၊ ေငြအက်ပ္ငါးဆယ္ကိုေပး၍၊ ထိုေကာက္နယ္တလင္းႏွင့္ ႏြားတို႔ကိုဝယ္ၿပီးမွ၊

25ထိုအရပ္၌ ထာဝရဘုရားအဖို႔ ယဇ္ပလႅင္ကိုတည္၍ မီးရွို႔ရာယဇ္၊ မိတ္သဟာယယဇ္တို႔ကို ပူေဇာ္ေလ၏။ ထာဝရဘုရားသည္လည္း၊ ဣသေရလျပည္အဖို႔ ဆုေတာင္းေသာစကားကို နားေထာင္၍ ကာလနာေဘးကို ၿငိမ္းေစေတာ္မူ၏။ ဓမၼရာဇဝင္ဒုတိယေစာင္ၿပီး၏။

← Chapter 23 Jump to: