Mark 7

Burmese JBZV

← Chapter 6 Jump to: Chapter 8 →

1ထိုအခါ ဖာရိရွဲတို႔ႏွင့္ ေယ႐ုရွလင္ၿမိဳ႕မွေရာက္လာေသာ က်မ္းျပဳဆရာအခ်ိဳ႕တို႔သည္ အထံေတာ္၌ စုေဝး၍၊-

2တပည့္ေတာ္အခ်ိဳ႕တို႔သည္ ညစ္ညဴးေသာလက္တည္းဟူေသာ ေရမေဆးေသာလက္ႏွင့္ အစာစားသည္ကိုျမင္လၽွင္ အျပစ္တင္ၾက၏။-

3အေၾကာင္းမူကား၊ ေရွးလူေဟာင္းတို႔မွ ဆက္ဆံေသာ နည္းဥပေဒသကိုခံယူေသာ ဖာရိရွဲမွစ၍ ယုဒလူအေပါင္းတို႔သည္ လက္ဆုပ္မေဆးဘဲ အစာကို စားေလ့မရွိ။-

4ေဈးမွ ျပန္လာေသာအခါ၌လည္း ေဆးျခင္းမျပဳဘဲ စားေလ့မရွိ။ ထိုမွတစ္ပါး၊ ခြက္၊ ဖလား၊ ေၾကးဝါပန္းကန္၊ ခုတင္တို႔ ေဆးျခင္းမွစ၍ အျခားေသာထုံးတမ္းမ်ားကို ခံယူ၍ က်င့္ေလ့ရွိ၏။-

5ထိုအခါ ဖာရိရွဲတို႔ႏွင့္ က်မ္းျပဳဆရာတို႔က၊ ေရွးလူေဟာင္းတို႔မွ ဆက္ခံေသာ နည္းဥပေဒသကို ကိုယ္ေတာ္၏ တပည့္တို႔သည္ မက်င့္ဘဲလ်က္ အဘယ္ေၾကာင့္ ညစ္ညဴးေသာလက္ႏွင့္ အစာစားၾကပါသနည္းဟု ေမးေလၽွာက္ၾကလၽွင္၊ ကိုယ္ေတာ္က၊ က်မ္းစာလာသည္အတိုင္း၊-

6ေဟရွာယသည္ လၽွို႔ဝွက္ေသာသင္တို႔ကို ရည္မွတ္လ်က္၊ ဤလူမ်ိဳးသည္ ႏွုတ္ခမ္းႏွင့္ငါ့ကို ရိုေသၾက၏။ စိတ္ႏွလုံးမူကား ငါႏွင့္ေဝးလွ၏။-

7လူတို႔စီရင္ေသာ ပညတ္တို႔ကို သြန္သင္၍ နည္းဥပေဒေပးလ်က္ပင္၊ ငါ့ကို အခ်ည္းႏွီး ကိုးကြယ္ၾက၏ဟု၊ ေနာက္ျဖစ္လတၱံ့ေသာအရာကို ေလ်ာက္ပတ္စြာ ေဟာခဲ့ၿပီ။-

8အေၾကာင္းမူကား၊ သင္တို႔သည္ ဘုရားသခင္၏ ပညတ္ေတာ္ကို ပယ္၍ ခြက္ဖလားေဆးျခင္းတည္းဟူေသာ လူတို႔မွ ဆက္ခံေသာနည္းဥပေဒသကို ခံယူလ်က္၊ ထိုသို႔ေသာ အျခား အက်င့္အေလ့မ်ားတို႔ကို က်င့္ေလ့ရွိၾက၏။-

9သင္တို႔သည္ အဆက္ဆက္ခံေသာ နည္းဥပေဒသကို က်င့္ရေသာအခြင့္ ရွိေစျခင္းငွာ၊ ဘုရားသခင္၏ ပညတ္ေတာ္ကို ေလ်ာက္ပတ္စြာ ပယ္ၾကသည္တကား။-

10ေမာေရွ၏ ပညတ္ကား၊ မိဘကို ရိုေသစြာျပဳေလာ့။ အၾကင္သူသည္ မိဘကို ႏွုတ္ျဖင့္ျပစ္မွား၏၊ ထိုသူသည္ အေသသတ္ျခင္းကို ခံေစဟု လာသတည္း။-

11သင္တို႔မူကား၊ အၾကင္သူသည္ ကိုယ္မိဘကို သင္တို႔အသုံးရနိုင္သမၽွေသာ ငါ၏ဥစၥာသည္ အလွူဝတၳဳတည္းဟူေသာ ေကာ္ဘန္ျဖစ္ေစဟု ဆို၏။-

12ထိုသူသည္ မိဘဝတ္ကို အလၽွင္းမျပဳရဟု ျမစ္တား၍၊-

13မိမိတို႔ အဆက္ဆက္ခံေသာ နည္းဥပေဒသအားျဖင့္ ဘုရားသခင္၏ ႏွုတ္ကပတ္ေတာ္ကို ပယ္ၾက၏။ ထိုသို႔ေသာ အက်င့္အေလ့မ်ားတို႔ကို သင္တို႔သည္ က်င့္ေလ့ရွိၾကသည္ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။

14ထိုအခါ လူအစုအေဝးအေပါင္းကို အထံေတာ္သို႔ေခၚ၍၊ သင္တို႔ရွိသမၽွသည္ နားေထာင္နားလည္ၾကေလာ့။-

15လူျပင္မွလာ၍ လူအတြင္းသို႔ဝင္လ်က္၊ လူကို ညစ္ညဴးေစနိုင္ေသာအရာ တစ္စုံတစ္ခုမၽွ မရွိ။ လူအတြင္းမွ ထြက္ေသာအရာသည္ လူကို ညစ္ညဴးေစေသာအရာ ျဖစ္၏။-

16ၾကားစရာနားရွိေသာသူ မည္သည္ကား ၾကားပါေစဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။-

17လူအစုအေဝးရွိရာမွ ႂကြ၍ အိမ္သို႔ ဝင္ေတာ္မူၿပီးလၽွင္၊ တပည့္ေတာ္တို႔သည္ ထိုဥပမာကို ေမးျမန္းၾက၏။-

18ကိုယ္ေတာ္ကလည္း၊ သင္တို႔သည္ ဤမၽွေလာက္ ပညာမဲ့လ်က္ ေနသေလာ။ လူျပင္မွလာ၍ လူအတြင္းသို႔ ဝင္သမၽွသည္ ႏွလုံးထဲသို႔မဝင္။-

19ဝမ္းထဲသို႔ဝင္၍ အစာရွိသမၽွကို သန္႔ရွင္းေစသျဖင့္ ေရအိမ္တြင္ ဆင္းသြားေသာေၾကာင့္၊ လူကို မညစ္ညဴးေစနိုင္သည္ကို နားမလည္ၾကသေလာ။-

20လူအတြင္းမွထြက္ေသာ အရာမူကား၊ လူကို ညစ္ညဴးေစေသာအရာ ျဖစ္၏။-

21လူအတြင္းႏွလုံးထဲက မေကာင္းေသာ ႀကံစည္ျခင္း၊ သူ႔မယားကို ျပစ္မွားျခင္း၊ မိန္းမလြတ္ႏွင့္ မွားယြင္းျခင္း၊ လူအသက္ကို သတ္ျခင္း၊-

22သူ႔ဥစၥာကို ခိုးျခင္း၊ ေလာဘလြန္က်ဴးျခင္း၊ မနာလိုျခင္း၊ လွည့္စားျခင္း၊ ညစ္ညဴးျခင္း၊ ျငဴစူျခင္း၊ သူ႔အသေရကို ဖ်က္ျခင္း၊ ေထာင္လႊားေစာ္ကားျခင္း၊ လၽွပ္ေပၚျခင္း၊-

23ဤဆိုးညစ္ေသာ အရာမ်ားတို႔သည္ အတြင္းမွထြက္လာ၍ လူကို ညစ္ညဴးေစၾကသည္ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။

24ကိုယ္ေတာ္သည္ ထိုအရပ္မွထ၍ တု႐ုၿမိဳ႕ႏွင့္ ဇိဒုန္ၿမိဳ႕၏ ေက်းလက္သို႔ ႂကြေတာ္မူၿပီးလၽွင္ အိမ္သို႔ဝင္၍ အဘယ္သူမၽွ မသိေစျခင္းငွာ အလိုေတာ္ရွိေသာ္လည္း ပုန္းေရွာင္၍ ေနေတာ္မမူနိုင္။-

25အေၾကာင္းမူကား၊ ညစ္ညဴးေသာနတ္စြဲေသာ မိန္းမငယ္၏ အမိသည္ သတင္းေတာ္ကို ၾကားသျဖင့္၊ လာ၍ေျခေတာ္ရင္း၌ ပ်ပ္ဝပ္လ်က္၊-

26မိမိသမီးထဲက နတ္ဆိုးကို ႏွင္ထုတ္ေတာ္မူမည္အေၾကာင္း ေတာင္းပန္ေလ၏။ ထိုမိန္းမကား၊ ေဟလသအမ်ိဳး၊ ရွုရိဖိနိတ္ျပည္သူ ျဖစ္သတည္း။-

27ေယရွုကလည္း၊ ေရွ႕ဦးစြာ သားမ်ားကို ဝစြာေကၽြးပါရေစ။ သား၏အစာကိုယူ၍ ေခြးအားမေပးမခ်အပ္ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။-

28မိန္းမကလည္း မွန္ပါ၏သခင္။ ေခြးမည္သည္ကား၊ သားတို႔၏ စားႏုပ္စားေပါက္ကို စားပြဲေအာက္၌ စားျမဲထုံးစံရွိပါသည္ဟု ျပန္၍ ေလၽွာက္လၽွင္၊-

29ကိုယ္ေတာ္က၊ ထိုစကားေၾကာင့္ သင္သြားေလာ့။ နတ္ဆိုးသည္ သင္၏သမီးထဲမွ ထြက္သြားၿပီဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။-

30ထိုမိန္းမသည္ မိမိအိမ္သို႔ျပန္၍ နတ္ဆိုး ထြက္သြားသည္ကိုလည္းေကာင္း၊ သမီးသည္ အိပ္ရာ၌ အိပ္လ်က္ရွိသည္ကိုလည္းေကာင္း ေတြ႕၏။

31တစ္ဖန္ ကိုယ္ေတာ္သည္ တု႐ုၿမိဳ႕ႏွင့္ ဇိဒုန္ၿမိဳ႕၏ ေက်းလက္မွထြက္၍ ေဒကာေပါလိျပည္နယ္ကို ေလၽွာက္သြားသျဖင့္၊ ဂါလိလဲအိုင္သို႔ ေရာက္ေတာ္မူ၏။-

32ထိုအခါ နားပင္း၍ စကားအေသာ သူတစ္ေယာက္ကို အထံေတာ္သို႔ ေဆာင္ခဲ့၍၊ သူ႔အေပၚမွာ လက္ေတာ္ကို တင္ပါမည္အေၾကာင္း ေတာင္းပန္ၾက၏။-

33ကိုယ္ေတာ္သည္ ထိုသူကို လူအစုအေဝးထဲကေခၚ၍၊ ဆိတ္ကြယ္ရာအရပ္သို႔ သြားၿပီးလၽွင္၊ လက္ညႇိုးေတာ္ကို သူ၏နားေပါက္၌ သြင္းေတာ္မူ၏။ တံေတြးႏွင့္ ေထြး၍ သူ၏လၽွာကိုလည္း တို႔ေတာ္မူ၏။-

34ထိုေနာက္ ေကာင္းကင္သို႔ ၾကည့္ေမၽွာ္၍ ညည္းတြားသံကိုျပဳလ်က္၊ ဧဖသဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။ အနက္ကား၊ ပြင့္ေစဟု ဆိုလိုသတည္း။-

35ထိုခဏခ်င္းတြင္ သူသည္ နားပြင့္ျခင္း၊ လၽွာေၾကာလြတ္ျခင္းရွိသျဖင့္ စကားၿပီၿပီေျပာနိုင္၏။-

36ထိုအေၾကာင္းကို အဘယ္သူအားမၽွ မေျပာေစျခင္းငွာ သူတို႔ကို ပညတ္ေတာ္မူ၏။ ပညတ္ေတာ္မူေသာ္လည္း သူတို႔သည္ သာ၍ အလြန္သတင္း ၾကားေျပာၾက၏။-

37အတိုင္းထက္အလြန္ မိန္းေမာေတြေဝလ်က္ရွိ၍၊ သူသည္ အလုံးစုံတို႔ကို ေလ်ာက္ပတ္စြာ ျပဳေတာ္မူၿပီ။ နားပင္းေသာသူတို႔ကို ၾကားေစေတာ္မူၿပီ။ အေသာသူတို႔ကို စကားေျပာေစေတာ္မူၿပီဟု ဆိုၾက၏။

← Chapter 6 Jump to: Chapter 8 →