Mark 9 — Burmese JBZV

1ငါအမွန္ဆိုသည္ကား၊ ဘုရားသခင္၏ နိုင္ငံေတာ္သည္ တန္ခိုးႏွင့္တကြ တည္ေၾကာင္းကို ဤအရပ္၌ ရွိေသာသူ အခ်ိဳ႕တို႔သည္ မျမင္မီေသျခင္းသို႔ မေရာက္ရၾကဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။

2ေျခာက္ရက္လြန္ေသာအခါ ေယရွုသည္ ေပတ႐ု၊ ယာကုပ္၊ ေယာဟန္တို႔ကို ေခၚ၍၊ အျခားသူမပါဘဲ ျမင့္လွစြာေသာ ေတာင္ေပၚတြင္ ဆိတ္ကြယ္ရာအရပ္သို႔ ေဆာင္ႂကြေတာ္မူ၏။ သူတို႔ေရွ႕၌ ထူးျခားေသာ အဆင္းအေရာင္ႏွင့္ ျပည့္စုံသည္ျဖစ္၍၊-

3အဝတ္ေတာ္လည္း ေျပာင္လက္လ်က္၊ ဤေျမေပၚ၌ အဘယ္ခဝါသည္မၽွ မတတ္နိုင္ေအာင္ မိုးပြင့္ကဲ့သို႔ အလြန္ျဖဴလ်က္ရွိ၏။-

4ေမာေရွႏွင့္ ဧလိယသည္ ထင္ရွား၍ ေယရွုႏွင့္အတူ စကားေျပာလ်က္ရွိ၏။-

5ထိုအခါ ေပတ႐ုက အရွင္ဘုရား၊ ဤအရပ္၌ ေနဖြယ္ေကာင္းပါ၏။ ကိုယ္ေတာ္ဖို႔ တဲတစ္ေဆာင္၊ ေမာေရွဖို႔တစ္ေဆာင္၊ ဧလိယဖို႔တစ္ေဆာင္၊ တဲသုံးေဆာင္ကို အကၽြန္ုပ္တို႔ ေဆာက္လုပ္ပါရေစဟု ေလၽွာက္ေလ၏။-

6တပည့္ေတာ္တို႔သည္ အလြန္ေၾကာက္ေသာေၾကာင့္ ေပတ႐ုသည္ ေယာင္ယမ္း၍ ထိုသို႔ေလၽွာက္သတည္း။-

7ထိုအခါ မိုးတိမ္သည္ သူတို႔ကိုလႊမ္းမိုး၍၊ ဤသူသည္ ငါ၏ခ်စ္သားေပတည္း။ သူ၏စကားကို နားေထာင္ၾကေလာ့ဟု မိုးတိမ္က အသံေတာ္ျဖစ္ေလ၏။-

8ထိုခဏခ်င္းတြင္ တပည့္ေတာ္တို႔သည္ ပတ္လည္သို႔ၾကည့္ရွုလၽွင္၊ မိမိတို႔ႏွင့္အတူ ေယရွုတစ္ေယာက္တည္းမွတစ္ပါး အဘယ္သူကိုမၽွ မျမင္ၾက။

9ေတာင္ေပၚမွာ ဆင္းၾကေသာအခါ ကိုယ္ေတာ္က၊ လူသားသည္ ေသျခင္းမွ မထေျမာက္မီတိုင္ေအာင္ သင္တို႔ ယခုျမင္ေသာအရာကို အဘယ္သူအားမၽွ မၾကားမေျပာၾကႏွင့္ဟု တပည့္ေတာ္တို႔ကို ပညတ္ေတာ္မူ၏။-

10တပည့္ေတာ္တို႔သည္ ထိုစကားကို မွတ္မိ၍ ေသျခင္းမွ ထေျမာက္ျခင္းသည္ အဘယ္သို႔ဆိုလိုသနည္းဟု အခ်င္းခ်င္း ေဆြးေႏြးေမးျမန္းၾက၏။-

11ထိုအခါ တပည့္ေတာ္တို႔က၊ ဧလိယသည္ အရင္လာမည္ဟု က်မ္းျပဳဆရာတို႔သည္ အဘယ္ေၾကာင့္ ဆိုပါသနည္းဟု ေမးေလၽွာက္ၾကလၽွင္၊-

12ကိုယ္ေတာ္က၊ ဧလိယသည္ အရင္လာ၍ အလုံးစုံတို႔ကို ျပဳျပင္ရသည္ မွန္ေပ၏။ လူသားသည္လည္း အလြန္ဆင္းရဲ၍ ကဲ့ရဲ့ပယ္ထားျခင္းကို ခံရမည္ဟု က်မ္းစာလာ၏။-

13ငါဆိုသည္ကား၊ ဧလိယသည္ ေရာက္ေလၿပီ။ သူ၏အေၾကာင္းကို က်မ္းစာ၌ေရးထားသည္အတိုင္း လူမ်ားသည္ သူ႔အားျပဳခ်င္သမၽွကို ျပဳၾကၿပီဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။

14တပည့္ေတာ္တို႔ရွိရာသို႔ ေရာက္ေတာ္မူေသာအခါ မ်ားစြာေသာ လူအစုအေဝးသည္ သူတို႔ကိုဝိုင္းလ်က္၊ က်မ္းျပဳဆရာတို႔သည္ သူတို႔ႏွင့္ ေဆြးေႏြးေမးျမန္းၾကသည္ကို ျမင္ေတာ္မူ၏။-

15စုေဝးလ်က္ရွိေသာ လူအေပါင္းတို႔သည္ ကိုယ္ေတာ္ကိုျမင္လၽွင္ ခ်က္ခ်င္း အံ့ဩမိန္းေမာျခင္းရွိလ်က္ အထံေတာ္သို႔ ေျပး၍ ႏွုတ္ဆက္ၾက၏။-

16ကိုယ္ေတာ္ကလည္း၊ သင္တို႔သည္ သူတို႔ႏွင့္ အဘယ္သို႔ ေဆြးေႏြးေမးျမန္းၾကသနည္းဟု က်မ္းျပဳဆရာတို႔ကို ေမးေတာ္မူလၽွင္၊-

17လူအစုအေဝး၌ပါေသာ သူတစ္ေယာက္က၊ အရွင္ဘုရား၊ အေသာနတ္အစြဲခံရေသာ အကၽြန္ုပ္၏သားကို အထံေတာ္သို႔ ေဆာင္ခဲ့ပါၿပီ။-

18နတ္သည္ ဖမ္းစားေလရာရာ၌ သူ႔ကိုေျမေပၚမွာ လွဲ၍၊ သူသည္လည္း ခံတြင္းမွ အျမႇုပ္ထြက္လ်က္၊ အံသြားခဲႀကိတ္လ်က္၊ ပိန္ေျခာက္လ်က္ ေနရပါ၏။ ထိုနတ္ကို ႏွင္ထုတ္ပါမည္အေၾကာင္း တပည့္ေတာ္တို႔အား အကၽြန္ုပ္ေလၽွာက္၍ သူတို႔သည္ မတတ္နိုင္ၾကပါဟု ေလၽွာက္ေသာ္၊-

19ကိုယ္ေတာ္က၊ ယုံၾကည္ျခင္းမရွိေသာအမ်ိဳး၊ ငါသည္ သင္တို႔ႏွင့္တကြ အဘယ္မၽွကာလပတ္လုံး ေနရမည္နည္း။ သင္တို႔ကို အဘယ္မၽွကာလပတ္လုံး သည္းခံရမည္နည္း။ သူငယ္ကို ငါ့ထံသို႔ယူခဲ့ၾကဟု မိန္႔ေတာ္မူသည္အတိုင္း၊-

20ယူခဲ့ၾက၏။ ထိုနတ္သည္ ကိုယ္ေတာ္ကိုျမင္လၽွင္ ခ်က္ခ်င္း သူငယ္ကို ေတာင့္မာေစသျဖင့္ သူငယ္သည္ ေျမေပၚမွာလဲ၍ အျမႇုပ္ထြက္လ်က္ ကိုယ္ကို လွိမ့္လ်က္ေန၏။-

21ကိုယ္ေတာ္ကလည္း၊ ဤသို႔ျဖစ္သည္ကား၊ အဘယ္မၽွေလာက္ ၾကာၿပီနည္းဟု သူငယ္၏အဘအား ေမးေတာ္မူလၽွင္၊ အဘက၊ ငယ္ေသာ အရြယ္ကပင္ ျဖစ္ပါ၏။-

22သူငယ္ကို ေသေစျခင္းငွာ မီး၌လည္းေကာင္း၊ ေရ၌လည္းေကာင္း အႀကိမ္ႀကိမ္ လဲေစတတ္၏။ သို႔ေသာ္လည္း ကိုယ္ေတာ္သည္ တတ္နိုင္ေတာ္မူလၽွင္ အကၽြန္ုပ္တို႔ကို သနား၍ ကယ္မေတာ္မူပါဟု ေလၽွာက္ေလ၏။-

23ေယရွုကလည္း၊ သင္သည္ ယုံၾကည္နိုင္သေလာ။ ယုံၾကည္ေသာသူျဖစ္လၽွင္ ခပ္သိမ္းေသာအမွုတို႔ကို တတ္နိုင္သည္ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။-

24သူငယ္၏အဘသည္ ခ်က္ခ်င္းဟစ္ေၾကာ္၍ အကၽြန္ုပ္ယုံၾကည္ပါ၏ သခင္။ မယုံၾကည္သည္ကို မစေတာ္မူပါဟု မ်က္ရည္ႏွင့္ ေလၽွာက္ျပန္ေလ၏။-

25ထိုအခါ လူမ်ားတို႔သည္ စုေဝးလ်က္ ေျပးလာၾကသည္ကို ေယရွုသည္ျမင္လၽွင္၊ နားပင္း၍ စကားအေသာနတ္၊ သူငယ္မွထြက္ေလာ့၊ ေနာက္တစ္ဖန္မဝင္ႏွင့္ ငါအမိန္႔ရွိ၏ဟု ထိုညစ္ညဴးေသာနတ္ကို ဆုံးမ၍ မိန္႔ေတာ္မူသျဖင့္၊-

26နတ္သည္ ေအာ္ဟစ္၍ အလြန္ေတာင့္မာေစၿပီးမွ ထြက္သြား၏။ သူငယ္သည္ ေသသကဲ့သို႔ျဖစ္၏။ ေသၿပီဟု လူမ်ားဆိုၾက၏။-

27ေယရွုသည္ သူ၏လက္ကိုကိုင္၍ ခ်ီႂကြေတာ္မူသျဖင့္ သူသည္ထေလ၏။

28အိမ္သို႔ ဝင္ေတာ္မူၿပီးမွ တပည့္ေတာ္တို႔က၊ အကၽြန္ုပ္တို႔သည္ ထိုနတ္ကို အဘယ္ေၾကာင့္ မႏွင္ထုတ္နိုင္ပါသနည္းဟု တိတ္ဆိတ္စြာ ေမးေလၽွာက္ၾကေသာ္၊-

29ကိုယ္ေတာ္က၊ ဆုေတာင္းျခင္း၊ အစာေရွာင္ျခင္းမွတစ္ပါး အဘယ္သို႔ေသာအားျဖင့္ ထိုနတ္မ်ိဳးသည္ မထြက္နိုင္ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။

30ထိုအရပ္မွထြက္၍ ဂါလိလဲျပည္အလယ္၌ ေလၽွာက္သြားၾကစဥ္တြင္ အဘယ္သူမၽွ သိေစျခင္းငွာ အလိုေတာ္မရွိ။-

31အေၾကာင္းမူကား၊ လူသားသည္ လူတို႔လက္သို႔ အပ္ႏွံျခင္းကိုလည္းေကာင္း၊ အေသသတ္ျခင္းကိုလည္းေကာင္း ခံရမည္။-

32ခံၿပီးမွ သုံးရက္ေျမာက္ေသာေန႔၌ ထေျမာက္လိမ့္မည္ဟူေသာ အေၾကာင္းမ်ားကို တပည့္ေတာ္တို႔အား ျပေတာ္မူ၏။ ထိုအေၾကာင္းမ်ားကို သူတို႔သည္ နားမလည္ေသာ္လည္း၊ ကိုယ္ေတာ္ကို မေမးမေလၽွာက္ဝံ့ၾက။

33ကေပရေနာင္ၿမိဳ႕သို႔ ေရာက္၍ အိမ္၌ရွိေတာ္မူလၽွင္၊ သင္တို႔သည္ လမ္း၌ အဘယ္အမွုကို အခ်င္းခ်င္း ျငင္းခုံၾကသနည္းဟု ေမးေတာ္မူသည္ကို၊-

34သူတို႔သည္ တိတ္ဆိတ္စြာေနၾက၏။ အေၾကာင္းမူကား၊ အဘယ္သူသည္ သာ၍ ႀကီးျမတ္အံ့နည္းဟု လမ္း၌ အခ်င္းခ်င္း ျငင္းခုံၾက၏။-

35ထိုအခါ ကိုယ္ေတာ္သည္ ထိုင္လ်က္ တစ္က်ိပ္ႏွစ္ပါးတို႔ကို ေခၚေတာ္မူ၍၊ အရင္အဦးျဖစ္လိုေသာသူ မည္သည္ကား ေနာက္ဆုံးျဖစ္ရမည္။ အလုံးစုံတို႔၏ အေစခံလည္း ျဖစ္ရမည္ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။-

36သူငယ္တစ္ေယာက္ကိုလည္းယူ၍ သူတို႔အလယ္၌ ထားၿပီးမွ လက္ေတာ္ႏွင့္ ခ်ီပိုက္လ်က္၊-

37အၾကင္သူသည္ ငါ့မ်က္ႏွာကိုေထာက္၍ ဤကဲ့သို႔ေသာ သူငယ္ တစ္စုံတစ္ေယာက္ကို လက္ခံ၏။ ထိုသူသည္ ငါ့ကိုပင္ လက္ခံ၏။ ငါ့ကိုလက္ခံေသာ သူသည္လည္း ငါ့ကိုသာ လက္ခံသည္မဟုတ္။ ငါ့ကို ေစလႊတ္ေတာ္မူေသာသူကိုပင္ လက္ခံသည္ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။

38ေယာဟန္ကလည္း၊ အရွင္ဘုရား၊ အကၽြန္ုပ္တို႔ႏွင့္အတူ မလိုက္ဘဲလ်က္ ကိုယ္ေတာ္၏နာမကို အမွီျပဳ၍ နတ္ဆိုးတို႔ကို ႏွင္ထုတ္ေသာသူတစ္ေယာက္ကို အကၽြန္ုပ္တို႔ေတြ႕ပါ၏။ သူသည္ အကၽြန္ုပ္တို႔ႏွင့္အတူ မလိုက္ေသာေၾကာင့္ အကၽြန္ုပ္တို႔သည္ ျမစ္တားၾကပါသည္ဟု ေလၽွာက္ေလေသာ္၊-

39ေယရွုက၊ ထိုသူကို မျမစ္တားၾကႏွင့္။ ငါ့နာမကို အမွီျပဳလ်က္ တန္ခိုးကိုျပ၍ ငါ့ကိုအလြယ္တကူ ကဲ့ရဲ့နိုင္ေသာသူ တစ္ေယာက္မၽွမရွိ။-

40သင္တို႔၏ရန္သူဘက္၌ မရွိေသာသူသည္ သင္တို႔ဘက္၌ ရွိ၏။-

41သင္တို႔သည္ ခရစ္ေတာ္ႏွင့္ ဆိုင္သည္ဟု ငါ့မ်က္ႏွာကိုေထာက္၍ အၾကင္သူသည္ သင္တို႔အား ေရတစ္ခြက္ကိုမၽွေပး၏။ ထိုသူသည္ အက်ိဳးကို မရဘဲမေနရာ၊ ငါအမွန္ဆို၏။

42ငါ့ကိုယုံၾကည္ေသာ ဤသူငယ္တစ္စုံတစ္ေယာက္ကို အၾကင္သူသည္ မွားယြင္းေစ၏။ ထိုသူသည္ လည္ပင္း၌ ႀကိတ္ဆုံေက်ာက္ကို ဆြဲ၍ ပင္လယ္၌ခ်ျခင္းကိုခံရလၽွင္ အေနသာ၍ ေကာင္း၏။-

43သင္၏လက္သည္ သင့္ကိုမွားယြင္းေစလၽွင္ လက္ကိုျဖတ္ေလာ့။-

44ပိုးမေသ၊ မီးမၿငိမ္းရာ၊ ငရဲအတြင္းမၿငိမ္းနိုင္ေသာ မီးထဲသို႔ လက္ႏွစ္ဖက္စုံႏွင့္ ဝင္ရသည္ထက္၊ လက္ခ်ိဳ႕တဲ့၍ အသက္ရွင္ျခင္းသို႔ဝင္စားေသာ္ သာ၍ေကာင္း၏။-

45သင္၏ေျခသည္ သင့္ကိုမွားယြင္းေစလၽွင္ ေျခကိုျဖတ္ေလာ့။-

46ပိုးမေသ၊ မီးမၿငိမ္းရာ၊ ငရဲအတြင္း မၿငိမ္းနိုင္ေသာမီးထဲသို႔ ေျခႏွစ္ဖက္စုံႏွင့္ခ်ျခင္းကို ခံရသည္ထက္၊ ေျခခ်ိဳ႕တဲ့၍ အသက္ရွင္ျခင္းသို႔ ဝင္စားေသာ္ သာ၍ေကာင္း၏။-

47သင္၏မ်က္စိသည္လည္း သင့္ကိုမွားယြင္းေစလၽွင္ မ်က္စိကိုထုတ္ေလာ့။-

48ပိုးမေသ၊ မီးမၿငိမ္းရာ၊ ငရဲမီးထဲသို႔ မ်က္စိႏွစ္ဖက္စုံႏွင့္ခ်ျခင္းကို ခံရသည္ထက္၊ မ်က္စိတစ္ဖက္ႏွင့္ ဘုရားသခင္၏နိုင္ငံေတာ္သို႔ ဝင္စားေသာ္ သာ၍ေကာင္း၏။-

49ယဇ္ေကာင္ရွိသမၽွတို႔၌ ဆားခတ္ရသကဲ့သို႔ ခပ္သိမ္းေသာသူတို႔သည္ မီးဆားခတ္ျခင္းကို ခံရၾကမည္။-

50ဆားသည္ေကာင္း၏။ သို႔ေသာ္လည္း အငန္ကင္းေပ်ာက္လၽွင္၊ ငန္ေသာအရသာကို အဘယ္သို႔ ရျပန္မည္နည္း။ သင္တို႔၌ ဆားရွိေစၾကေလာ့။ အခ်င္းခ်င္း အသင့္အတင့္ေနၾကေလာ့ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။