Genesis 27 — Burmese JBZV

1ထိုေနာက္ ဣဇာက္သည္အို၍ မ်က္စိမွုန္သျဖင့္ မျမင္နိုင္ေသာအခါ၊ သားအႀကီးဧေသာကို၊ ငါ့သားဟုေခၚလၽွင္၊ အကၽြန္ုပ္ရွိပါ၏ဟု ထူးေလ၏။

2အဘကလည္း၊ ယခုငါအိုလွၿပီ။ အဘယ္ေသာအခါ ေသရမည္ကိုငါမသိ။

3မေသမီ ငါ့ဝိညာဥ္သည္ သင့္ကိုေကာင္းခ်ီးေပးမည္အေၾကာင္း၊ သင္၏လက္နက္တည္းဟူေသာ ေလးႏွင့္ျမားေတာင့္ကိုေဆာင္ယူလ်က္ ေတာသို႔သြား၍၊ ငါစားစရာဖို႔ အမဲေကာင္ကိုရေအာင္ရွာၿပီးလၽွင္၊

4ငါၿမိန္ရွက္တတ္ေသာ အမဲဟင္းလ်ာကိုခ်က္၍ ငါ့ထံသို႔ယူခဲ့ပါေလာ့ဟု ေျပာဆို၏။

5ထိုသို႔ ဣဇာက္သည္ သားဧေသာအားေျပာဆိုေသာစကားကို၊ ေရဗကၠၾကားသည္ျဖစ္၍၊ ဧေသာသည္ အမဲသားကိုရေအာင္ ေတာသို႔အရွာသြားစဥ္တြင္၊

6ေရဗကၠသည္ သားယာကုပ္ကိုေခၚ၍၊

7သင္၏အဘက၊ ငါမေသမီ ထာဝရဘုရား၏ေရွ႕ေတာ္မွာ သင့္ကို ငါေကာင္းခ်ီးေပးမည္အေၾကာင္း၊ ငါစားစရာဖို႔အမဲသားကိုယူခဲ့၍၊ အမဲဟင္းလ်ာကိုခ်က္ပါဟု သင္၏အစ္ကိုဧေသာအားေျပာသည္ကို ငါၾကားၿပီ။

8သို႔ျဖစ္၍ ငါ့သား၊ ငါမွာထားသမၽွေသာစကားကို နားေထာင္ပါေလာ့။

9ယခုဆိတ္စုရွိရာသို႔သြား၍၊ ေကာင္းေသာ ဆိတ္သငယ္ႏွစ္ေကာင္ကို ငါ့ထံသို႔ယူခဲ့ပါေလာ့။ သင္၏အဘ ၿမိန္ရွက္တတ္ေသာ အမဲဟင္းလ်ာကို ငါခ်က္မည္။

10သင္၏အဘမေသမီ သင့္ကိုေကာင္းခ်ီးေပးမည္အေၾကာင္း၊ ထိုအစာကို အဘစားေစျခင္းငွာ သင္သည္ အဘထံသို႔ပို႔ေဆာင္ရမည္ဟု ဆိုေလ၏။

11ယာကုပ္ကလည္း၊ ကၽြန္ုပ္အစ္ကိုဧေသာကား အေမြးရွိေသာသူ၊ ကၽြန္ုပ္ကားေခ်ာမြတ္ေသာသူျဖစ္၏။

12ကၽြန္ုပ္အဘသည္ ကၽြန္ုပ္ကို စမ္းသပ္ေကာင္းစမ္းသပ္လိမ့္မည္။ သို႔ျဖစ္လၽွင္ ကၽြန္ုပ္ကိုလွည့္စားေသာသူဟူ၍ထင္သျဖင့္၊ ကၽြန္ုပ္သည္ မဂၤလာကိုမရဘဲ က်ိန္ျခင္းအမဂၤလာကိုသာခံရလိမ့္မည္ဟု အမိကိုဆိုေလ၏။

13အမိေရဗကၠကလည္း၊ ငါ့သား၊ သင္ခံရေသာက်ိန္ျခင္းအမဂၤလာသည္ ငါ၌သင့္ေရာက္ပါေစ။ ငါ့စကားကိုနားေထာင္၍ ဆိတ္သငယ္တို႔ကိုသာယူခဲ့ပါဟု ဆိုသည္အတိုင္း၊

14သူသည္သြား၍ ဆိတ္သငယ္တို႔ကို အမိထံသို႔ ယူခဲ့သျဖင့္၊ အမိသည္လည္း အဘၿမိန္ရွက္တတ္ေသာအမဲဟင္းလ်ာကို ခ်က္ေလ၏။

15ထိုအခါေရဗကၠသည္ အိမ္တြင္ မိမိလက္၌ရွိေသာ သားႀကီးဧေသာ၏အဝတ္၊ ေကာင္းမြန္ေသာအဝတ္ကိုယူ၍၊ သားငယ္ယာကုပ္ကိုဝတ္ေစလ်က္၊

16ဆိတ္သငယ္၏သားေရကိုလည္းယူ၍ သူ၏လက္၌လည္းေကာင္း၊ လည္ပင္းေခ်ာေသာဘက္၌လည္းေကာင္း ဆင္ယင္ၿပီးလၽွင္၊

17မိမိခ်က္ေသာအမဲဟင္းႏွင့္မုန္႔ကို သားယာကုပ္လက္၌အပ္ေပး၏။

18ယာကုပ္လည္း အဘထံသို႔သြား၍၊ အဘဟုေခၚေလ၏။ အဘကလည္း၊ ငါရွိ၏ငါ့သား၊ သင္သည္ အဘယ္သူနည္းဟုေမး၏။

19ယာကုပ္ကလည္း၊ အကၽြန္ုပ္ကား သားအႀကီးဧေသာျဖစ္ပါ၏။ အဘမွာထားသည္အတိုင္း ျပဳပါၿပီ။ ထ၍ထိုင္ပါ။ အဘ၏ဝိညာဥ္သည္ အကၽြန္ုပ္ကို ေကာင္းခ်ီးေပးမည္အေၾကာင္း၊ အကၽြန္ုပ္၏အမဲသားကိုစားပါေလာ့ဟု ဆိုေလ၏။

20အဘဣဇာက္ကလည္း၊ ငါ့သား၊ ဤမၽွေလာက္ လ်င္ျမန္စြာေတြ႕ရေသာအေၾကာင္းကား၊ အဘယ္သို႔နည္းဟု သားအားေမးလၽွင္၊ အဘ၏ဘုရားသခင္ထာဝရဘုရားသည္ အကၽြန္ုပ္ရွိရာသို႔ ေဆာင္ခဲ့ေတာ္မူေသာေၾကာင့္၊ လ်င္ျမန္စြာေတြ႕ရပါသည္ဟု ျပန္ဆိုေလ၏။

21ဣဇာက္ကလည္း၊ ငါ့သား၊ သင္သည္ ငါ့သားဧေသာမွန္သည္ မမွန္သည္ကိုသိလို၍၊ သင့္ကို ငါစမ္းသပ္ေစျခင္းငွာ၊ ငါ့ထံပါးသို႔ခ်ဥ္းကပ္ပါေလာ့ဟုဆိုလၽွင္၊

22ယာကုပ္သည္ အဘထံပါးသို႔ခ်ဥ္းကပ္၍၊ အဘသည္စမ္းသပ္လ်က္၊ အသံကား ယာကုပ္၏အသံ၊ လက္တို႔ကားဧေသာ၏လက္ျဖစ္ေပသည္ဟု ဆိုေလ၏။

23ထိုသို႔သူ၏လက္တို႔သည္ ဧေသာ၏လက္ကဲ့သို႔ အေမြးပါေသာေၾကာင့္၊ ယာကုပ္ျဖစ္မွန္းကို အဘမရိပ္မိသျဖင့္၊ ေကာင္းခ်ီးေပးေလ၏။

24သို႔ရာတြင္ တစ္ဖန္ကား၊ သင္သည္ ငါ့သားဧေသာစင္စစ္ အမွန္ပင္ျဖစ္သေလာဟုေမးျပန္လ်င္၊ မွန္ပါသည္ဟု ဆို၏။

25အဘကလည္း၊ ငါ့ထံပါးသို႔ သြင္းခဲ့ပါ။ ငါ့ဝိညာဥ္သည္ သင့္ကိုေကာင္းခ်ီးေပးမည္အေၾကာင္း၊ ငါ့သား၏အမဲသားကို ငါစားအံ့ဟုဆိုလၽွင္၊ ယာကုပ္သည္ အဘထံပါးသို႔သြင္း၍၊ အဘစားေလ၏။ စပ်စ္ရည္ကိုလည္းေပး၍ အဘေသာက္ေလ၏။

26ထိုေနာက္ အဘက၊ ငါ့သားခ်ဥ္းကပ္၍ ငါ့ကိုနမ္းပါေလာ့ဟုဆိုလၽွင္၊ ယာကုပ္သည္ ခ်ဥ္းကပ္၍ အဘကိုနမ္းေလ၏။

27အဘဣဇာက္ကလည္း၊ သူ႔အဝတ္၏အနံ့ကို ခံ၍ၾကည့္ပါ။ ငါ့သား၏အနံ့သည္၊ ထာဝရဘုရားေကာင္းခ်ီးေပးေတာ္မူေသာ လယ္၏အေမႊးအႀကိဳင္ႏွင့္တူ၏။

28ထိုေၾကာင့္ ဘုရားသခင္သည္မိုးေကာင္းကင္၏ႏွင္းကိုလည္းေကာင္း၊ ေျမႀကီး၏ဆီဥကိုလည္းေကာင္း၊ မ်ားစြာေသာဆန္စပါး၊ စပ်စ္ရည္ကိုလည္းေကာင္း၊ သင့္အားေပးေတာ္မူေစသတည္း။

29သူတစ္ပါးတို႔သည္သင္၌ကၽြန္ခံ၍၊ အျပည္ျပည္တို႔သည္ သင့္ေရွ႕မွာ ဦးညႊတ္ရၾကေစသတည္း။ သင္သည္ သင္၏ညီအစ္ကိုတို႔၌အရွင္ျဖစ္၍၊ သင့္အမိသားတို႔သည္ သင့္ေရွ႕မွာဦးညႊတ္ရၾကေစသတည္း။ သင့္ကို က်ိန္ဆဲ ေသာသူအေပါင္းတို႔သည္ က်ိန္ဆဲျခင္းကိုခံရၾကေစသတည္း။ သင့္ကို ေကာင္းခ်ီးေပးေသာသူအေပါင္းတို႔သည္ ေကာင္းခ်ီးကိုခံရၾကေစသတည္းဟု ေကာင္းခ်ီးေပးေလ၏။

30ယာကုပ္သည္၊ အဘဣဇာက္ေပးေသာ ေကာင္းခ်ီးမဂၤလာကိုခံ၍၊ အဘထံမွ ထြက္သြားေသာခဏခ်င္းတြင္၊ အစ္ကိုဧေသာသည္ မုဆိုးျပဳရာမွေရာက္လာ၏။

31သူသည္လည္း အမဲဟင္းလ်ာကိုခ်က္၍ အဘထံသို႔ေဆာင္ခဲ့ၿပီးလၽွင္၊ အကၽြန္ုပ္အဘ၏ဝိညာဥ္သည္၊ အကၽြန္ုပ္ကိုေကာင္းခ်ီးေပးမည္အေၾကာင္း၊ သား၏အမဲသားကိုထ၍စားပါေလာ့ဟုဆိုေလ၏။

32အဘဣဇာက္ကလည္း၊ သင္သည္ အဘယ္သူနည္းဟုေမးလၽွင္၊ အကၽြန္ုပ္ကား သားအႀကီးဧေသာျဖစ္ပါ၏ဟုဆိုေလေသာ္၊ အဘဣဇာက္သည္ အလြန္တုန္လွုပ္၍ အဘယ္သူနည္း။

33အမဲသားကိုရ၍၊ ငါ့ထံသို႔ေဆာင္ခဲ့ၿပီးေသာသူသည္ အဘယ္မွာရွိသနည္း။ သင္မေရာက္မီ ငါသည္အကုန္အစင္စားၿပီး၍၊ သူ႔ကိုေကာင္းခ်ီးေပးမိၿပီ။ သူသည္ ေကာင္းခ်ီးမဂၤလာကို ဧကန္အမွန္ခံရလိမ့္မည္ဟု ဆိုေလ၏။

34အဘဆိုေသာစကားကိုဧေသာၾကားလၽွင္၊ အလြန္ျပင္းေသာအသံႏွင့္ သည္းထန္စြာငိုေႂကြးလ်က္၊ အိုအဘ၊ အကၽြန္ုပ္ကိုလည္းေကာင္းခ်ီးေပးပါေလာ့၊ ေပးပါေလာ့ဟုဆိုေလေသာ္၊

35အဘက၊ သင့္ညီသည္ လိမၼာစြာလာ၍၊ သင္၏ေကာင္းခ်ီးမဂၤလာကို ယူသြားၿပီဟု ဆိုေလ၏။

36ဧေသာကလည္း၊ သူ႔ကို ယာကုပ္ဟူေသာအမည္ျဖင့္ ေလ်ာက္ပတ္စြာမွည့္ပါၿပီ မဟုတ္ေလာ။ အကၽြန္ုပ္ကို ႏွစ္ႀကိမ္လွည့္စား၍နိုင္ပါၿပီ။ သားဦးအရိုက္အရာကို အရင္ယူသြားပါၿပီ။ ယခုလည္းတစ္ဖန္ အကၽြန္ုပ္၏ေကာင္းခ်ီးမဂၤလာကို ယူသြားပါၿပီဟူ၍လည္းေကာင္း၊ အကၽြန္ုပ္အဖို႔ ေကာင္းခ်ီးမဂၤလာတစ္ပါးကိုမၽွ မႁခြင္းပါသေလာ ဟူ၍လည္းေကာင္း ဆိုေလ၏။

37ဣဇာက္ကလည္း၊ သူ႔ကို သင္၏အရွင္ျဖစ္ေစၿပီ။ ညီအစ္ကိုအေပါင္းတို႔ကို သူ၌ကၽြန္ခံေစၿပီ။ ဆန္စပါး၊ စပ်စ္ရည္ႏွင့္သူ႔ကိုေထာက္မၿပီ။ သို႔ျဖစ္၍ ငါ့သား၊ သင္၌ အဘယ္သို႔ျပဳနိုင္ေတာ့အံ့နည္းဟု၊ ဧေသာအားျပန္ေျပာလၽွင္၊

38ဧေသာက၊ အိုအဘ၊ ေကာင္းခ်ီးမဂၤလာ တစ္စုံတစ္ခုမၽွမရွိပါသေလာ။ အိုအဘ၊ အကၽြန္ုပ္ကိုလည္း ေကာင္းခ်ီးေပးပါေလာ့၊ ေပးပါေလာ့ဟု အဘအားေျပာဆိုလ်က္၊ တစ္ဖန္အသံကိုလႊင့္၍ ငိုေႂကြးေလ၏။

39အဘဣဇာက္ကလည္း၊ ၾကည့္ရွုပါ။ သင္၏ေနရာသည္ ေျမႀကီး၏ဆီဥႏွင့္လည္းေကာင္း၊ အထက္မိုးေကာင္းကင္၏ႏွင္းႏွင့္လည္းေကာင္း ျပည့္စုံလိမ့္မည္။

40ဓားျဖင့္အသက္ကိုေမြးရလိမ့္မည္။ ညီ၌ကၽြန္ခံရလိမ့္မည္။ ေနာက္တစ္ဖန္ အစိုးရေသာအခါ၊ သူတင္ေသာထမ္းပိုးကို သင္၏လည္ပင္းမွခ်ိဳးပယ္လိမ့္မည္ဟု ျပန္၍ဆိုေလ၏။

41အဘသည္ ယာကုပ္အားေပးေသာ ေကာင္းခ်ီးမဂၤလာေၾကာင့္၊ ဧေသာသည္ ယာကုပ္ကိုအၿငိဳးထား၍၊ ငါ့အဘေၾကာင့္ ညည္းတြားရေသာေန႔ရက္ကာလအခ်ိန္နီးၿပီ။ ထိုအခါ ငါ့ညီယာကုပ္ကိုငါသတ္မည္ဟု၊ အႀကံႏွင့္ေျပာေလ၏။

42ထိုသို႔သားႀကီး ဧေသာေျပာေသာစကားကို အမိေရဗကၠၾကားလၽွင္၊ သားငယ္ယာကုပ္ကိုေခၚ၍၊ သင္၏အစ္ကိုဧေသာသည္ သင့္ကိုသတ္သျဖင့္၊ သင့္အမွု၌စိတ္ေျပလိမ့္မည္။

43ထိုေၾကာင့္၊ ငါ့သား၊ ငါ့စကားကို နားေထာင္ပါ။ ငါ့ေမာင္လာဗန္ေနရာ ခါရန္ၿမိဳ႕သို႔ထ၍ ေျပးသြားပါေလာ့။

44သင္၏အစ္ကိုစိတ္ေျပသည္တိုင္ေအာင္၊ သူ႔ထံမွာ ခဏေရွာင္၍ေနပါေလာ့။

45သင္၏အစ္ကိုစိတ္ေျပ၍၊ သင္သည္ သူ၌ျပဳေသာအမွုကို သူေမ့ေလ်ာ့ေသာအခါ၊ ငါမွာလိုက္၍၊ ထိုအရပ္မွသင့္ကို ေဆာင္ခဲ့ေစမည္။ ငါ့သားႏွစ္ေယာက္လုံးကို တစ္ေန႔ခ်င္းတြင္ အဘယ္ေၾကာင့္ငါရွုံးရမည္နည္းဟု ဆိုေလ၏။

46တစ္ဖန္ေရဗကၠသည္ ဣဇာက္ထံသို႔သြား၍၊ ကၽြန္မသည္ ေဟသအမ်ိဳးသမီးတို႔ေၾကာင့္၊ ကိုယ္အသက္ကိုၿငီးေငြ႕လွ၏။ ဤျပည္သူသမီးကဲ့သို႔ေသာသူ၊ ေဟသအမ်ိဳးသမီးႏွင့္ ယာကုပ္အိမ္ေထာင္ဖက္ျပဳလၽွင္၊ ကၽြန္မအသက္ရွင္၍ အဘယ္ေက်းဇူးရွိပါလိမ့္မည္နည္းဟု ေျပာဆိုေလ၏။