2 Samuel 17

Burmese JBZV

← Chapter 16 Jump to: Chapter 18 →

1တစ္ဖန္ အဟိေသာေဖလက၊ ကၽြန္ေတာ္သည္ လူတစ္ေသာင္းႏွစ္ေထာင္တို႔ကို ေရြးေကာက္ပါရေစ။ ယေန႔ညပင္ ကၽြန္ေတာ္ထ၍ ဒါဝိဒ္ကိုလိုက္ပါမည္။

2သူသည္ေမာလ်က္ လက္အားနည္းလ်က္ေနစဥ္အခါ ကၽြန္ေတာ္တိုက္၍ သူ႔ကိုထိတ္လန္႔ေစမည္။ သူ၌ပါေသာ လူအေပါင္းတို႔သည္ ေျပးၾက၍၊ ရွင္ဘုရင္ကိုသာ ကၽြန္ေတာ္လုပ္ႀကံပါမည္။

3လူအေပါင္းတို႔ကို ကိုယ္ေတာ္ထံသို႔ေဆာင္ခဲ့ပါမည္။ ကိုယ္ေတာ္ရွာေသာသူ တစ္ေယာက္တည္းကိုရလၽွင္၊ လူအေပါင္းတို႔သည္ ျပန္လာ၍ ၿငိမ္ဝပ္ၾကပါလိမ့္မည္ဟု ေလၽွာက္လၽွင္၊

4ထိုစကားကို အဗရွလုံႏွင့္ ဣသေရလအမ်ိဳးအသက္ႀကီးသူတို႔သည္ ႏွစ္သက္ၾက၏။

5ထိုအခါ အဗရွလုံက၊ အာခိလူဟုရွဲကိုလည္းေခၚခဲ့။ ငါတို႔သည္ သူ၏စကားကို နာၾကားၾကကုန္အံ့ဟု ဆိုသည္အတိုင္း၊

6ဟုရွဲသည္လာ၍ အဗရွလုံက၊ အဟိေသာေဖလသည္ ဤမည္ေသာအႀကံကို ေပးၿပီ။ သူ၏စကားကို နားေထာင္သင့္သေလာ။ သို႔မဟုတ္ သင္ေျပာေလာ့ဟုဆိုလၽွင္၊

7ဟုရွဲက အဟိေသာေဖလေပးေသာ အႀကံသည္ ယခုကာလ၌ မေလ်ာ္ပါ။

8ခမည္းေတာ္ႏွင့္ သူ၏လူတို႔သည္ ခြန္အားႀကီးေသာသူျဖစ္ေၾကာင္းကိုလည္းေကာင္း၊ ယခုမူကား ေတာ၌ သားငယ္ေပ်ာက္ေသာ ဝံမကဲ့သို႔ ျပင္းထန္ေသာစိတ္ရွိေၾကာင္းကိုလည္းေကာင္း ကိုယ္ေတာ္သိေတာ္မူ၏။ ခမည္းေတာ္သည္လည္း စစ္သူရဲျဖစ္၍ လူမ်ားတို႔ႏွင့္အတူ မအိပ္တတ္။

9ယခုမွာသူသည္ ေျမတြင္းတစ္စုံတစ္ခု၌ ပုန္းလ်က္ေနပါလိမ့္မည္။ သို႔မဟုတ္ အျခားေသာအရပ္၌ ပုန္းလ်က္ ေနပါလိမ့္မည္။ လူအခ်ိဳ႕တို႔သည္ အဦးလဲ၍ေသလၽွင္ ထိုသတင္းကိုၾကားေသာသူက၊ အဗရွလုံေနာက္သို႔ လိုက္ေသာသူသည္ ဆုံးရွုံးၾကၿပီဟု ၾကားေျပာၾကပါလိမ့္မည္။

10ထိုအခါ ရဲရင့္ေသာသူ၊ ျခေသၤ့ႏွလုံးကဲ့သို႔ ႏွလုံးရွိေသာသူသည္ စိတ္ပ်က္ပါလိမ့္မည္။ ခမည္းေတာ္သည္ ခြန္အားႀကီးေသာသူ ျဖစ္ေၾကာင္းကိုလည္းေကာင္း၊ သူ၌ပါေသာသူတို႔သည္ ရဲရင့္ျခင္းသတၱိရွိေသာသူ ျဖစ္ေၾကာင္းကိုလည္းေကာင္း၊ ဣသေရလ အမ်ိဳးသားအေပါင္းတို႔သည္ သိၾကပါ၏။

11သို႔ျဖစ္၍ ကၽြန္ေတာ္သည္ အႀကံေပးပါမည္။ ဒန္ၿမိဳ႕မွစ၍ ေဗရေရွဘၿမိဳ႕တိုင္ေအာင္ ဣသေရလ အမ်ိဳးသားအေပါင္းတို႔သည္ အေရအတြက္အားျဖင့္ သမုဒၵရာသဲလုံးႏွင့္အမၽွ ကိုယ္ေတာ္ထံ၌ စည္းေဝး၍ ကိုယ္ေတာ္တိုင္ စစ္ခ်ီေတာ္မူရမည္။

12ထိုသို႔ ခမည္းေတာ္ကိုေတြ႕ေသာအရပ္ တစ္စုံတစ္ခု၌ သူ႔ထံသို႔ေရာက္လၽွင္၊ ေျမေပၚမွာႏွင္းက်သကဲ့သို႔ သူ႔ကိုလႊမ္းမိုး၍ သူႏွင့္သူ၌ရွိေသာသူ တစ္ေယာက္မၽွ မက်န္ႂကြင္းရ။

13၎နည္း ခမည္းေတာ္သည္ ၿမိဳ႕တစ္ၿမိဳ႕ထဲသို႔ဝင္လၽွင္၊ ဣသေရလ အမ်ိဳးသားအေပါင္းတို႔သည္ ႀကိဳးမ်ားကိုယူခဲ့၍ ထိုၿမိဳ႕၌ ေက်ာက္စရစ္တစ္ခုကိုမၽွ မက်န္ေစျခင္းငွာ ခ်ိဳင့္ထဲသို႔ ဆြဲခ်ရၾကမည္ဟု ေလၽွာက္ေလေသာ္၊

14အဗရွလုံႏွင့္ ဣသေရလ အမ်ိဳးသားအေပါင္းတို႔က၊ အာခိလူဟုရွဲေပးေသာ အႀကံသည္ အဟိေသာေဖလေပးေသာ အႀကံထက္ သာ၍ေကာင္းသည္ဟု ေျပာဆိုၾက၏။ အေၾကာင္းမူကား၊ ထာဝရဘုရားသည္ အဗရွလုံ၌ ေဘးေရာက္ေစျခင္းငွာ၊ အဟိေသာေဖလေပးေသာ အႀကံေကာင္းကို ဖ်က္ေစမည္အေၾကာင္း စီရင္ေတာ္မူ၏။

15ထိုအခါ ဟုရွဲသည္ ယဇ္ပုေရာဟိတ္ဇာဒုတ္ႏွင့္ အဗ်ာသာတို႔အား၊ အဟိေသာေဖလသည္ ဤမည္ေသာအႀကံကို အဗရွလုံႏွင့္ ဣသေရလအမ်ိဳးအသက္ႀကီးသူတို႔အား ေပးၿပီ။ ကၽြန္ုပ္သည္လည္း ဤမည္ေသာအႀကံကို ေပးၿပီ။

16သို႔ျဖစ္၍ ဒါဝိဒ္ထံသို႔ အလ်င္အျမန္ေစလႊတ္၍ ယေန႔ညမွာ ေတာလြင္ျပင္၌ မေနပါႏွင့္။ အလ်င္အျမန္ ကူးသြားပါ။ သို႔မဟုတ္လၽွင္ ရွင္ဘုရင္ႏွင့္လူအေပါင္းတို႔သည္ ဆုံးရွုံးျခင္းသို႔ ေရာက္ၾကလိမ့္မည္ဟု ၾကားေလၽွာက္မည္အေၾကာင္း မွာလိုက္သျဖင့္၊

17ေယာနသန္ႏွင့္ အဟိမတ္သည္ ၿမိဳ႕ထဲသို႔ဝင္လၽွင္ သူတစ္ပါးျမင္မည္စိုးေသာေၾကာင့္၊ အေရၤာေဂလရြာနားမွာ ေနရစဥ္တြင္၊ မိန္းမကေလးတစ္ေယာက္ သြား၍ေျပာသည္အတိုင္း သူတို႔သည္ ဒါဝိဒ္မင္းႀကီးထံသို႔သြား၍ ေလၽွာက္ၾက၏။

18သို႔ရာတြင္ လူကေလးတစ္ေယာက္သည္ ထိုသူတို႔ကိုျမင္၍ အဗရွလုံအား ေလၽွာက္ေလ၏။ သူတို႔သည္ အလ်င္အျမန္သြား၍ ဗာဟုရိမ္ၿမိဳ႕တြင္ အိမ္တစ္အိမ္သို႔ဝင္သျဖင့္ ထိုအိမ္ဝင္းထဲမွာရွိေသာ ေရတြင္းသို႔ဆင္း၍၊

19မိန္းမသည္ ေရတြင္းဝကိုဖုံးၿပီးမွ ဆန္ကိုလွန္း၍ထားေသာေၾကာင့္ ထိုအမွုသည္ မထင္ရွား။

20အဗရွလုံ၏ ကၽြန္တို႔သည္ ထိုအိမ္သို႔ေရာက္၍ အဟိမတ္ႏွင့္ ေယာနသန္တို႔သည္ အဘယ္မွာရွိသနည္းဟု မိန္းမအားေမးလၽွင္၊ မိန္းမက၊ ေခ်ာင္းတစ္ဖက္သို႔ ကူးၾကၿပီဟုေျပာသျဖင့္ သူတို႔သည္ ရွာ၍မေတြ႕ေသာအခါ ေယ႐ုရွလင္ၿမိဳ႕သို႔ ျပန္သြားၾက၏။

21ျပန္သြားေသာေနာက္ အဟိမတ္ႏွင့္ ေယာနသန္သည္ ေရတြင္းထဲကတက္၍ ဒါဝိဒ္မင္းႀကီးထံသို႔သြားၿပီးလၽွင္၊ ျမစ္တစ္ဖက္သို႔ အလ်င္အျမန္ထ၍ ႂကြေတာ္မူပါ။ အဟိေသာေဖလသည္ ကိုယ္ေတာ္တစ္ဖက္၌ ဤမည္ေသာ အႀကံကိုေပးပါၿပီဟု ေလၽွာက္ေသာ္၊

22ဒါဝိဒ္ႏွင့္ လူအေပါင္းတို႔သည္ထ၍ ေယာ္ဒန္ျမစ္ကိုကူးၾက၏။ မိုးလင္းေသာအခါ မကူးေသာသူ တစ္ေယာက္မၽွမရွိ။

23အဟိေသာေဖလသည္ မိမိေပးေသာအႀကံသို႔ မလိုက္ၾကသည္အေၾကာင္းကို သိျမင္ေသာအခါ၊ ျမည္းကို ကုန္းႏွီးတင္ေစၿပီးလၽွင္ ထ၍ မိမိေနရင္းၿမိဳ႕ မိမိအိမ္သို႔သြားသျဖင့္ အိမ္မွုအိမ္ေရးမ်ားကို စီရင္ၿပီးမွ လည္ႀကိဳးတပ္၍ ေသေလ၏။ ဘိုးေဘးတို႔သခၤ်ိဳင္း၌ သၿဂႋဳဟ္ၾက၏။

24ဒါဝိဒ္သည္ မဟာနိမ္ၿမိဳ႕သို႔ ေရာက္ေလ၏။ အဗရွလုံသည္လည္း ဣသေရလလူအေပါင္းတို႔ႏွင့္အတူ ေယာ္ဒန္ျမစ္ကို ကူးေလ၏။

25အဗရွလုံသည္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မင္းယြာဘအရာ၌ အာမသကိုခန္႔ထား၏။ အာမသကား၊ ယြာဘအမိ ေဇ႐ုယာ၏ညီမနာဟတ္သမီး အဘိဂဲလႏွင့္ စုံဖက္ေသာ ဣရွေမလအမ်ိဳးေယသာ၏သား ျဖစ္သတည္း။

26ဣသေရလအမ်ိဳးသားတို႔ႏွင့္ အဗရွလုံသည္ ဂိလဒ္ျပည္၌ တပ္ခ်ၾက၏။

27ဒါဝိဒ္သည္ မဟာနိမ္ၿမိဳ႕သို႔ေရာက္ေသာအခါ၊ အမၼဳန္ျပည္ ရဗၺာၿမိဳ႕သားနာဟတ္၏သား ေရွာဘိ၊ ေလာေဒဗာၿမိဳ႕သား အေမ်လ၏သား မာခိရ၊ ဂိလဒ္အမ်ိဳး ေရာေဂလိမ္ၿမိဳ႕သား ဗာဇိလဲတို႔က၊

28ထိုလူတို႔သည္ ေတာ၌ေရစာငတ္မြတ္လ်က္ ပင္ပန္းလ်က္ ေနရပါသည္တကားဟု ဆို၍၊ ဒါဝိဒ္ႏွင့္ သူ၏လူမ်ားစားစရာဖို႔ ဂ်ဳံဆန္၊ မုေယာဆန္၊ မုန္႔ညက္၊ ေပါက္ေပါက္မ်ိဳး၊ ပဲမ်ိဳး၊

29ပ်ားရည္၊ နို႔ဓမ္း၊ သိုး၊ ဒိန္ခဲႏွင့္တကြ အိပ္ရာ၊ လင္ပန္း၊ ေျမခြက္မ်ားကို ေဆာင္ခဲ့ၾကသည္။

← Chapter 16 Jump to: Chapter 18 →