Numbers 13

Burmese JBZV

← Chapter 12 Jump to: Chapter 14 →

1တစ္ဖန္ ထာဝရဘုရားသည္ ေမာေရွအားမိန္႔ေတာ္မူသည္ကား၊

2ဣသေရလအမ်ိဳးသားတို႔အား ငါေပးေသာခါနာန္ျပည္ကို စူးစမ္းေစျခင္းငွာ၊ အမ်ိဳးအႏြယ္အသီးအသီးထဲက အေဆြအမ်ိဳးသူႀကီးျဖစ္ေသာသူ တစ္မ်ိဳးတစ္ေယာက္စီေရြးေကာက္၍ ေစလႊတ္ေလာ့ဟု၊

3ထာဝရဘုရား မွာထားေတာ္မူသည္အတိုင္း၊ ေမာေရွသည္ လူတို႔ကို ပါရန္ေတာက ေစလႊတ္ေလ၏။ ေစလႊတ္ေသာသူအေပါင္းတို႔သည္ ဣသေရလအမ်ိဳး၌ အကဲအမွူးျဖစ္ၾက၏။

4သူတို႔အမည္ကား၊ ႐ုဗင္အမ်ိဳး၊ ဇကၠဳရသား ရွမြာ။

5ရွိေမာင္အမ်ိဳး၊ ေဟာရိသား ရွာဖတ္။

6ယုဒအမ်ိဳး၊ ေယဖုႏၷာသား ကာလက္၊

7ဣသခါအမ်ိဳး၊ ေယာသပ္သား ဣဂါလ။

8ဧဖရိမ္အမ်ိဳး၊ ႏုန္သား ဩေရွ။

9ဗယၤာမိန္အမ်ိဳး၊ ရာဖုသား ပါလတိ။

10ဇာဗုလုန္အမ်ိဳး၊ ေသာဒိသား ဂါေဒ်လ။

11ေယာသပ္သားတြင္ မနာေရွအမ်ိဳး၊ သုသိသား ဂဒၵိ။

12ဒန္အမ်ိဳး၊ ေဂမလႅိသား အေမ်လ။

13အာရွာအမ်ိဳး၊ မိေကၡလသား ေသသုရ။

14နႆလိအမ်ိဳး၊ ဝါဖသိသား နာဘိ။

15ဂဒ္အမ်ိဳး မာခိသား ေဂြလတည္းဟူေသာ၊

16ခါနာန္ျပည္ကိုစူးစမ္းေစျခင္းငွာ ေမာေရွေစလႊတ္ေသာ သူတို႔၏အမည္တည္း။ ႏုန္၏သားဩေရွကို ေယာရွုဟူေသာအမည္ျဖင့္ ေမာေရွမွည့္ေလ၏။

17ခါနာန္ျပည္ကို စူးစမ္းေစျခင္းငွာ ေမာေရွေစလႊတ္လ်က္၊ သင္တို႔သည္ ေတာင္မ်က္ႏွာလမ္းျဖင့္သြား၍ ေတာင္ရိုးေပၚသို႔တက္ၾကေလာ့။

18ထိုျပည္သည္ အဘယ္သို႔ေသာျပည္ ျဖစ္သနည္း။ ျပည္သားတို႔သည္ အားႀကီးသေလာ၊ အားနည္းသေလာ။ မ်ားသေလာ၊ နည္းသေလာ။

19သူတို႔ေနေသာျပည္သည္ ေကာင္းသေလာ၊ မေကာင္းေလာ။ သူတို႔ေနေသာ ၿမိဳ႕ရြာတို႔သည္ အဘယ္သို႔နည္း။ တဲႏွင့္ ေနၾကသေလာ။ ခိုင္ခံ့ေသာၿမိဳ႕ႏွင့္ ေနၾကသေလာ။

20ထိုေျမသည္ ေကာင္းသေလာ၊ မေကာင္းေလာ။ ေတာမ်ားသေလာ၊ နည္းသေလာဟု ၾကည့္ရွုၾကေလာ့။ ရဲရင့္ေသာစိတ္ ရွိၾကေလာ့။ သစ္သီးအခ်ိဳ႕ကိုလည္း ယူခဲ့ၾကေလာ့ဟု မွာလိုက္ေလ၏။ ထိုကာလသည္ စပ်စ္သီးမွည့္စ ကာလျဖစ္သတည္း။

21ထိုသူတို႔သည္ ဇိနေတာမွသြား၍ ဟာမတ္ၿမိဳ႕သို႔ေရာက္ေသာလမ္းနား၊ ရေဟာဘၿမိဳ႕တိုင္ေအာင္ ခါနာန္ျပည္ကိုစူးစမ္းၾက၏။

22ေတာင္မ်က္ႏွာ၌ေလၽွာက္သြား၍ အာနကအမ်ိဳးသား အဟိမန္၊ ေရွရွဲ၊ တာလမဲေနေသာ ေဟျဗဳန္ၿမိဳ႕သို႔ ေရာက္ၾက၏။ ေဟျဗဳန္ၿမိဳ႕ကား၊ အဲဂုတၱဳျပည္၌ ေဇာနၿမိဳ႕မတည္မီ ခုနစ္ႏွစ္ကတည္ေသာၿမိဳ႕ ျဖစ္သတည္း။

23ဧရွေကာလခ်ိဳင့္သို႔ေရာက္လၽွင္ အသီးတစ္ႁပြတ္ပါေသာ စပ်စ္ႏြယ္ပင္ အခက္တစ္ခက္ကိုခုတ္၍ လူႏွစ္ေယာက္တို႔သည္ ထမ္းပိုးႏွင့္ထမ္းၾက၏။ သလဲသီး၊ သေဘၤာသဖန္းသီးမ်ားကိုလည္း ေဆာင္ခဲ့ၾက၏။

24ဣသေရလအမ်ိဳးသားခုတ္ယူေသာ စပ်စ္သီးႁပြတ္ကိုေထာက္၍၊ ထိုခ်ိဳင့္ကို ဧရွေကာလခ်ိဳင့္ဟူေသာအမည္ျဖင့္ မွည့္သတည္း။

25အရက္ေလးဆယ္လြန္မွ ခါနာန္ျပည္ကိုစူးစမ္းေသာအမွု ၿပီး၍ ျပန္လာၾက၏။

26ေမာေရွႏွင့္အာ႐ုန္မွစ၍ ဣသေရလအမ်ိဳးသား ပရိသတ္အေပါင္းတို႔ေနရာ ပါရန္ေတာ၊ ကာေဒရွအရပ္သို႔ ေရာက္ေသာအခါ ပရိသတ္အေပါင္းတို႔အား သတင္းၾကားေျပာ၍ ထိုျပည္၌သီးေသာအသီးကို ျပၾက၏။

27ေမာေရွအားလည္း၊ အကၽြန္ုပ္တို႔သည္ ကိုယ္ေတာ္ေစလႊတ္ေသာ ျပည္သို႔ေရာက္ခဲ့ပါၿပီ။ အကယ္စင္စစ္ ထိုျပည္သည္ နို႔ႏွင့္ပ်ားရည္စီးေသာ ျပည္ျဖစ္ပါ၏။ ဤအသီးတို႔ကား ထိုျပည္၌သီးေသာအသီး ျဖစ္ပါ၏။

28သို႔ရာတြင္ ျပည္သူျပည္သားတို႔သည္ အားႀကီးပါ၏။ ခိုင္ခံ့ေသာၿမိဳ႕ႀကီးႏွင့္ ေနၾကပါ၏။ ထိုမၽွမက အာနကအမ်ိဳးသားတို႔ကိုလည္း ျမင္ရပါ၏။

29အာမလက္အမ်ိဳးသားတို႔သည္ ေတာင္ဘက္၌လည္းေကာင္း၊ ဟိတၱိလူ၊ ေယဗုသိလူ၊ အာေမာရိလူတို႔သည္ ေတာင္ရိုးေပၚ၌လည္းေကာင္း၊ ခါနာနိလူတို႔သည္ ပင္လယ္နား ေယာ္ဒန္ျမစ္နား၌လည္းေကာင္း၊ ေနၾကပါသည္ဟု ေလၽွာက္ဆိုၾက၏။

30ကာလက္ကလည္း ခ်က္ခ်င္းခ်ီသြား၍ ထိုျပည္ကိုသိမ္းယူၾကစို႔။ ေအာင္နိုင္ေကာင္းသည္ဟုဆို၍ ေမာေရွေရွ႕မွာ လူမ်ားတို႔ကိုၿငိမ္းေစ၏။

31သူႏွင့္အတူလိုက္သြားေသာသူတို႔က ထိုျပည္သားတို႔ကို ငါတို႔မတိုက္နိုင္။ သူတို႔သည္ ငါတို႔ထက္သာ၍ အားႀကီးၾကသည္ဟူ၍လည္းေကာင္း၊

32ငါတို႔သြား၍စူးစမ္းေသာျပည္သည္ မိမိသားတို႔ကို ဖ်က္ဆီးတတ္၏။ ငါတို႔ေတြ႕ျမင္ေသာ ျပည္သားအေပါင္းတို႔သည္ အလြန္အရပ္ျမင့္ၾက၏။

33ကိုယ္ႀကီးေသာလူအမ်ိဳးအႏြယ္၊ အာနကအမ်ိဳးအႏြယ္ျဖစ္၍ အလြန္ႀကီးမားေသာသူတို႔ကိုလည္း ျမင္ခဲ့ၾကၿပီ။ သူတို႔ေရွ႕မွာ ငါတို႔သည္ ကိုယ္အထင္အတိုင္း ႏွံေကာင္ကဲ့သို႔ျဖစ္ၾကသည္ဟူ၍လည္းေကာင္း၊ သူတို႔အထင္အတိုင္းလည္း ထိုသို႔ျဖစ္ၾကသည္ဟူ၍လည္းေကာင္း၊ မိမိတို႔စူးစမ္းေသာျပည္ကို ဣသေရလအမ်ိဳးသားတို႔အား မေကာင္းေသာသတင္းကို ၾကားေျပာၾကေလ၏။

← Chapter 12 Jump to: Chapter 14 →