Genesis 27

Burmese MSBZ

← Chapter 26 Jump to: Chapter 28 →

1ဣဇက္သည္ အသက္ႀကီး၍ မ်က္စိမႈန္သျဖင့္ မျမင္ႏိုင္ေသာအခါ သားႀကီးဧေသာအား “ငါ့သား”ဟု ေခၚလွ်င္ ဧေသာက “အကြၽႏ္ုပ္ရွိပါ၏”ဟု ထူးေလ၏။

2ဣဇက္ကလည္း “ယခု ငါအသက္ႀကီးၿပီ။ မည္သည့္ေန႔ရက္၌ ေသရမည္ကို ငါမသိ။

3ငါမေသမီ သင့္ကို ငါေကာင္းခ်ီးေပးဖို႔ သင္၏လက္စြဲေတာ္ ေလးႏွင့္ျမားအိမ္ကိုယူ၍ ေတာသို႔သြားၿပီး ငါ့အဖို႔ ေတာေကာင္ကိုလိုက္ေလာ့။

4ငါႀကိဳက္ႏွစ္သက္သည့္ အရသာေကာင္းေသာဟင္းလ်ာကိုခ်က္ၿပီး ငါစားဖို႔ ငါ့ထံ ယူလာေလာ့”ဟု ဆိုေလ၏။

5ဣဇက္က သူ၏သားဧေသာအား ေျပာဆိုေသာစကားကို ေရဗကၠာသည္ ၾကား၏။ သို႔ျဖစ္၍ ေတာေကာင္လိုက္ဖမ္းၿပီးယူလာရန္ ေတာသို႔ဧေသာထြက္သြားေသာအခါ

6ေရဗကၠာသည္ သူ၏သားယာကုပ္ကိုေခၚ၍ “သင့္ဖခင္က သင္၏အစ္ကိုဧေသာအား

7‘ငါမေသမီ ထာဝရဘုရားေရွ႕ေတာ္၌ သင့္ကိုေကာင္းခ်ီးေပးဖို႔ ေတာေကာင္ကို ယူလာၿပီး ငါစားဖို႔ အရသာေကာင္းေသာဟင္းလ်ာကိုခ်က္ေလာ့’ဟု ဆိုသည္ကို ငါၾကား၏။

8ထို႔ေၾကာင့္ ငါ့သား၊ ယခု ငါ့စကားကိုနားေထာင္၍ သင့္အားငါေျပာသည့္အတိုင္းျပဳေလာ့။

9သိုးအုပ္ဆိတ္အုပ္ရွိရာသို႔သြား၍ ဆူၿဖိဳးေသာ ဆိတ္သငယ္ႏွစ္ေကာင္ကို ငါ့ထံသို႔ယူခဲ့ေလာ့။ ငါသည္ သင္၏ဖခင္ႀကိဳက္ႏွစ္သက္သည့္ အရသာေကာင္းေသာဟင္းလ်ာကိုခ်က္မည္။

10သင္၏ဖခင္မကြယ္လြန္မီ သင့္ကိုေကာင္းခ်ီးေပးမည့္အေၾကာင္း ထိုဟင္းကို သူစားရန္ သူ႔ထံသို႔ သင္ယူသြားရမည္”ဟု ဆိုေလ၏။

11သို႔ေသာ္ ယာကုပ္က “အကြၽႏ္ုပ္၏အစ္ကိုဧေသာကား အေမြးထူေသာသူ၊ အကြၽႏ္ုပ္ကား ေခ်ာမြတ္ေသာသူျဖစ္ပါ၏။

12အကြၽႏ္ုပ္၏ဖခင္သည္ အကြၽႏ္ုပ္ကိုစမ္းၾကည့္ေကာင္းစမ္းၾကည့္လိမ့္မည္။ ထိုအခါ အကြၽႏ္ုပ္ကို လိမ္လည္လွည့္ျဖားေသာသူဟု မွတ္၍ အကြၽႏ္ုပ္သည္ ေကာင္းခ်ီးမဂၤလာကိုမဟုတ္ဘဲ က်ိန္ဆဲျခင္းကိုသာခံရပါလိမ့္မည္”ဟု သူ႔မိခင္ေရဗကၠာအားဆိုေလ၏။

13မိခင္ကလည္း “ငါ့သား သင္ခံရမည့္က်ိန္ဆဲျခင္းသည္ ငါ့အေပၚသို႔သက္ေရာက္ပါေစ။ ငါ့စကားကိုသာနားေထာင္ေလာ့။ သြား၍ဆိတ္သငယ္တို႔ကို ငါ့ထံသို႔ ယူခဲ့ေလာ့”ဟု ဆို၏။

14ထို႔ေၾကာင့္ သူသည္ ဆိတ္သငယ္တို႔ကို သြားယူ၍ မိခင္ထံသို႔ ယူလာ၏။ မိခင္သည္လည္း ဖခင္ႀကိဳက္ႏွစ္သက္သည့္ အရသာေကာင္းေသာဟင္းလ်ာကိုခ်က္ေလ၏။

15ထို႔ေနာက္ ေရဗကၠာသည္ အိမ္တြင္ သူ၌ရွိေသာ သားႀကီးဧေသာ၏အေကာင္းဆုံးအဝတ္ကိုယူ၍ သားငယ္ယာကုပ္အား ဝတ္ဆင္ေပးလ်က္

16ဆိတ္သငယ္၏သားေရတို႔ျဖင့္ သူ၏လက္ႏွင့္ ေျပာင္ေခ်ာေနေသာ သူ၏လည္ပင္းကို ဖုံးအုပ္ေပး၏။

17မိမိခ်က္ထားသည့္ အရသာေကာင္းေသာဟင္းလ်ာႏွင့္မုန႔္ကိုလည္း သားယာကုပ္၏လက္၌ ထည့္ေပးေလ၏။

18ထိုအခါ ယာကုပ္သည္ မိမိဖခင္ထံသို႔သြား၍ “အေဖ”ဟု ေခၚလွ်င္ ဖခင္က “ေျပာပါ ငါ့သား၊ သင္သည္ မည္သူနည္း”ဟု ေမးေလ၏။

19ယာကုပ္ကလည္း “အကြၽႏ္ုပ္သည္ အေဖ့သားဦးဧေသာျဖစ္ပါသည္။ အေဖေျပာသည့္အတိုင္း အကြၽႏ္ုပ္ျပဳပါၿပီ။ အေဖသည္ အကြၽႏ္ုပ္ကို ေကာင္းခ်ီးေပးမည့္အေၾကာင္း ယခု ထ၍ထိုင္ပါ။ အကြၽႏ္ုပ္၏ေတာေကာင္သားကို စားပါ”ဟု မိမိဖခင္အား ဆိုေလ၏။

20ဣဇက္ကလည္း “ငါ့သား၊ အဘယ္ေၾကာင့္ ဤမွ်ေလာက္လ်င္ျမန္စြာေတြ႕ရသနည္း”ဟု ေမးလွ်င္ ယာကုပ္က “အေဖ၏ဘုရားသခင္ထာဝရဘုရားသည္ အကြၽႏ္ုပ္အား ေတြ႕ခြင့္ေပးေတာ္မူေသာေၾကာင့္ျဖစ္ပါသည္”ဟု ျပန္ဆို၏။

21ဣဇက္ကလည္း “ငါ့သား၊ သင္သည္ အမွန္ပင္ ငါ့သားဧေသာဟုတ္၊ မဟုတ္ သင့္ကို ငါစမ္းၾကည့္ႏိုင္ရန္ ငါ့နားသို႔လာပါေလာ့”ဟု ယာကုပ္အားဆို၏။

22ထို႔ေၾကာင့္ ယာကုပ္သည္ သူ၏ဖခင္ဣဇက္ထံခ်ဥ္းကပ္ေလ၏။ ဖခင္သည္လည္း သူ႔ကိုစမ္းၾကည့္ၿပီးလွ်င္ “အသံကား ယာကုပ္၏အသံ၊ လက္ကား ဧေသာ၏လက္ပါတကား”ဟု ဆို၏။

23ယာကုပ္၏လက္သည္ အစ္ကိုဧေသာ၏လက္ကဲ့သို႔ အေမြးထူေသာေၾကာင့္ ယာကုပ္ျဖစ္ေၾကာင္းမသိႏိုင္သျဖင့္ ဣဇက္သည္ သူ႔ကိုေကာင္းခ်ီးေပးေလ၏။

24သို႔ရာတြင္ “သင္သည္ အမွန္ပင္ ငါ့သားဧေသာျဖစ္သေလာ”ဟု ေမးျပန္၏။ ယာကုပ္ကလည္း “မွန္ပါသည္”ဟု ဆို၏။

25ဣဇက္ကလည္း “ငါ့သား၊ ငါစားဖို႔ ေတာေကာင္သားကို ငါ့ထံသို႔ ယူလာေလာ့။ ငါစားၿပီးလွ်င္ သင့္ကို ေကာင္းခ်ီးေပးမည္”ဟု ဆိုလွ်င္ ယာကုပ္သည္ သူ႔ထံသို႔ယူလာ၍ သူသည္စားေလ၏။ စပ်စ္ဝိုင္ကိုလည္း ယူလာေပးရာ သူသည္ေသာက္ေလ၏။

26ထို႔ေနာက္ ယာကုပ္၏ဖခင္ဣဇက္က “ငါ့သား၊ ငါ့ထံသို႔ခ်ဥ္းကပ္၍ ငါ့ကိုနမ္းေလာ့”ဟု ဆိုသျဖင့္

27ယာကုပ္သည္ သူ႔ထံသို႔ခ်ဥ္းကပ္၍ နမ္းေလ၏။ ထိုအခါ ဣဇက္သည္ ယာကုပ္အဝတ္၏အနံ႔ကိုခံ၍ “ၾကည့္ရႈေလာ့။ ငါ့သား၏အနံ႔သည္ ထာဝရဘုရားေကာင္းခ်ီးေပးေတာ္မူေသာလယ္၏ရနံ႔ႏွင့္တူ၏။

28ဘုရားသခင္သည္ မိုးေကာင္းကင္၏ႏွင္းကိုလည္းေကာင္း၊ ေျမႀကီး၏အဆီအႏွစ္ကိုလည္းေကာင္း၊ မ်ားစြာေသာေကာက္ပဲသီးႏွံႏွင့္စပ်စ္ဝိုင္အသစ္ကိုလည္းေကာင္း သင့္အားေပးေတာ္မူပါေစ။

29လူမ်ိဳးတကာတို႔သည္ သင့္ထံ၌အေစခံၾက၍ တိုင္းသူျပည္သားတို႔သည္ သင့္ေရွ႕၌ပ်ပ္ဝပ္ၾကပါေစ။ သင္သည္ သင့္ညီအစ္ကိုတို႔၏အရွင္သခင္ျဖစ္လ်က္ သင့္မိခင္၏သားတို႔သည္ သင့္ေရွ႕၌ပ်ပ္ဝပ္ၾကပါေစ။ သင့္ကိုက်ိန္ဆဲေသာသူတို႔သည္ က်ိန္ဆဲျခင္းခံရ၍ သင့္ကိုေကာင္းခ်ီးေပးေသာသူတို႔သည္ ေကာင္းခ်ီးမဂၤလာကိုခံစားရၾကပါေစ”ဟု သူ႔ကိုေကာင္းခ်ီးေပးေလ၏။

30ဣဇက္သည္ ယာကုပ္ကိုေကာင္းခ်ီးေပးၿပီးမွ ယာကုပ္လည္း ဖခင္ဣဇက္ထံမွထြက္သြားလွ်င္ထြက္သြားခ်င္း သူ႔အစ္ကိုဧေသာသည္ ေတာေကာင္လိုက္ရာမွျပန္လာ၏။

31ဧေသာသည္လည္း အရသာေကာင္းေသာဟင္းလ်ာကိုခ်က္၍ ဖခင္ထံသို႔ယူလာၿပီးလွ်င္ “အေဖ၊ အေဖ့သားယူလာေသာေတာေကာင္သားဟင္းကို ထ၍ စားၿပီး သားကိုေကာင္းခ်ီးေပးပါ”ဟု ဖခင္အားဆို၏။

32ဖခင္ဣဇက္ကလည္း “သင္သည္ မည္သူနည္း”ဟု ေမးလွ်င္ ဧေသာက “အကြၽႏ္ုပ္သည္ အေဖ့သား၊ အေဖ့သားဦးဧေသာျဖစ္ပါသည္”ဟု ဆို၏။

33ထိုအခါ ဣဇက္သည္ အလြန္ထိတ္လန႔္တုန္လႈပ္လ်က္ “သို႔ျဖစ္လွ်င္ ေတာေကာင္လိုက္ဖမ္း၍ ငါ့ထံသို႔ယူလာခဲ့ေသာသူသည္ မည္သူနည္း။ သင္ေရာက္မလာမီ ငါသည္ အကုန္စားၿပီး သူ႔ကိုေကာင္းခ်ီးေပးေလၿပီ။ အကယ္စင္စစ္ သူသည္ ေကာင္းခ်ီးမဂၤလာကိုခံရလိမ့္မည္”ဟု ဆို၏။

34ဧေသာသည္ ဖခင္၏စကားကိုၾကားေသာအခါ အလြန္ခါးသီးစြာခံစားရလ်က္ က်ယ္ေလာင္စြာေအာ္ဟစ္ငိုေႂကြးကာ “အေဖ၊ အကြၽႏ္ုပ္ကို၊ အကြၽႏ္ုပ္ကိုလည္း ေကာင္းခ်ီးေပးပါ”ဟု ဖခင္အားဆိုေလ၏။

35ဖခင္ကလည္း “သင့္ညီသည္ လာ၍ လိမ္လည္လွည့္ျဖားၿပီး သင္၏ေကာင္းခ်ီးမဂၤလာကို ယူသြားၿပီ”ဟု ဆို၏။

36ဧေသာကလည္း “သူ႔အမည္ကို ယာကုပ္ ဟုမွည့္ေခၚထားသည္မွာ မွန္ေနသည္မဟုတ္ေလာ။ သူသည္ အကြၽႏ္ုပ္ကို ႏွစ္ႀကိမ္တိုင္တိုင္လွည့္စားၿပီ။ ယခင္က အကြၽႏ္ုပ္၏သားဦးအ႐ိုက္အရာကိုယူသြား၏။ ယခုလည္း အကြၽႏ္ုပ္၏ေကာင္းခ်ီးမဂၤလာကိုယူသြား၏”ဟု ဆိုၿပီးလွ်င္ “အေဖ အကြၽႏ္ုပ္အတြက္ ေကာင္းခ်ီးမဂၤလာတစ္ပါးမွ် မခ်န္ထားေပးသေလာ”ဟု ဆို၏။

37ဣဇက္ကလည္း “ၾကည့္ရႈေလာ့။ ငါသည္ သူ႔ကို သင္၏အရွင္သခင္ျဖစ္ေစၿပီ။ သူ၏ညီအစ္ကိုအေပါင္းတို႔ကိုလည္း သူ၏အေစအပါးျဖစ္ေစၿပီ။ ေကာက္ပဲသီးႏွံႏွင့္စပ်စ္ဝိုင္အသစ္တို႔ျဖင့္လည္း သူ႔ကိုေထာက္မၿပီ။ သို႔ျဖစ္၍ ငါ့သား၊ သင့္အတြက္ ငါဘာလုပ္ေပးႏိုင္ဦးမည္နည္း”ဟု ဧေသာအားျပန္ေျပာ၏။

38ဧေသာကလည္း “အေဖ၊ အေဖ့တြင္ ေကာင္းခ်ီးမဂၤလာတစ္ပါးတည္းသာရွိသေလာ။ အေဖ၊ အကြၽႏ္ုပ္ကို၊ အကြၽႏ္ုပ္ကိုလည္း ေကာင္းခ်ီးေပးပါ”ဟု ဖခင္အားဆို၏။ ထို႔ေနာက္ ဧေသာသည္ ေအာ္ဟစ္ငိုေႂကြးေလ၏။

39သူ၏ဖခင္ဣဇက္ကလည္း “ၾကည့္ရႈေလာ့။ သင္ေနထိုင္ရာအရပ္သည္ ေျမႀကီးအဆီအႏွစ္ႏွင့္လည္းေကာင္း၊ အထက္မိုးေကာင္းကင္ႏွင္းႏွင့္လည္းေကာင္း ေဝးကြာလိမ့္မည္။

40သင္သည္ ဓားျဖင့္အသက္ေမြး၍ သင့္ညီထံ၌အေစခံရလိမ့္မည္။ သို႔ေသာ္ သင္႐ုန္းကန္ေသာအားျဖင့္ သူ၏ထမ္းပိုးကို သင္၏လည္ပင္းမွခြၽတ္ႏိုင္လိမ့္မည္”ဟု ဆိုေလ၏။

41ဖခင္က ယာကုပ္အား ေပးေသာေကာင္းခ်ီးမဂၤလာေၾကာင့္ ဧေသာသည္ ယာကုပ္ကိုအၿငိဳးထား၏။ ဧေသာက “ငါ့ဖခင္ေသဆုံးမည့္ေန႔ရက္ နီးၿပီ။ ထိုအခါ ငါသည္ ငါ့ညီယာကုပ္ကိုသတ္မည္”ဟု မိမိစိတ္ထဲ၌ဆိုေလ၏။

42ေရဗကၠာသည္ သားႀကီးဧေသာ၏စကားကို ၾကားသိရေသာအခါ သားငယ္ယာကုပ္ကို လူလႊတ္ေခၚ၍ “သင္၏အစ္ကိုဧေသာသည္ သင့္ကိုသတ္ရမွေက်နပ္မည္ဟု ႀကံစည္ၿပီ။

43ထို႔ေၾကာင့္ ငါ့သား၊ ယခု ငါ့စကားကိုနားေထာင္ေလာ့။ ထ၍ ဟာရန္ၿမိဳ႕၌ရွိေသာ ငါ့အစ္ကိုလာဗန္ထံသို႔ ထြက္ေျပးေလာ့။

44သင့္အစ္ကို၏အမ်က္ေဒါသေျပသည္အထိ ဦးရီးႏွင့္အတူ ေခတၱေနထိုင္ေလာ့။

45သင့္အစ္ကိုသည္ သင့္ကိုအမ်က္ေျပ၍ သူ၌သင္ျပဳခဲ့ေသာအမႈကိုေမ့ေလ်ာ့ေသာအခါ ငါသည္လူလႊတ္၍ သင့္ကိုထိုအရပ္မွျပန္ေခၚမည္။ သင္တို႔ႏွစ္ဦးစလုံးကို တစ္ေန႔ခ်င္းတြင္ အဘယ္ေၾကာင့္ ငါအဆုံးရႈံးခံရမည္နည္း”ဟု ဆို၏။

46ထို႔ေနာက္ ေရဗကၠာက ဣဇက္အား “အကြၽႏ္ုပ္သည္ ေဟသအမ်ိဳးသမီးတို႔ေၾကာင့္ အသက္ရွင္ရသည္ကိုပင္ ၿငီးေငြ႕ပါၿပီ။ ဤျပည္ရွိအမ်ိဳးသမီးကဲ့သို႔ေသာ ေဟသအမ်ိဳးသမီးတို႔ႏွင့္ ယာကုပ္အိမ္ေထာင္ျပဳမည္ဆိုလွ်င္ အကြၽႏ္ုပ္အသက္ရွင္ရသည္မွာ မည္သည့္အက်ိဳးရွိမည္နည္း”ဟု ဆို၏။

← Chapter 26 Jump to: Chapter 28 →