Esther 4

Burmese MSBU

← Chapter 3 Jump to: Chapter 5 →

1ထိုအကြောင်းအရာအလုံးစုံကို မော်ဒကဲ ကြားသိသောအခါ မိမိအဝတ်တို့ကိုဆုတ်ဖြဲ၍ လျှော်တေအဝတ်ကိုဝတ်ပြီးလျှင် ပြာ၌လူးလေ၏။ ထို့နောက် မြို့လယ်ခေါင်သို့သွားကာ ကျယ်လောင်စွာ ခါးခါးသီးသီး အော်ဟစ်ငိုကြွေးလေ၏။

2လျှော်တေအဝတ်ဖြင့် ဘုရင့်နန်းတော်တံခါးသို့ ဝင်ခွင့်မရှိသောကြောင့် သူသည် ဘုရင့်နန်းတော်တံခါးနားတွင် ရပ်နေ၏။

3ဘုရင့်အမိန့်စာရောက်ရှိသည့် နယ်မြေဒေသအသီးသီးတို့မှ ဂျူးလူမျိုးတို့သည် အကြီးအကျယ်ငိုကြွေးမြည်တမ်းကြလေ၏။ အစာရှောင်လျက်၊ ငိုကြွေးလျက်၊ မြည်တမ်းလျက် လူအများတို့သည် လျှော်တေအဝတ်ကိုဝတ်၍ ပြာ၌လူးကြလေ၏။

4ဧသတာ၏အစေခံမိန်းကလေးများနှင့် မိန်းမစိုးတို့သည်လာ၍ မော်ဒကဲအကြောင်းကို လျှောက်ထားကြသောအခါ မိဖုရားသည် အလွန်ပင်စိတ်မကောင်းဖြစ်လေ၏။ လျှော်တေအဝတ်ကိုလဲဝတ်ရန် အဝတ်များကိုပေးလိုက်သော်လည်း မော်ဒကဲသည် လက်မခံ။

5ထိုအခါ ဧသတာသည် မိမိအဖို့ ရှင်ဘုရင်ခန့်ထားပေးသောမိန်းမစိုးဟာတက်ကို ဆင့်ခေါ်၍ မော်ဒကဲသည် မည်သည့်အကြောင်းကြောင့်၊ မည်သည့်အတွက်ကြောင့် ဤသို့ပြုမူနေသည်ကို စုံစမ်းကြည့်ရန် စေလွှတ်လိုက်၏။

6ဟာတက်သည်လည်း မော်ဒကဲရှိရာ ဘုရင့်နန်းတော်တံခါးရှေ့ မြို့တော်ရင်ပြင်သို့ သွားလေ၏။

7မော်ဒကဲသည်လည်း သူကြုံတွေ့နေရသောအဖြစ်အပျက်အားလုံးနှင့် ဟာမန်က ဂျူးလူမျိုးတို့ကိုသုတ်သင်ပစ်ရန် ဘုရင့်ဘဏ္ဍာတိုက်ထဲသို့သွင်းမည်ဟု ကတိပြုသည့်ငွေသားပမာဏအတိအကျကိုပါ ဟာတက်အား ပြောပြ၏။

8ထို့ပြင် ဂျူးလူမျိုးတို့ကိုဖျက်ဆီးမည့်အကြောင်း ရှုရှန်မြို့တွင် ကြေညာသည့် အမိန့်စာမိတ္တူကိုလည်း ပေးလိုက်၏။ ဤစာကို ဧသတာအားပြ၍ သူ့ကိုရှင်းပြရန်နှင့် ဧသတာအား ရှင်ဘုရင်ထံသို့ဝင်၍ ကိုယ့်လူမျိုးတို့အတွက် မင်းကြီးထံအသနားခံတောင်းလျှောက်ရန် မှာလိုက်လေ၏။

9ဟာတက်သည်လည်း ပြန်လာ၍ မော်ဒကဲ၏စကားကို ဧသတာအား ပြောပြလေ၏။

10ထိုအခါ ဧသတာက မော်ဒကဲအား

11“ရှင်ဘုရင်က ဆင့်ခေါ်ခြင်းမရှိဘဲ နန်းတွင်းဆောင်ရှိ ရှင်ဘုရင်ထံသို့ ဝင်လာသောသူ ယောက်ျားဖြစ်စေ၊ မိန်းမဖြစ်စေ ထိုသူအတွက် တစ်ခုတည်းသောအမိန့်မှာ သေဒဏ်ဖြစ်၏။ ရှင်ဘုရင်၏ရွှေရာဇလှံတံကမ်းလှမ်းခြင်းခံရသောသူသာ အသက်ချမ်းသာခွင့်ရ၏။ ဤအမိန့်ကို ရှင်ဘုရင်၏အမှုထမ်းအားလုံးမှစ၍ ရှင်ဘုရင်ပိုင်နယ်မြေဒေသအသီးသီးမှလူတို့ သိကြ၏။ အကျွန်ုပ်သည်လည်း ရှင်ဘုရင်ထံသို့ဝင်ရန်ဆင့်ခေါ်ခြင်းမခံရသည်မှာ ရက်ပေါင်းသုံးဆယ်ရှိပြီ”ဟု ဟာတက်မှတစ်ဆင့် အကြောင်းပြန်လိုက်၏။

12ဧသတာပြောသောစကားတို့ကို မော်ဒကဲအား ပြန်ပြောပြသောအခါ

13မော်ဒကဲက ဧသတာအား “ဂျူးလူမျိုးအပေါင်းတို့ မလွတ်မြောက်လျှင် ဘုရင့်နန်းတော်ထဲ၌ နေသောသင်သည်လည်း လွတ်မြောက်မည်ဟု မထင်နှင့်။

14ဤအချိန်တွင် သင်နှုတ်ဆိတ်နေမည်ဆိုပါက ဂျူးလူမျိုးတို့ကို လွတ်မြောက်အောင် ကယ်တင်ပေးမည့်သူသည် အခြားတစ်နေရာမှပေါ်လာလိမ့်မည်။ သင်နှင့်သင့်ဖခင်အမျိုးအနွယ်မူကား ပျက်စီးရလိမ့်မည်။ ဤအချိန်ကာလအတွက် သင်သည် မိဖုရားဖြစ်လာခဲ့သလောဟု အဘယ်သူ သိနိုင်မည်နည်း”ဟု မှာကြားလိုက်၏။

15ဧသတာကလည်း မော်ဒကဲအား

16“ရှုရှန်မြို့တွင် ရှိသမျှသောဂျူးလူမျိုးတို့ကို သွား၍စုစည်းပြီး နေ့ရောညပါ သုံးရက်ပတ်လုံး မစားမသောက်ဘဲ အကျွန်ုပ်အတွက် အစာရှောင်ဆုတောင်းကြပါ။ အကျွန်ုပ်နှင့် အစေခံမိန်းကလေးများသည်လည်း ထိုနည်းတူ အစာရှောင်ဆုတောင်းကြပါမည်။ ထို့နောက် ဥပဒေနှင့်ဆန့်ကျင်သော်လည်း ရှင်ဘုရင်ထံအခစားဝင်မည်။ သေရမည်ဆိုလျှင်လည်း အသေခံပါမည်”ဟု ပြန်ပြောလိုက်၏။

17မော်ဒကဲသည်လည်း ဧသတာမှာကြားသမျှအတိုင်း သွား၍လုပ်ဆောင်လေ၏။

← Chapter 3 Jump to: Chapter 5 →