1 Kings 15

Burmese MSBZ

← Chapter 14 Jump to: Chapter 16 →

1ေနဗတ္၏သားေယေရာေဗာင္မင္းႀကီး နန္းစံတစ္ဆယ့္ရွစ္ႏွစ္တြင္ ယုဒျပည္၌ အဘိယံ နန္းတက္၍

2ေဂ်႐ုဆလင္ၿမိဳ႕တြင္ သုံးႏွစ္စိုးစံ၏။ မယ္ေတာ္ကား အဗရွလုံ၏သမီး မာခါအမည္ရွိ၏။

3အဘိယံမင္းႀကီးသည္ သူ႔အရင္ခမည္းေတာ္ေလွ်ာက္ခဲ့သည့္အျပစ္လမ္းအတိုင္း လိုက္ေလွ်ာက္၏။ သူ၏ေဘးေတာ္ဒါဝိဒ္မင္းႀကီး၏စိတ္ႏွလုံးကဲ့သို႔ မိမိဘုရားသခင္ထာဝရဘုရားကို စိတ္ႏွလုံးအႂကြင္းမဲ့ကိုးစားျခင္းမရွိ။

4သို႔ေသာ္ သူ၏ဘုရားသခင္ထာဝရဘုရားသည္ ဒါဝိဒ္မင္းႀကီးကိုေထာက္ထား၍ ေဂ်႐ုဆလင္ၿမိဳ႕တြင္ ဒါဝိဒ္မင္းႀကီး၏မီးခြက္ဆက္လက္လင္းေနေစရန္ သူ၏သားေတာ္အား သူ၏အ႐ိုက္အရာကိုဆက္ခံေစသည့္အျပင္ ေဂ်႐ုဆလင္ၿမိဳ႕ကိုလည္း တည္ၿမဲေစခဲ့၏။

5ဒါဝိဒ္မင္းႀကီးသည္ သူအသက္ရွင္သမွ်ကာလပတ္လုံး ဟိတၱိလူမ်ိဳး ဥရိယအမႈမွလြဲ၍ မိန႔္မွာေတာ္မူသမွ်တို႔ကို တစ္စုံတစ္ရာမွ်မလြဲဘဲ ထာဝရဘုရားေရွ႕ေတာ္၌ ေျဖာင့္မတ္မွန္ကန္စြာ ျပဳက်င့္ခဲ့၏။

6ေရာေဗာင္မင္းႀကီးႏွင့္ ေယေရာေဗာင္မင္းႀကီးတို႔သည္ အသက္ရွင္သမွ်ကာလပတ္လုံး အခ်င္းခ်င္းစစ္တိုက္ခဲ့ၾက၏။

7က်န္ရွိေနေသာအဘိယံ မင္းႀကီးလက္ထက္အျဖစ္အပ်က္မ်ားႏွင့္ သူျပဳခဲ့သမွ်ေသာအရာမ်ားကို ယုဒဘုရင္မ်ား၏ရာဇဝင္မွတ္တမ္းတြင္ ေရးမွတ္ထား၏ ။ အဘိယံမင္းႀကီးႏွင့္ ေယေရာေဗာင္မင္းႀကီးတို႔သည္လည္း အခ်င္းခ်င္းစစ္တိုက္ၾက၏။

8အဘိယံ မင္းႀကီးသည္ ဘိုးေဘးတို႔ႏွင့္အတူအိပ္ေပ်ာ္၍ ဒါဝိဒ္ၿမိဳ႕တြင္ သူ႔ကိုသၿဂႋဳဟ္ၾက၏။ သူ၏သားေတာ္အာသသည္ သူ႔အ႐ိုက္အရာကို ဆက္ခံ၏။

9အစၥေရးဘုရင္ေယေရာေဗာင္မင္းႀကီးနန္းစံ အႏွစ္ႏွစ္ဆယ္တြင္ ယုဒဘုရင္အာသမင္းႀကီး နန္းတက္၍

10ေဂ်႐ုဆလင္ၿမိဳ႕တြင္ ေလးဆယ့္တစ္ႏွစ္ စိုးစံ၏။ အဘြားေတာ္ကား အဗရွလုံ၏သမီး မာခါအမည္ရွိ၏။

11အာသမင္းႀကီးသည္ သူ၏အဘီေတာ္ဒါဝိဒ္မင္းႀကီးကဲ့သို႔ပင္ ထာဝရဘုရားေရွ႕ေတာ္၌ ေျဖာင့္မွန္စြာ ျပဳက်င့္၏။

12သူသည္ မိစာၦဒိ႒ိက်င့္ထုံးဆိုင္ရာေယာက္်ားျပည့္တန္ဆာမ်ားကိုလည္း တိုင္းျပည္မွႏွင္ထုတ္ပစ္၏။ ဘိုးေဘးတို႔ျပဳလုပ္ထားေသာ႐ုပ္တုရွိသမွ်တို႔ကိုလည္း ဖယ္ရွားပစ္ခဲ့၏။

13အာရွရနတ္ဘုရားမ႐ုပ္တုကို ျပဳလုပ္ကိုးကြယ္ေသာ အဘြားေတာ္မာခါကိုလည္း မယ္ေတာ္မိဖုရားအရာမွႏုတ္ပယ္ပစ္ၿပီး ထို႐ုပ္တုကိုခုတ္လွဲကာ ေကျဒဳန္ခ်ိဳင့္ဝွမ္းတြင္ မီးရႈိ႕ပစ္ေလ၏။

14အထြတ္အျမတ္ထားရာေနရာမ်ားကို မဖယ္ရွားခဲ့ေသာ္လည္း မိမိအသက္ရွင္သမွ်ကာလပတ္လုံး အာသမင္းႀကီး၏စိတ္ႏွလုံးသည္ ထာဝရဘုရားကို အႂကြင္းမဲ့ကိုးစား၏။

15သူသည္ ခမည္းေတာ္ဆက္ကပ္လႉဒါန္းခဲ့ေသာပစၥည္းမ်ား၊ မိမိကိုယ္တိုင္ဆက္ကပ္လႉဒါန္းခဲ့ေသာပစၥည္းမ်ားႏွင့္ ေ႐ႊထည္ေငြထည္အသုံးအေဆာင္မ်ားကို ထာဝရဘုရား၏အိမ္ေတာ္သို႔ ယူေဆာင္လာ၏။

16အာသမင္းႀကီးႏွင့္ အစၥေရးဘုရင္ဗာရွာမင္းႀကီးတို႔သည္ အသက္ရွင္သမွ်ကာလပတ္လုံး အခ်င္းခ်င္းစစ္တိုက္ခဲ့ၾက၏။

17အစၥေရးဘုရင္ဗာရွာမင္းႀကီးသည္ ယုဒျပည္သို႔ခ်ီလာ၍ ယုဒဘုရင္အာသမင္းႀကီးထံ မည္သူမွ်ဝင္ထြက္သြားလာျခင္းမျပဳႏိုင္ေအာင္ ရာမၿမိဳ႕ကိုတည္၏။

18ထိုအခါ အာသမင္းႀကီးသည္ ထာဝရဘုရား၏အိမ္ေတာ္ဘ႑ာတိုက္၌ က်န္ရွိေသာေ႐ႊေငြမ်ားႏွင့္ ရွင္ဘုရင္နန္းေတာ္ရွိဘ႑ာအားလုံးကိုယူၿပီး မိမိအမႈထမ္းတို႔လက္သို႔အပ္လိုက္၏။ ထို႔ေနာက္ အာသမင္းႀကီးသည္ ဒမတ္စကပ္ၿမိဳ႕၌နန္းစံေသာ ေဟဇယုန္မင္းႀကီး၏ေျမးေတာ္၊ တာဗရိမၼဳန္မင္းႀကီး၏သားေတာ္ ဆီးရီးယားဘုရင္ဗဟၤာဒဒ္မင္းႀကီးထံသို႔ ေပးပို႔လ်က္

19“သင့္ခမည္းေတာ္ႏွင့္အကြၽႏ္ုပ္၏ခမည္းေတာ္ ကတိသစၥာျပဳခဲ့သကဲ့သို႔ သင္ႏွင့္အကြၽႏ္ုပ္လည္း ကတိသစၥာျပဳခဲ့ပါ၏။ ယခု သင့္အား ေ႐ႊေငြမ်ားကို လက္ေဆာင္အျဖစ္ေပးလိုက္ပါ၏။ အစၥေရးဘုရင္ဗာရွာမင္းႀကီးသည္ အကြၽႏ္ုပ္ထံမွ တပ္႐ုပ္သြားရန္ သူႏွင့္ျပဳေသာကတိသစၥာကို သြား၍ဖ်က္ပါေလာ့”ဟု မွာလိုက္ေလ၏။

20ဗဟၤာဒဒ္မင္းႀကီးသည္ အာသမင္းႀကီး၏စကားကိုလက္ခံၿပီး မိမိတပ္မႉးႀကီးမ်ားကို အစၥေရးၿမိဳ႕မ်ားသို႔ေစလႊတ္၍ ဣယုန္ၿမိဳ႕၊ ဒန္ၿမိဳ႕၊ အာေဗလဗက္မာခါၿမိဳ႕မွစ၍ ဂင္ေနသရက္နယ္တစ္နယ္လုံးႏွင့္ နႆလိနယ္တစ္နယ္လုံးကို သြားေရာက္တိုက္ခိုက္ေစ၏။

21ထိုသတင္းကို ဗာရွာမင္းႀကီးၾကားလွ်င္ ရာမၿမိဳ႕ကို မတည္ေဆာက္ေတာ့ဘဲ တိရဇာၿမိဳ႕တြင္ စံေနေလ၏။

22အာသမင္းႀကီးသည္လည္း ရာမၿမိဳ႕ကို ဗာရွာမင္းႀကီးတည္ရာ၌ အသုံးျပဳခဲ့ေသာ ေက်ာက္တုံး၊ သစ္သားမ်ားကို ျပည္သူျပည္သားတစ္ေယာက္မက်န္ သယ္ေဆာင္ရမည္ဟု ယုဒျပည္တစ္ျပည္လုံးသို႔ အမိန႔္ထုတ္ျပန္၏။ ထို႔ေနာက္ အာသမင္းႀကီးသည္ ထိုပစၥည္းမ်ားျဖင့္ ဗယၤာမိန္နယ္တြင္ ေဂဗၿမိဳ႕ႏွင့္ မိဇပါၿမိဳ႕ကို တည္ေလ၏။

23က်န္ရွိေနေသာ အာသမင္းႀကီးလက္ထက္အျဖစ္အပ်က္မ်ား၊ ဘုန္းတန္ခိုးႀကီးခဲ့ပုံမ်ား၊ သူျပဳခဲ့သမွ်ေသာအရာမ်ား၊ တည္ေဆာက္ခဲ့ေသာၿမိဳ႕မ်ားအေၾကာင္း စသည္တို႔ကို ယုဒဘုရင္တို႔၏ရာဇဝင္မွတ္တမ္းတြင္ ေရးမွတ္ထား၏ ။ သူသည္ အိုမင္းခ်ိန္ေရာက္ေသာအခါ ေျခေထာက္တြင္ အနာျဖစ္၏။

24ေနာက္ဆုံးတြင္ အာသမင္းႀကီးသည္ ဘိုးေဘးတို႔ႏွင့္အတူအိပ္ေပ်ာ္၍ အဘီေတာ္ဒါဝိဒ္ၿမိဳ႕တြင္ သူ႔ကို ဘိုးေဘးတို႔ႏွင့္အတူ သၿဂႋဳဟ္ၾကေလ၏။ သူ၏သားေတာ္ ေယာရွဖတ္သည္ သူ႔အ႐ိုက္အရာကို ဆက္ခံ၏။

25ယုဒဘုရင္အာသမင္းႀကီး နန္းစံႏွစ္ႏွစ္တြင္ အစၥေရးျပည္၌ ေယေရာေဗာင္မင္းႀကီး၏သားေတာ္ နာဒပ္သည္ နန္းတက္ၿပီး အစၥေရးလူမ်ိဳးကို ႏွစ္ႏွစ္အုပ္စိုး၏။

26သူသည္ ထာဝရဘုရားေရွ႕ေတာ္တြင္ မေကာင္းမႈကိုျပဳၿပီး ခမည္းေတာ္ေလွ်ာက္ခဲ့ေသာလမ္းအတိုင္း လိုက္ေလွ်ာက္လ်က္ အစၥေရးလူမ်ိဳးတို႔ကို လမ္းမွားေစေသာအျပစ္မ်ိဳးကို ျပဳေလ၏။

27ဣသခါအမ်ိဳးအႏြယ္ အဟိယ၏သားဗာရွာသည္ နာဒပ္မင္းႀကီးကို လုပ္ႀကံရန္လွ်ိဳ႕ဝွက္ႀကံစည္၏။ နာဒပ္မင္းႀကီးႏွင့္ အစၥေရးတပ္သားအေပါင္းတို႔ ဂိဗၺသုန္ၿမိဳ႕ကိုဝိုင္းထားစဥ္ ဗာရွာသည္ နာဒပ္မင္းႀကီးကို ဖိလိတၱိျပည္၊ ဂိဗၺသုန္ၿမိဳ႕တြင္ပင္ သတ္လိုက္ေလ၏။

28ယုဒဘုရင္အာသမင္းႀကီး နန္းစံသုံးႏွစ္တြင္ ဗာရွာသည္ နာဒပ္မင္းႀကီးကိုသတ္ၿပီး သူ႔အ႐ိုက္အရာကို ဆက္ခံေလ၏။

29ဗာရွာနန္းတက္ေသာအခါ ေယေရာေဗာင္မင္းမ်ိဳးမင္းႏြယ္ကို သတ္ပစ္ေလ၏။ ထာဝရဘုရား၏အေစအပါး ရွိေလာၿမိဳ႕သားအဟိယအားျဖင့္ မိန႔္မွာေတာ္မူခဲ့သည့္စကားအတိုင္း ေယေရာေဗာင္မင္းမ်ိဳးမင္းႏြယ္ကို တစ္ေယာက္မွ်အရွင္မထားဘဲ သုတ္သင္ပစ္၏။

30အေၾကာင္းမူကား ေယေရာေဗာင္မင္းႀကီးသည္ ကိုယ္တိုင္အျပစ္ျပဳသည္သာမက အစၥေရးလူမ်ိဳးကိုပါ လမ္းမွားေစ၍ အစၥေရးလူမ်ိဳး၏ဘုရားသခင္ထာဝရဘုရား၏အမ်က္ေတာ္ကို ႏႈိးေဆာ္ခဲ့ေသာေၾကာင့္ျဖစ္၏။

31က်န္ရွိေနေသာ နာဒပ္မင္းႀကီးလက္ထက္အျဖစ္အပ်က္မ်ားႏွင့္ သူျပဳခဲ့သမွ်ေသာအရာမ်ားကို အစၥေရးဘုရင္တို႔၏ရာဇဝင္မွတ္တမ္းတြင္ ေရးမွတ္ထား၏ ။

32အာသမင္းႀကီးႏွင့္ အစၥေရးဘုရင္ဗာရွာမင္းႀကီးတို႔သည္ အသက္ရွင္သမွ်ကာလပတ္လုံး အခ်င္းခ်င္းစစ္တိုက္ခဲ့ၾက၏။

33ယုဒဘုရင္အာသမင္းႀကီး နန္းစံသုံးႏွစ္တြင္ အဟိယ၏သားဗာရွာမင္းႀကီးနန္းတက္ၿပီး တိရဇာၿမိဳ႕၌ အစၥေရးလူမ်ိဳးတို႔ကို ႏွစ္ဆယ့္ေလးႏွစ္အုပ္စိုး၏။

34သူသည္လည္း ထာဝရဘုရားေရွ႕ေတာ္တြင္ မေကာင္းမႈမ်ားကိုျပဳၿပီး ေယေရာေဗာင္မင္းႀကီးေလွ်ာက္ခဲ့ေသာလမ္းအတိုင္း လိုက္ေလွ်ာက္၍ အစၥေရးလူမ်ိဳးကို လမ္းမွားေစေသာအျပစ္မ်ိဳးကို ျပဳေလ၏။

← Chapter 14 Jump to: Chapter 16 →