Numbers 21

Burmese JBZV

← Chapter 20 Jump to: Chapter 22 →

1ဣသေရလအမ်ိဳးသည္ အသရိမ္လမ္းျဖင့္ လာၾကသည္သတင္းကို ေတာင္မ်က္ႏွာ၌ေနေသာ ခါနာန္အမ်ိဳး အာရဒ္မင္းႀကီးၾကားလၽွင္၊ ဣသေရလအမ်ိဳးကို စစ္တိုက္၍ လူအခ်ိဳ႕တို႔ကို ဖမ္းဆီးသိမ္းသြားေလ၏။

2ဣသေရလအမ်ိဳးကလည္း၊ ကိုယ္ေတာ္သည္ဤလူမ်ိဳးကို အကၽြန္ုပ္တို႔လက္သို႔ အပ္ေတာ္မူလၽွင္၊ သူတို႔ၿမိဳ႕မ်ားကို ရွင္းရွင္းဖ်က္ဆီးပါမည္ဟု ထာဝရဘုရားအား သစၥာကတိျပဳေလ၏။

3ထာဝရဘုရားသည္လည္း၊ ဣသေရလအမ်ိဳး၏ စကားကိုနားေထာင္၍၊ ထိုခါနာန္အမ်ိဳးသားတို႔ကို အပ္ေတာ္မူ၏။ သူတို႔ႏွင့္ သူတို႔ၿမိဳ႕မ်ားကို ဣသေရလလူတို႔သည္ ရွင္းရွင္းဖ်က္ဆီး၍၊ ထိုအရပ္ကို ေဟာ္မာအမည္ျဖင့္ သမုတ္ၾက၏။

4ေဟာရေတာင္မွထြက္၍ ဧဒုံျပည္ကိုဝိုင္းျခင္းငွာ၊ ဧဒုံပင္လယ္လမ္းျဖင့္ ခ်ီသြားၾကစဥ္၊ အသြားခက္ေသာေၾကာင့္၊ လူမ်ားတို႔သည္ စိတ္အားေလ်ာ့ၾက၍၊

5သင္သည္ငါတို႔ကို ဤေတာ၌ေသေစျခင္းငွာ၊ အဲဂုတၱဳျပည္မွ အဘယ္ေၾကာင့္ ေဆာင္ခဲ့သနည္း။ မုန္႔မရွိ၊ ေရလည္းမရွိ၊ ဤေပါ့ပ်က္ေသာစားစရာကိုလည္း ငါတို႔သည္အလြန္ရြံရွာ၏ဟု ဘုရားသခင္ႏွင့္ေမာေရွကို ဆန္႔က်င္ဘက္ျပဳ၍ ဆိုၾက၏။

6ထိုအခါ ထာဝရဘုရားသည္၊ ဣသေရလအမ်ိဳးသားတို႔တြင္ မီးေႁမြမ်ားကို ေစလႊတ္ေတာ္မူ၍၊ လူအမ်ားတို႔သည္ အကိုက္ခံရသျဖင့္ေသၾက၏။

7ထိုေၾကာင့္ လူမ်ားတို႔သည္ ေမာေရွထံသို႔လာ၍ အကၽြန္ုပ္တို႔သည္ ထာဝရဘုရားႏွင့္ ကိုယ္ေတာ္ကိုဆန္႔က်င္လ်က္ ေျပာဆို၍ျပစ္မွားပါၿပီ။ ထာဝရဘုရားသည္ ေႁမြမ်ားကို အကၽြန္ုပ္တို႔မွ ပယ္ရွားေတာ္မူမည္အေၾကာင္း ဆုေတာင္းပါဟုေလၽွာက္လၽွင္၊ ေမာေရွသည္ လူမ်ားအဖို႔ ဆုေတာင္းေလ၏။

8ထာဝရဘုရားကလည္း၊ မီးေႁမြ႐ုပ္ကိုလုပ္၍ တိုင္ေပၚမွာေျမႇာက္ထားေလာ့။ အကိုက္ခံရေသာသူတိုင္း ၾကည့္ရွုလၽွင္ အသက္ခ်မ္းသာရလိမ့္မည္ဟု ေမာေရွအား မိန္႔ေတာ္မူသည္အတိုင္း၊

9ေမာေရွသည္ ေၾကးဝါျဖင့္ေႁမြကိုလုပ္၍ တိုင္ေပၚမွာေျမႇာက္ထားၿပီးလၽွင္၊ ေႁမြကိုက္ေသာသူမည္သည္ကား၊ ေၾကးဝါေႁမြကိုၾကည့္ရွုေသာအခါ အသက္ခ်မ္းသာရၾက၏။

10တစ္ဖန္ ဣသေရလအမ်ိဳးသားတို႔သည္ ေနရာေျပာင္း၍ ဩဗုတ္အရပ္၌ စခန္းခ်ၾက၏။

11ဩဗုတ္အရပ္မွေျပာင္းျပန္၍၊ ေနထြက္ရာဘက္၊ ေမာဘျပည္ေရွ႕တြင္ရွိေသာေတာမွာ၊ ဣဇာဗာရိမ္အရပ္၌ စခန္းခ်ၾက၏။

12ထိုအရပ္မွေျပာင္း၍၊ ဇာရက္ေခ်ာင္းနား၌ စခန္းခ်ၾက၏။

13ထိုအရပ္မွတစ္ဖန္ ေျပာင္းျပန္၍၊ အာေမာရိျပည္နယ္ႏွင့္စပ္ေသာ ေတာ၌ရွိေသာ အာႏုန္ေခ်ာင္းနားတစ္ဖက္တစ္ခ်က္၌ စခန္းခ်ၾက၏။ အာႏုန္ေခ်ာင္းကား၊ ေမာဘျပည္၊ အာေမာရိျပည္စပ္ၾကား အပိုင္းအျခားျဖစ္သတည္း။

14ထိုသို႔ႏွင့္အညီ၊ ထာဝရဘုရားစစ္တိုက္စာ၌ကား၊ ဇာရက္အရပ္၊ သုပအရပ္၊ အာႏုန္ေခ်ာင္းတို႔၊

15အာရျပည္သို႔စီး၍ ေမာဘျပည္အနား၌ ေလၽွာက္သြားေသာ ေခ်ာင္းအသြယ္သြယ္ဟု လာသတည္း။

16အာႏုန္ေခ်ာင္းမွ ေဗရေရတြင္းသို႔ ခရီးသြားၾက၏။ ထိုေရတြင္းကား အျခားမဟုတ္၊ ထာဝရဘုရားက၊ လူမ်ားကိုစုေဝးေစေလာ့၊ ေရကိုငါေပးမည္ဟု ေမာေရွအားမိန္႔ေတာ္မူရာ၌ ရည္ေဆာင္ေသာ ေရတြင္းျဖစ္သတည္း။

17ထိုအခါ ဣသေရလအမ်ိဳးက၊ အိုတြင္းေရ၊ ထြက္ေလာ့။ ထြက္ေအာင္ သီခ်င္းဆိုၾကေလာ့။

18တရားမင္းစီရင္သည္အတိုင္း၊ မွူးမတ္တို႔သည္ ေရတြင္းကိုတူးၾကၿပီ။ လူတို႔တြင္ အကဲအမွူးတို႔သည္ ေတာင္ေဝွးတို႔ႏွင့္ ေရတြင္းကိုတူးၾကၿပီဟု သီခ်င္းဆိုေလ၏။

19ထိုေတာမွ မတၱနာအရပ္သို႔လည္းေကာင္း၊ မတၱနာအရပ္မွ နဟာေလ်လအရပ္သို႔လည္းေကာင္း၊ နဟာေလ်လအရပ္မွ ဗာမုတ္အရပ္သို႔လည္းေကာင္း၊

20ဗာမုတ္အရပ္မွ ေမာဘခ်ိဳင့္သို႔လည္းေကာင္း၊ ေယရွိမုန္ၿမိဳ႕ကို မ်က္ႏွာျပဳေသာ ပိသဂါေတာင္ထိပ္သို႔လည္းေကာင္း ခရီးသြားၾက၏။

21ထိုအခါ ဣသေရလအမ်ိဳးသားတို႔သည္၊ အာေမာရိရွင္ဘုရင္ ရွိဟုန္မင္းထံသို႔ သံတမန္တို႔ကိုေစလႊတ္လ်က္၊

22အကၽြန္ုပ္တို႔သည္ မင္းႀကီးျပည္အလယ္၌ ေလၽွာက္၍သြားပါရေစ။ လယ္ယာသို႔လည္းေကာင္း၊ စပ်စ္ဥယ်ာဥ္သို႔လည္းေကာင္း မဝင္ပါ။ တြင္းေရကိုလည္း မေသာက္ပါ။ မင္းႀကီး ျပည္ကိုမလြန္မီတိုင္ေအာင္၊ မင္းလမ္းသို႔သာ ေလၽွာက္လိုက္ပါမည္ဟု အခြင့္ေတာင္းၾက၏။

23ထိုျပည္အလယ္၌ ေလၽွာက္သြားရေသာအခြင့္ကို၊ ရွိဟုန္မင္းသည္ ဣသေရလအမ်ိဳးသားတို႔အား မေပး။ မိမိလူအေပါင္းတို႔ကို စုေဝးေစ၍၊ ဣသေရလအမ်ိဳးသားတို႔ကို ဆီးတားျခင္းငွာ၊ သူတို႔ရွိရာေတာသို႔ထြက္၍ ယာဟတ္ၿမိဳ႕သို႔ ေရာက္ၿပီးလၽွင္ စစ္တိုက္ေလ၏။

24ထိုမင္းကို၊ ဣသေရလအမ်ိဳးသားတို႔သည္ ဓားႏွင့္လုပ္ႀကံ၍၊ အာႏုန္ေခ်ာင္းမွသည္ ယဗၺဳတ္ေခ်ာင္းတိုင္ေအာင္လည္းေကာင္း၊ အမၼဳန္အမ်ိဳးသားေနရာတိုင္ေအာင္လည္းေကာင္း၊ ထိုမင္းပိုင္ေသာေျမကို သိမ္းယူၾက၏။ အမၼဳန္အမ်ိဳးသား ေနရာနယ္စပ္ကား အားႀကီး၏။

25ထိုသို႔ ဣသေရလအမ်ိဳးသားတို႔သည္၊ ေဟရွဘုန္ၿမိဳ႕မွစ၍ အာေမာရိအမ်ိဳးသားေနေသာ ၿမိဳ႕ရြာရွိသမၽွတို႔ကို သိမ္းယူ၍ေနၾက၏။

26ေဟရွဘုန္ၿမိဳ႕ကား၊ ေမာဘျပည္ကိုအစိုးရေသာ အရင္ရွင္ဘုရင္ႏွင့္ စစ္တိုက္၍ အာႏုန္ေခ်ာင္းတိုင္ေအာင္ ျပည္ကိုလုယူေသာ အာေမာရိရွင္ဘုရင္ရွိဟုန္မင္းေနေသာၿမိဳ႕ျဖစ္သတည္း။

27ထိုအေၾကာင္းကိုရည္ေဆာင္၍ လကၤာဆရာတို႔က၊ ေဟရွဘုန္ၿမိဳ႕သို႔သြား၍ တစ္ဖန္တည္ၾကစို႔။ ရွိဟုန္ဘုရင္ေနေသာၿမိဳ႕ကို ျပင္ဆင္ၾကစို႔။

28ရွိဟုန္ဘုရင္ေနရာ ေဟရွဘုန္ၿမိဳ႕မွ မီးလၽွံထြက္၍ ေမာဘျပည္အာရၿမိဳ႕ႏွင့္တကြ၊ အာႏုန္ေခ်ာင္းနား၊ ျမင့္ေသာအရပ္၌ အစိုးရေသာမင္းတို႔ကို ေလာင္ေလၿပီ။

29အိုေမာဘျပည္၊ သင္သည္ အမဂၤလာရွိ၏။ အိုေခမုရွတပည့္တို႔၊ သင္တို႔သည္ အက်ိဳးနည္းၾကၿပီ။ ေျပးရေသာမိမိသားသမီးတို႔ကို အာေမာရိရွင္ဘုရင္ရွိဟုန္လက္သို႔ ေရာက္ေစျခင္းငွာ၊ ထိုဘုရားသည္ အခြင့္ေပးၿပီတကား။

30တစ္ဖန္ငါတို႔သည္ အာေမာရိသားတို႔ကို တိုက္ျပန္ေသာေၾကာင့္၊ ေဟရွဘုန္ျပည္သည္ ဒိဘုန္ၿမိဳ႕တိုင္ေအာင္ ပ်က္ေလၿပီ။ ေမဒဘၿမိဳ႕ႏွင့္နီးစပ္ေသာ ေနာဖာၿမိဳ႕တိုင္ေအာင္ သူတို႔ကို သုတ္သင္ပယ္ရွင္းၾကၿပီဟု ဆိုသတည္း။

31ထိုသို႔ ဣသေရလအမ်ိဳးသားတို႔သည္ အာေမာရိျပည္၌ ေနရၾက၏။

32ေမာေရွသည္လည္း၊ ယာဇာၿမိဳ႕ကိုစူးစမ္းျခင္းငွာ လူကိုေစလႊတ္ၿပီးလၽွင္၊ ထိုၿမိဳ႕ရြာတို႔ကိုသိမ္းယူ၍ အရင္ေနေသာ အာေမာရိအမ်ိဳးသားတို႔ကို ႏွင္ထုတ္ၾက၏။

33တစ္ဖန္ ဣသေရလအမ်ိဳးသားတို႔သည္လွည့္၍၊ ဗာရွန္ျပည္သို႔ ခရီးသြားၾက၏။ ဗာရွန္ရွင္ဘုရင္ဩဃသည္၊ မိမိလူအေပါင္းတို႔ႏွင့္ ဧၿဒိအရပ္မွာစစ္တိုက္ျခင္းငွာ ခ်ီသြား၏။

34ထာဝရဘုရားကလည္း၊ သူ႔ကိုမေၾကာက္ႏွင့္။ သူႏွင့္တကြ သူ၏လူအေပါင္းကိုလည္းေကာင္း၊ သူ၏ေျမကိုလည္းေကာင္း၊ သင့္လက္၌ ငါအပ္ေပးၿပီ။ ေဟရွဘုန္ၿမိဳ႕ေန အာေမာရိရွင္ဘုရင္ရွိဟုန္ကို ျပဳသကဲ့သို႔၊ ဤမင္းကိုလည္းျပဳရမည္ဟု ေမာေရွအား မိန္႔ေတာ္မူသည္အတိုင္း၊

35ထိုမင္းႏွင့္သားမ်ား၊ လူမ်ားအေပါင္းတို႔ကို တစ္ေယာက္မၽွမႂကြင္းလုပ္ႀကံ၍ သူ၏ျပည္ကိုသိမ္းယူၾက၏။

← Chapter 20 Jump to: Chapter 22 →