Proverbs 12

Burmese JBZV

← Chapter 11 Jump to: Chapter 13 →

1နည္းဥပေဒကို ခံခ်င္ေသာသူသည္ ပညာအတတ္ကိုႏွစ္သက္၏။ ဆုံးမျခင္းကိုမုန္းေသာသူမူကား၊ တိရစၧာန္သေဘာရွိ၏။

2သူေတာ္ေကာင္းသည္ ထာဝရဘုရားေရွ႕ေတာ္၌ မ်က္ႏွာရတတ္၏။ မေကာင္းေသာအႀကံကို ႀကံစည္ေသာသူမူကား၊ အျပစ္စီရင္ေတာ္မူျခင္းကိုခံရ၏။

3လူသည္ ဒုစရိုက္အားျဖင့္ ျမဲၿမံျခင္းသို႔ မေရာက္ရာ။ ေျဖာင့္မတ္ေသာသူ၏အျမစ္မူကား မေရြ႕ရာ။

4သီလရွိေသာမိန္းမသည္ မိမိလင္၌ ဦးရစ္သရဖူျဖစ္၏။ အရွက္ခြဲတတ္ေသာ မိန္းမမူကား၊ လင္၏အရိုးတို႔၌ ေဆြးေျမ့ျခင္းကဲ့သို႔ ျဖစ္၏။

5ေျဖာင့္မတ္ေသာသူ၏အႀကံသည္ ေျဖာင့္၏။ မတရားေသာသူေပးေသာ အႀကံမူကား မုသားျဖစ္၏။

6မတရားေသာသူ၏စကားသည္ သူ႔အသက္ကိုသတ္ျခင္းငွာ ေစာင္းေျမာင္းတတ္၏။ ေျဖာင့္မတ္ေသာသူ၏ႏွုတ္မူကား၊ သူတစ္ပါးတို႔ကို ကယ္ႏုတ္တတ္၏။

7မတရားေသာသူ၏အိမ္သည္ ၿပိဳလဲေပ်ာက္ပ်က္ျခင္း၊ ေျဖာင့္မတ္ေသာသူ၏အိမ္မူကား၊ အျမဲတည္ျခင္း ရွိတတ္၏။

8လူသည္ ဉာဏ္ပညာရွိသည္အတိုင္း ခ်ီးမြမ္းျခင္းကိုခံရ၏။ သေဘာေကာက္ေသာသူမူကား၊ မထီမဲ့ျမင္ျပဳျခင္းကို ခံရ၏။

9စားစရာမရွိဘဲ ဝါႂကြားေသာသူထက္၊ အသေရမရွိ၊ ကိုယ္အလုပ္ကိုလုပ္ရေသာသူသည္ သာ၍ေကာင္း၏။

10ေျဖာင့္မတ္ေသာသူသည္ မိမိတိရစၧာန္အသက္ကို ႏွေျမာတတ္၏။ မတရားေသာသူမူကား၊ က႐ုဏာအရာ၌ပင္ ၾကမ္းၾကဳတ္တတ္၏။

11မိမိလယ္ယာကို လုပ္ေသာသူသည္ ဝစြာစားရ၏။ အခ်ည္းႏွီးေသာအမွုကို ေစာင့္ေသာသူမူကား၊ ဉာဏ္ခ်ိဳ႕တဲ့၏။

12မတရားေသာသူသည္ လူဆိုးသုံးတတ္ေသာ ေက်ာ့ကြင္းကို အလိုရွိ၏။ ေျဖာင့္မတ္ေသာသူ၏အျမစ္မူကား၊ အသီးကိုသီးတတ္၏။

13စကားလြန္က်ဴးရာတြင္ ဆိုးေသာေက်ာ့ကြင္းရွိ၏။ ေျဖာင့္မတ္ေသာသူမူကား၊ အမွုထဲက ထေျမာက္တတ္၏။

14လူသည္ မိမိႏွုတ္ခမ္းအသီးကို ဝစြာစားရ၏။ မိမိလက္လုပ္ရာ အက်ိဳးအျပစ္ကိုလည္းခံရ၏။

15မိုက္ေသာသူသည္ မိမိျပဳေသာအမွုကို မွန္သည္ဟု ထင္တတ္၏။ အႀကံေပးေသာစကားကို နားေထာင္ေသာသူမူကား ပညာရွိ၏။

16မိုက္ေသာသူ၏အမ်က္ေဒါသသည္ ခ်က္ခ်င္းထင္ရွားတတ္၏။ ပညာသတိရွိေသာသူမူကား၊ ရွက္စရာအမွုကို ဖုံးတတ္၏။

17မွန္ေသာစကားကို ေျပာေသာသူသည္ ေျဖာင့္မတ္ျခင္းတရား၊ မမွန္ေသာသက္ေသကိုခံေသာသူမူကား၊ မုသားတရားကို ျပသတတ္၏။

18သန္လ်က္ႏွင့္ထိုးသကဲ့သို႔ စကားေျပာတတ္ေသာ လူတစ္ခ်ိဳ႕ရွိ၏။ ပညာရွိတို႔၏လၽွာမူကား အနာကိုပင္ ေပ်ာက္ေစတတ္၏။

19သစၥာႏွုတ္ခမ္းသည္ အစဥ္အျမဲတည္၏။ မုသားလၽွာမူကား ခဏသာတည္၏။

20မေကာင္းေသာအႀကံကို ႀကံေသာသူတို႔၏စိတ္ထဲမွာ လွည့္စားတတ္ေသာသေဘာရွိ၏။ ရန္ေျပေစျခင္းငွာ အႀကံေပးေသာသူတို႔၌ကား၊ ဝမ္းေျမာက္စရာအေၾကာင္းရွိ၏။

21တရားေသာသူ၌ အမဂၤလာ မေရာက္ရာ။ မတရားေသာသူမူကား၊ အမဂၤလာႏွင့္ ျပည့္ဝရလိမ့္မည္။

22မုသားသုံးေသာႏွုတ္ခမ္းသည္ ထာဝရဘုရား စက္ဆုပ္ရြံရွာေတာ္မူဖြယ္ျဖစ္၏။ သစၥာတရားကို ေစာင့္ေရွာက္ေသာသူတို႔မူကား၊ ႏွစ္သက္ေတာ္မူဖြယ္ျဖစ္ၾက၏။

23ပညာသတိရွိေသာသူသည္ မိမိသိေသာအရာကိုပင္ ထိမ္ဝွက္တတ္၏။ မိုက္ေသာသူမူကား၊ မိမိစိတ္အလိုအေလ်ာက္ မိုက္ေသာသေဘာကို ထင္ရွားျပတတ္၏။

24လုံ႔လဝိရိယျပဳေသာသူသည္ အစိုးရတတ္၏။ ပ်င္းရိေသာသူမူကား၊ အခြန္ေပးရ၏။

25ဝမ္းနည္းျခင္းအေၾကာင္းသည္ ညႇိုးငယ္ေစတတ္၏။ ေကာင္းေသာစကားမူကား၊ ရႊင္လန္းေစတတ္၏။

26ေျဖာင့္မတ္ေသာသူသည္ အိမ္နီးခ်င္းကို လမ္းျပတတ္၏။ မတရားေသာသူလိုက္ေသာလမ္းမူကား၊ သူ႔ကိုပင္ လွည့္စားတတ္၏။

27ပ်င္းရိေသာသူသည္ မုဆိုးလုပ္ေသာ္လည္း၊ ဖမ္းရေသာအေကာင္ကို ကင္၍မစားရ။ လုံ႔လဝိရိယျပဳေသာသူ၏ဥစၥာမူကား၊ အဖိုးထိုက္ေပ၏။

28ေျဖာင့္မတ္ျခင္းတရားလမ္း၌ ေသေဘးမရွိ၊ အသက္ခ်မ္းသာလမ္းျဖစ္၏။

← Chapter 11 Jump to: Chapter 13 →