Genesis 19

Burmese JBZV

← Chapter 18 Jump to: Chapter 20 →

1ေကာင္းကင္တမန္ႏွစ္ပါးတို႔သည္ ညဥ့္ဦးအခ်ိန္၌ ေသာဒုံၿမိဳ႕သို႔ ေရာက္လာ၏။ ေလာတသည္ ၿမိဳ႕တံခါးဝ၌ထိုင္လ်က္ သူတို႔ကိုျမင္လၽွင္၊ ခရီးဦးႀကိဳျပဳျခင္းငွာထ၍ ေျမ၌ဦးညႊတ္ခ်လ်က္၊

2အကၽြန္ုပ္သခင္တို႔၊ ကိုယ္ေတာ္တို႔ကၽြန္၏အိမ္သို႔ဝင္၍ တစ္ညလုံးေနၾကပါ။ ေျခကိုေဆးၾကပါ။ နံနက္ေစာေစာထ၍ ႂကြသြားၾကပါေလာ့ဟု ဆိုေလ၏။ ေကာင္းကင္တမန္တို႔က၊ ငါတို႔သည္မဝင္၊ တစ္ညလုံးလမ္း၌ေနေတာ့မည္ဟု ဆိုေသာ္လည္း၊

3က်ပ္က်ပ္ေသြးေဆာင္ေသာေၾကာင့္ တစ္ဖန္ေလာတေနရာသို႔လွည့္၍၊ သူ၏အိမ္သို႔ဝင္ၾက၏။ ေလာတလည္း၊ သူတို႔အဖို႔ပြဲလုပ္၍၊ တေဆးမပါေသာမုန္႔ကိုေပါင္းၿပီးမွ၊ သူတို႔သည္စားၾက၏။

4ထိုသူတို႔သည္မအိပ္မီ၊ ေသာဒုံၿမိဳ႕သား ေယာက္်ားအႀကီးအငယ္၊ အရပ္ရပ္ကလာေသာ သူအေပါင္းတို႔သည္ အိမ္ကိုဝိုင္း၍၊

5ေလာတကိုဟစ္ေခၚလ်က္၊ ယေန႔ညမွာ သင့္အိမ္သို႔ဝင္ေသာလူတို႔သည္ အဘယ္မွာရွိသနည္း။ ထိုသူတို႔ႏွင့္ ငါတို႔သည္ ဆက္ဆံလိုသည္ျဖစ္၍၊ ငါတို႔ထံသို႔ ထြက္ေစေလာ့ဟု ဆိုၾက၏။

6ေလာတသည္လည္း၊ တံခါးျပင္မွာ သူတို႔ထံသို႔ထြက္၍၊ မိမိေနာက္၌ တံခါးကိုပိတ္ၿပီးလၽွင္၊

7ညီအစ္ကိုတို႔၊ အဓမၼအမွုကို ဤမၽွေလာက္မျပဳၾကပါႏွင့္။

8အကၽြန္ုပ္၌ ေယာက္်ားႏွင့္မဆက္ဆံေသာ သမီးႏွစ္ေယာက္ရွိပါ၏။ သူတို႔ကို သင္တို႔ထံသို႔ထုတ္ရေသာအခြင့္ကို ေပးၾကပါေလာ့။ သူတို႔၌ ျပဳခ်င္သမၽွျပဳၾကပါေလာ့။ ဤလူတို႔၌ အလၽွင္းမျပဳၾကပါႏွင့္။ အေၾကာင္းမူကား၊ သူတို႔သည္ အကၽြန္ုပ္အိမ္မိုးအရိပ္ကိုခိုေနပါ၏ဟု ေတာင္းပန္ေသာ္လည္း၊

9သူတို႔က၊ ဆုတ္ေလာ့ဟုဆိုၾက၏။ တစ္ဖန္ကား၊ သင္သည္တည္းခိုျခင္းငွာသာေရာက္လာသည္ႏွင့္ တရားသူႀကီးလုပ္ရမည္ေလာ။ ယခုမွာ ထိုသူတို႔၌ျပဳသည္ထက္၊ သင္၌သာ၍ဆိုးေသာအမွုကိုျပဳမည္ဟုဆိုလ်က္၊ ေလာတကိုက်ပ္က်ပ္ဖိ၍ တံခါးကိုလည္း ေပါက္ခြဲခ်ိဳးဖဲ့ျခင္းငွာ ခ်ဥ္းလာၾက၏။

10ထိုအခါေကာင္းကင္တမန္တို႔သည္ လက္ကိုဆန္႔၍၊ ေလာတကို မိမိတို႔ေနရာအိမ္အတြင္းသို႔ ဆြဲသြင္းၿပီးလၽွင္၊ တံခါးကိုပိတ္ၾက၏။

11အိမ္တံခါးနားမွာရွိေသာသူအႀကီးအငယ္တို႔ကို၊ မ်က္စိကန္းေစျခင္းငွာ ဒဏ္ခတ္သျဖင့္၊ သူတို႔သည္တံခါးကိုရွာ၍ ပင္ပန္းျခင္းသို႔ ေရာက္ၾက၏။

12ေကာင္းကင္တမန္တို႔ကလည္း၊ ဤအရပ္၌ သင္ႏွင့္ဆိုင္ေသာသူရွိေသးသေလာ။ သားသမီး၊ သမက္၊ ၿမိဳ႕ထဲမွာသင္၌ရွိသမၽွကို ဤအရပ္ကထုတ္ေဆာင္ေလာ့။

13ဤအရပ္ကို ငါတို႔သည္ဖ်က္ဆီးရမည္။ အေၾကာင္းမူကား၊ အရပ္သားတို႔သည္ ထာဝရဘုရားေရွ႕ေတာ္မွာ အလြန္ေႂကြးေၾကာ္ျခင္းရွိသည္ျဖစ္၍၊ ဖ်က္ဆီးေစျခင္းငွာ ထာဝရဘုရားသည္ ငါတို႔ကိုေစလႊတ္ေတာ္မူၿပီဟု ေလာတအားေျပာဆိုၾက၏။

14ေလာတထြက္၍၊ သမီးႏွင့္စုံဖက္ေသာသူ၊ မိမိသမက္တို႔အား ထၾက၊ ဤအရပ္မွထြက္သြားၾက၊ ဤၿမိဳ႕ကို ထာဝရဘုရားဖ်က္ဆီးေတာ္မူမည္ဟုဆိုေသာ္လည္း၊ က်ီစားဟန္ရွိသည္ဟု သမက္တို႔ထင္ၾက၏။

15မိုးေသာက္ေသာအခါ၊ ေကာင္းကင္တမန္တို႔သည္ ေလာတကိုေဆာ္လ်က္၊ သင္သည္ထ၍ ဤအရပ္၌ရွိေသာ မယားႏွင့္ သမီးႏွစ္ေယာက္တို႔ကို ယူသြားေလာ့။ သို႔မဟုတ္၊ ၿမိဳ႕၏အျပစ္၌ ဆုံးျခင္းသို႔ေရာက္လိမ့္မည္ဟု ဆိုေသာ္လည္း၊

16သူသည္ဖင့္ႏႊဲေသာအခါ၊ ထာဝရဘုရားသနားေတာ္မူေသာေၾကာင့္၊ ေကာင္းကင္တမန္တို႔သည္၊ သူႏွင့္ သူ၏မယား၊ သူ၏သမီးႏွစ္ေယာက္တို႔ကိုလက္ဆြဲ၍၊ ၿမိဳ႕ျပင္သို႔ ထုတ္ေဆာင္ၾက၏။

17ျပင္သို႔ေရာက္ေသာအခါ၊ သင္သည္အသက္ခ်မ္းသာရျခင္းငွာ ေျပးေလာ့။ ေနာက္သို႔လွည့္၍ မၾကည့္ႏွင့္။ ေျမညီေသာအရပ္၌ အလၽွင္းမေနႏွင့္။ ေတာင္ေပၚသို႔ေျပးေလာ့။ သို႔မဟုတ္ ဆုံးလိမ့္မည္ဟု ဆိုေလ၏။

18ေလာတကလည္း၊ အကၽြန္ုပ္သခင္ ထိုသို႔မဆိုပါႏွင့္။

19ယခုမွာ ကိုယ္ေတာ္ကၽြန္သည္ ေရွ႕ေတာ္၌မ်က္ႏွာရပါၿပီ။ အကၽြန္ုပ္အသက္ခ်မ္းသာေစသျဖင့္၊ အကၽြန္ုပ္၌ျပဳေတာ္မူေသာက႐ုဏာ ေက်းဇူးမ်ားျပားလွပါ၏။ ေဘးလြတ္၍ေတာင္ေပၚသို႔ မေျပးနိုင္ပါ။ ေဘးတစ္စုံ တစ္ခုေတြ႕၍ေသမည္ကို စိုးရိမ္ပါ၏။

20ၾကည့္ပါ။ ထိုၿမိဳ႕နီးပါ၏။ ေျပးသာပါ၏။ ငယ္ေသာၿမိဳ႕လည္းျဖစ္ပါ၏။ ေဘးလြတ္၍ ထိုအရပ္သို႔ေျပးပါရေစ။ ထိုၿမိဳ႕သည္ ငယ္ေသာၿမိဳ႕မဟုတ္ေလာ။ သို႔ေျပးလၽွင္၊ အသက္ခ်မ္းသာရပါမည္ဟု ေလၽွာက္ဆို၏။

21ထိုသူကလည္း၊ ၾကည့္ပါ။ ဤအမူအရာ၌လည္း သင္၏စကားကို ငါနားေထာင္ေစျခင္းငွာ၊ ထိုၿမိဳ႕အတြက္ေတာင္းပန္ေသာေၾကာင့္ ငါမဖ်က္ဆီး။

22ေဘးလြတ္ျခင္းငွာ ထိုၿမိဳ႕သို႔အလ်င္အျမန္ေျပးေလာ့။ ထိုၿမိဳ႕သို႔မေရာက္မီ ငါသည္အဘယ္အမွုကိုမၽွ မျပဳနိုင္ဟုဆိုေလ၏။ ထိုေၾကာင့္ ထိုၿမိဳ႕ကို ေဇာရၿမိဳ႕ဟုသမုတ္ၾက၏။

23ေလာတသည္ ေဇာရၿမိဳ႕သို႔ဝင္ေသာအခါ၊ ေျမႀကီးေပၚမွာ ေနထြက္ခ်ိန္ျဖစ္သတည္း။

24ထိုအခါ ထာဝရဘုရားသည္ေကာင္းကင္ထက္၊ အထံေတာ္မွ ေသာဒုံၿမိဳ႕ႏွင့္ ေဂါေမာရၿမိဳ႕အေပၚသို႔ ကန္႔ႏွင့္ မီးမိုးကို ရြာေစေတာ္မူ၏။

25ထိုၿမိဳ႕တို႔ကိုလည္းေကာင္း၊ ခ်ိဳင့္အရပ္တစ္ေလၽွာက္လုံးကိုလည္းေကာင္း၊ ၿမိဳ႕သားအေပါင္းတို႔ကိုလည္းေကာင္း၊ ေျမ၌ေပါက္သမၽွကိုလည္းေကာင္း၊ ေမွာက္လွဲေတာ္မူ၏။

26ေလာတ၏မယားမူကား၊ ေနာက္သို႔လွည့္ၾကည့္၍ ဆားတိုင္ျဖစ္ေလ၏။

27နံနက္ေစာေစာ အာျဗဟံသည္ထ၍၊ ထာဝရဘုရားေရွ႕ေတာ္၌ ရပ္ေနေသာ အရပ္သို႔သြားၿပီးလၽွင္၊

28ေသာဒုံၿမိဳ႕ႏွင့္ ေဂါေမာရၿမိဳ႕မွစေသာ ခ်ိဳင့္အရပ္တစ္ေလၽွာက္လုံးကို ၾကည့္ရွု၍၊ မီးဖို၌အခိုးကဲ့သို႔၊ တစ္ျပည္လုံးအခိုးတက္သည္ကို ျမင္ေလ၏။

29ထိုသို႔ဘုရားသခင္သည္ ခ်ိဳင့္ထဲမွာရွိေသာၿမိဳ႕တို႔ကို ဖ်က္ဆီးေသာအခါ၊ အာျဗဟံကို ေအာက္ေမ့ေတာ္မူ၏။ ေလာတေနေသာၿမိဳ႕တို႔ကို ေမွာက္လွဲေသာအခါ ေမွာက္လွဲရာထဲက ေလာတကို လႊတ္လိုက္ေတာ္မူ၏။

30ေလာတသည္ ေဇာရၿမိဳ႕မွထြက္၍၊ သမီးႏွစ္ေယာက္ႏွင့္တကြ ေတာင္ေပၚမွာေန၏။ ေဇာရၿမိဳ႕၌မေနဝံ့၍၊ သမီးႏွစ္ေယာက္ႏွင့္တကြ ဥမင္၌ေန၏။

31သမီးအႀကီးက၊ ငါတို႔အဘအိုၿပီ။ ေျမႀကီးသားအေပါင္းတို႔၏ ဘာသာအတိုင္း၊ ငါတို႔ထံသို႔ဝင္ရေသာ ေယာက္်ားတစ္ေယာက္မၽွ ေျမေပၚမွာမရွိ။

32လာၾက။ ငါတို႔အဘကို စပ်စ္ရည္တိုက္ၾကစို႔။ ငါတို႔အဘ၏အမ်ိဳးအႏြယ္ကို ေစာင့္မ၍၊ သူႏွင့္အိပ္ၾကစို႔ဟု ညီမကိုေျပာဆို၏။

33ထိုေန႔ညမွာ သူတို႔သည္ အဘကို စပ်စ္ရည္တိုက္ၿပီးလၽွင္၊ သမီးအႀကီးသည္ဝင္၍ အဘႏွင့္အိပ္ေလ၏။ သူအိပ္ေၾကာင္းကိုလည္းေကာင္း၊ ထေၾကာင္းကိုလည္းေကာင္း အဘမသိ။

34နက္ျဖန္ေန႔တြင္ အႀကီးကလည္း၊ မေန႔ညမွာ ငါသည္ အဘႏွင့္အိပ္ေလၿပီ။ ယေန႔ညတစ္ဖန္သူ႔ကို စပ်စ္ရည္တိုက္ၾကစို႔။ သင္သည္ဝင္၍ အဘ၏အမ်ိဳးအႏြယ္ကို ေစာင့္မျခင္းငွာ၊ သူႏွင့္အိပ္ေလာ့ဟု ညီမကိုေျပာဆို၏။

35ထိုေန႔ည၌လည္း သူတို႔သည္ အဘကို စပ်စ္ရည္တိုက္ၿပီးလၽွင္၊ အငယ္သည္ဝင္၍ အဘႏွင့္ အိပ္ေလ၏။ အိပ္ေၾကာင္းကိုလည္းေကာင္း၊ ထေၾကာင္းကိုလည္းေကာင္း အဘမသိ။

36ထိုသို႔ေလာတ၏သမီးႏွစ္ေယာက္တို႔သည္၊ မိမိအဘအားျဖင့္ ပဋိသေႏၶစြဲေန၏။

37သမီးအႀကီးသည္သားကိုဖြား၍ ေမာဘအမည္ျဖင့္ မွည့္ေလ၏။ ထိုသူသည္ ယေန႔တိုင္ေအာင္ရွိေသာ ေမာဘအမ်ိဳးသားတို႔၏အဘျဖစ္သတည္း။

38သမီးအငယ္သည္လည္း သားကိုဖြား၍ ေဗနမၼိအမည္ျဖင့္ မွည့္ေလ၏။ ထိုသူသည္ ယေန႔တိုင္ေအာင္ရွိေသာ အမၼဳန္အမ်ိဳးသားတို႔၏အဘျဖစ္သတည္း။

← Chapter 18 Jump to: Chapter 20 →