Numbers 22

Burmese JBZV

← Chapter 21 Jump to: Chapter 23 →

1တစ္ဖန္ ဣသေရလအမ်ိဳးသားတို႔သည္ခရီးသြား၍ ေမာဘလြင္ျပင္၊ ေယာ္ဒန္ျမစ္နား၊ ေယရိေခါၿမိဳ႕တစ္ဖက္၌ တဲေဆာက္ၾက၏။

2အာေမာရိအမ်ိဳးသားတို႔၌ျပဳၾကေသာ အမွုအလုံးစုံကို၊ ဇိေဖာ္သား ဗာလက္မင္းသိျမင္လၽွင္၊

3ဣသေရလအမ်ိဳးသားတို႔သည္ မ်ားျပားေသာေၾကာင့္၊ ေမာဘျပည္သားတို႔သည္ အလြန္ေၾကာက္ရြံ့ၾက၍၊

4ႏြားသည္ ျမက္ပင္ကိုလွမ္း၍စားသကဲ့သို႔ ဤအလုံးအရင္းသည္ ငါတို႔ပတ္လည္၌ရွိသမၽွကို လွမ္း၍စားလိမ့္မည္ဟု ပူပန္ေသာစိတ္ရွိလ်က္၊ မိဒ်န္ျပည္သား အသက္ႀကီးသူတို႔အား ဆိုၾက၏။ ထိုအခါ ဇိေဖာ္သားဗာလက္သည္၊ ေမာဘရွင္ဘုရင္ျဖစ္သည္ႏွင့္၊

5အမၼဳန္ျပည္၌စီးေသာ ျမစ္၏အနားမွာရွိေသာ ေပေသာ္ၿမိဳ႕ေန ေဗာရသားဗာလမ္ကို ေခၚပင့္ျခင္းငွာ၊ သံတမန္တို႔ကိုေစလႊတ္၍၊ အဲဂုတၱဳျပည္မွေရာက္လာေသာ လူတစ္မ်ိဳးသည္ ေျမမ်က္ႏွာကိုဖုံးလႊမ္းလ်က္ ငါ့အနား၌ေနရာခ်ၾကၿပီ။

6သို႔ျဖစ္၍၊ ႂကြလာပါ။ ဤလူမ်ိဳးသည္ ငါ့ထက္အားႀကီးေသာေၾကာင့္ သူတို႔ကို ငါ့အဖို႔က်ိန္ဆဲပါ။ သို႔ျပဳလၽွင္ သူတို႔ကိုငါတိုက္၍ ငါ့ျပည္မွႏွင္ထုတ္နိုင္ေကာင္း ႏွင္ထုတ္နိုင္လိမ့္မည္။ ကိုယ္ေတာ္ေကာင္းခ်ီးေပးေသာသူသည္ ေကာင္းခ်ီးမဂၤလာခံရသည္ကိုလည္းေကာင္း၊ ကိုယ္ေတာ္က်ိန္ဆဲေသာသူသည္ က်ိန္ဆဲအပ္ေသာသူ ျဖစ္သည္ကိုလည္းေကာင္းငါသိသည္ဟု မွာလိုက္ေလ၏။

7ေမာဘျပည္သားအသက္ႀကီးသူတို႔ႏွင့္ မိဒ်န္ျပည္သား အသက္ႀကီးသူတို႔သည္ ျပဳစားျခင္းလက္ေဆာင္ပါလ်က္ သြား၍၊ ဗာလမ္ထံသို႔ေရာက္ေသာအခါ၊ ဗာလက္မင္းစကားကို ၾကားေလၽွာက္ေလ၏။

8ဗာလမ္က၊ ယေန႔ညမွာ ဤအရပ္၌ေနၾကပါဦး။ ထာဝရဘုရားမိန္႔ေတာ္မူသည္အတိုင္း ငါျပန္ေျပာမည္ဟုဆိုလၽွင္၊ ေမာဘအရာရွိတို႔သည္ ဗာလမ္ထံမွာေနၾက၏။

9ဘုရားသခင္သည္ ဗာလမ္ရွိရာသို႔လာ၍၊ သင္၌ရွိေသာ ဤလူတို႔သည္ အဘယ္သူနည္းဟု ေမးေတာ္မူလၽွင္၊

10ဗာလမ္က၊ ေမာဘရွင္ဘုရင္ ဇိေဖာ္သားဗာလက္သည္ အကၽြန္ုပ္ဆီသို႔ လူကိုေစလႊတ္၍၊

11အဲဂုတၱဳျပည္မွ ေရာက္လာေသာလူအမ်ားသည္၊ ေျမမ်က္ႏွာကို ဖုံးလႊမ္းလ်က္ေနၾကၿပီ။ သို႔ျဖစ္၍ ႂကြလာပါ။ ဤလူမ်ိဳးကို ငါ့အဖို႔က်ိန္ဆဲပါ။ သို႔ျပဳလၽွင္၊ သူတို႔ကိုငါတိုက္၍ ႏွင္ထုတ္နိုင္ေကာင္း ႏွင္ထုတ္နိုင္လိမ့္မည္ဟု ေခၚပင့္ေၾကာင္းကို၊ ဘုရားသခင္အားေလၽွာက္ဆို၏။

12ဘုရားသခင္ကလည္း၊ သင္သည္ ဤလူတို႔ႏွင့္အတူ မလိုက္မသြားရ။ ထိုလူမ်ိဳးကို မက်ိန္ဆဲရ။ ေကာင္းခ်ီးမဂၤလာကို ခံရေသာလူမ်ိဳးျဖစ္သည္ဟု ဗာလမ္အားမိန္႔ေတာ္မူ၏။

13နံနက္ေရာက္မွ၊ ဗာလမ္သည္ထ၍ သင္တို႔သည္ ကိုယ္ျပည္သို႔ ျပန္သြားၾကပါေလာ့။ သင္တို႔ႏွင့္အတူ ငါလိုက္ရေသာအခြင့္ကို ထာဝရဘုရားေပးေတာ္မမူဟု ဗာလက္မင္းေစလႊတ္ေသာ အရာရွိတို႔အား ျပန္ေျပာေလ၏။

14ထိုအခါ ေမာဘျပည္အရာရွိတို႔သည္ ဗာလက္မင္းထံသို႔ျပန္သြား၍၊ ဗာလမ္သည္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ႏွင့္ အတူမလိုက္လိုပါဟု ေလၽွာက္ၾက၏။

15တစ္ဖန္ ဗာလက္မင္းသည္၊ အရင္ထက္အေရအတြက္အားျဖင့္မ်ား၍ အရာအားျဖင့္ ဘုန္းႀကီးေသာမွူးမတ္တို႔ကို ေစလႊတ္ျပန္သည္အတိုင္း၊

16သူတို႔သည္ ဗာလမ္ထံသို႔ေရာက္လာ၍ ဇိေဖာ္သားဗာလက္မင္းက၊ ကိုယ္ေတာ္သည္ ငါ့ထံသို႔မလာမည္အေၾကာင္း အဘယ္အဆီးအတားမၽွ မရွိပါေစႏွင့္။

17ငါသည္ ကိုယ္ေတာ္ကို အလြန္ခ်ီးေျမႇာက္မည္။ ကိုယ္ေတာ္ေတာင္းသမၽွကို ေပးမည္။ သို႔ျဖစ္၍ႂကြလာပါ။ ဤလူမ်ိဳးကို ငါ့အဖို႔က်ိန္ဆဲပါဟု မိန္႔ေတာ္မူေၾကာင္းကို ျပန္ေျပာၾက၏။

18ဗာလမ္ကလည္း၊ ဗာလက္မင္းသည္ ေရႊေငြႏွင့္ျပည့္ေသာ မိမိနန္းေတာ္ကိုပင္ ေပးေသာ္လည္း၊ ငါကိုးကြယ္ေသာ ဘုရားသခင္ထာဝရဘုရား၏စကားေတာ္ကို လြန္က်ဴး၍ အမွုအႀကီးအငယ္တစ္စုံတစ္ခုကိုမၽွ ငါမျပဳနိုင္။

19သို႔ရာတြင္ ထာဝရဘုရားသည္ အဘယ္သို႔ထပ္၍မိန္႔ေတာ္မူမည္ကို ငါသိမည္အေၾကာင္း၊ ယေန႔ညမွာ ဤအရပ္၌ေနၾကပါဦးဟု ဗာလက္မင္းကၽြန္တို႔အား ျပန္ေျပာ၏။

20ညအခ်ိန္၌ ဘုရားသခင္သည္ ဗာလမ္ရွိရာသို႔လာ၍၊ ထိုလူတို႔သည္ သင့္ကိုေခၚျခင္းငွာလာလၽွင္၊ သူတို႔ႏွင့္အတူ ထ၍လိုက္ေလာ့။ သို႔ရာတြင္ ငါမွာထားသမၽွအတိုင္းသာ ျပဳရမည္ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။

21နံနက္ေရာက္မွ ဗာလမ္ထ၍ ျမည္းကိုကုန္းႏွီးတင္ၿပီးလၽွင္၊ ေမာဘအရာရွိတို႔ႏွင့္အတူ လိုက္ေလ၏။

22ထိုသို႔လိုက္ေသာေၾကာင့္၊ ဘုရားသခင္အမ်က္ေတာ္ထြက္၍၊ ထာဝရဘုရား၏ ေကာင္းကင္တမန္သည္ သူ႔ကိုဆီးတားျခင္းငွာ လမ္း၌ရပ္ေန၏။ ထိုအခါ ဗာလမ္သည္ ျမည္းကိုစီး၍ ငယ္သားႏွစ္ေယာက္ႏွင့္ သြားစဥ္တြင္၊

23ထာဝရဘုရား၏ေကာင္းကင္တမန္သည္ ဓားကိုမိုးလ်က္၊ လမ္း၌ ရပ္ေနသည္ကို ျမည္းသည္ျမင္လၽွင္၊ လမ္းလႊဲ၍ လယ္သို႔ဝင္ေလ၏။ ဗာလမ္လည္း ျမည္းကိုလမ္းသို႔ျပန္ေစျခင္းငွာ ရိုက္ေလ၏။

24ထာဝရဘုရား၏ေကာင္းကင္တမန္သည္၊ စပ်စ္ဥယ်ာဥ္ေစာင္ရန္းႏွစ္ဘက္စပ္ၾကားလမ္း၌ တစ္ဖန္ရပ္ေန၏။

25ထာဝရဘုရား၏ ေကာင္းကင္တမန္ကို ျမည္းသည္ျမင္ျပန္ေသာအခါ၊ ေစာင္ရန္းတစ္ဖက္၌တိုး၍ ဗာလမ္၏ေျခကို ဖိေလ၏။ ဗာလမ္လည္း တစ္ဖန္ရိုက္ျပန္ေလ၏။

26ထာဝရဘုရား၏ ေကာင္းကင္တမန္သည္ လြန္သြား၍ လမ္းတစ္ဖက္ဖက္မၽွ မလႊဲနိုင္ေအာင္ က်ဥ္းေျမာင္းေသာအရပ္၌ ရပ္ေန၏။

27ျမည္းသည္လည္း ထာဝရဘုရား၏ေကာင္းကင္တမန္ကို ျမင္ျပန္ေသာအခါ၊ ဗာလမ္ေအာက္၌ ဝပ္လ်က္ေန၏။ ဗာလမ္သည္အမ်က္ထြက္၍ ေတာင္ေဝွးႏွင့္ ျမည္းကိုရိုက္ေလ၏။

28ထိုအခါ ထာဝရဘုရားသည္ ျမည္း၏ႏွုတ္ကိုဖြင့္ေတာ္မူ၍၊ ျမည္းက သင္သည္ ငါ့ကိုသုံးႀကိမ္တိုင္ေအာင္ ရိုက္ရမည္အေၾကာင္း၊ ငါသည္သင္၌ အဘယ္သို႔ျပဳဘိသနည္းဟု ဗာလမ္အားေမးလၽွင္၊

29ဗာလမ္က၊ သင္သည္ ငါ့ကိုက်ီစားပါသည္တကား။ ငါ၌ဓားရွိပါေစေသာ။ ဓားရွိလၽွင္ သင့္ကိုယခုသတ္မည္ဟု ျမည္းအားဆို၏။

30ျမည္းကလည္း၊ ငါသည္ယေန႔တိုင္ေအာင္ သင္၏အစီးကို အစဥ္ခံရေသာ သင္၏ျမည္းျဖစ္သည္မဟုတ္ေလာ။ သင္၌တစ္ခါမၽွ ဤသို႔ငါျပဳဖူးသေလာဟု ဗာလမ္အားေမးလၽွင္၊ မျပဳဘူးဟု ျပန္ေျပာ၏။

31ထိုအခါ ထာဝရဘုရားသည္ ဗာလမ္မ်က္စိကိုဖြင့္ေတာ္မူ၍၊ ထာဝရဘုရား၏ ေကာင္းကင္တမန္သည္ ဓားကိုမိုးလ်က္၊ လမ္း၌ရပ္ေနသည္ကို ဗာလမ္သည္ျမင္သျဖင့္ ဦးခ်၍ပ်ပ္ဝပ္ေလ၏။

32ထာဝရဘုရား၏ ေကာင္းကင္တမန္ကလည္း၊ သင္၏ျမည္းကို သုံးႀကိမ္တိုင္ေအာင္ အဘယ္ေၾကာင့္ရိုက္သနည္း။ သင္သြားေသာလမ္းသည္ ငါႏွင့္ဆန္႔က်င္ဘက္ျဖစ္ေသာေၾကာင့္၊ သင့္ကိုဆီးတားျခင္းငွာ ငါထြက္လာၿပီ။

33ျမည္းသည္ငါ့ကိုျမင္၍ သုံးႀကိမ္ေရွာင္ခဲ့ၿပီ။ ထိုသို႔မေရွာင္လၽွင္၊ အကယ္စင္စစ္ သင့္ကိုငါသတ္၍ ျမည္းကိုအသက္ခ်မ္းသာေပးေလၿပီဟု ဆို၏။

34ဗာလမ္ကလည္း၊ အကၽြန္ုပ္ျပစ္မွားပါၿပီ။ ကိုယ္ေတာ္သည္ လမ္း၌ ကန္႔လန္႔ေနေတာ္မူသည္ကို အကၽြန္ုပ္မသိပါ။ ယခုမွာ အလိုေတာ္မရွိလၽွင္ အကၽြန္ုပ္ျပန္သြားပါမည္ဟု ထာဝရဘုရား၏ ေကာင္းကင္တမန္အားဆိုလၽွင္၊

35ထာဝရဘုရား၏ ေကာင္းကင္တမန္က၊ သူတို႔ႏွင့္အတူ လိုက္ေလာ့။ သို႔ရာတြင္ ငါမွာထားေသာစကားကိုသာ ေဟာေျပာရမည္ဟု ဗာလမ္အား မိန္႔ေတာ္မူသည္အတိုင္း၊ သူသည္ ဗာလက္မင္း၏ကၽြန္တို႔ႏွင့္အတူ လိုက္သြားေလ၏။

36ဗာလမ္ေရာက္ေသာသတင္းကို ဗာလက္မင္းၾကားလၽွင္၊ ခရီးဦးႀကိဳျပဳျခင္းငွာ၊ ေမာဘျပည္စြန္ အာႏုန္ေခ်ာင္းနားမွာရွိေသာ ၿမိဳ႕တစ္ၿမိဳ႕သို႔ထြက္သြား၏။

37ဗာလက္မင္းကလည္း၊ ကိုယ္ေတာ္ကိုေခၚပင့္ေစျခင္းငွာ ငါသည္ အထပ္ထပ္ေစလႊတ္သည္ မဟုတ္ေလာ။ အဘယ္ေၾကာင့္ ေႏွးပါသနည္း။ ကိုယ္ေတာ္ကို ငါခ်ီးေျမႇာက္နိုင္သည္ မဟုတ္ေလာဟု ဗာလမ္အားဆိုလၽွင္၊

38ဗာလမ္က၊ မင္းႀကီးထံသို႔ ငါလာပါၿပီ။ သို႔ရာတြင္ ငါသည္စကားတခြန္းကိုမၽွ ေျပာပိုင္သေလာ။ ငါ့ႏွုတ္၌ ဘုရားသခင္ထားေတာ္မူေသာ စကားကိုသာ ငါေျပာပါမည္ဟု ျပန္ေျပာၿပီးမွ၊

39ဗာလက္မင္းႏွင့္အတူလိုက္၍ ကိရယႆုဇုတ္ၿမိဳ႕သို႔ ေရာက္ၾက၏။

40ဗာလက္မင္းသည္လည္း၊ သိုးႏြားတို႔ကိုပူေဇာ္၍ ဗာလမ္ႏွင့္ အရာရွိတို႔အားေပးလိုက္ေလ၏။

41နက္ျဖန္ေန႔၌ ဗာလက္မင္းသည္ ဗာလမ္ကိုေခၚ၍ ဣသေရလအမ်ိဳးသားအေပါင္းတို႔ကို အကုန္အစင္ျပျခင္းငွာ ဗာလဘုရားႏွင့္ဆိုင္ေသာ ကုန္းရိုးေပၚသို႔ ပို႔ေဆာင္ေလ၏။

← Chapter 21 Jump to: Chapter 23 →