Numbers 11

Burmese JBZV

← Chapter 10 Jump to: Chapter 12 →

1တစ္ဖန္ လူမ်ားတို႔သည္ အလိုေတာ္မရွိေသာ ျမည္တမ္းျခင္းကိုျပဳၾကသျဖင့္၊ ထာဝရဘုရားသည္ သူတို႔စကားကိုၾကား၍ အမ်က္ထြက္ေတာ္မူ၏။ ရွို႔ေတာ္မူေသာမီးသည္ သူတို႔တြင္ေလာင္၍ တပ္အစြန္အနား၌ရွိေသာ သူအခ်ိဳ႕တို႔ကို ေသေစေလ၏။

2လူမ်ားတို႔သည္ ေမာေရွအားေအာ္ဟစ္၍၊ ေမာေရွသည္ ထာဝရဘုရားကို ဆုေတာင္းသျဖင့္ မီးၿငိမ္းေလ၏။

3ထာဝရဘုရား၏မီးသည္ သူတို႔တြင္ေလာင္ေသာေၾကာင့္ ထိုအရပ္ကို တေဗရဟူေသာအမည္ျဖင့္ မွည့္ေလ၏။

4ဣသေရလအမ်ိဳးသားတို႔ႏွင့္ ေရာေႏွာလ်က္ပါေသာ တစ္ပါးအမ်ိဳးသားတို႔သည္ ေတာင့္တေသာစိတ္စြဲလမ္းၾက၏။ ဣသေရလအမ်ိဳးသားတို႔သည္လည္း တစ္ဖန္ငိုေႂကြးလ်က္ ငါတို႔စားစရာဖို႔ အမဲသားကို အဘယ္သူေပးလိမ့္မည္နည္း။

5အဲဂုတၱဳျပည္၌ အလိုအေလ်ာက္စားရေသာငါးသား၊ သခြားသီး၊ ဖရဲသီး၊ ၾကက္သြန္၊ အနီ၊ အျဖဴ၊ အရိုင္းအမ်ိဳးမ်ိဳးတို႔ကို ေအာက္ေမ့၏။

6ယခုမွာ ငါတို႔အသက္သည္ အားေလ်ာ့ၿပီ။ ဤမႏၷမွတစ္ပါး တစ္စုံတစ္ခုကိုမၽွမျမင္ရဟု ဆိုၾက၏။

7မႏၷသည္နံနံေစ့ႏွင့္တူ၍ ဗေဓလသစ္ေစ့ကဲ့သို႔ အဆင္းျဖစ္၏။

8လူမ်ားတို႔သည္လွည့္လည္လ်က္ မႏၷကိုစုသိမ္း၍ ဆုံ၌ႀကိတ္ျခင္း၊ ေထာင္းျခင္းကိုျပဳၿပီးမွ အိုးႏွင့္ျပဳတ္ၾက၏။ မုန္႔ျပားကိုလည္း လုပ္ၾက၏။ အရသာသည္ မုန္႔ဆီေၾကာ္အရသာႏွင့္တူ၏။

9စခန္းခ်ရာအရပ္၌ ညအခါႏွင္းႏွင့္အတူ မႏၷက်တတ္၏။

10ထိုအခါ လူမ်ားအသီးအသီးတို႔သည္ မိမိတဲတံခါးဝ၌ မိမိအိမ္ေထာင္ႏွင့္တကြ ငိုေႂကြးၾကသည္ကို ေမာေရွၾကားရ၏။ ထာဝရဘုရားသည္ ျပင္းစြာအမ်က္ထြက္ေတာ္မူ၏။ အျပစ္ရွိသည္ကို ေမာေရွသိျမင္လၽွင္၊

11ဤလူအေပါင္းတို႔ကိုထမ္းေစဟု သူတို႔ကို ကိုယ္ေတာ္ကၽြန္အေပၚမွာတင္၍ အဘယ္ေၾကာင့္ အကၽြန္ုပ္ကို ညႇဥ္းဆဲေတာ္မူပါသနည္း။ အဘယ္ေၾကာင့္ ေရွ႕ေတာ္၌မ်က္ႏွာမရဘဲ ေနရပါသနည္း။

12သူတို႔ဘိုးေဘးမ်ား၌ က်ိန္ဆိုေတာ္မူေသာျပည္သို႔သြား၍၊ အထိန္းသည္ နို႔စို႔သူငယ္ကိုေဆာင္သကဲ့သို႔ ဤလူတို႔ကိုပိုက္ခ်ီလ်က္ ေဆာင္ေလာ့ဟု အကၽြန္ုပ္အားမိန္႔ေတာ္မူမည္အေၾကာင္း၊ ဤလူအေပါင္းတို႔ကို အကၽြန္ုပ္သည္ ကိုယ္ဝန္ေဆာင္ပါသေလာ။ ဖြားျမင္ပါသေလာ။

13ဤလူအေပါင္းတို႔အား ေကၽြးစရာဖို႔အမဲသားကို အကၽြန္ုပ္သည္ အဘယ္မွာရနိုင္ပါအံ့နည္း။ သူတို႔က အကၽြန္ုပ္တို႔စားစရာဖို႔ အမဲသားကိုေပးပါဟု ငိုေႂကြးလ်က္ အကၽြန္ုပ္ကိုေတာင္းၾကပါ၏။

14ဤလူအေပါင္းတို႔ကို အကၽြန္ုပ္တစ္ေယာက္တည္းသာ မေဆာင္ရြက္နိုင္ပါ။ ေဆာင္ရြက္ရေသာဝန္လည္း ေလးလြန္းပါ၏။

15ထိုသို႔ အကၽြန္ုပ္၌ျပဳေတာ္မူလၽွင္လည္းေကာင္း၊ စိတ္ေတြ႕ေတာ္မူလၽွင္လည္းေကာင္း၊ အကၽြန္ုပ္ကို အလ်င္အျမန္ေသေစေတာ္မူပါ။ ကိုယ္ဆင္းရဲကို ကိုယ္မသိမျမင္ပါေစႏွင့္ဟု ထာဝရဘုရားအားေလၽွာက္ဆို၏။

16ထာဝရဘုရားကလည္း၊ သင္ကၽြမ္းက်င္ေသာ ဣသေရလအမ်ိဳးသား အသက္ႀကီးသူခုနစ္က်ိပ္တို႔ကို ငါ့ေရွ႕မွာစုေဝးေစၿပီးလၽွင္၊ ပရိသတ္စည္းေဝးရာတဲေတာ္သို႔ ေခၚခဲ့၍ သင္ႏွင့္အတူရပ္ေနၾကေစေလာ့။

17ငါသည္လည္း ထိုအရပ္သို႔ဆင္းသက္၍ သင္ႏွင့္ႏွုတ္ဆက္မည္။ သင့္အေပၚမွာ က်ိန္းဝပ္ေသာဝိညာဥ္အခ်ိဳ႕ကို ငါယူ၍ သူတို႔အေပၚမွာတင္မည္။ ဤလူတို႔ကို သင္တစ္ေယာက္တည္းသာ ေဆာင္ရြက္ရမည္မဟုတ္၊ ထိုအသက္ႀကီးသူတို႔သည္ ဝိုင္းညီ၍ ေဆာင္ရြက္ရၾကမည္။

18သင္သည္လည္း လူမ်ားတို႔အားဆင့္ဆိုရမည္မွာ၊ နက္ျဖန္ေန႔အဖို႔ ကိုယ္ကိုသန္႔ရွင္းစင္ၾကယ္ေလာ့။ အမဲသားကို စားရၾကမည္။ သင္တို႔က အဘယ္သူသည္ ငါတို႔အား အမဲသားကိုေပးလိမ့္မည္နည္း။ အဲဂုတၱဳျပည္၌ေနစဥ္၊ ငါတို႔သည္ခ်မ္းသာစြာေနၾက၏ဟု ငိုေႂကြးလ်က္ေျပာဆိုသံကို ထာဝရဘုရားၾကားေသာေၾကာင့္၊ အမဲသားကိုေပးေတာ္မူသျဖင့္ သင္တို႔သည္ စားရၾကမည္။

19တစ္ရက္၊ ႏွစ္ရက္၊ ငါးရက္၊ ဆယ္ရက္၊ အရက္ႏွစ္ဆယ္သာ စားရၾကမည္မဟုတ္။

20သင္တို႔ႏွာေခါင္းထဲက အမဲသားထြက္၍ ရြံစရာျဖစ္သည္တိုင္ေအာင္ တစ္လပတ္လုံး စားရၾကမည္။ အေၾကာင္းမူကား၊ သင္တို႔တြင္ရွိေတာ္မူေသာ ထာဝရဘုရားကို၊ သင္တို႔သည္ မထီမဲ့ျမင္ျပဳလ်က္၊ ငါတို႔သည္ အဲဂုတၱဳျပည္မွ အဘယ္ေၾကာင့္ ထြက္လာရၾကသနည္းဟု ေရွ႕ေတာ္၌ငိုေႂကြးလ်က္ ေျပာဆိုၾကၿပီတကားဟု ေမာေရွအားမိန္႔ေတာ္မူ၏။

21ေမာေရွကလည္း၊ အကၽြန္ုပ္ႏွင့္ဆိုင္ေသာ လူေယာက္်ားေပါင္း ေျခာက္သိန္းရွိၾကသည္ျဖစ္၍ ကိုယ္ေတာ္က တစ္လစားစရာဖို႔ သူတို႔အားအမဲသားကို ငါေပးမည္ဟု မိန္႔ေတာ္မူပါသည္တကား၊

22သူတို႔ကိုဝစြာေကၽြးျခင္းငွာ၊ သိုးဆိတ္ႏြားစုတို႔ကို သတ္ရပါမည္ေလာ။ သို႔မဟုတ္ ဝစြာေကၽြးျခင္းငွာ၊ ပင္လယ္ငါးရွိသမၽွတို႔ကို စုေဝးရပါမည္ေလာဟု ေလၽွာက္လၽွင္၊

23ထာဝရဘုရားက၊ ထာဝရဘုရားလက္တိုသေလာ။ ငါ့စကားတည္မည္၊ မတည္မည္ကို သင္သိလိမ့္မည္ဟု ေမာေရွအားမိန္႔ေတာ္မူ၏။

24ေမာေရွသည္ထြက္၍ ထာဝရဘုရား၏စကားေတာ္ကို လူမ်ားတို႔အားဆင့္ဆိုၿပီးလၽွင္ အမ်ိဳးသား၊ အသက္ႀကီးသူခုနစ္က်ိပ္တို႔ကို စုေဝးေစ၍၊ ပရိသတ္စည္းေဝးရာ တဲေတာ္ပတ္လည္၌ ထားေလ၏။

25ထာဝရဘုရားသည္ မိုးတိမ္ျဖင့္ဆင္းသက္၍ ေမာေရွႏွင့္ ႏွုတ္ဆက္ေတာ္မူ၏။ ေမာေရွအေပၚမွာ က်ိန္းဝပ္ေသာဝိညာဥ္အခ်ိဳ႕ကိုယူ၍ အသက္ႀကီးသူခုနစ္က်ိပ္တို႔အေပၚမွာ တင္ေတာ္မူသျဖင့္၊ ထိုဝိညာဥ္သည္ သူတို႔အေပၚမွာက်ိန္းဝပ္ေသာအခါ၊ သူတို႔သည္ ပေရာဖက္ျပဳ၍ မျပတ္မစဲေဟာၾက၏။

26ထိုလူစု၌ပါေသာသူ ဧလဒဒ္ႏွင့္ ေမဒဒ္တို႔သည္ စာရင္းဝင္ေသာ္လည္း၊ တဲေတာ္သို႔မသြားဘဲ တပ္ထဲမွာေနရစ္စဥ္တြင္ သူတို႔အေပၚမွာ ထိုဝိညာဥ္က်ိန္းဝပ္သျဖင့္ သူတို႔သည္လည္းပေရာဖက္ျပဳ၍ တပ္ထဲမွာေဟာၾက၏။

27လုလင္တစ္ေယာက္သည္လည္း ေမာေရွထံသို႔ေျပး၍၊ ဧလဒဒ္ႏွင့္ေမဒဒ္တို႔သည္ တပ္ထဲမွာ ပေရာဖက္ျပဳ၍ေဟာပါ၏ဟု ေလၽွာက္လၽွင္၊

28ေမာေရွ၏လက္ေထာက္ျဖစ္ေသာ လုလင္ႏုန္သားေယာရွုက၊ သခင္ေမာေရွ၊ သူတို႔ကိုဆီးတားေတာ္မူပါဟုဆိုေသာ္၊

29ေမာေရွက၊ သင္သည္ ငါ့အတြက္ျငဴစူေသာစိတ္ရွိသေလာ။ ထာဝရဘုရား၏လူအေပါင္းတို႔သည္ ပေရာဖက္ျဖစ္ၾကပါေစေသာ။ ထာဝရဘုရားသည္ ဝိညာဥ္ေတာ္ကို သူတို႔အေပၚမွာတင္ေတာ္မူပါေစေသာဟု ဆိုၿပီးမွ၊

30ဣသေရလအမ်ိဳးသား အသက္ႀကီးသူတို႔ႏွင့္အတူ တပ္ထဲသို႔ျပန္သြားေလ၏။

31ထိုအခါ ထာဝရဘုရားသည္ေလကိုေစလႊတ္၍၊ ငုံးမ်ားကို ပင္လယ္မွေဆာင္ခဲ့သျဖင့္၊ တပ္ပတ္လည္ တစ္ရက္ခရီးစီတိုင္တိုင္ကြာေသာ အရပ္တို႔၌၊ ေျမေပၚမွာ ဒုႏွစ္ေတာင္ခန္႔မၽွ ဆင္းေစေတာ္မူ၏။

32လူမ်ားတို႔သည္ တစ္ေန႔လုံး၊ တစ္ညလုံး၊ နက္ျဖန္လည္းတစ္ေန႔လုံးထ၍ ငုံးမ်ားကို စုသိမ္းၾက၏။ နည္းနည္းသိမ္းေသာသူသည္ ဆယ္ေဟာမဲကိုသိမ္းရ၏။ တပ္ပတ္လည္အရပ္ရပ္၌ ျဖန္႔ထားၾက၏။

33သို႔ရာတြင္ ငုံးသားကိုကိုက္၍မဝါးမီ၊ ထာဝရဘုရားသည္ သူတို႔ကို အမ်က္ေတာ္ထြက္၍ အလြန္ျပင္းေသာေဘးႏွင့္ ဒဏ္ခတ္ေတာ္မူ၏။

34ေတာင့္တေသာသူတို႔ကို သၿဂႋဳဟ္ရာထိုအရပ္ကို ကိျဗဳတ္ဟတၱဝါဟူေသာ အမည္ျဖင့္မွည့္ေလ၏။

35လူမ်ားတို႔သည္ ကိျဗဳတ္ဟတၱဝါအရပ္မွ ထြက္ၿပီးလၽွင္၊ ဟာဇ႐ုတ္အရပ္သို႔ ေရာက္၍ေနၾက၏။

← Chapter 10 Jump to: Chapter 12 →