2 Samuel 2

Burmese JBZV

← Chapter 1 Jump to: Chapter 3 →

1ထိုေနာက္ ဒါဝိဒ္က၊ အကၽြန္ုပ္သည္ ယုဒၿမိဳ႕ တစ္စုံတစ္ၿမိဳ႕သို႔ သြားရပါမည္ေလာဟု ထာဝရဘုရားထံေတာ္၌ ေမးေလၽွာက္လၽွင္၊ ထာဝရဘုရားက သြားေလာ့ဟုမိန္႔ေတာ္မူ၏။ ဒါဝိဒ္ကလည္း အဘယ္ၿမိဳ႕သို႔ သြားရပါမည္နည္းဟု ေမးေလၽွာက္ေသာ္၊ ေဟျဗဳန္ၿမိဳ႕သို႔သြားေလာ့ဟု မိန္႔ေတာ္မူသည္အတိုင္း၊

2ဒါဝိဒ္သည္ မယားႏွစ္ေယာက္၊ ေယဇေရလၿမိဳ႕သူ အဟိေနာင္၊ နာဗလမယား ကရေမလၿမိဳ႕သူ အဘိဂဲလတို႔ႏွင့္တကြ သြားေလ၏။

3မိမိ၌ပါေသာလူမ်ား၊ အိမ္ေထာင္မ်ားတို႔ကိုလည္း ဒါဝိဒ္သည္ေခၚခဲ့၍ သူတို႔သည္ ေဟျဗဳန္ၿမိဳ႕ရြာတို႔၌ေနၾက၏။

4တစ္ဖန္ ယုဒလူတို႔သည္ လာ၍ဘိသိက္ေပးသျဖင့္ ဒါဝိဒ္ကို ယုဒရွင္ဘုရင္အရာ၌ ခ်ီးေျမႇာက္ၾက၏။

5ဂိလဒ္ျပည္ ယာဗက္ၿမိဳ႕သားတို႔သည္ ေရွာလုကို သၿဂႋဳဟ္ပါၿပီဟု ဒါဝိဒ္အားၾကားေလၽွာက္ေသာ္၊ ဂိလဒ္ျပည္ ယာဗက္ၿမိဳ႕သားတို႔ရွိရာသို႔ တမန္တို႔ကိုေစလႊတ္၍၊ သင္တို႔သည္ သင္တို႔အရွင္ေရွာလု၌ က႐ုဏာေက်းဇူးျပဳ၍ အေလာင္းေတာ္ကို သၿဂႋဳဟ္ေသာေၾကာင့္၊ ထာဝရဘုရားေပးေတာ္မူေသာ ေကာင္ခ်ီးမဂၤလာကို ခံရၾကပါေစေသာ။

6ထာဝရဘုရားသည္ သင္တို႔၌ က႐ုဏာေက်းဇူး၊ သစၥာေက်းဇူးျပဳေတာ္မူပါေစေသာ။ သင္တို႔သည္ ဤအမွုကိုျပဳေသာေၾကာင့္ သင္တို႔ေက်းဇူးကို ငါလည္းဆပ္မည္။

7ယခုမွာ အားယူ၍ ရဲရင့္ျခင္းသတၱိ ရွိၾကေလာ့။ သင္တို႔အရွင္ေရွာလု ေသၿပီ။ ယုဒအမ်ိဳးသားတို႔သည္ ဘိသိက္ေပးသျဖင့္ ငါ့ကိုရွင္ဘုရင္အရာ၌ ခ်ီးေျမႇာက္ၾကၿပီဟု မွာလိုက္ေလ၏။

8သို႔ရာတြင္ ေရွာလု၏ဗိုလ္ခ်ဳပ္မင္းေနရသား အာဗနာသည္၊ ေရွာလုသား ဣရွေဗာရွက္ကိုယူ၍ မဟာနိမ္ၿမိဳ႕သို႔ ေဆာင္သြားၿပီးလၽွင္၊

9ဂိလဒ္ျပည္၊ အာရွာအမ်ိဳးသားမ်ား၊ ေယဇေရလၿမိဳ႕သားမ်ား၊ ဧဖရိမ္ခရိုင္၊ ဗယၤာမိန္ခရိုင္အစရွိေသာ ဣသေရလနိုင္ငံလုံးကို အစိုးရေသာ ရွင္ဘုရင္အရာ၌ ခ်ီးေျမႇာက္ေလ၏။

10ေရွာလု၏သားဣရွေဗာရွက္သည္ အသက္ေလးဆယ္ရွိေသာ္၊ ဣသေရလနိုင္ငံကို အစိုးရ၍ ႏွစ္ႏွစ္စိုးစံေလ၏။ ယုဒအမ်ိဳးမူကား ဒါဝိဒ္ေနာက္သို႔လိုက္ၾက၏။

11ဒါဝိဒ္သည္ ေဟျဗဳန္ၿမိဳ႕၌ေန၍ ယုဒအမ်ိဳးကို အစိုးရေသာႏွစ္ေပါင္းကား ခုနစ္ႏွစ္ႏွင့္ေျခာက္လ ျဖစ္သတည္း။

12တစ္ဖန္ ေနရသား အာဗနာသည္ ေရွာလုသား ဣရွေဗာရွက္၏ ကၽြန္မ်ားႏွင့္တကြ၊ မဟာနိမ္ၿမိဳ႕မွ ဂိေဗာင္ၿမိဳ႕သို႔သြား၍၊

13ေဇ႐ုယာသားယြာဘႏွင့္ ဒါဝိဒ္၏ကၽြန္တို႔သည္ ဆီးႀကိဳသျဖင့္၊ ဂိေဗာင္ေရကန္အနားမွာ ဆုံမိလ်က္ ေရကန္တစ္ဖက္တစ္ခ်က္၌ ထိုင္ၾက၏။

14အာဗနာကလည္း၊ လုလင္တို႔သည္ထ၍ ငါတို႔ေရွ႕မွာ ကစားၾကပါေလေစဟု ဆိုေသာ္၊ ယြာဘက ထၾကပါေလေစဟု ဆိုသည္အတိုင္း၊

15ေရွာလုသားဣရွေဗာရွက္၏ လူဗယၤာမိန္အမ်ိဳးသား တစ္က်ိပ္ႏွစ္ေယာက္ႏွင့္ ဒါဝိဒ္၏ကၽြန္ တစ္က်ိပ္ႏွစ္ေယာက္တို႔သည္ ထ၍ ကူးလာၾက၏။

16သူတို႔သည္ လူခ်င္းတိုက္၍ လူတိုင္း မိမိတိုက္ဖက္၏ ေခါင္းကိုကိုင္လ်က္၊ နံေဘးကိုဓားႏွင့္ထိုးလ်က္ တစ္စုတည္း လဲေသၾက၏။ သို႔ျဖစ္၍ ဂိေဗာင္ၿမိဳ႕နယ္၌ရွိေသာ ထိုအရပ္ကို ေဟလကသဇၨဳရိမ္ဟူေသာ အမည္ျဖင့္ သမုတ္ၾက၏။

17ထိုေန႔၌ ျပင္းစြာစစ္တိုက္၍ အာဗနာႏွင့္ ဣသေရလလူတို႔သည္ ဒါဝိဒ္၏ကၽြန္တို႔ေရွ႕မွာ ရွုံးၾကေလ၏။

18ေဇ႐ုယာသားသုံးေယာက္၊ ယြာဘ၊ အဘိရွဲ၊ အာသေဟလ ပါၾက၏။ အာသေဟလသည္ ေတာ၌က်င္လည္ေသာဒရယ္ကဲ့သို႔ လ်င္ျမန္၏။

19အာသေဟလသည္ လက္ယာဘက္လက္ဝဲဘက္ သို႔မလြဲ အာဗနာကိုလိုက္၏။

20အာဗနာသည္ ေနာက္သို႔ၾကည့္၍၊ သင္သည္ အာသေဟလမွန္သေလာဟု ေမးေသာ္၊ မွန္သည္ဟု ျပန္ေျပာ၏။

21အာဗနာကလည္း၊ လက္ယာဘက္ေသာ္လည္းေကာင္း၊ လက္ဝဲဘက္ေသာ္လည္းေကာင္း လွည့္သြားလ်က္၊ လုလင္တစ္ေယာက္ကို ဖမ္းဆီး၍ သူ၏လက္နက္စုံကို လုယူေတာ့ဟု ဆိုေသာ္လည္း၊ အာသေဟလသည္ မလွည့္ဘဲ လိုက္ေသး၏။

22တစ္ဖန္ အာဗနာက ငါ့ကိုမလိုက္ႏွင့္။ လွည့္သြားေတာ့။ သင့္ကို ေျမေပၚသို႔အဘယ္ေၾကာင့္ ငါလွဲရမည္နည္း။ သို႔ျပဳလၽွင္ သင့္အစ္ကိုယြာဘေရွ႕မွာ ငါ့မ်က္ႏွာကို အဘယ္သို႔ ငါျပနိုင္မည္နည္းဟု ဆိုေသာ္လည္း၊

23အာသေဟလသည္ နားမေထာင္ေသာေၾကာင့္၊ အာဗနာသည္ ေနာက္သို႔လွံႏွင့္ထိုးလၽွင္၊ ဝမ္း၌လွံဖ်ားဝင္၍ ေက်ာကိုထုတ္ခ်င္းေဖာက္သျဖင့္၊ အာသေဟလသည္လဲ၍ ထိုအရပ္၌ေသ၏။ အာသေဟလ လဲ၍ေသေသာ ထိုအရပ္သို႔ ေရာက္ေသာသူအေပါင္းတို႔သည္ ရပ္ေနၾက၏။

24ယြာဘႏွင့္အဘိရွဲသည္ အာဗနာကိုလိုက္၍ ဂိေဗာင္ေတာသို႔ သြားေသာလမ္းနား၊ ဂိအာၿမိဳ႕ေရွ႕မွာရွိေသာ အမၼေတာင္သို႔ေရာက္ေသာအခါ ေနဝင္၏။

25ဗယၤာမိန္အမ်ိဳးသားတို႔သည္ အာဗနာေနာက္၌ စုေဝး၍ တစ္တပ္တည္းဖြဲ႕လ်က္ ေတာင္ေပၚမွာ ရပ္ေနၾက၏။

26ထိုအခါ အာဗနာက၊ ယြာဘကိုဟစ္၍၊ ဓားသြားသည္ အစဥ္မျပတ္ ကိုက္စားရမည္ေလာ။ ေနာက္ဆုံး၌ ခါးေသာအရသာကို ေတြ႕လိမ့္မည္ဟု မသိေသာ လူမ်ားတို႔သည္ ညီအစ္ကိုတို႔ကိုမလိုက္၊ ျပန္ေစမည္အေၾကာင္း သင္သည္အဘယ္မၽွ ကာလပတ္လုံး မစီရင္ဘဲေနမည္နည္းဟု ဆိုလၽွင္၊

27ယြာဘက၊ ဘုရားသခင္ အသက္ရွင္ေတာ္မူသည္အတိုင္း သင္မေျပာလၽွင္၊ မိုးလင္းမွသာ လူမ်ားတို႔သည္ ညီအစ္ကိုတို႔ကိုမလိုက္ဘဲ ေနၾကလိမ့္မည္ဟုဆိုလ်က္၊

28တံပိုးမွုတ္၍ လူမ်ားတို႔သည္ ဣသေရလအမ်ိဳးသားတို႔ကိုမလိုက္၊ စစ္မတိုက္ဘဲ ရပ္ေနၾက၏။

29အာဗနာႏွင့္ သူ၏လူတို႔သည္ တစ္ညလုံး လြင္ျပင္သို႔ေလၽွာက္သြား၍ ေယာ္ဒန္ျမစ္ကိုကူးၿပီးလၽွင္၊ ဗိသ႐ုန္ျပည္ကိုလြန္၍ မဟာနိမ္ၿမိဳ႕သို႔ ေရာက္ၾက၏။

30ယြာဘသည္လည္း အာဗနာကိုလိုက္ရာမွ ျပန္၍ လူအေပါင္းတို႔ကို စုေဝးေစေသာအခါ၊ အာသေဟလႏွင့္ ဒါဝိဒ္၏ကၽြန္ တစ္က်ိပ္ကိုးေယာက္တို႔သည္မရွိ၊ ဆုံးၾကၿပီ။

31ဒါဝိဒ္၏ကၽြန္တို႔သည္ ဗယၤာမိန္အမ်ိဳးသား၊ အာဗနာ၏လူသုံးရာေျခာက္ဆယ္တို႔ကို ေသေအာင္လုပ္ႀကံၾကၿပီ။

32အာသေဟလ၏အေလာင္းကိုထမ္းသြား၍ ဗက္လင္ၿမိဳ႕၌ရွိေသာ သူ႔အဘ၏သခၤ်ိဳင္းတြင္ သၿဂႋဳဟ္ၾက၏။ ယြာဘႏွင့္ သူ၏လူတို႔သည္ တစ္ညလုံးသြား၍၊ မိုးလင္းစတြင္ ေဟျဗဳန္ၿမိဳ႕သို႔ေရာက္ၾက၏။

← Chapter 1 Jump to: Chapter 3 →