bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Burmese
/
Burmese MSBZ
/
Ezekiel 17
Ezekiel 17
Burmese MSBZ
← Chapter 16
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 43
Chapter 44
Chapter 45
Chapter 46
Chapter 47
Chapter 48
Chapter 18 →
1
တစ္ဖန္ ထာဝရဘုရား၏ႏႈတ္ကပတ္ေတာ္သည္ ငါ့ထံသို႔ေရာက္လာ၍
2
“အခ်င္းလူသား၊ အစၥေရးလူမ်ိဳးတို႔အား စကားထာဝွက္၍ ပုံဥပမာခိုင္းႏႈိင္းျပေလာ့။
3
သင္သည္ သူတို႔အား ‘ဘုရားရွင္ထာဝရဘုရားက သန္စြမ္းေသာေတာင္ပံႏွင့္ ရွည္လ်ား၍အေရာင္အေသြးစုံေသာအေမြးအမွင္မ်ားရွိသည့္ လင္းယုန္ငွက္ႀကီးတစ္ေကာင္သည္ လက္ဘႏြန္ေတာင္သို႔လာ၍ သစ္ကတိုးပင္ထိပ္ဖ်ားတြင္ နား၏။
4
ထိပ္ဖ်ားအၫြန႔္တို႔ကိုခ်ိဳး၍ ကုန္သြယ္ရာျပည္သို႔ ခ်ီယူသြားၿပီးလွ်င္ ကုန္သည္တို႔ၿမိဳ႕၌ စိုက္ထား၏။
5
ထိုျပည္မွ မ်ိဳးေစ့အခ်ိဳ႕ကိုယူၿပီး ေရဝေသာေျမေပၚမွာ စိုက္ထားေသာမိုးမခပင္ကဲ့သို႔ ေျမဩဇာေကာင္းေသာေျမတြင္ စိုက္ထား၏။
6
ထိုမ်ိဳးေစ့သည္ အပင္ေပါက္၍ အႏြယ္ျဖာထြက္ေသာစပ်စ္ပင္ကဲ့သို႔ ပင္နိမ့္မ်ိဳးျဖစ္၏။ အကိုင္းအခက္မ်ားမူကား လင္းယုန္ငွက္ႀကီးရွိရာသို႔ျဖာထြက္၏။ အပင္ေအာက္ဘက္တြင္ အျမစ္တြယ္၏။ အကိုင္းမ်ားထြက္လာၿပီး အခက္အလက္တို႔ျဖင့္ေဝဆာေသာ စပ်စ္ႏြယ္ပင္ျဖစ္လာ၏။
7
ေနာက္ထပ္ ေတာင္ပံသန္စြမ္း၍ အေမြးထူေသာ လင္းယုန္ငွက္ႀကီးတစ္ေကာင္ရွိ၏။ ထိုစပ်စ္ပင္သည္ ေရရရွိရန္ ထိုလင္းယုန္ငွက္ႀကီးရွိရာသို႔ မိမိေပါက္ရာအရပ္မွ အျမစ္ကိုေရာက္ေစ၏၊ အကိုင္းအခက္တို႔ကို ျဖာထြက္ေစ၏။
8
ထိုစပ်စ္ႏြယ္ပင္သည္ အကိုင္းျဖာထြက္လ်က္၊ အသီးသီးလ်က္ ေဝေဝဆာဆာျဖစ္လာေစရန္ ေျမၾသဇာေကာင္း၍ ေရဝေသာေျမေပၚတြင္ စိုက္ထားႏွင့္ၿပီးျဖစ္၏ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။
9
ဘုရားရွင္ထာဝရဘုရားက ထိုအပင္ ရွင္သန္ႏိုင္မည္ေလာ။ အျမစ္ကိုဆြဲႏုတ္ပစ္၍ အသီးမ်ားကို ေႁခြခ်ပစ္ေသာအခါ အပင္ညႇိဳးႏြမ္းသြားမည္မဟုတ္ေလာ။ အသစ္ေပါက္ေသာအပင္ရွိသမွ်သည္လည္း ညႇိဳးႏြမ္းသြားမည္မဟုတ္ေလာ။ အျမစ္ကိုဆြဲႏုတ္ရန္ အားေကာင္းေမာင္းသန္ျဖစ္စရာမလို၊ လူအေျမာက္အျမားလည္း မလိုေပ။
10
ထိုအပင္ကို ေျပာင္းစိုက္လွ်င္လည္း ရွင္သန္မည္ေလာ။ အေရွ႕ေလတိုက္ေသာအခါ ညႇိဳးႏြမ္းေျခာက္ေသြ႕သြားမည္မဟုတ္ေလာ။ စင္စစ္ မိမိေပါက္ရာအရပ္၌ပင္ ညႇိဳးႏြမ္းသြားရလိမ့္မည္ဟု မိန႔္ေတာ္မူသည္’ဟူ၍ ဆင့္ဆိုေလာ့”ဟု မိန႔္ဆို၏။
11
တစ္ဖန္ ထာဝရဘုရား၏ႏႈတ္ကပတ္ေတာ္သည္ ငါ့ထံသို႔ေရာက္လာ၍
12
“ပုန္ကန္တတ္ေသာအမ်ိဳးအား ‘ဤပုံဥပမာသည္ မည္သည့္အရာကိုဆိုလိုေၾကာင္း မသိသေလာ။ ၾကည့္ရႈေလာ့။ ေဘဘီလုံဘုရင္သည္ ေဂ်႐ုဆလင္ၿမိဳ႕သို႔ေရာက္လာၿပီး ဘုရင္ႏွင့္အႀကီးအကဲတို႔ကို ေဘဘီလုံၿမိဳ႕သို႔ ဖမ္းဆီးေခၚေဆာင္သြားၿပီ။
13
ထို႔ေနာက္ မင္းမ်ိဳးမင္းႏြယ္ထဲမွ လူတစ္ဦးကိုေခၚယူ၍ သူႏွင့္ပဋိညာဥ္ဖြဲ႕ကာ က်ိန္ဆိုထားခဲ့၏။ တိုင္းျပည္အႀကီးအကဲမ်ားကိုမူ ဖမ္းေခၚသြား၏။
14
ဤသို႔ျဖင့္ တိုင္းႏိုင္ငံသည္ နလန္မထူႏိုင္ေအာင္ က်ရႈံးသြားၿပီး ပဋိညာဥ္ကို ေစာင့္ထိန္းမွသာ ရပ္တည္ႏိုင္မည့္အေျခအေနျဖစ္သြားရေလၿပီ။
15
ထိုအခါ ယုဒဘုရင္သည္ ေဘဘီလုံဘုရင္ကို ပုန္ကန္ရန္ အီဂ်စ္ျပည္သို႔ တမန္ကိုေစလႊတ္၍ စစ္သည္၊ ျမင္း အေျမာက္အျမားကို စစ္ကူေတာင္း၏။ သူ႔အႀကံ အထေျမာက္မည္ေလာ။ ဤသို႔ျပဳျခင္းျဖင့္ သူသည္ ေဘးလြတ္မည္ေလာ။ ပဋိညာဥ္ကို ခ်ိဳးေဖာက္ၿပီးမွ သူသည္ ေဘးလြတ္မည္ေလာ’ဟု ဆင့္ဆိုေလာ့။
16
ထို႔ေၾကာင့္ ဘုရားရွင္ထာဝရဘုရားက ‘ငါအသက္ရွင္သည္ႏွင့္အညီ သူ႔အား နန္းတင္ေပးခဲ့သည့္ ဘုရင္ႏွင့္ သူဖြဲ႕ခဲ့ေသာပဋိညာဥ္ကို ခ်ိဳးေဖာက္ျခင္းျဖင့္ ထိုဘုရင္ႏွင့္က်ိန္ဆိုခဲ့သည္ကို သူမထီမဲ့ျမင္ျပဳေသာေၾကာင့္ ထိုဘုရင္၏တိုင္းျပည္ေဘဘီလုံၿမိဳ႕တြင္ပင္ ေသဆုံးရမည္။
17
ေဘဘီလုံဘုရင္သည္ လူအေျမာက္အျမားကိုသတ္ျဖတ္ရန္ ေျမကတုတ္မ်ား၊ ရဲတိုက္မ်ားကို တည္ေဆာက္ထားေသာအခါ ဖာေရာမင္းႀကီးသည္ စစ္အင္အား၊ လူအင္အား အေျမာက္အျမားျဖင့္ သူ႔ကိုစစ္ကူတိုက္မည္မဟုတ္။
18
သူသည္ ပဋိညာဥ္ကိုခ်ိဳးေဖာက္ျခင္းျဖင့္ က်ိန္ဆိုခဲ့သည္ကိုမထီမဲ့ျမင္ျပဳလ်က္ တစ္ပါးသူကို အကူအညီေတာင္း၏။ ထိုသို႔ျပဳေသာေၾကာင့္ သူသည္ ေဘးလြတ္မည္မဟုတ္’ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။
19
ထို႔ေၾကာင့္ ဘုရားရွင္ထာဝရဘုရားက ‘ငါအသက္ရွင္သည္ႏွင့္အညီ ငါႏွင့္က်ိန္ဆိုခဲ့သည္ကိုမထီမဲ့ျမင္ျပဳ၍ ငါႏွင့္ဖြဲ႕ေသာပဋိညာဥ္ကိုခ်ိဳးေဖာက္ေသာအျပစ္အတြက္ အမွန္ပင္ သူ႔ေခါင္းေပၚသို႔ေရာက္ေစမည္။
20
ငါသည္ သူ႔ကိုပိုက္ကြန္ႏွင့္အုပ္သျဖင့္ သူသည္ ပိုက္ကြန္၌မိလိမ့္မည္။ သူ႔ကို ေဘဘီလုံျပည္သို႔ေခၚေဆာင္သြားမည္။ သူသည္ ေဖာက္ျပန္၍ ငါ့ကိုျပစ္မွားေသာေၾကာင့္ ထိုအရပ္၌ပင္ သူ႔ကို ငါစစ္ေၾကာစီရင္မည္။
21
ထြက္ေျပးေသာစစ္သည္အေပါင္းတို႔သည္ ဓားျဖင့္ေသၾကရလိမ့္မည္။ ႂကြင္းက်န္ေသာသူတို႔သည္လည္း ေလႏွင္ရာအရပ္ရပ္သို႔ ကြဲလြင့္ၾကရလိမ့္မည္။ ထိုသို႔ ငါထာဝရဘုရားမိန႔္ဆိုခဲ့ေၾကာင္း သင္တို႔သိၾကရလိမ့္မည္’ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။
22
ဘုရားရွင္ထာဝရဘုရားက ‘ငါသည္ သစ္ကတိုးပင္ထိပ္ဖ်ားမွ အၫြန႔္ကိုခူး၍ စိုက္မည္။ အၫြန႔္ႏုႏုကိုခူး၍ ျမင့္မားလွေသာေတာင္ေပၚမွာစိုက္မည္။
23
ျမင့္မားေသာအစၥေရးေတာင္ေပၚမွာ စိုက္မည္။ အကိုင္းအခက္ထြက္လာ၍ အသီးသီးသျဖင့္ လွပတင့္တယ္ေသာသစ္ကတိုးပင္ျဖစ္လာလိမ့္မည္။ အရပ္ရပ္မွ ငွက္အေပါင္းတို႔သည္ ထိုအပင္၌အသိုက္ေဆာက္၍ အကိုင္းအခက္တို႔၏အရိပ္၌ ခိုနားၾကလိမ့္မည္။
24
ငါထာဝရဘုရားသည္ ျမင့္ေသာအပင္ကိုနိမ့္ေစ၍ နိမ့္ေသာအပင္ကိုျမင့္ေစေၾကာင္း၊ စိမ္းလန္းေသာအပင္ကိုေျခာက္ေသြ႕ေစ၍ ေျခာက္ေသြ႕ေသာအပင္ကိုေဝဆာေစေၾကာင္း ကြင္းျပင္မွသစ္ပင္ရွိသမွ်တို႔ သိၾကရလိမ့္မည္။ ငါထာဝရဘုရားသည္ မိန႔္ဆိုသည့္အတိုင္းျပဳမည္’ဟူ၍ မိန႔္ေတာ္မူ၏”ဟု မိန႔္ဆို၏။
← Chapter 16
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 43
Chapter 44
Chapter 45
Chapter 46
Chapter 47
Chapter 48
Chapter 18 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
41
42
43
44
45
46
47
48