Daniel 1

Burmese MSBZ

Jump to: Chapter 2 →

1ယုဒဘုရင္ေယာယကိမ္မင္းႀကီး နန္းစံတတိယႏွစ္တြင္ ေဘဘီလုံဘုရင္ ေနဗုခဒ္ေနဇာမင္းႀကီးသည္ ေဂ်႐ုဆလင္ၿမိဳ႕သို႔ ခ်ီတက္၍ ၿမိဳ႕ကိုဝိုင္းထား၏။

2ဘုရားရွင္သည္ ယုဒဘုရင္ေယာယကိမ္မင္းႀကီးႏွင့္တကြ ဘုရားသခင္၏အိမ္ေတာ္တန္ဆာပလာအခ်ိဳ႕ကို ေနဗုခဒ္ေနဇာလက္သို႔ အပ္လိုက္ေတာ္မူ၏။ ရွင္ဘုရင္သည္လည္း ထိုအရာတို႔ကို ရွိနာျပည္ရွိ မိမိဘုရားမ်ား၏ဗိမာန္သို႔ယူေဆာင္သြား၍ ထိုတန္ဆာပလာတို႔ကို မိမိဘုရားအမ်ား၏ဘ႑ာတိုက္ထဲသို႔ သြင္းထားေလ၏။

3ထို႔ေနာက္ ရွင္ဘုရင္သည္ နန္းေတာ္အုပ္ အာရွာေပနတ္ကိုေခၚ၍ အစၥေရးအမ်ိဳးသား မင္းမ်ိဳးမင္းႏြယ္၊ မႉးမ်ိဳးမတ္ႏြယ္တို႔ထဲမွ

4ကိုယ္အဂၤါမခ်ိဳ႕ယြင္းသူ၊ ကိုယ္ခႏၶာသန္မာထြားက်ိဳင္းသူ၊ ဘက္စုံထူးခြၽန္သူ၊ အသိပညာႂကြယ္ဝသူ၊ နန္းတြင္း၌အမႈထမ္းႏိုင္စြမ္းသူ လူငယ္တို႔ကို ခါလဒဲစာေပႏွင့္ ဘာသာစကားကို သင္ၾကားေပးရန္ အမိန႔္ေပးေလ၏။

5ရွင္ဘုရင္သည္ ထိုသူတို႔အား ဘုရင္စားေသာအစားအစာ၊ ဘုရင္ေသာက္ေသာစပ်စ္ဝိုင္ကို ေန႔စဥ္ေကြၽးေမြး၍ သုံးႏွစ္တိုင္တိုင္ သင္ၾကားေလ့က်င့္ေပးေစ၏။ သုံးႏွစ္ေစ့ေသာအခါ ဘုရင့္ေရွ႕ေတာ္တြင္ အမႈထမ္းရန္ စီရင္၏။

6ထိုသူတို႔ထဲတြင္ ယုဒအမ်ိဳးသားထဲမွ ဒံေယလ၊ ဟာနနိယ၊ မိေရွလ၊ အာဇရိ တို႔ပါ၏။

7နန္းေတာ္အုပ္က သူတို႔အား နာမည္သစ္မ်ားေပး၏။ ဒံေယလကို ေဗလတရွာဇာ၊ ဟာနနိယကို ရွာဒရက္၊ မိေရွလကို ေမရွက္၊ အာဇရိကို အေဗဒေနေဂါ ဟုအမည္ေပး၏။

8ဒံေယလသည္ ဘုရင့္အစားအစာႏွင့္ ဘုရင္ေသာက္ေသာစပ်စ္ဝိုင္တို႔ျဖင့္ မိမိကိုယ္ကိုမညစ္ညဴးေစရန္ စိတ္ပိုင္းျဖတ္ထားသျဖင့္ ထိုအရာတို႔ျဖင့္ မိမိကိုယ္ကိုညစ္ညဴးေအာင္မျပဳပါရေစႏွင့္ဟု နန္းေတာ္အုပ္ထံ အခြင့္ေတာင္းေလ၏။

9နန္းေတာ္အုပ္သည္ ဒံေယလအား ေက်းဇူးျပဳလိုေသာစိတ္၊ သနားလိုေသာစိတ္ရွိေအာင္ ဘုရားသခင္ျပဳေပးေတာ္မူ၏။

10နန္းေတာ္အုပ္ကလည္း ဒံေယလအား “သင္တို႔စားေသာက္ရန္ ႀကီးၾကပ္စီမံေပးေသာ ငါ့အရွင္ဘုရင္ကို ငါေၾကာက္၏။ သင္တို႔မ်က္ႏွာသည္ သင္တို႔ႏွင့္သက္တူ႐ြယ္တူလူငယ္တို႔၏မ်က္ႏွာႏွင့္မတူ ညႇိဳးငယ္ေနမည္ကို အဘယ္ေၾကာင့္ သူ႔ကို ျမင္ေစမည္နည္း။ သို႔ျဖစ္လွ်င္ ငါသည္ ဘုရင္ထံမွ အျပစ္ဒဏ္ခံရလိမ့္မည္”ဟု ျပန္ေျပာ၏။

11ထိုအခါ ဒံေယလက မိမိအပါအဝင္ ဟာနနိယ၊ မိေရွလ၊ အာဇရိတို႔ကို ၾကည့္ရႈေပးရန္ နန္းေတာ္အုပ္ခန႔္ထားေသာစားေတာ္ကဲထံသြား၍

12“အသင့္အေစအပါးတို႔အား ဟင္းသီးဟင္း႐ြက္ကိုသာေကြၽး၍ ေရကိုသာတိုက္ျခင္းျဖင့္ ဆယ္ရက္စမ္းသပ္ၾကည့္ပါ။

13ထို႔ေနာက္ အကြၽႏ္ုပ္တို႔၏႐ုပ္ဆင္းသြင္ျပင္ႏွင့္ ဘုရင့္အစားအစာကိုစားေသာလူငယ္တို႔၏႐ုပ္ဆင္းသြင္ျပင္ကို ယွဥ္ၾကည့္ပါ။ သို႔ၿပီးမွ အသင္ျမင္သည့္အတိုင္း အသင့္ကြၽန္တို႔ကို စီရင္ပါ”ဟု ဆို၏။

14စားေတာ္ကဲသည္လည္း ဒံေယလစကားကို သေဘာတူ၍ ဆယ္ရက္စမ္းသပ္ေလ၏။

15ဆယ္ရက္ေစ့ေသာအခါ သူတို႔၏႐ုပ္ဆင္းသြင္ျပင္သည္ ဘုရင့္အစားအစာကိုစားေသာအျခားလူငယ္တို႔ထက္ ပို၍က်န္းမာႀကံ့ခိုင္သည္ကို ေတြ႕ရ၏။

16ထိုအခါ စားေတာ္ကဲသည္ သူတို႔စားဖို႔အစာ၊ ေသာက္ဖို႔စပ်စ္ဝိုင္တို႔အစား သူတို႔အား ဟင္းသီးဟင္း႐ြက္မ်ားကိုသာ ေကြၽးေလ၏။

17ဘုရားသခင္သည္ ထိုလူငယ္ေလးဦးအား ထိုးထြင္းဉာဏ္၊ စာေပက်မ္းဂန္အလုံးစုံကို နားလည္ႏိုင္ေသာဉာဏ္ပညာကို ေပးေတာ္မူ၏။ ထို႔ျပင္ ဒံေယလကို ဗ်ာဒိတ္နိမိတ္ႏွင့္ အိပ္မက္အနက္ကို နားလည္ႏိုင္ေသာဉာဏ္ကိုလည္း ေပးေသး၏။

18ဤသို႔ျဖင့္ သူတို႔ကို ဘုရင့္ေရွ႕ေတာ္သြင္းရမည့္ေန႔ေရာက္လာေသာအခါ နန္းေတာ္အုပ္သည္ သူတို႔ကို ေနဗုခဒ္ေနဇာမင္းႀကီးေရွ႕ေတာ္သို႔ ေခၚေဆာင္လာ၏။

19ရွင္ဘုရင္သည္ သူတို႔ႏွင့္အျပန္အလွန္ေျပာဆိုၾကည့္ေသာအခါ ဒံေယလ၊ ဟာနနိယ၊ မိေရွလ၊ အာဇရိတို႔ကဲ့သို႔ေသာသူ တစ္ေယာက္မွ်မေတြ႕။ ထို႔ေၾကာင့္ သူတို႔သည္ ဘုရင့္ထံပါး၌ ခစားခြင့္ရေလ၏။

20ရွင္ဘုရင္ေမးျမန္းသမွ်ေသာဉာဏ္စမ္းေမးခြန္းတို႔ကို ေျဖၾကားရာတြင္ သူတို႔သည္ တစ္ႏိုင္ငံလုံးရွိနတ္ဝိဇၨာဆရာမ်ား၊ ဂမၻီရဆရာမ်ားထက္ ဆယ္ဆမက သာသည္ကို ရွင္ဘုရင္ေတြ႕ရ၏။

21ဒံေယလသည္ ကု႐ုမင္းႀကီးနန္းစံပထမႏွစ္တိုင္ေအာင္ ရွိေနခဲ့၏။

Jump to: Chapter 2 →