Daniel 5

Burmese MSBZ

← Chapter 4 Jump to: Chapter 6 →

1ေဗလရွာဇာမင္းႀကီးသည္ မႉးမတ္တစ္ေထာင္အတြက္ စားေသာက္ပြဲႀကီးကို က်င္းပ၍ သူတို႔ႏွင့္အတူ စပ်စ္ဝိုင္ကို ေသာက္လ်က္ေန၏။

2ထိုသို႔ စပ်စ္ဝိုင္ေသာက္ရင္း ေဗလရွာဇာမင္းႀကီးသည္ ေဂ်႐ုဆလင္ဗိမာန္ေတာ္မွ မိမိခမည္းေတာ္ေနဗုခဒ္ေနဇာမင္းႀကီး သိမ္းယူလာခဲ့ေသာေ႐ႊဖလား၊ ေငြဖလားတို႔ကို ယူခဲ့ရန္ အမိန္႔ေပး၏။ ရွင္ဘုရင္မွစ၍ မႉးမတ္မ်ား၊ မိဖုရားမ်ားႏွင့္ ကိုယ္လုပ္ေတာ္မ်ားသည္ ထိုဖလားမ်ားျဖင့္ စပ်စ္ဝိုင္ကို ေသာက္ၾက၏။

3ဤသို႔ျဖင့္ ေဂ်႐ုဆလင္ၿမိဳ႕ရွိ ဘုရားသခင္၏အိမ္ေတာ္တည္းဟူေသာဗိမာန္ေတာ္မွ သိမ္းယူခဲ့သည့္ ေ႐ႊဖလားတို႔ကို ယူခဲ့ၿပီး ရွင္ဘုရင္မွစ၍ မႉးမတ္မ်ား၊ မိဖုရားမ်ားႏွင့္ ကိုယ္လုပ္ေတာ္မ်ားသည္ ထိုဖလားမ်ားျဖင့္ စပ်စ္ဝိုင္ကို ေသာက္ၾက၏။

4ထိုသို႔ စပ်စ္ဝိုင္ကိုေသာက္ရင္း ေ႐ႊ၊ ေငြ၊ ေၾကးနီ၊ သံ၊ သစ္သား၊ ေက်ာက္တို႔ျဖင့္ လုပ္ထားေသာဘုရားမ်ားကို ေထာမနာျပဳၾက၏။

5ထိုခဏခ်င္းတြင္ လူ႔လက္ေခ်ာင္းမ်ားေပၚလာ၍ ဆီမီးခုံေရွ႕ နန္းေတာ္၏အဂၤေတနံရံေပၚတြင္ စာေရးေန၏။ ထိုသို႔စာေရးေနေသာလက္ကို ရွင္ဘုရင္ ျမင္ေလ၏။

6ထိုအခါ ရွင္ဘုရင္သည္ မ်က္စိမ်က္ႏွာပ်က္၍ ေတြးေတာထိတ္လန႔္ေလ၏။ ခါးဆစ္မ်ား ျပဳတ္လုမတတ္ျဖစ္၍ ဒူးမ်ားလည္း တုန္ရီေန၏။

7ရွင္ဘုရင္သည္ ေဗဒင္ဆရာမ်ား၊ ခါလဒဲပညာရွိမ်ား၊ နကၡတ္ေဗဒဆရာမ်ားကို ေခၚသြင္းရန္ ေအာ္ဟစ္ၿပီးလွ်င္ ေဘဘီလုံပညာရွိတို႔အား “ဤစာကိုဖတ္ၿပီး အနက္အဓိပၸာယ္ကို ဖြင့္ျပေပးႏိုင္သူ မည္သူမဆို ခရမ္းေရာင္ဝတ္႐ုံကို ဝတ္ဆင္ေစ၍ လည္တြင္ ေ႐ႊစလြယ္ဆင္ကာ တတိယအႀကီးဆုံးပုဂၢိဳလ္အျဖစ္ ႏိုင္ငံကို အုပ္ခ်ဳပ္ခြင့္ေပးမည္”ဟု မိန႔္ဆိုေလ၏။

8ထိုအခါ ရွင္ဘုရင္၏ပညာရွိအေပါင္းတို႔သည္ အခစားဝင္ၾက၏။ သို႔ေသာ္ စာကို မဖတ္ႏိုင္၊ အနက္အဓိပၸာယ္ကိုလည္း မေဖာ္ျပေပးႏိုင္ၾက။

9ေဗလရွာဇာမင္းႀကီးလည္း ပို၍စိုးရိမ္ထိတ္လန႔္ကာ မ်က္စိမ်က္ႏွာပ်က္ေလ၏။ သူ၏မႉးမတ္တို႔လည္း ႀကံရာမရျဖစ္ၾကေလ၏။

10မယ္ေတာ္က ရွင္ဘုရင္ႏွင့္မႉးမတ္တို႔၏စကားသံကို ၾကားလွ်င္ စားေသာက္ပြဲခန္းမထဲသို႔ဝင္လာ၍ “အရွင္မင္းႀကီး၊ သက္ေတာ္ထာဝရရွည္ပါေစေသာ။ အရွင္မင္းႀကီး ေတြးေတာထိတ္လန႔္ျခင္း မရွိပါႏွင့္။ မ်က္စိမ်က္ႏွာလည္း မပ်က္ပါႏွင့္။

11အရွင္မင္းႀကီး၏ႏိုင္ငံေတာ္တြင္ သန႔္ရွင္းေသာဘုရားမ်ား၏ဝိညာဥ္ႏွင့္ျပည့္ေသာသူတစ္ဦး ရွိပါ၏။ ထိုသူသည္ အရွင္မင္းႀကီး၏ခမည္းေတာ္လက္ထက္ကပင္ ဉာဏ္အလင္း၊ ပိုင္းျခားသိႏိုင္ေသာဉာဏ္၊ ဘုရားဉာဏ္ႏွင့္တူေသာဉာဏ္ ရွိေသာသူအျဖစ္ ေက်ာ္ၾကားခဲ့၏။ အရွင္မင္းႀကီး၏ခမည္းေတာ္ေနဗုခဒ္ေနဇာမင္းႀကီးသည္ သူ႔အား ေမွာ္ဆရာမ်ား၊ ေဗဒင္ဆရာမ်ား၊ ခါလဒဲပညာရွိမ်ား၊ နကၡတ္ေဗဒဆရာမ်ား၏အႀကီးအမႉးအျဖစ္ ခန႔္အပ္ခဲ့၏။

12ေဗလတရွာဇာဟု ခမည္းေတာ္က နာမည္ေပးထားေသာဒံေယလ၌ ထူးကဲေသာဉာဏ္၊ အသိပညာ၊ ပိုင္းျခားသိႏိုင္ေသာဉာဏ္၊ အိပ္မက္အနက္ကိုဖြင့္ျပႏိုင္ေသာဉာဏ္၊ စကားထာအနက္ကိုဖြင့္ျပႏိုင္ေသာဉာဏ္၊ ခက္ခဲေသာျပႆနာမ်ားကို ေျဖရွင္းႏိုင္ေသာဉာဏ္ ရွိေၾကာင္းသိရပါ၏။ ထို႔ေၾကာင့္ ဒံေယလကိုဆင့္ေခၚပါ။ သူသည္ အနက္အဓိပၸာယ္ကိုေဖာ္ျပေပးလိမ့္မည္”ဟု ဆိုေလ၏။

13ဤသို႔ျဖင့္ ဒံေယလကို အထံေတာ္သို႔ ေခၚေဆာင္လာရာ ရွင္ဘုရင္က ဒံေယလအား “သင္သည္ ငါ့ခမည္းေတာ္ ယုဒျပည္မွေခၚေဆာင္လာေသာယုဒသုံ႔ပန္း ဒံေယလေလာ။

14သင္၌ ဘုရားမ်ား၏ဝိညာဥ္တည္ေၾကာင္း၊ သင္သည္ ဉာဏ္အလင္း၊ ပိုင္းျခားသိႏိုင္ေသာဉာဏ္၊ ထူးကဲေသာဉာဏ္ရွိေသာသူအျဖစ္ ေက်ာ္ၾကားခဲ့ေၾကာင္းကို ငါၾကားသိရ၏။

15ငါသည္ ပညာရွိမ်ား၊ ေဗဒင္ဆရာမ်ားကို အခစားဝင္ေစ၍ ထိုစာကိုဖတ္ၿပီး အနက္အဓိပၸာယ္ေဖာ္ျပေစေသာ္လည္း မည္သူမွ် ထိုစာ၏အနက္အဓိပၸာယ္ကို မဖြင့္ျပေပးႏိုင္ၾက။

16သင္သည္ အနက္အဓိပၸာယ္မ်ားကို ဖြင့္ျပေပးႏိုင္ေၾကာင္း၊ ခက္ခဲေသာျပႆနာမ်ားကို ေျဖရွင္းႏိုင္ေၾကာင္းကို ငါၾကားသိရ၏။ ယခု သင္သည္ ထိုစာကိုဖတ္၍ ငါ့အား အနက္အဓိပၸာယ္ကို ေဖာ္ျပေပးႏိုင္လွ်င္ ခရမ္းေရာင္ဝတ္႐ုံကို ဝတ္ဆင္၍ လည္တြင္ ေ႐ႊစလြယ္ဆင္ကာ တတိယအႀကီးဆုံးပုဂၢိဳလ္အျဖစ္ ႏိုင္ငံကို အုပ္ခ်ဳပ္ခြင့္ရမည္”ဟု မိန႔္ဆို၏။

17ဒံေယလကလည္း “အရွင္မင္းႀကီး၏လက္ေဆာင္မ်ား ရွိပါေလေစ။ ဆုလာဘ္မ်ားကိုလည္း အျခားသူမ်ားအား ေပးပါ။ ထိုစာကိုဖတ္၍ အနက္အဓိပၸာယ္ကို အရွင္မင္းႀကီးအား ေဖာ္ျပေပးပါမည္။

18အို အရွင္မင္းႀကီး၊ အျမင့္ဆုံးေသာဘုရားသခင္သည္ အရွင္မင္းႀကီး၏ခမည္းေတာ္ေနဗုခဒ္ေနဇာမင္းႀကီးအား ႏိုင္ငံေတာ္ႏွင့္တကြ ဘုန္းတန္ခိုး၊ ဂုဏ္သေရ၊ ခန႔္ညားထည္ဝါမႈတို႔ကို ေပးေတာ္မူ၏။

19ထိုသို႔ ဘုန္းတန္ခိုးကို ေပးေတာ္မူေသာေၾကာင့္ ႏိုင္ငံအသီးသီးမွ ဘာသာစကားအမ်ိဳးမ်ိဳးေျပာဆိုေသာလူမ်ိဳးအေပါင္းတို႔သည္ သူ၏ေရွ႕တြင္ ေၾကာက္႐ြံ႕တုန္လႈပ္ၾကရပါ၏။ သူသည္ သတ္လိုေသာသူကို သတ္၍ အသက္ခ်မ္းသာေပးလိုေသာသူကို ေပးပါ၏။ ခ်ီးေျမႇာက္လိုေသာသူကို ခ်ီးေျမႇာက္၍ ႏွိမ့္ခ်လိုေသာသူကို ႏွိမ့္ခ်ပါ၏။

20သူသည္ မာနေထာင္လႊားၿပီး ေမာက္မာခက္ထန္လာေသာအခါ ရာဇပလႅင္မွျဖဳတ္ခ်ခံရၿပီး သူ႔ဂုဏ္သေရလည္း ႐ုပ္သိမ္းသြားျခင္း ခံရ၏။

21သူသည္ လူ႔အသိုင္းအဝိုင္းထဲမွ ႏွင္ထုတ္ျခင္းခံရ၍ သူ၏စိတ္သည္ တိရစာၦန္စိတ္ကဲ့သို႔ျဖစ္လာၿပီး ျမည္း႐ိုင္းတို႔ႏွင့္အတူ ေနခဲ့ရပါ၏။ အျမင့္ဆုံးေသာဘုရားသခင္သည္ လူ႔ျပည္ကိုအုပ္စိုး၍ အလိုေတာ္ရွိေသာသူကို ေပးေတာ္မူေၾကာင္း သူသိမွတ္သည့္တိုင္ေအာင္ သူသည္ ႏြားကဲ့သို႔ျမက္ကိုစား၍ ကိုယ္သည္လည္း မိုးေကာင္းကင္ႏွင္းမ်ားႏွင့္ စို၍ေနခဲ့ရပါ၏။

22သို႔ေသာ္ သူ၏သားေတာ္ျဖစ္သူ အရွင္ေဗလရွာဇာ၊ သင္သည္ ထိုအမႈအလုံးစုံကို သိလ်က္ပင္ စိတ္ႏွလုံးမႏွိမ့္ခ်ဘဲ

23ေကာင္းကင္ဘုံရွင္ကို ဆန႔္က်င္၍ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ ခ်ီးေျမႇာက္၏။ ထိုအရွင္၏ဗိမာန္ေတာ္မွခြက္ဖလားမ်ားကို သင့္ေရွ႕ေမွာက္သို႔ယူလာေစၿပီး သင္မွစ၍ မႉးမတ္မ်ား၊ မိဖုရားမ်ား၊ ကိုယ္လုပ္ေတာ္မ်ားသည္ ထိုခြက္မ်ားျဖင့္ စပ်စ္ဝိုင္ကိုေသာက္ၿပီး မ်က္စိလည္းမျမင္၊ နားလည္းမၾကား၊ ဘာမွ်လည္း မသိႏိုင္ေသာ ေ႐ႊ၊ ေငြ၊ ေၾကးနီ၊ သံ၊ သစ္သား၊ ေက်ာက္တို႔ျဖင့္ လုပ္ထားေသာဘုရားမ်ားကို ေထာမနာျပဳၾက၏။ သင့္အသက္၊ သင့္ဘဝလမ္းတစ္ခုလုံးကိုပိုင္ေတာ္မူေသာဘုရားသခင္ကိုမူ သင္မခ်ီးေျမႇာက္ခဲ့။

24ထို႔ေၾကာင့္ ထိုအရွင္သည္ လက္တစ္ဖက္ကိုေစလႊတ္၍ ထိုစာကိုေရးေစေတာ္မူျခင္း ျဖစ္၏။

25ေရးထားေသာစာမွာ ‘ေမေန ေမေန ေတကလ ေဖရက္’ဟူ၍ျဖစ္ပါ၏။

26ထိုစာ၏အနက္အဓိပၸာယ္မွာ ဤသို႔ျဖစ္၏။ ‘ေမေန’ ဟူသည္မွာ ဘုရားသခင္က အရွင္မင္းႀကီးအုပ္စိုးခဲ့ေသာေန႔ရက္မ်ားကို ေရတြက္ၿပီး အဆုံးသတ္ေစၿပီဟု အနက္ရ၏၊

27‘ေတကလ’ ဟူသည္မွာ အရွင္မင္းႀကီးကို ခ်ိန္ခြင္တြင္ခ်ိန္ၾကည့္ေသာအခါ အေလးခ်ိန္ေလ်ာ့ေနသည္ကို ေတြ႕ေတာ္မူၿပီဟု အနက္ရ၏၊

28‘ေဖရက္’ ဟူသည္မွာ အရွင္မင္းႀကီး၏ႏိုင္ငံကို ခြဲၿပီး ေမဒိႏွင့္ ပါးရွားလူမ်ိဳးတို႔အား ေပးေတာ္မူၿပီဟူ၍ အနက္ရ၏”ဟု ရွင္ဘုရင္ေရွ႕၌ ေလွ်ာက္ထားေလ၏။

29ထိုအခါ ေဗလရွာဇာမင္းႀကီးအမိန႔္ေပးသျဖင့္ ဒံေယလအား ခရမ္းေရာင္ဝတ္႐ုံကို ဝတ္ဆင္ေပး၍ လည္တြင္ ေ႐ႊစလြယ္ဆင္ေပးၿပီး တတိယအႀကီးဆုံးပုဂၢိဳလ္အျဖစ္ ႏိုင္ငံကိုအုပ္ခ်ဳပ္ခြင့္ရွိသူျဖစ္ေၾကာင္း ေၾကညာၾကေလ၏။

30ထိုညတြင္ပင္ ခါလဒဲဘုရင္ ေဗလရွာဇာမင္းႀကီး ကြပ္မ်က္ခံရေလ၏။

31ေမဒိဘုရင္ ဒါရိမင္းႀကီးသည္ အသက္ေျခာက္ဆယ္ႏွစ္ႏွစ္ခန႔္တြင္ ထိုႏိုင္ငံကို သိမ္းယူေလ၏။

← Chapter 4 Jump to: Chapter 6 →