Proverbs 10

Burmese JBZV

← Chapter 9 Jump to: Chapter 11 →

1ေရွာလမုန္မင္း၏သုတၱံစကားဟူမူကား၊ ပညာရွိေသာသားသည္ အဘဝမ္းေျမာက္ျခင္းအေၾကာင္း၊ မိုက္ေသာသားမူကား၊ အမိဝမ္းနည္းျခင္းအေၾကာင္းကို ျဖစ္ေစတတ္၏။

2မတရားေသာ ဥစၥာဘ႑ာသည္ အက်ိဳးမရွိ။ ေျဖာင့္မတ္ျခင္းပါရမီမူကား၊ ေသျခင္းမွ ကယ္တင္တတ္၏။

3ေျဖာင့္မတ္ေသာသူကို ငတ္၍ေသေစျခင္းငွာ၊ ထာဝရဘုရားသည္ အခြင့္ေပးေတာ္မမူ။ မတရားေသာသူတို႔၏ အဓမၼအမွုကိုကား ဖ်က္ဆီးေတာ္မူ၏။

4ပ်င္းရိေသာသူသည္ ဆင္းရဲျခင္း၊ လုံ႔လဝိရိယရွိေသာသူသည္ ႂကြယ္ဝျခင္းသို႔ေရာက္တတ္၏။

5အသီးသီးေသာအခ်ိန္၌ သိမ္းယူေသာသူသည္ ပညာရွိေသာသားျဖစ္၏။ စပါးရိတ္ရာကာလ၌ အိပ္တတ္ေသာသူမူကား၊ အရွက္ခြဲတတ္ေသာသားျဖစ္၏။

6တရားေသာသူ၏ေခါင္းေပၚမွာ မဂၤလာသက္ေရာက္တတ္၏။ မတရားေသာသူ၏ႏွုတ္ကိုကား ညႇဥ္းဆဲျခင္းအျပစ္သည္ ပိတ္လိမ့္မည္။

7တရားေသာသူကို ေအာက္ေမ့ေသာအခါ ေကာင္းခ်ီးေပးတတ္၏။ မတရားေသာသူ၏ နာမမူကားပုပ္ပ်က္တတ္၏။

8လိမၼာေသာသူသည္ ပညတ္တရားကိုခံတတ္၏။ စကားမ်ားေသာလူမိုက္မူကားဆုံးရွုံးတတ္၏။

9ေျဖာင့္မတ္ျခင္းလမ္းသို႔ လိုက္ေသာသူသည္ အနင္းမွန္လိမ့္မည္။ ေကာက္ေသာလမ္းသို႔ လိုက္ေသာသူမူကား၊ သေဘာထင္ရွားလိမ့္မည္။

10မ်က္စိမွိတ္ေသာသူသည္ စိတ္ကို ပူေစတတ္၏။ စကားမ်ားေသာလူမိုက္မူကား ဆုံးရွုံးတတ္၏။

11ေျဖာင့္မတ္ေသာသူ၏ ႏွုတ္သည္ အသက္ေရတြင္းျဖစ္၏။ မတရားေသာသူ၏ႏွုတ္ကိုကား၊ ညႇဥ္းဆဲျခင္းအျပစ္သည္ ပိတ္လိမ့္မည္။

12မုန္းေသာစိတ္သည္ ရန္ေတြ႕ရာသို႔ တိုက္တြန္းတတ္၏။ ခ်စ္ေသာစိတ္မူကား၊ ခပ္သိမ္းေသာအျပစ္တို႔ကို ဖုံးအုပ္တတ္၏။

13ဉာဏ္ေကာင္းေသာသူသည္ ပညာစကားကို ေျပာတတ္၏။ ဉာဏ္မဲ့ေသာသူ၏ေက်ာအဖို႔မူကား ႀကိမ္လုံးရွိ၏။

14ပညာရွိေသာသူတို႔သည္ ၾကားသိေသာအရာကို သိမ္းထားတတ္၏။ မိုက္ေသာသူ၏ႏွုတ္မူကား၊ အက်ိဳးနည္းျခင္းႏွင့္ နီးစပ္၏။

15ေငြရတတ္ေသာသူ၏စည္းစိမ္သည္ သူ၏ခိုင္ခံ့ေသာၿမိဳ႕ျဖစ္၏။ ဆင္းရဲသားတို႔၏ဆင္းရဲျခင္းမူကား၊ သူတို႔၏ အက်ိဳးနည္းေၾကာင္းျဖစ္၏။

16ေျဖာင့္မတ္ေသာသူ၏အလုပ္အကိုင္သည္ အသက္ႏွင့္လည္းေကာင္း၊ မတရားေသာသူ၏အက်ိဳးစီးပြားသည္ အျပစ္ႏွင့္လည္းေကာင္းယွဥ္၏။

17နည္းဥပေဒသကို ေစာင့္ေရွာက္ေသာသူသည္ အသက္လမ္းသို႔ လိုက္တတ္၏။ ဆုံးမျခင္းကို ျငင္းပယ္ေသာသူမူကား လမ္းလြဲတတ္၏။

18အၿငိဳးဖြဲ႕ေသာသေဘာကို မုသားႏွုတ္ခမ္းျဖင့္ ဖုံးထားေသာသူ၊ သူ႔အသေရပ်က္ေအာင္ ေျပာတတ္ေသာသူသည္ မိုက္ေသာသေဘာရွိ၏။

19စကားမ်ားေသာအားျဖင့္ အျပစ္ပါတတ္၏။ မိမိႏွုတ္ကိုခ်ဳပ္တည္းေသာသူမူကား ပညာရွိ၏။

20ေျဖာင့္မတ္ေသာသူ၏ လၽွာသည္ ေငြစင္ႏွင့္တူ၏။ ဆိုးေသာသူ၏ ႏွလုံးမူကား အဖိုးမထိုက္။

21ေျဖာင့္မတ္ေသာသူ၏ ႏွုတ္ခမ္းတို႔သည္ လူအမ်ားကို ေကၽြးတတ္၏။ မိုက္ေသာသူတို႔မူကား၊ ဉာဏ္မရွိေသာေၾကာင့္ ေသၾကလိမ့္မည္။

22ထာဝရဘုရား၏ေကာင္းခ်ီးမဂၤလာသည္ စည္းစိမ္ကို ျဖစ္ေစတတ္၏။ ထိုစည္းစိမ္ႏွင့္လည္း၊ ဝမ္းနည္းျခင္းအေၾကာင္းကို ေရာေႏွာေတာ္မမူ။

23မိုက္ေသာသူသည္ အျပစ္ျပဳရာ၌ ေပ်ာ္ေမြ႕တတ္၏။ ဉာဏ္ေကာင္းေသာသူမူကား ဆင္ျခင္တတ္၏။

24မတရားေသာသူ ေၾကာက္တတ္ေသာအမွုသည္ သူ႔အေပၚသို႔ေရာက္လိမ့္မည္။ ေျဖာင့္မတ္ေသာသူ ေတာင့္တေသာအက်ိဳးကိုကား၊ ဘုရားသခင္ေပးေတာ္မူမည္။

25မတရားေသာသူသည္ လြန္သြားေသာ ေလေပြကဲ့သို႔ ေပ်ာက္တတ္၏။ ေျဖာင့္မတ္ေသာသူမူကား၊ ျမဲၿမံေသာ တိုက္ျမစ္ျဖစ္၏။

26ပုံးရည္သည္ သြား၌လည္းေကာင္း၊ မီးခိုးသည္ မ်က္စိ၌လည္းေကာင္းျဖစ္သကဲ့သို႔၊ ပ်င္းရိေသာသူသည္ ေစလႊတ္ေသာသူ၌ ျဖစ္၏။

27ထာဝရဘုရားကိုေၾကာက္ရြံ့ေသာသေဘာသည္ အသက္တာကို ရွည္ေစတတ္၏။ မတရားေသာသူ၏ ႏွစ္ေပါင္းကာလမူကား တိုတတ္၏။

28ေျဖာင့္မတ္ေသာသူ၏ေမၽွာ္လင့္ျခင္းသည္ ဝမ္းေျမာက္စရာအေၾကာင္းျဖစ္၏။ ဆိုးေသာသူ၏ေမၽွာ္လင့္ျခင္းမူကား ေပ်ာက္ပ်က္လိမ့္မည္။

29ထာဝရဘုရား၏တရားလမ္းသည္ ေျဖာင့္မတ္ေသာသူ ခိုင္ခံ့ျခင္းအေၾကာင္းျဖစ္၏။ မတရားသျဖင့္ က်င့္ေသာသူတို႔မူကား၊ ပ်က္စီးျခင္းသို႔ ေရာက္ရၾကလိမ့္မည္။

30ေျဖာင့္မတ္ေသာသူသည္ အစဥ္မျပတ္ ေနရာမွမေရြ႕ရ။ မတရားေသာသူမူကား၊ ေျမေပၚမွာ အတည္မက်ရ။

31ေျဖာင့္မတ္ေသာသူ၏ႏွုတ္မွ ပညာစကား ထြက္တတ္၏။ ေကာက္လိမ္ေသာလၽွာမူကား၊ အျဖတ္ခံရလိမ့္မည္။

32ေျဖာင့္မတ္ေသာသူ၏ ႏွုတ္ခမ္းတို႔သည္ ႏွစ္သက္ဖြယ္ေသာအရာကို သိကၽြမ္းတတ္၏။ မတရားေသာသူတို႔မူကား၊ ဆန္႔က်င္ေသာ စကားကို ေျပာတတ္ၾက၏။

← Chapter 9 Jump to: Chapter 11 →