Judges 14

Burmese MCLZV

← Chapter 13 Jump to: Chapter 15 →

1တစ္ေန႔သ၌ရွံဆုန္သည္တိမနၿမိဳ႕သို႔ေရာက္ ရွိသြားရာ ထိုၿမိဳ႕တြင္ဖိလိတၱိအမ်ိဳးသမီး ကေလးတစ္ဦးကိုေတြ႕ျမင္ေလသည္။-

2သူသည္အိမ္သို႔ျပန္ၿပီးလၽွင္မိမိ၏မိဘတို႔ အား``တိမနၿမိဳ႕တြင္ကၽြန္ေတာ္သေဘာက် ေသာမိန္းကေလးတစ္ေယာက္ရွိပါသည္။ သူ ႏွင့္ထိမ္းျမားလက္ထပ္လိုသျဖင့္သူ႔အား ေတာင္းရမ္းေပးၾကပါ'' ဟုေျပာ၏။

3သို႔ရာတြင္သူ၏မိဘတို႔က``သင္သည္မိန္းမ တစ္ေယာက္ရရွိနိုင္ရန္ ထာဝရဘုရားကို မကိုးကြယ္ေသာဖိလိတၱိအမ်ိဳးသားတို႔ထံ သို႔အဘယ္ေၾကာင့္သြားရပါမည္နည္း။ ငါ တို႔အမ်ိဳးသားအခ်င္းခ်င္းအထဲမွေသာ္ လည္းေကာင္း၊ ငါတို႔သားခ်င္းစုထဲမွေသာ္ လည္းေကာင္းမိန္းကေလးတစ္ေယာက္ကို ရွာ၍မရနိုင္ပါသေလာ'' ဟုျပန္၍ေမး ၾက၏။ ရွံဆုန္ကလည္းမိမိ၏ဖခင္အား``ထိုအမ်ိဳး သမီးကိုသာလၽွင္ကၽြန္ေတာ္၏အတြက္ေတာင္း ရမ္းေပးေစလိုပါသည္။ သူ႔အားကၽြန္ေတာ္ႏွစ္ သက္ပါသည္'' ဟုဆို၏။

4သို႔ရာတြင္ထာဝရဘုရားသည္ဖိလိတၱိအမ်ိဳး သားတို႔အား တိုက္ခိုက္ရန္အခြင့္အခါကိုရွာ လ်က္ရွိသျဖင့္ ရွံဆုန္အားဤအမွုအရာကို ျပဳေစေတာ္မူလ်က္ရွိေၾကာင္းကိုမူသူ၏ မိဘတို႔သည္မသိၾက။ ထိုကာလသည္ကား ဣသေရလအမ်ိဳးသားတို႔အေပၚဝယ္ ဖိလိတၱိအမ်ိဳးသားတို႔ႀကီးစိုးလ်က္ေန ေသာကာလတည္း။

5သို႔ျဖစ္၍ရွံဆုန္သည္မိမိ၏မိဘတို႔ႏွင့္ အတူတိမနၿမိဳ႕သို႔သြားေလသည္။ သူတို႔ သည္စပ်စ္ဥယ်ာဥ္မ်ားကိုျဖတ္သန္းသြား ၾကစဥ္ ျခေသၤ့ငယ္တစ္ေကာင္ေဟာက္လ်က္ေန သံကိုရွံဆုန္ၾကားရ၏။-

6ထာဝရဘုရား၏တန္ခိုးေတာ္သည္သူ႔အား ႐ုတ္တရက္သန္စြမ္း၍လာေစေတာ္မူ၏။ သို႔ ျဖစ္၍ရွံဆုန္သည္မိမိ၏လက္ႏွစ္ဘက္တည္း ျဖင့္ ထိုျခေသၤ့အားဆိတ္ငယ္ကေလးကိုဆြဲဖဲ့ သကဲ့သို႔ဆြဲဖဲ့ပစ္လိုက္ေလသည္။ သို႔ရာတြင္ သူသည္မိမိျပဳခဲ့သည့္အမွုကိုမိဘတို႔ အားမေျပာဘဲေန၏။

7ထိုေနာက္သူသည္သူငယ္မထံသို႔သြား၍ ေတြ႕ဆုံစကားေျပာၾကည့္ရာသူငယ္မကို ႏွစ္သက္သေဘာက်ေလသည္။-

8ထိုေနာက္ရက္အနည္းငယ္ၾကာေသာအခါ ရွံဆုန္သည္ ထိုသူငယ္မႏွင့္လက္ထပ္ထိမ္းျမား ရန္ျပန္လာ၏။ ထိုခရီးတြင္သူသည္လမ္းမ မွလႊဲေရွာင္ကာ မိမိယခင္ကသတ္ခဲ့သည့္ ျခေသၤ့ကိုၾကည့္ရွုရန္သြားရာျခေသၤ့အေသ ေကာင္ထဲ၌ပ်ားအုံႏွင့္ပ်ားမ်ားကိုေတြ႕ ရွိရသျဖင့္အံ့ၾသ၍သြားေလသည္။-

9သူသည္ပ်ားရည္အနည္းငယ္ကိုလက္ထဲ သို႔ျခစ္ယူကာခရီးျပဳရင္းစား၏။ မိဘ တို႔ထံသို႔ေရာက္ေသာအခါ၌သူတို႔အား လည္းအနည္းငယ္ေပး၍စားေစ၏။ သို႔ရာ တြင္ပ်ားရည္ကိုျခေသၤ့အေသေကာင္၏ အထဲမွရရွိေၾကာင္းကိုမူရွံဆုန္သည္ သူတို႔အားမေျပာေခ်။

10သူ၏ဖခင္သည္ေခၽြးမ၏အိမ္သို႔တစ္ဖန္ သြားေရာက္၏။ ရွံဆုန္သည္လူပ်ိဳလူရြယ္တို႔ ႒ေလ့ထုံးစံရွိသည့္အတိုင္းစားေသာက္ ပြဲကိုက်င္းပ၏။-

11အရပ္သားတို႔သည္သူ႔ကိုျမင္လၽွင္လူပ်ိဳ လူရြယ္သုံးဆယ္ကိုသူႏွင့္အတူပြဲခံေစ ျခင္းငွာေစလႊတ္လိုက္ၾက၏။-

12ရွံဆုန္ကသူတို႔အား``သင္တို႔အားစကား ထာကိုငါဝွက္မည္။ သင္တို႔သည္မဂၤလာေဆာင္ ပြဲရက္ခုနစ္ရက္မလြန္မီေဖာ္နိုင္လၽွင္ ျခဳံထည္ သုံးဆယ္ႏွင့္အကၤ်ီသုံးဆယ္ကိုငါေပးမည္။-

13မေဖာ္နိုင္လၽွင္ငါ့အားသင္တို႔ကျခဳံထည္ သုံးဆယ္ႏွင့္အကၤ်ီသုံးဆယ္ေပးၾကရမည္'' ဟုဆို၏။ ``သူတို႔ကစကားထာကိုဝွက္သာဝွက္ပါ။ ငါတို႔နားေထာင္ပါရေစ'' ဟုဆိုၾက၏။

14ရွံဆုန္က၊ ``စားသူ႔အထဲမွစားစရာ၊သန္သူ႔အထဲမွခ်ိဳ ၿမိန္ရာ၊ ထြက္ေပၚလာခဲ့တာ'' ဟုဆိုေလသည္။ သုံးရက္ၾကာေသာ္လည္းထို သူတို႔သည္စကားထာကိုမေဖာ္နိုင္ၾက ေသးေပ။

15ေလးရက္ေျမာက္ေသာေန႔၌သူတို႔က ရွံဆုန္၏ ဇနီးအား``သင္၏ခင္ပြန္းကိုလွည့္ျဖား၍ထို စကားထာကိုငါတို႔သိရွိရေအာင္ေဖာ္ျပ ခိုင္းပါေလာ့။ အကယ္၍ဤသို႔သင္မျပဳပါ မူသင္ႏွင့္တကြသင့္ဖခင္၏ေနအိမ္ကိုပါ ငါတို႔မီးရွို႔ဖ်က္ဆီးပစ္မည္။ သင္တို႔ဇနီး ေမာင္ႏွံႏွစ္ေယာက္သည္ ငါတို႔၏ပစၥည္းဥစၥာ ကိုလုယူလို၍ငါတို႔အားဖိတ္ေခၚခဲ့ သည္မဟုတ္ေလာ'' ဟုႀကိမ္းေမာင္းၾက၏။

16ထို႔ေၾကာင့္ရွံဆုန္၏ဇနီးသည္မ်က္ရည္စက္ လက္ႏွင့္သူ႔ထံသို႔သြား၍``သင္သည္ကၽြန္မ ကိုခ်စ္သူမဟုတ္။ မုန္းသူသာျဖစ္သည္။ ကၽြန္မ အားမေဖာ္ျပဘဲကၽြန္မ၏မိတ္ေဆြမ်ားအား စကားထာဝွက္ထားေလၿပီ'' ဟုဆိုေလသည္။ ရွံဆုန္ကလည္း``ငါသည္မိဘတို႔ကိုပင္မ ေဖာ္ျပဘဲ သင့္အားေဖာ္ျပရမည္ေလာ'' ဟု ျပန္ေျပာ၏။-

17ထိုအမ်ိဳးသမီးသည္ဤအမွုႏွင့္ပတ္သက္၍ ပြဲရက္ခုနစ္ရက္စလုံးပင္ငိုေႂကြးလ်က္ေန၏။ သို႔ရာတြင္ခုနစ္ရက္ေျမာက္ေသာေန႔၌သူ သည္အလြန္ပူဆာသျဖင့္ ရွံဆုန္သည္သူ႔အား စကားထာကိုေဖာ္ျပလိုက္ေတာ့၏။ ထိုအခါ သူသည္လည္းဖိလိတၱိအမ်ိဳးသားတို႔အား ေျပာျပလိုက္ေလသည္။-

18သို႔ျဖစ္၍ခုနစ္ရက္ေျမာက္ေသာေန႔၌အိပ္ ခန္းအတြင္းသို႔ ရွံဆုန္မဝင္မီထိုၿမိဳ႕သား တို႔က၊ ``ပ်ားရည္ထက္ခ်ိဳၿမိန္ေသာအရာ၊ ျခေသၤ့ထက္သန္စြမ္းေသာသူရွိနိုင္ပါသေလာ'' ဟုဆိုၾက၏။ ရွံဆုန္ကလည္း ``အကယ္၍သင္တို႔သည္ငါ၏ႏြားမႏွင့္ မထြန္မယက္ရလၽွင္ ငါ့စကားထာကိုေဖာ္ျပနိုင္ၾကလိမ့္မည္မဟုတ္'' ဟုျပန္ေျပာေလသည္။

19ထာဝရဘုရား၏တန္ခိုးေတာ္သည္ရွံဆုန္ အား ႐ုတ္တရက္သန္စြမ္း၍လာေစေတာ္မူ သျဖင့္ သူသည္အာရွေကလုန္ၿမိဳ႕သို႔သြား ၿပီးလၽွင္လူသုံးဆယ္ကိုသတ္၍ ဝတ္ေကာင္း စားလွမ်ားကိုခၽြတ္ယူကာစကားထာ ကိုေဖာ္ျပေသာသူတို႔အားေပးအပ္လိုက္၏။ ထိုေနာက္သူသည္အမ်က္ထြက္၍မိမိအိမ္ သို႔ျပန္သြားေလသည္။-

20သူ၏ဇနီးကိုမဂၤလာေဆာင္ပြဲတြင္ရွံဆုန္ ၏လူပ်ိဳရံျဖစ္သူႏွင့္ေပးစားလိုက္ၾက၏။

← Chapter 13 Jump to: Chapter 15 →