Proverbs 13

Burmese JBZV

← Chapter 12 Jump to: Chapter 14 →

1ပညာရွိေသာသားသည္ အဘ၏သြန္သင္ျခင္းကို နားေထာင္တတ္၏။ မထီမဲ့ျမင္ျပဳေသာသားမူကား၊ အျပစ္တင္ျခင္းကို နားမေထာင္တတ္။

2လူသည္ မိမိႏွုတ္၏အသီးတည္းဟူေသာ ေကာင္းေသာအရာကို စားရ၏။ ျပစ္မွားတတ္ေသာသူမူကား၊ ညႇဥ္းဆဲျခင္းအျပစ္၏ အသီးကိုစားရ၏။

3မိမိႏွုတ္ကိုေစာင့္ေသာသူသည္ မိမိအသက္ကိုေစာင့္၏။ မိမိႏွုတ္ကိုက်ယ္က်ယ္ဖြင့္ေသာသူမူကား၊ ပ်က္စီးျခင္းသို႔ ေရာက္တတ္၏။

4ပ်င္းရိေသာသူသည္ အဘယ္အရာကိုမၽွ ေတာင့္တ၍မရတတ္။ လုံ႔လဝိရိယျပဳေသာသူမူကား၊ မိမိအလိုဆႏၵ ျပည့္စုံရ၏။

5ေျဖာင့္မတ္ေသာသူသည္ မုသားစကားကိုမုန္းတတ္၏။ မတရားေသာသူမူကား၊ စက္ဆုပ္ဖြယ္ျဖစ္၍၊ အရွက္ကြဲျခင္းသို႔ ေရာက္တတ္၏။

6ေျဖာင့္မတ္ျခင္းတရားသည္ လမ္းမလႊဲေသာသူကို ေစာင့္တတ္၏။ ဒုစရိုက္တရားမူကား၊ အျပစ္ရွိေသာသူကို လွဲတတ္၏။

7အလြန္ဆင္းရဲလ်က္ႏွင့္ ရတတ္ဟန္ေဆာင္ေသာသူရွိ၏။ အလြန္ရတတ္လ်က္ႏွင့္ ဆင္းရဲဟန္ေဆာင္ေသာသူလည္းရွိ၏။

8စည္းစိမ္သည္ ရတတ္ေသာသူ၏ အသက္ကို ေရြးဖို႔ျဖစ္၏။ ဆင္းရဲေသာသူမူကား၊ အျပစ္တင္ေသာစကားကို မၾကားဘဲေန၏။

9ေျဖာင့္မတ္ေသာသူ၏အလင္းသည္ ရႊင္လန္း၏။ မတရားေသာသူ၏မီးခြက္မူကား၊ ေသရလိမ့္မည္။

10မာနေၾကာင့္သာ ရန္ေတြ႕ျခင္းျဖစ္၏။ သတိေပးေသာစကားကို နားခံေသာသူမူကား ပညာရွိ၏။

11လၽွပ္ေပၚျခင္းအားျဖင့္ ဥစၥာသည္ေလ်ာ့တတ္၏။ ႀကိဳးစားအားထုတ္၍ ဆည္းပူးေသာသူ၏ဥစၥာမူကား၊ ျပန္႔ပြားတတ္၏။

12ေမၽွာ္လင့္ေသာအရာသည္ ဖင့္ႏႊဲလၽွင္၊ စိတ္ႏွလုံးကို ပူပန္ေစတတ္၏။ အလိုျပည့္စုံေသာအခါမူကား အသက္ပင္ျဖစ္၏။

13ႏွုတ္ကပတ္ေတာ္ကို မထီမဲ့ျမင္ျပဳေသာသူသည္ ပ်က္စီးလိမ့္မည္။ ပညတ္တရားေတာ္ကို ခန္႔ညားေသာသူမူကား၊ ခ်မ္းသာရလိမ့္မည္။

14ပညာရွိေသာသူ၏တရားသည္ အေသခံရာေက်ာ့ကြင္းတို႔မွ၊ လႊဲေရွာင္ရာ အသက္စမ္းေရတြင္းျဖစ္၏။

15ေကာင္းေသာဉာဏ္ရွိေသာသူသည္ မ်က္ႏွာရတတ္၏။ ျပစ္မွားေသာသူတို႔ လမ္းမူကား၊ ခက္ေသာလမ္းျဖစ္၏။

16သမၼာသတိရွိေသာသူအေပါင္းတို႔သည္ ပညာအတတ္ႏွင့္ ျပဳမူတတ္ၾက၏။ မိုက္ေသာသူမူကား၊ မိမိမိုက္ေသာ အျပစ္ကို ထင္ရွားေစတတ္၏။

17မတရားေသာအေစခံသည္ မိမိေစာင့္ေသာအမွုကို ဖ်က္တတ္၏။ သစၥာရွိေသာသံတမန္မူကား၊ က်န္းမာျခင္းအေၾကာင္း ျဖစ္၏။

18သြန္သင္ျခင္းကို ျငင္းပယ္ေသာသူသည္ ဆင္းရဲျခင္းႏွင့္ ရွက္ေၾကာက္ျခင္းသို႔ ေရာက္လိမ့္မည္။ ဆုံးမေသာစကားကို နားေထာင္ေသာသူမူကား၊ ဂုဏ္အသေရကို ရလိမ့္မည္။

19အလိုဆႏၵျပည့္စုံျခင္းအရာသည္ ခ်ိဳၿမိန္၏။ ဒုစရိုက္ကို ေရွာင္ေသာအရာမူကား၊ မိုက္ေသာသူတို႔ စက္ဆုပ္ေသာအရာျဖစ္၏။

20ပညာရွိတို႔ႏွင့္ ေပါင္းေဖာ္ေသာသူသည္ ပညာရွိတတ္၏။ လူမိုက္တို႔ႏွင့္ ေပါင္းေဖာ္ေသာသူမူကား၊ ပ်က္စီးတတ္၏။

21အျပစ္ရွိေသာသူတို႔ကို ေဘးလိုက္တတ္၏။ ေျဖာင့္မတ္ေသာသူတို႔မူကား၊ ေကာင္းေသာအက်ိဳးကို ခံရလိမ့္မည္။

22သူေတာ္ေကာင္းသည္ သားေျမးတို႔အဖို႔ အေမြဥစၥာကိုခ်န္ထားတတ္၏။ အျပစ္ရွိေသာသူ၏ စည္းစိမ္မူကား၊ ေျဖာင့္မတ္ေသာသူတို႔အဖို႔ သိုထားလ်က္ရွိ၏။

23ဆင္းရဲသား လယ္လုပ္ျခင္းအားျဖင့္ စားစရာပြားမ်ား၏။ သို႔ရာတြင္၊ မတရားေသာအမွုေၾကာင့္ ပ်က္စီးျခင္းသို႔ ေရာက္တတ္၏။

24ႀကိမ္လုံးကို မသုံးေသာသူသည္ မိမိသားကို မုန္းရာသို႔ေရာက္၏။ သားကိုခ်စ္ေသာသူမူကား၊ ငယ္ေသာအရြယ္မွစ၍ ဆုံးမတတ္၏။

25ေျဖာင့္မတ္ေသာသူသည္ ဝစြာစားရေသာ အခြင့္ရွိ၏။ မတရားေသာသူမူကား၊ မြတ္သိပ္ျခင္းကိုခံရလိမ့္မည္။

← Chapter 12 Jump to: Chapter 14 →