Daniel 12

Burmese MSBZ

← Chapter 11 Jump to:

1ထိုကာလတြင္ သင့္လူမ်ိဳးကို ေစာင့္ေရွာက္ေပးေသာ အထြတ္အျမတ္မင္းမိေကၡလ ေပၚလာလိမ့္မည္။ လူမ်ိဳးတစ္မ်ိဳးျဖစ္ေပၚလာခ်ိန္မွစ၍ ထိုကာလအထိ တစ္ခါမွ်မျဖစ္ဖူးေသာဆင္းရဲဒုကၡကာလသည္ ေရာက္လာလိမ့္မည္။ သို႔ေသာ္ ထိုေန႔ရက္တြင္ စာေစာင္ထဲ၌ စာရင္းဝင္ေသာ သင့္လူမ်ိဳးအားလုံး လြတ္ေျမာက္ခြင့္ရလိမ့္မည္။

2ထိုအခါ ေျမမႈန႔္ထဲ၌ အိပ္ေပ်ာ္ေသာသူအေျမာက္အျမားႏိုးလာ၍ အခ်ိဳ႕တို႔သည္ ထာဝရအသက္ရွင္ရလိမ့္မည္။ အခ်ိဳ႕တို႔သည္ ကဲ့ရဲ႕ျခင္း၊ ႐ြံရွာျခင္း ထာဝရခံရလိမ့္မည္။

3ပညာသတိရွိေသာသူတို႔သည္ မိုးမ်က္ႏွာၾကက္ကဲ့သို႔ ထြန္းလင္းေတာက္ပၾကလိမ့္မည္။ လူမ်ားစြာကိုေျဖာင့္မတ္ရာသို႔ပို႔ေဆာင္ေပးေသာသူတို႔သည္ ၾကယ္မ်ားကဲ့သို႔ အစဥ္ထြန္းလင္းေတာက္ပေနလိမ့္မည္။

4အို ဒံေယလ၊ သင္မူကား ေနာက္ဆုံးကာလတိုင္ေအာင္ ဤစကားတို႔ကို လွ်ိဳ႕ဝွက္ထားေလာ့၊ ဤစာေစာင္ကို တံဆိပ္ခတ္ထားေလာ့။ လူအမ်ားတို႔မူကား လွည့္လည္ရွာေဖြ၍ အသိပညာတိုးပြားၾကလိမ့္မည္”ဟု ငါ့အား ေျပာျပ၏။

5ငါဒံေယလၾကည့္လိုက္ရာ အျခားလူႏွစ္ေယာက္သည္ ျမစ္ကမ္းတစ္ဖက္တြင္တစ္ေယာက္၊ အျခားတစ္ဖက္တြင္တစ္ေယာက္ ရပ္ေနသည္ကို ေတြ႕ရ၏။

6တစ္ေယာက္က “ဤအံ့ဖြယ္အမႈသည္ မည္သည့္အခ်ိန္မွ ၿပီးဆုံးမည္နည္း”ဟု ျမစ္ေရျပင္အထက္တြင္ရွိေနေသာ ပိတ္ေခ်ာထည္ဝတ္ဆင္ထားသူအား ေမးေလ၏။

7ထိုအခါ ျမစ္ေရျပင္အထက္တြင္ရွိေသာ ပိတ္ေခ်ာထည္ဝတ္ဆင္ထားသူက လက္ႏွစ္ဖက္ကို ေကာင္းကင္သို႔ေျမႇာက္၍ “တစ္ကာလ၊ ႏွစ္ကာလ၊ ကာလတစ္ဝက္ ၾကာလိမ့္မည္။ သန႔္ရွင္းသူတို႔၏အင္အားကို တစ္စစီၿဖိဳခြဲၿပီးမွ ဤအံ့ဖြယ္အမႈအားလုံး၏အဆုံးသည္ ေရာက္လိမ့္မည္”ဟု ထာဝရအသက္ရွင္ေတာ္မူေသာအရွင္ကို တိုင္တည္၍ ေျပာဆိုသည္ကို ငါၾကားရ၏။

8ထိုစကားတို႔ကိုၾကားရေသာ္လည္း ငါနားမလည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ငါက “အကြၽႏ္ုပ္၏သခင္၊ ဤအံ့ဖြယ္အမႈတို႔၏အဆုံး၌ မည္သို႔ျဖစ္မည္နည္း”ဟု သူ႔အား ေမးေလွ်ာက္၏။

9ထိုအခါ သူက “ဒံေယလ၊ သင္သြားေလာ့။ ဤစကားတို႔ကို ေနာက္ဆုံးေသာကာလအထိ လွ်ိဳ႕ဝွက္ထား၍ တံဆိပ္ခတ္ထား၏။

10လူအမ်ားတို႔သည္ သန႔္ရွင္း၍ အျပစ္ကင္းစင္ေအာင္ စစ္ေၾကာျခင္းခံရၾကလိမ့္မည္။ ဆိုးယုတ္ေသာသူတို႔သည္ ဆိုးယုတ္ေသာအမႈတို႔ကိုသာ ျပဳလိမ့္မည္။ ဆိုးယုတ္သူတစ္ေယာက္မွ် သိနားလည္မည္မဟုတ္။ ပညာရွိေသာသူတို႔မူကား သိနားလည္ၾကလိမ့္မည္။

11ေန႔စဥ္ပူေဇာ္သကၠာကိုဖယ္ရွား၍ ဖ်က္ဆီးတတ္ေသာ႐ြံရွာဖြယ္ရာကိုတည္ထားခ်ိန္မွစ၍ ရက္ေပါင္းတစ္ေထာင့္ႏွစ္ရာ့ကိုးဆယ္ ၾကာလိမ့္မည္။

12ရက္ေပါင္းတစ္ေထာင့္သုံးရာသုံးဆယ့္ငါးရက္အထိ ေစာင့္ေမွ်ာ္၍ မီေသာသူသည္ မဂၤလာရွိ၏။

13သင္မူကား အဆုံးတိုင္ေအာင္ ဆက္ေလွ်ာက္ေလာ့။ သင္သည္ ၿငိမ္းခ်မ္းစြာေနရမည္။ ေနာက္ဆုံးေသာေန႔ရက္ကာလ၌ သင္သည္ ရပ္၍ အေမြေဝစုကိုခံယူရလိမ့္မည္”ဟု ငါ့အား ဆို၏။

← Chapter 11 Jump to: