Mark 2

Burmese JBZV

← Chapter 1 Jump to: Chapter 3 →

1ေနာက္တစ္ေန႔သ၌ ကိုယ္ေတာ္သည္ ကေပရေနာင္ၿမိဳ႕သို႔ ဝင္ျပန္၍ အိမ္၌ရွိေတာ္မူသည္ကို ၾကားၾကလၽွင္၊-

2တံခါးျပင္နားမွာ ေနစရာမရွိနိုင္ေအာင္ လူမ်ားတို႔သည္ အလ်င္အျမန္ စုေဝးၾကသည္ျဖစ္၍ သူတို႔အား တရားေဟာေတာ္မူ၏။-

3ထိုအခါ လက္ေျခေသေသာသူတစ္ေယာက္ကို လူေလးေယာက္တို႔သည္ ထမ္း၍ အထံေတာ္သို႔ ေဆာင္ခဲ့ၾက၏။-

4လူစုေဝးလ်က္ရွိေသာေၾကာင့္ ကိုယ္ေတာ္ရင္းသို႔ မခ်ဥ္းကပ္နိုင္သျဖင့္၊ ကိုယ္ေတာ္ရွိရာအေပၚမွာ အမိုးကို ေဖာက္ထြင္းၿပီးမွ လူနာႏွင့္တကြ အိပ္ရာခုတင္ကို ေလၽွာ့ခ်ၾက၏။-

5ေယရွုသည္ ထိုသူတို႔၏ ယုံၾကည္ျခင္းကို ျမင္လၽွင္၊ လက္ေျခေသေသာသူအား၊ ငါ့သား၊ သင္၏အျပစ္ကို လြတ္ေစၿပီဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။-

6ထိုအရပ္၌ထိုင္ေသာ က်မ္းျပဳဆရာအခ်ိဳ႕တို႔က၊-

7ဤသူသည္ ဘုရားကိုလြန္က်ဴး၍ အဘယ္ေၾကာင့္ ဤသို႔ေျပာရသနည္း။ ဘုရားသခင္မွတစ္ပါး အဘယ္သူသည္ အျပစ္ကို လႊတ္နိုင္သနည္းဟု စိတ္ထဲမွာ ထင္မွတ္ၾက၏။-

8သူတို႔စိတ္ထဲမွာ ထိုသို႔ ထင္မွတ္ျခင္းရွိသည္ကို ေယရွုသည္ မိမိဉာဏ္အားျဖင့္ ခ်က္ခ်င္းသိေတာ္မူလၽွင္၊ သင္တို႔ စိတ္ထဲမွာ အဘယ္ေၾကာင့္ ဤသို႔ ထင္မွတ္ၾကသနည္း။-

9လက္ေျခေသေသာသူအား အဘယ္စကားကို သာ၍ ေျပာလြယ္သနည္း။ သင္၏အျပစ္ကိုလြတ္ေစၿပီဟု ေျပာလြယ္သေလာ။ သင္ထေလာ့။ ကိုယ္အိပ္ရာကိုေဆာင္၍ လွမ္းသြားေလာ့ဟု ေျပာလြယ္သေလာ။-

10လူသားသည္ ေျမႀကီးေပၚမွာ အျပစ္လႊတ္ပိုင္သည္ကို သင္တို႔သိေစျခင္းငွာ ထေလာ့။-

11ကိုယ္အိပ္ရာကို ေဆာင္၍ ကိုယ္အိမ္သို႔သြားေလာ့ဟု သင့္အား၊ ငါဆိုသည္ဟု လက္ေျခေသေသာသူအား မိန္႔ေတာ္မူ၏။-

12ထိုသူသည္လည္း ခ်က္ခ်င္းထ၍ အိပ္ရာကိုေဆာင္လ်က္ လူအေပါင္းတို႔ေရွ႕မွာ ထြက္သြား၏။ ထိုလူအေပါင္းတို႔သည္ မိန္းေမာေတြေဝျခင္းရွိ၍၊ ဤကဲ့သို႔ တစ္ခါမၽွမျမင္စဖူးဟု ေျပာဆို၍ ဘုရားသခင္၏ဂုဏ္ေတာ္ကို ခ်ီးမြမ္းၾက၏။

13ေနာက္တစ္ဖန္ အိုင္နားသို႔ ႂကြေတာ္မူ၍၊ လူအစုအေဝးအေပါင္းတို႔သည္ အထံေတာ္သို႔လာၾကလၽွင္၊ သူတို႔အား ဆုံးမဩဝါဒ ေပးေတာ္မူ၏။-

14လမ္း၌ႂကြေတာ္မူစဥ္၊ အာလဖဲ၏သား ေလဝိသည္ အခြန္ခံရာတဲ၌ ထိုင္ေနသည္ကို ျမင္ေသာ္၊ ငါ့ေနာက္သို႔ လိုက္ေလာ့ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။-

15ထိုသူသည္လည္း ထ၍ ေနာက္ေတာ္သို႔ လိုက္ေလ၏။ ထိုေနာက္မွ သူ၏အိမ္တြင္ စားပြဲ၌ ေလ်ာင္းေတာ္မူစဥ္၊ အခြန္ခံေသာသူမ်ားႏွင့္ ဆိုးေသာသူမ်ားတို႔သည္ ကိုယ္ေတာ္မွစေသာ တပည့္ေတာ္တို႔ႏွင့္တကြ စားပြဲ၌ ေလ်ာင္းၾက၏။ ထိုသူအမ်ားတို႔သည္ ေနာက္ေတာ္သို႔ လိုက္ၾက၏။-

16ထိုသို႔ အခြန္ခံေသာသူ၊ ဆိုးေသာသူတို႔ႏွင့္အတူ စားေတာ္မွုသည္ကို က်မ္းျပဳဆရာဖာရိရွဲတို႔သည္ ျမင္လၽွင္၊ ဤသူသည္ အခြန္ခံေသာသူ၊ ဆိုးေသာသူတို႔ႏွင့္အတူ အဘယ္ေၾကာင့္ စားေသာက္သနည္းဟု တပည့္ေတာ္တို႔အား ဆိုၾက၏။-

17ေယရွုသည္ ၾကားေတာ္မူလၽွင္၊ က်န္းမာေသာသူတို႔သည္ ေဆးသမားကို အလိုမရွိၾက။ နာေသာသူတို႔သာလၽွင္ အလိုရွိၾက၏။ ေျဖာင့္မတ္ေသာသူတို႔ကို ေနာင္တသို႔ေခၚျခင္းငွာ ငါလာသည္မဟုတ္၊ ဆိုးေသာသူတို႔ကို ေခၚျခင္းငွာ ငါလာသတည္းဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။

18အစာေရွာင္တတ္ေသာ ေယာဟန္၏တပည့္တို႔ႏွင့္ ဖာရိရွဲတို႔သည္ လာ၍၊ ေယာဟန္၏တပည့္တို႔ႏွင့္ ဖာရိရွဲတို႔သည္ အစာေရွာင္ၾကသည္ျဖစ္၍၊ အဘယ္ေၾကာင့္ ကိုယ္ေတာ္၏တပည့္တို႔သည္ အစာမေရွာင္ဘဲ ေနၾကပါသနည္းဟု ေလၽွာက္ၾက၏။-

19ေယရွုကလည္း၊ မဂၤလာေဆာင္လုလင္သည္ မိမိအေပါင္းအေဖာ္တို႔ႏွင့္ အတူရွိစဥ္အခါ သူတို႔သည္ အစာေရွာင္တတ္ၾကသေလာ။ ရွိစဥ္ကာလပတ္လုံး အစာမေရွာင္တတ္ၾက။-

20မဂၤလာေဆာင္လုလင္ကို သူ၏အေပါင္းအေဖာ္တို႔ႏွင့္ခြာ၍ ယူသြားေသာအခ်ိန္ကာလ ေရာက္လိမ့္မည္။ ထိုကာလအခါ သူတို႔သည္ အစာေရွာင္ၾကလိမ့္မည္။-

21အဝတ္ေဟာင္းကို အထည္သစ္ႏွင့္ ဖာေလ့မရွိ။ ထိုသို႔ဖာလၽွင္ ဖာေသာအထည္သစ္သည္ အဝတ္ေဟာင္းကို စား၍ အေပါက္က်ယ္တတ္၏။-

22၎နည္းေဟာင္းေသာ သားေရဘူး၌ အသစ္ေသာစပ်စ္ရည္ကို ထည့္ေလ့မရွိ။ ထိုသို႔ထည့္လၽွင္ အသစ္ေသာစပ်စ္ရည္သည္ သားေရဘူးကို ဆုတ္ခြဲသျဖင့္ စပ်စ္ရည္သည္ ယို၍ သားေရဘူးလည္း ပ်က္စီးတတ္၏။ အသစ္ေသာစပ်စ္ရည္ကို အသစ္ေသာသားေရဘူး၌ ထည့္ရသည္ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။

23ဥပုသ္ေန႔၌ ကိုယ္ေတာ္သည္ ဂ်ဳံစပါးလယ္ကြက္တို႔ကို ေလၽွာက္ႂကြေတာ္မူလၽွင္၊ တပည့္ေတာ္တို႔သည္ စပါးအသီးအႏွံကို ဆြတ္လ်က္ ခရီးသြားၾက၏။-

24ဖာရိရွဲတို႔ကလည္း၊ ဥပုသ္ေန႔၌ မျပဳအပ္ေသာအမွုကို သူတို႔သည္ ျပဳၾကပါသည္တကားဟု ေလၽွာက္ၾကေသာ္၊-

25ကိုယ္ေတာ္က၊ ယဇ္ပုေရာဟိတ္မင္း အဗ်ာသာလက္ထက္၌ ဒါဝိဒ္သည္ မိမိအေဖာ္တို႔ႏွင့္တကြ ဆာမြတ္၍ မတတ္နိုင္ေသာအခါ၊-

26ဘုရားသခင္၏အိမ္ေတာ္သို႔ဝင္၍ ယဇ္ပုေရာဟိတ္တို႔မွတစ္ပါး အဘယ္သူမၽွ မစားအပ္ေသာ ေရွ႕ေတာ္မုန္႔ကို စား၍ မိမိအေဖာ္တို႔အား ေပးသည္အေၾကာင္းကို သင္တို႔သည္ တစ္ရံတစ္ခါမၽွ မဖတ္ဖူးသေလာ။-

27ထိုမွတစ္ပါး ဥပုသ္ေန႔သည္ လူအဖို႔ျဖစ္၏။ လူသည္ ဥပုသ္ေန႔အဖို႔ ျဖစ္သည္မဟုတ္။-

28သို႔ျဖစ္၍ လူသားသည္ ဥပုသ္ေန႔ကိုပင္ အစိုးရသည္ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။

← Chapter 1 Jump to: Chapter 3 →