Proverbs 14

Burmese JBZV

← Chapter 13 Jump to: Chapter 15 →

1ပညာရွိေသာမိန္းမသည္ မိမိအိမ္ကို တည္ေဆာက္တတ္၏။ မိုက္ေသာမိန္းမမူကား၊ ကိုယ္လက္ႏွင့္ ၿဖိဳဖ်က္တတ္၏။

2ေျဖာင့္ေသာလမ္းသို႔ လိုက္ေသာသူသည္ ထာဝရဘုရားကိုေၾကာက္ရြံ့တတ္၏။ ေကာက္ေသာလမ္းသို႔ လိုက္ေသာသူမူကား၊ မထီမဲ့ျမင္ျပဳတတ္၏။

3မိုက္ေသာသူ၏ႏွုတ္၌ မာနႀကိမ္လုံးရွိ၏။ ပညာရွိေသာသူ၏ႏွုတ္ခမ္းတို႔သည္ ကယ္တင္ေသာအမွုကို ျပဳတတ္၏။

4ႏြားထီးမရွိေသာ တင္းကုပ္သည္ စင္ၾကယ္၏။ သို႔ေသာ္လည္း၊ ႏြားခြန္အားကိုသုံး၍ မ်ားေသာစီးပြားကိုရတတ္၏။

5သစၥာရွိေသာသက္ေသသည္ မုသားမသုံးတတ္။ သစၥာပ်က္ေသာသက္ေသမူကား၊ မုသားကိုသုံးတတ္၏။

6မထီမဲ့ျမင္ျပဳေသာသူသည္ ပညာကိုရွာ၍မေတြ႕ရာ။ ဉာဏ္ရွိေသာသူမူကား၊ ပညာအတတ္ကို ရလြယ္၏။

7မိုက္ေသာသူႏွင့္ေတြ႕၍ သူ၏ႏွုတ္၌ ပညာအတတ္မရွိသည္ကို သိျမင္လၽွင္၊ ထိုသူကို ေရွာင္သြားေလာ့။

8ပညာသတိရွိေသာ သူ၏ပညာကား၊ ကိုယ္သြားရေသာလမ္းကို သိျခင္းတည္း။ မိုက္ေသာသူ၏မိုက္ျခင္းမူကား၊ ပရိယာယ္တည္း။

9မိုက္ေသာသူတို႔သည္ ဒုစရိုက္အျပစ္ကို မထီေလးစားျပဳၾက၏။ ေျဖာင့္မတ္ေသာသူတို႔မူကား၊ တစ္ေယာက္ကိုတစ္ေယာက္ ေက်းဇူးျပဳၾက၏။

10စိတ္ႏွလုံးသည္ မိမိဒုကၡကိုသိ၏။ စိတ္ႏွလုံးရႊင္လန္းျခင္းအေၾကာင္းကိုလည္း သူတစ္ပါး မဆိုင္တတ္။

11မတရားေသာသူ၏အိမ္သည္ ၿပိဳလဲတတ္၏။ ေျဖာင့္မတ္ေသာသူ၏တဲမူကား၊ ပြင့္လန္းတတ္၏။

12လူထင္သည္အတိုင္း မွန္ေသာလကၡဏာရွိေသာ္လည္း၊ အဆုံး၌ ေသျခင္းသို႔ပို႔ေသာလမ္းတစ္မ်ိဳးရွိ၏။

13လူသည္ ရယ္စဥ္အခါပင္၊ ဝမ္းနည္းေသာ စိတ္သေဘာရွိ၏။ ထိုရယ္ေမာရႊင္လန္းျခင္း အဆုံး၌လည္း ညႇိုးငယ္ျခင္းရွိတတ္၏။

14စိတ္ႏွလုံးေဖာက္ျပန္ေသာသူျဖစ္ေစ၊ သူေတာ္ေကာင္းျဖစ္ေစ၊ မိမိအက်င့္တို႔ႏွင့္ ဝလိမ့္မည္။

15ဉာဏ္တိမ္ေသာသူသည္ သူတစ္ပါးေျပာသမၽွကို ယုံတတ္၏။ ပညာသတိရွိေသာသူမူကား၊ မိမိသြားရာလမ္းကို ေစ့ေစ့ ၾကည့္ရွုတတ္၏။

16ပညာရွိေသာသူသည္ ေၾကာက္၍ ဒုစရိုက္ကို ေရွာင္တတ္၏။ မိုက္ေသာသူမူကား မာနႀကီး၍ ရဲရင့္တတ္၏။

17စိတ္တိုေသာသူသည္ မိုက္စြာေသာအမွုကို ျပဳတတ္၏။ မေကာင္းေသာအႀကံကို ႀကံေသာသူကိုလည္း သူတစ္ပါး မုန္းလိမ့္မည္။

18ဉာဏ္တိမ္ေသာသူသည္ မိုက္ျခင္းကို အေမြခံတတ္၏။ ပညာသတိရွိေသာသူမူကား၊ သိပၸံသရဖူကို ေဆာင္းတတ္၏။

19လူဆိုးတို႔သည္ သူေတာ္ေကာင္းေရွ႕၌လည္းေကာင္း၊ မတရားေသာသူတို႔သည္ ေျဖာင့္မတ္ေသာသူ၏ အိမ္တံခါးဝ၌လည္းေကာင္း ဦးခ်တတ္ၾက၏။

20ဆင္းရဲေသာသူသည္ မိမိအိမ္နီးခ်င္းမုန္းျခင္းကိုပင္ ခံရမည္။ ေငြရတတ္ေသာသူ၌မူကား၊ မ်ားစြာေသာ အေဆြခင္ပြန္းရွိလိမ့္မည္။

21မိမိအိမ္နီးခ်င္းကို မထီမဲ့ျမင္ျပဳေသာသူသည္ အျပစ္ရွိ၏။ ဆင္းရဲေသာသူကို သနားေသာသူမူကား၊ မဂၤလာရွိ၏။

22မေကာင္းေသာအႀကံကို ႀကံတတ္ေသာသူတို႔သည္ မွားယြင္းၾကလိမ့္မည္။ ေက်းဇူးျပဳမည္ဟု ႀကံတတ္ေသာသူတို႔မူကား၊ က႐ုဏာအက်ိဳးႏွင့္ သစၥာအက်ိဳးကိုခံရၾကလိမ့္မည္။

23ႀကိဳးစား၍ လုပ္ေလရာရာ၌ ေက်းဇူးရွိ၏။ စကားမ်ားျခင္းအက်ိဳးမူကား၊ ဆင္းရဲျခင္းသက္သက္တည္း။

24ပညာရွိေသာသူတို႔၏ စည္းစိမ္ဥစၥာသည္ သူတို႔ ဦးရစ္သရဖူျဖစ္၏။ မိုက္ေသာသူတို႔၏မိုက္ျခင္းမူကား၊ အမိုက္သက္သက္ျဖစ္၏။

25မွန္ေသာသက္ေသသည္ သူ႔အသက္ကို ကယ္တင္တတ္၏။ မမွန္ေသာသက္ေသမူကား၊ မုသားကို သုံးတတ္၏။

26ထာဝရဘုရားကို ေၾကာက္ရြံ့ျခင္းသည္ အားႀကီးေသာ ကိုးစားရာအခြင့္ကို ျဖစ္ေစတတ္၏။ သားေတာ္တို႔သည္လည္း၊ ခိုလွုံရာအရပ္ကို ရၾကလိမ့္မည္။

27ထာဝရဘုရားကို ေၾကာက္ရြံ့ေသာသေဘာသည္ အေသခံရာေက်ာ့ကြင္းတို႔မွ လႊဲေရွာင္ရာ အသက္စမ္းေရတြင္းျဖစ္၏။

28ျပည္သားမ်ားျပားရာ၌ ရွင္ဘုရင္၏ဘုန္းေတာ္တည္၏။ ျပည္သားနည္းပါးရာ၌ကား၊ မင္းအက်ိဳးနည္းျခင္းရွိ၏။

29စိတ္ရွည္ေသာသူသည္ ပညာႀကီး၏။ စိတ္တိုေသာသူမူကား၊ အထူးသျဖင့္ မိုက္ေပ၏။

30က်န္းမာေသာႏွလုံးသည္ ကိုယ္အသက္ရွင္ေစေသာအေၾကာင္း၊ ျငဴစူေသာသေဘာမူကား၊ အရိုးေဆြးေျမ့ျခင္းအေၾကာင္း ျဖစ္၏။

31ဆင္းရဲသားတို႔ကို ညႇဥ္းဆဲေသာသူသည္ ဖန္ဆင္းေတာ္မူေသာဘုရားကို ကဲ့ရဲ့၏။ ဘုရားကိုရိုေသေသာသူမူကား၊ ဆင္းရဲေသာသူတို႔ကို သနားတတ္၏။

32မတရားေသာသူသည္ မတရားသျဖင့္ ျပဳစဥ္အခါ၊ လွဲျခင္းကိုခံရ၏။ ေျဖာင့္မတ္ေသာသူမူကား၊ ေသေသာအခါ၌ပင္ ေမၽွာ္လင့္စရာရွိ၏။

33ဉာဏ္ရွိေသာသူ၏ႏွလုံး၌ ပညာက်ိန္းဝပ္တတ္၏။ မိုက္ေသာသူတို႔၏အထဲ၌ ရွိေသာအရာမူကား၊ ထင္ရွားတတ္၏။

34ေျဖာင့္မတ္ျခင္းတရားသည္ ျပည္သားတို႔ကို ခ်ီးေျမႇာက္တတ္၏။ ဒုစရိုက္အျပစ္မူကား၊ ျပည္သားမ်ားတို႔ကို ရွုတ္ခ်တတ္၏။

35ပညာရွိေသာကၽြန္အား ရွင္ဘုရင္သည္ ေက်းဇူးျပဳတတ္၏။ အရွက္ခြဲတတ္ေသာကၽြန္မူကား၊ အမ်က္ေတာ္ကို ခံရမည္။

← Chapter 13 Jump to: Chapter 15 →