Proverbs 17

Burmese JBZV

← Chapter 16 Jump to: Chapter 18 →

1တစ္အိမ္လုံးျပည့္ေသာ ယဇ္ပူေဇာ္ပြဲကို ရန္ေတြ႕ေသာစိတ္ႏွင့္ စားရသည္ထက္၊ ၿငိမ္သက္ျခင္းႏွင့္ ယွဥ္ေသာ မုန္႔တစ္လုပ္စာသည္ သာ၍ေကာင္း၏။

2ပညာရွိေသာကၽြန္သည္ အရွက္ခြဲေသာသားကိုအုပ္စိုး၍ ညီအစ္ကိုတို႔ႏွင့္အတူ အေမြခံတတ္၏။

3ေငြစစ္စရာဖို႔ မိုက္ကိုလည္းေကာင္း၊ ေရႊစစ္စရာဖို႔ မီးဖိုကိုလည္းေကာင္း သုံးတတ္၏။ စိတ္ႏွလုံးကိုကား၊ ထာဝရဘုရား စစ္ေတာ္မူ၏။

4မတရားသျဖင့္ ျပဳေသာသူသည္ မုသားစကားကို ယုံတတ္၏။ မုသားသုံးေသာသူသည္လည္း ဆိုးညစ္ေသာစကားကို နားေထာင္တတ္၏။

5ဆင္းရဲသားတို႔ကို မထီေလးစားျပဳေသာသူသည္ ဖန္ဆင္းေတာ္မူေသာဘုရားကို ကဲ့ရဲ့၏။ သူတစ္ပါး၌ေဘးေရာက္လၽွင္ ဝမ္းေျမာက္တတ္ေသာသူသည္လည္း အျပစ္ဒဏ္ႏွင့္ မလြတ္ရ။

6ေျမးတို႔သည္ အသက္ႀကီးေသာသူ၏ သရဖူျဖစ္၏။ သားတို႔၏ဘုန္းကား အဘတည္း။

7ျမတ္ေသာစကားသည္ မိုက္ေသာသူႏွင့္ မေတာ္မသင့္။ ထိုမၽွမက၊ မုသားစကားသည္ မင္းႏွင့္ မေတာ္မသင့္။

8လက္ေဆာင္သည္ ခံေသာသူအထင္အတိုင္း ေက်ာက္ျမတ္ကဲ့သို႔ ျဖစ္၍၊ မ်က္ႏွာျပဳေလရာရာ၌ ေအာင္တတ္၏။

9သူတစ္ပါးျပစ္မွားေသာ အမွုကို ဝွက္ထားေသာသူသည္ ေမတၱာကို ျပဳစု၏။ ၾကားေျပာေသာသူမူကား၊ မိတ္ေဆြတို႔ကို ကြဲျပားေစ၏။

10မိုက္ေသာသူသည္ ဒဏ္ခ်က္တစ္ရာကို အမွုထားသည္ထက္၊ ပညာရွိေသာသူသည္ ဆုံးမေသာစကားကို သာ၍ အမွုထားတတ္၏။

11ပုန္ကန္ေသာသူသည္ မတရားေသာအမွုကိုသာ ျပဳစုတတ္၏။ ထိုေၾကာင့္ ၾကမ္းၾကဳတ္ေသာတမန္ကို သူ႔ဆီသို႔ေစလႊတ္ရ၏။

12မိုက္ေသာစိတ္ ထဆဲရွိေသာလူမိုက္ႏွင့္ မေတြ႕ပါေစႏွင့္။ သားငယ္ေပ်ာက္ေသာဝံမႏွင့္ သာ၍ေတြ႕ပါေစေသာ။

13အၾကင္သူသည္ ေက်းဇူးကိုမသိ၊ မေကာင္းေသာအမွုႏွင့္ ဆပ္၏၊ ထိုသူ၏အိမ္သည္ မေကာင္းေသာအမွုႏွင့္ မကင္းမလြတ္ရ။

14ရန္ေတြ႕စအမွုသည္ ေရကန္ေပါင္ေပါက္စကဲ့သို႔ ျဖစ္ေသာေၾကာင့္၊ ရန္မေတြ႕မီ ေတြ႕စရာအေၾကာင္းကို ေရွာင္ေလာ့။

15မတရားေသာသူတို႔ကို အျပစ္မွလႊတ္ေသာသူႏွင့္၊ ေျဖာင့္မတ္ေသာသူတို႔ကို အျပစ္စီရင္ေသာသူ ႏွစ္ေယာက္လုံးတို႔ကို ထာဝရဘုရား စက္ဆုပ္ရြံရွာေတာ္မူ၏။

16မိုက္ေသာသူသည္ ပညာကို အလိုမရွိသည္ျဖစ္၍၊ ပညာအဖိုးကို အဘယ္ေၾကာင့္ သူ၌အပ္ရသနည္း။

17အေဆြခင္ပြန္းသည္ အခါခပ္သိမ္းခ်စ္တတ္၏။ ညီအစ္ကိုသည္ ဒုကၡကာလအဖို႔ ေမြးဖြားလ်က္ရွိ၏။

18ဉာဏ္မဲ့ေသာသူသည္ လက္ဝါးခ်င္းရိုက္၍၊ အေဆြခင္ပြန္းေရွ႕မွာ အာမခံတတ္၏။

19ရန္ေတြ႕ျခင္းကို ႏွစ္သက္ေသာသူသည္ လြန္က်ဴးျခင္းကိုလည္း ႏွစ္သက္တတ္၏။ မိမိတံခါးကို ခ်ီးျမႇင့္ေသာသူသည္ ပ်က္စီးျခင္းကိုရွာတတ္၏။

20သေဘာေကာက္ေသာသူသည္ ေကာင္းေသာအက်ိဳးကို မေတြ႕တတ္။ စကားလိမ္ေသာသူသည္ ေဘးဥပဒ္ႏွင့္ ေတြ႕ၾကဳံတတ္၏။

21မိုက္ေသာသူကို ျဖစ္ပြားေစေသာသူသည္ မိမိကိုယ္မိမိ ဝမ္းနည္းေစတတ္၏။ မိုက္ေသာသူ၏အဘ၌ ဝမ္းေျမာက္စရာအေၾကာင္း မရွိ။

22စိတ္ရႊင္လန္းျခင္းသည္ က်န္းမာေစတတ္၏။ စိတ္ပ်က္ျခင္းမူကား၊ အရိုးတို႔ကို ေသြ႕ေျခာက္ေစတတ္၏။

23မတရားေသာသူသည္ တရားလမ္းကိုဖ်က္ေသာ အဖိုးတံစိုးကို သူတစ္ပါး၏ခါးပိုက္အိတ္ထဲက ႏွိုက္ယူတတ္၏။

24ဉာဏ္ရွိေသာသူသည္ ပညာကိုမ်က္ေမွာက္ျပဳတတ္၏။ မိုက္ေသာသူ၏မ်က္စိမူကား၊ ေျမႀကီးစြန္းတိုင္ေအာင္လွည့္၍ ၾကည့္ရွုတတ္၏။

25မိုက္ေသာသူသည္ အဘဝမ္းနည္းစရာအေၾကာင္း၊ ေမြးေသာအမိ စိတ္ညစ္စရာအေၾကာင္းျဖစ္၏။

26ေျဖာင့္မတ္ေသာသူကို အျပစ္ဒဏ္မေပးေကာင္း။ တရားသျဖင့္ စီရင္ေသာမင္းကိုလည္း မထိခိုက္ေကာင္း။

27သိပၸံအတတ္ႏွင့္ ျပည့္စုံေသာသူသည္ စကားမမ်ားတတ္။ ဉာဏ္ေကာင္းေသာသူသည္လည္း၊ ဧေသာစိတ္ရွိတတ္၏။

28မိုက္ေသာသူပင္ တိတ္ဆိတ္စြာေနလၽွင္ ပညာရွိဟူ၍လည္းေကာင္း၊ မိမိႏွုတ္ကို မဖြင့္ဘဲေနေသာသူကိုလည္း၊ ဉာဏ္ေကာင္းေသာသူ ဟူ၍လည္းေကာင္း သူတစ္ပါးထင္တတ္၏။

← Chapter 16 Jump to: Chapter 18 →