bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Burmese
/
Burmese JBZV
/
Genesis 32
Genesis 32
Burmese JBZV
← Chapter 31
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 43
Chapter 44
Chapter 45
Chapter 46
Chapter 47
Chapter 48
Chapter 49
Chapter 50
Chapter 33 →
1
ယာကုပ္သည္ခရီးသြားျပန္၍၊ ဘုရားသခင္၏ေကာင္းကင္တမန္တို႔သည္ ႀကိဳဆိုျခင္းငွာလာၾကသည္ကို၊
2
ယာကုပ္ျမင္လၽွင္ ဘုရားသခင္၏တပ္ေတာ္ျဖစ္သည္ဟု ဆို၍၊ ထိုအရပ္ကို မဟာနိမ္အမည္ျဖင့္ မွည့္ေလ၏။
3
ထိုအခါ ယာကုပ္သည္၊ အစ္ကိုဧေသာေနရာ ဧဒုံျပည္တည္းဟူေသာ စိရျပည္သို႔၊ တမန္တို႔ကို မိမိေရွ႕မွာေစလႊတ္၍ မွာလိုက္သည္ကား၊
4
ကိုယ္ေတာ္၏ကၽြန္ယာကုပ္က၊ ကၽြန္ေတာ္သည္ လာဗန္ထံမွာတည္းခို၍၊ ယခုတိုင္ေအာင္ေနပါၿပီ။
5
ကၽြန္ေတာ္၌ ႏြား၊ ျမည္း၊ သိုး၊ ဆိတ္၊ ကၽြန္ေယာက္်ား မိန္းမမ်ားရွိၾကပါ၏။ ကၽြန္ေတာ္သည္ သခင္၏စိတ္ေတာ္ႏွင့္ေတြ႕ေစျခင္းငွာ၊ ေလၽွာက္ၾကားလိုက္ပါသည္ဟု၊ ငါ့သခင္ဧေသာကိုေလၽွာက္ၾကဟု မွာလိုက္ေလ၏။
6
တမန္တို႔လည္း ယာကုပ္ထံသို႔ျပန္လာ၍၊ ကၽြန္ေတာ္တို႔သည္၊ ကိုယ္ေတာ္၏အစ္ကိုဧေသာထံသို႔ ေရာက္ခဲ့ပါၿပီ။ သူသည္ကိုယ္ေတာ္ကို ေတြ႕ျခင္းငွာ၊ လူေလးရာႏွင့္ခ်ီလာပါသည္ဟု ေလၽွာက္ၾက၏။
7
ထိုအခါယာကုပ္သည္၊ အလြန္ေၾကာက္၍ စိတ္ပူပန္လၽွင္၊ မိမိတြင္ပါေသာ လူစု၊ သိုးဆိတ္စု၊ ႏြားစု၊ ကုလားအုတ္မ်ားတို႔ကို ႏွစ္စုခြဲ၍ထားေလ၏။
8
အေၾကာင္းမူကား၊ တစ္စုကို ဧေသာေတြ႕၍လုပ္ႀကံလၽွင္၊ ႂကြင္းေသာ တစ္စုလြတ္လိမ့္မည္ဟုဆို၏။
9
တစ္ဖန္ယာကုပ္က၊ အကၽြန္ုပ္အဘ အာျဗဟံ၏ဘုရားသခင္၊ အကၽြန္ုပ္အဘ ဣဇာက္၏ဘုရားသခင္၊ ထာဝရဘုရားကိုယ္ေတာ္က၊ သင္၏ျပည္၊ သင္၏အမ်ိဳးသားခ်င္းတို႔ထံသို႔ ျပန္ေလာ့။ ငါသည္သင္၌ေက်းဇူးျပဳမည္ဟု မိန္႔ေတာ္မူပါၿပီ။
10
ကိုယ္ေတာ္ကၽြန္၌ျပေတာ္မူေသာ က႐ုဏာသစၥာေတာ္အငယ္ဆုံးကိုမၽွ အကၽြန္ုပ္မခံထိုက္ပါ။ အကၽြန္ုပ္သည္အထက္က၊ ဤေယာ္ဒန္ျမစ္ကို လက္စြဲေတာင္ေဝွးႏွင့္သာကူးပါ၏။ ယခုမူကား၊ အေပါင္းအသင္းႏွစ္စုျဖစ္ပါ၏။
11
သို႔ျဖစ္၍၊ အကၽြန္ုပ္ကိုအစ္ကိုဧေသာလက္မွ ကယ္လႊတ္ေတာ္မူမည္အေၾကာင္း ဆုေတာင္းပါ၏။ သူသည္လာ၍ အကၽြန္ုပ္ကိုလည္းေကာင္း၊ သားမယားတို႔ကိုလည္းေကာင္း သတ္မည္ဟု အလြန္စိုးရိမ္ပါ၏။
12
ကိုယ္ေတာ္က၊ ငါသည္သင္၌ အမွန္ေက်းဇူးျပဳ၍၊ မေရတြက္နိုင္ေအာင္ မ်ားျပားေသာ သမုဒၵရာသဲလုံးႏွင့္အမၽွ၊ သင္၏အမ်ိဳးအႏြယ္ကို ငါျဖစ္ေစမည္ဟု မိန္႔ေတာ္မူပါၿပီဟု ေတာင္းေလၽွာက္ေလ၏။
13
ထိုအရပ္၌ တစ္ညပတ္လုံးေနၿပီးမွ၊ မိမိလက္ရွိဥစၥာစုထဲက အစ္ကိုဧေသာအား လက္ေဆာင္ဆက္စရာဖို႔၊
14
ဆိတ္မႏွစ္ရာ၊ ဆိတ္ထီးႏွစ္ဆယ္၊ သိုးမႏွစ္ရာ၊ သိုးထီးႏွစ္ဆယ္၊
15
နို႔စို႔သားငယ္ႏွင့္တကြ၊ နို႔ညႇစ္ကုလားအုတ္မသုံးဆယ္၊ ႏြားမေလးဆယ္၊ ႏြားထီးတစ္ဆယ္၊ ျမည္းမႏွစ္ဆယ္ႏွင့္ ျမည္းကေလးတစ္ဆယ္တို႔ကိုယူ၍၊
16
အသီးအသီးတစ္စုတျခားစီ ခြဲသန္႔လ်က္၊ ကၽြန္တို႔ လက္သို႔အပ္ၿပီးလၽွင္၊ သင္တို႔သည္ ငါ့ေရွ႕မွာကူးသြား၍၊ တစ္စုႏွင့္တစ္စုကို ခရီးကြာေစေလာ့ဟု၊ ကၽြန္တို႔အားမွာထားေလ၏။
17
ေရွ႕ဦးစြာသြားေသာသူကိုလည္း၊ ငါ့အစ္ကိုဧေသာသည္ သင့္ကိုေတြ႕၍၊ သင္ကား၊ အဘယ္သူ၏လူျဖစ္သနည္း၊ အဘယ္အရပ္သို႔သြားသနည္း။ သင့္ေရွ႕မွာရွိေသာတိရစၧာန္မ်ားကား အဘယ္သူ၏ဥစၥာျဖစ္သနည္းဟုေမးလၽွင္၊
18
ကိုယ္ေတာ္ကၽြန္ယာကုပ္၏ဥစၥာျဖစ္ပါ၏။ သခင္ဧေသာအား ဆက္သလိုက္ေသာ လက္ေဆာင္ျဖစ္ပါ၏။ သူသည္လည္း ေနာက္မွာရွိပါ၏ဟု၊ ေလၽွာက္ရမည္ဟု မွာထားေလ၏။
19
ထိုနည္းတူ၊ ဒုတိယသူ၊ တတိယသူမွစ၍၊ အစုစုတို႔ႏွင့္ လိုက္ေသာသူအေပါင္းကိုလည္း၊ သင္တို႔သည္ဧေသာႏွင့္ေတြ႕လၽွင္၊ ဤသို႔ ေလၽွာက္ရမည္ဟူ၍လည္းေကာင္း၊
20
ကိုယ္ေတာ္ကၽြန္ယာကုပ္သည္လည္း ေနာက္မွာရွိပါ၏ဟု၊ ၾကားေလၽွာက္ရမည္ဟူ၍လည္းေကာင္း မွာထားေလ၏။ ယာကုပ္က၊ ယခုငါ့ေရွ႕တြင္ ထြက္သြားေသာလက္ေဆာင္ျဖင့္၊ သူ၏စိတ္ကိုငါေျဖမည္။ ေနာက္မွ မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္ေတြ႕ေသာအခါ၊ ငါ့ကိုလက္ခံေကာင္း လက္ခံလိမ့္မည္ဟု အႀကံရွိသတည္း။
21
ထိုသို႔ယာကုပ္ေရွ႕မွာ လက္ေဆာင္သည္ အရင္ကူးသြား၍၊ သူကိုယ္တိုင္ ထိုည၌ လူအစုအေဝးႏွင့္အတူ အိပ္၍ေန၏။
22
ညမကုန္မီထ၍ မယားႏွစ္ေယာက္၊ ကၽြန္မႏွစ္ေယာက္၊ သားတစ္ဆယ္ႏွင့္တစ္ေယာက္တို႔ကို ေဆာင္ယူ၍၊ ယဗၺဳတ္ေခ်ာင္းေရတိမ္ရာ အရပ္ကိုကူးေလ၏။
23
ထိုသို႔သူတို႔ကိုယူ၍ မိမိဥစၥာရွိသမၽွႏွင့္တကြ ေခ်ာင္းတစ္ဖက္သို႔ကူးေစၿပီးမွ၊
24
ယာကုပ္သည္တစ္ေယာက္တည္းေနရစ္၍၊ လူတစ္ဦးသည္ မိုးလင္းသည္တိုင္ေအာင္ သူႏွင့္လုံးေထြးေလ၏။
25
ထိုသူသည္ မိမိမနိုင္မွန္းကိုသိလၽွင္၊ ယာကုပ္ေပါင္ၿခံကိုထိုး၍၊ လုံးေထြးစဥ္တြင္ ေပါင္ဆစ္ျပဳတ္ေလ၏။
26
ထိုသူကလည္း၊ ငါ့ကိုလႊတ္ပါ၊ မိုးလင္းဆဲရွိၿပီဟုဆိုလၽွင္၊ ယာကုပ္က၊ ကိုယ္ေတာ္သည္ အကၽြန္ုပ္ကိုေကာင္းခ်ီးမေပးလၽွင္၊ မသြားရဟုဆို၏။
27
ထိုသူကလည္း၊ သင္၏အမည္ကား အဘယ္သို႔နည္းဟုေမးလၽွင္၊ ယာကုပ္ျဖစ္ပါသည္ဟု ျပန္ဆို၏။
28
ေနာင္၌ သင္၏အမည္ကိုယာကုပ္ဟူ၍ မေခၚရ။ ဣသေရလဟူ၍ေခၚရမည္။ အေၾကာင္းမူကား၊ သင္သည္ဘုရားသခင္ႏွင့္လည္းေကာင္း၊ လူႏွင့္လည္းေကာင္း၊ မင္းကဲ့သို႔ၿပိဳင္၍ နိုင္ေလၿပီဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။
29
ယာကုပ္ကလည္း၊ နာမေတာ္ကားအဘယ္သို႔နည္း။ အကၽြန္ုပ္အား ေဖာ္ျပေတာ္မူပါဟု ေမးေလၽွာက္လၽွင္၊ ငါ့နာမကိုအဘယ္ေၾကာင့္ေမးသနည္းဟု ဆို၍၊ ထိုအရပ္၌ ေကာင္းခ်ီးေပးေတာ္မူ၏။
30
ထိုအရပ္ကိုေပေညလဟူ၍၊ ယာကုပ္သည္ သမုတ္ေလ၏။ အေၾကာင္းမူကား၊ ငါသည္ ဘုရားသခင္ကို မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္၍ ဖူးျမင္ရေသာ္လည္း၊ အသက္ခ်မ္းသာၿပီဟု ဆိုသတည္း။
31
ေပေႏြလအရပ္ကို ယာကုပ္လြန္သြားေသာအခါ၊ ေနထြက္ခ်ိန္ရွိ၍၊ သူသည္ ေထာ့နဲ႔သြားေလ၏။
32
ထိုသို႔ယာကုပ္၏ေပါင္ၿခံအေၾကာႀကီးကို ထိုးေတာ္မူေသာေၾကာင့္၊ ဣသေရလအမ်ိဳးသားတို႔သည္၊ ေပါင္ခ်န္၌ရွိေသာအေၾကာႀကီးကို ယေန႔တိုင္ေအာင္မစား ေရွာင္ေလ့ရွိၾက၏။
← Chapter 31
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 43
Chapter 44
Chapter 45
Chapter 46
Chapter 47
Chapter 48
Chapter 49
Chapter 50
Chapter 33 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
41
42
43
44
45
46
47
48
49
50