Mark 1

Burmese JBZV

Jump to: Chapter 2 →

1ဘုရားသခင္သားေတာ္ေယရွုခရစ္၏ ဧဝံေဂလိတရား၏ အစကို ဆိုေပအံ့။-

2အနာဂတၱိက်မ္းစာ၌ လာသည္ကား၊ ၾကည့္ရွုေလာ့။ သင္သြားရာလမ္းကို ျပင္ရေသာ ငါ၏တမန္ကို သင့္ေရွ႕၌ ငါေစလႊတ္၏။-

3ေတာ၌ ဟစ္ေၾကာ္ေသာသူ၏အသံမွာ၊ ထာဝရဘုရား ႂကြေတာ္မူရာလမ္းကို ျပင္ၾကေလာ့။ လမ္းခရီးေတာ္ကို ေျဖာင့္ေစၾကေလာ့ဟု လာသည္ႏွင့္ အညီ၊-

4ေယာဟန္သည္ ေတာ၌ ဗတၱိဇံကိုေပးလ်က္၊ အျပစ္လႊတ္ျခင္းအဖို႔အလိုငွာ ေနာင္တႏွင့္ စပ္ဆိုင္ေသာ ဗတၱိဇံတရားကို ေဟာလ်က္ ေပၚထြန္း၏။-

5ေယ႐ုရွလင္ၿမိဳ႕သားမ်ားမွစ၍ ယုဒျပည္သူျပည္သား အေပါင္းတို႔သည္ ေယာဟန္ထံသို႔ ထြက္သြား၍ မိမိတို႔ အျပစ္မ်ားကိုေဖာ္ျပလ်က္ ေယာ္ဒန္ျမစ္၌ ဗတၱိဇံကိုခံၾက၏။-

6ေယာဟန္သည္ ကုလားအုတ္အေမြးႏွင့္ ရက္ေသာအဝတ္ကို ဝတ္လ်က္၊ ခါး၌ သားေရခါးပန္းကို စည္းလ်က္၊ က်ိဳင္းေကာင္ႏွင့္ ေတာ၌ျဖစ္ေသာပ်ားရည္ကို စားလ်က္ေန၏။-

7ေဟာခ်က္စကားဟူမူကား၊ ငါ့ထက္ တတ္စြမ္းနိုင္ေသာသူသည္ ငါ့ေနာက္ႂကြလာ၏။ ထိုသူ၏ ေျခနင္းေတာ္ႀကိဳးကိုမၽွ ငုံ႔၍ျဖည္ျခင္းငွာ ငါမထိုက္။-

8ငါသည္ သင္တို႔အား ေရ၌ဗတၱိဇံကိုေပး၏။ ထိုသူသည္ သန္႔ရွင္းေသာဝိညာဥ္ေတာ္၌ သင္တို႔ကို ဗတၱိဇံေပးမည္ဟု ေဟာသတည္း။

9ထိုအခါ ေယရွုသည္ ဂါလိလဲျပည္နာဇရက္ၿမိဳ႕မွ ႂကြလာ၍ ေယာဟန္လက္ျဖင့္ ေယာ္ဒန္ျမစ္၌ ဗတၱိဇံကို ခံေတာ္မူ၏။-

10ေရမွေပၚထစဥ္တြင္ ေကာင္းကင္ကြဲ၍ ဝိညာဥ္ေတာ္သည္ ခ်ိဳးငွက္ကဲ့သို႔ ကိုယ္ေတာ္အေပၚ၌ ဆင္းသက္ေတာ္မူသည္ကို ျမင္ရ၍၊-

11သင္ကား ငါႏွစ္သက္ျမတ္နိုးရာ၊ ငါ၏ခ်စ္သားေပတည္းဟု ေကာင္းကင္က အသံေတာ္ျဖစ္ေလ၏။

12ထိုခဏခ်င္းတြင္ ဝိညာဥ္ေတာ္သည္ ေယရွုကို ေတာသို႔ သြားေစေတာ္မူ၏။-

13အရက္ေလးဆယ္ပတ္လုံး ထိုေတာ၌ေန၍ စာတန္၏ စုံစမ္းေသြးေဆာင္ျခင္းကို ခံေတာ္မူ၏။ သားရဲတို႔ႏွင့္အတူ ရွိေတာ္မူ၏။ ေကာင္းကင္တမန္တို႔သည္လည္း လုပ္ေကၽြးၾက၏။

14ေယာဟန္သည္ ေထာင္ထဲသို႔ေရာက္သည္ေနာက္၊ ေယရွုသည္ ဂါလိလဲျပည္သို႔ ႂကြေတာ္မူလၽွင္၊-

15အခ်ိန္ျပည့္စုံၿပီ၊ ဘုရားသခင္၏နိုင္ငံေတာ္သည္ တည္လုနီးၿပီ၊ ေနာင္တရၾကေလာ့။ ဧဝံေဂလိတရားကို ယုံၾကည္ၾကေလာ့ဟူေသာ ဘုရားသခင္၏ နိုင္ငံေတာ္ႏွင့္ယွဥ္ေသာ ဧဝံေဂလိတရားကို ေဟာေတာ္မူ၏။

16ဂါလိလဲအိုင္နားမွာ ႂကြေတာ္မူစဥ္၊ ရွိမုန္ႏွင့္ အေျႏၵ ညီအစ္ကိုႏွစ္ေယာက္သည္ တံငါျဖစ္၍၊ အိုင္တြင္ ပိုက္ကြန္ျဖန္႔ခ်သည္ကို ျမင္ေတာ္မူလၽွင္၊-

17ထိုသူတို႔အား ငါ့ေနာက္သို႔ လိုက္ၾကေလာ့။ သင္တို႔သည္ လူကိုမၽွားေသာတံငါျဖစ္ေစျခင္းငွာ ငါျပဳမည္ဟု အမိန္႔ေတာ္ရွိေသာ္၊-

18ထိုသူတို႔သည္ ခ်က္ခ်င္းပိုက္ကြန္ကိုစြန္႔ပစ္၍ ေနာက္ေတာ္သို႔ လိုက္ၾက၏။-

19ထိုမွ အနည္းငယ္လြန္ျပန္လၽွင္ ေဇေဗဒဲ၏သားယာကုပ္ႏွင့္ ေယာဟန္ ညီအစ္ကိုႏွစ္ေယာက္တို႔သည္ ေလွေပၚမွာ ပိုက္ကြန္ျပင္ေနသည္ကို ျမင္၍ ခ်က္ခ်င္းေခၚေတာ္မူ၏။-

20ထိုသူတို႔သည္လည္း ေလွေပၚမွာရွိေသာ သူငွားတို႔ႏွင့္တကြ အဘေဇေဗဒဲကိုစြန္႔ပစ္၍ ေနာက္ေတာ္သို႔ လိုက္ၾက၏။

21ကေပေရေနာင္ၿမိဳ႕သို႔ သြားၾကလၽွင္၊ ဥပုသ္ေန႔၌ ကိုယ္ေတာ္သည္ ခ်က္ခ်င္းတရားဇရပ္သို႔ ဝင္၍ ဆုံးမဩဝါဒ ေပးေတာ္မူ၏။-

22ပရိသတ္တို႔သည္လည္း ဆုံးမဩဝါဒေပးေတာ္မူျခင္းကို အလြန္အံ့ဩၾက၏။ အေၾကာင္းမူကား၊ က်မ္းျပဳဆရာနည္းတူ မဟုတ္၊ အစိုးရေသာသူနည္းတူ ဆုံးမဩဝါဒ ေပးေတာ္မူ၏။-

23ထိုသူတို႔၏တရားဇရပ္၌ ညစ္ညဴးေသာနတ္ စြဲေသာသူရွိ၍၊-

24ဪ နာဇရက္ၿမိဳ႕သားေယရွု၊ ကိုယ္ေတာ္သည္ အကၽြန္ုပ္တို႔ႏွင့္ အဘယ္သို႔ဆိုင္သနည္း။ အကၽြန္ုပ္တို႔ကို ဖ်က္ဆီးျခင္းငွာ လာသေလာ။ ကိုယ္ေတာ္သည္ အဘယ္သူျဖစ္သည္ကို အကၽြန္ုပ္သိပါ၏။ ဘုရားသခင္၏ သန္႔ရွင္းေတာ္မူေသာသူ ျဖစ္ပါသည္ဟု ဟစ္ေၾကာ္ေလ၏။-

25ေယရွုကလည္း တိတ္ဆိတ္စြာေနေလာ့။ ထိုသူ၏အထဲက ထြက္သြားေလာ့ဟု ဆုံးမေတာ္မူလၽွင္၊-

26ညစ္ညဴးေသာနတ္သည္ ထိုသူကို ေတာင့္မာေစၿပီးမွ၊ ႀကီးေသာအသံႏွင့္ ေအာ္ဟစ္၍ ထြက္သြား၏။-

27လူအေပါင္းတို႔သည္ မိန္းေမာေတြေဝ၍၊ ဤအမွုသည္ အဘယ္သို႔နည္း။ ဤဆုံးမျခင္းအသစ္သည္ အဘယ္သို႔နည္း။ ညစ္ညဴးေသာနတ္တို႔ကိုပင္ အာဏာႏွင့္မွာထား၍၊ သူတို႔သည္ နားေထာင္ၾကသည္တကားဟု အခ်င္းခ်င္း ေမးျမန္းေျပာဆိုၾက၏။-

28သတင္းေတာ္သည္လည္း ဂါလိလဲျပည္အရပ္ရပ္တို႔၌ ခ်က္ခ်င္း ႏွံ့ျပားေက်ာ္ေစာေလ၏။

29တရားဇရပ္မွ ထြက္ၾကလၽွင္၊ ရွိမုန္၊ အေျႏၵတို႔အိမ္သို႔ ယာကုပ္၊ ေယာဟန္ႏွင့္တကြ ခ်က္ခ်င္းသြားၾက၏။-

30ရွိမုန္၏ေယာကၡမသည္ ဖ်ားနာစြဲ၍ တုံးလုံးေနသည္အေၾကာင္းကို အလ်င္အျမန္ ေလၽွာက္ၾက၏။-

31ကိုယ္ေတာ္သည္လာ၍ ထိုမိန္းမ၏လက္ကို ကိုင္လ်က္ ခ်ီႂကြေတာ္မူသည္ ခဏခ်င္းတြင္ သူသည္ အဖ်ားေပ်ာက္၍ ဧည့္သည္ဝတ္ကို ျပဳေလ၏။

32ေနဝင္၍ ညအခ်ိန္ေရာက္လၽွင္၊ မက်န္းမမာေသာသူႏွင့္ နတ္ဆိုးစြဲေသာသူ ရွိသမၽွတို႔ကို အထံေတာ္သို႔ ေဆာင္ခဲ့၍၊-

33တစ္ၿမိဳ႕လုံးသည္ တံခါးနားမွာ စုေဝးလ်က္ရွိၾက၏။-

34အထူးထူးအျပားျပားေသာ အနာစြဲေသာသူမ်ားတို႔ကို သက္သာေစေတာ္မူ၏။ နတ္ဆိုးမ်ားတို႔ကိုလည္း ႏွင္ထုတ္ေတာ္မူ၏။ နတ္ဆိုးတို႔သည္ ကိုယ္ေတာ္ကို သိၾကေသာေၾကာင့္၊ စကားတစ္ခြန္းကိုမၽွ ေျပာေစျခင္းငွာ အခြင့္ေပးေတာ္မမူ။

35နံနက္အခ်ိန္၊ မိုးမလင္းမီ ကိုယ္ေတာ္သည္ ထၿပီးလၽွင္ ေတာအရပ္သို႔ထြက္ႂကြ၍ ဆုေတာင္းေတာ္မူ၏။-

36ရွိမုန္ႏွင့္ သူ၏အေပါင္းအေဖာ္တို႔သည္ လိုက္၍ရွာၾကေသာ္၊-

37ကိုယ္ေတာ္ကိုေတြ႕လၽွင္ လူအေပါင္းတို႔သည္ ကိုယ္ေတာ္ကို ရွာၾကပါသည္ဟု ေလၽွာက္ဆို၏။-

38ကိုယ္ေတာ္ကလည္း ငါသည္ နီးစပ္ေသာၿမိဳ႕ရြာတို႔၌ တရားေဟာျခင္းငွာ သြားၾကကုန္အံ့။ ထိုသို႔အလို႔ငွာ ငါႂကြလာၿပီဟု မိန္႔ေတာ္မူ၍၊-

39ဂါလိလဲျပည္အရပ္ရပ္ တရားဇရပ္တို႔၌ တရားေဟာလ်က္ နတ္ဆိုးတို႔ကို ႏွင္ထုတ္လ်က္ ေနေတာ္မူ၏။

40ႏူနာစြဲေသာသူတစ္ေယာက္သည္ အထံေတာ္သို႔လာ၍ ဒူးေထာက္လ်က္၊ ကိုယ္ေတာ္အလိုရွိလၽွင္ ကၽြန္ေတာ္ကို သန္႔ရွင္းေစနိုင္ေတာ္မူသည္ဟု ေတာင္းပန္ေလ၏။-

41ေယရွုသည္ သနားေသာစိတ္ရွိသျဖင့္ လက္ေတာ္ကိုဆန္႔၍ ထိုသူကိုတို႔လ်က္၊ ငါအလိုရွိ၏။ သန္႔ရွင္းျခင္းသို႔ ေရာက္ေစဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။-

42ထိုသို႔ မိန္႔ေတာ္မူသည္ ခဏခ်င္းတြင္ ႏူနာေပ်ာက္၍ သန္႔ရွင္းျခင္းသို႔ ေရာက္ေလ၏။-

43ေယရွုကလည္း၊ သင္သတိျပဳ။-

44အဘယ္သူအား စကားတစ္ခြန္းကိုမၽွ မေျပာႏွင့္။ ယဇ္ပုေရာဟိတ္ထံသို႔သြား၍ ကိုယ္ကိုျပေလာ့။ သူတစ္ပါး၌ သက္ေသျဖစ္ေစျခင္းငွာ သန္႔ရွင္းျခင္းသို႔ ေရာက္သည္အတြက္၊ ေမာေရွစီရင္မွာထားေသာ ပူေဇာ္သကာကို ဆက္ေလာ့ဟု ျမစ္တား၍ ခ်က္ခ်င္း လႊတ္လိုက္ေတာ္မူ၏။-

45ထိုသူသည္ ထြက္သြား၍ စကားမ်ားေသာအားျဖင့္ ထိုအေၾကာင္းကို အႏွံ့အျပား ေက်ာ္ေစာေစ၏။ ထိုေၾကာင့္ ကိုယ္ေတာ္သည္ ေနာက္တစ္ဖန္ ၿမိဳ႕ထဲသို႔ ထင္ရွားစြာမဝင္ရဘဲ၊ ၿမိဳ႕ျပင္ေတာအရပ္၌သာ ေနေတာ္မူ၍ အရပ္ရပ္တို႔မွ အထံေတာ္သို႔ ေရာက္လာၾက၏။

Jump to: Chapter 2 →