Genesis 37

Burmese MSBZ

← Chapter 36 Jump to: Chapter 38 →

1ယာကုပ္သည္ မိမိဖခင္တည္းခိုေနထိုင္ရာျပည္ျဖစ္သည့္ ခါနာန္ျပည္၌ ေနထိုင္၏။

2ယာကုပ္၏အတၳဳပၸတၱိကား ဤသို႔ျဖစ္၏။ ေယာသပ္သည္ အသက္တစ္ဆယ့္ခုနစ္ႏွစ္ရွိေသာအခါ မိမိအစ္ကိုတို႔ႏွင့္အတူ သိုးဆိတ္တို႔ကိုထိန္းေက်ာင္း၏။ ေယာသပ္သည္ အသက္ငယ္ေသးသျဖင့္ ဖခင္၏မယားျဖစ္ေသာ ဗိလဟာႏွင့္ဇိလပတို႔၏သားတို႔ႏွင့္အတူေန၍ သူတို႔၏မေကာင္းသတင္းကို ဖခင္အားေျပာေလ့ရွိ၏။

3အစၥေရးသည္ ေယာသပ္ကို အသက္ႀကီးမွရေသာေၾကာင့္ သားအားလုံးထက္ သူ႔ကိုပို၍ခ်စ္သျဖင့္ ေရာင္စုံသင္တိုင္းကို သူ႔အတြက္ခ်ဳပ္ေပး၏။

4ဖခင္က သူ႔ကို ညီအစ္ကိုအားလုံးထက္ပို၍ခ်စ္ေၾကာင္း သူ႔အစ္ကိုတို႔သိျမင္ေသာအခါ သူ႔ကိုမုန္း၍ သူ႔အားခ်ိဳသာစြာမေျပာဆိုႏိုင္ၾကေခ်။

5ေယာသပ္သည္ အိပ္မက္မက္၍ သူ႔အစ္ကိုတို႔အားေျပာျပေသာအခါ သူတို႔သည္ သူ႔ကိုပို၍ပင္မုန္းၾက၏။

6ေယာသပ္က သူတို႔အား “အကြၽႏ္ုပ္မက္ေသာ အိပ္မက္ကို ေျပာျပမည္။ နားေထာင္ၾကပါ။

7အကြၽႏ္ုပ္တို႔သည္ လယ္၌ ေကာက္လႈိင္းမ်ားစည္းေနၾကရာ အကြၽႏ္ုပ္၏ေကာက္လႈိင္းစည္းသည္ ထ၍ မတ္တတ္ရပ္ေလ၏။ ထိုအခါ အစ္ကိုတို႔၏ေကာက္လႈိင္းစည္းမ်ားသည္ ဝိုင္းလာ၍ အကြၽႏ္ုပ္၏ေကာက္လႈိင္းစည္းေရွ႕၌ ပ်ပ္ဝပ္ၾက၏”ဟု ဆိုေလ၏။

8သူ႔အစ္ကိုတို႔ကလည္း “သင္သည္ ငါတို႔ကို အမွန္ပင္စိုးစံမည္ေလာ။ ငါတို႔ကို အမွန္ပင္အုပ္စိုးမည္ေလာ”ဟု ဆို၍ သူ၏အိပ္မက္ေၾကာင့္လည္းေကာင္း၊ သူ၏စကားတို႔ေၾကာင့္လည္းေကာင္း သူ႔ကိုပို၍ပင္မုန္းၾက၏။

9တစ္ဖန္ ေယာသပ္သည္ ထပ္၍အိပ္မက္မက္ျပန္သျဖင့္ မိမိအစ္ကိုတို႔အား “အကြၽႏ္ုပ္သည္ ထပ္၍အိပ္မက္မက္ျပန္၏။ ေန၊ လႏွင့္ ၾကယ္တစ္ဆယ့္တစ္လုံးတို႔သည္ အကြၽႏ္ုပ္ေရွ႕၌ ပ်ပ္ဝပ္ၾက၏”ဟု ေျပာျပေလ၏။

10ထိုသို႔ သူသည္ မိမိဖခင္ႏွင့္အစ္ကိုတို႔အားေျပာျပေသာအခါ ဖခင္က “သင္မက္ေသာအိပ္မက္ကား မည္သို႔နည္း။ စင္စစ္ ငါႏွင့္ သင့္မိခင္၊ သင့္အစ္ကိုတို႔သည္ သင့္ေရွ႕သို႔လာ၍ ေျမမွာပ်ပ္ဝပ္ရမည္ေလာ”ဟု ဆိုလ်က္ သူ႔ကိုဆုံးမေလ၏။

11အစ္ကိုတို႔သည္ သူ႔ကိုမနာလိုျဖစ္ၾက၏။ ဖခင္မူကား ထိုအေၾကာင္းအရာကို စိတ္ႏွလုံးထဲ၌မွတ္က်ဳံးထားေလ၏။

12ထို႔ေနာက္ ေယာသပ္၏အစ္ကိုတို႔သည္ ေရွခင္ၿမိဳ႕အနီးတြင္ ဖခင္၏သိုးဆိတ္တို႔ကို ထိန္းေက်ာင္းရန္ထြက္ခြာသြားၾက၏။

13အစၥေရးက ေယာသပ္အား “သင္၏အစ္ကိုတို႔သည္ ေရွခင္ၿမိဳ႕အနီး၌ သိုးဆိတ္တို႔ကိုထိန္းေက်ာင္းေနသည္မဟုတ္ေလာ။ လာပါ။ သင့္ကို သူတို႔ထံသို႔ ငါေစလႊတ္မည္”ဟု ဆိုလွ်င္ သူက “ဟုတ္ကဲ့ပါ”ဟု ဆို၏။

14ဖခင္ကလည္း “ယခု သြား၍ သင့္အစ္ကိုတို႔၏အေျခအေန၊ သိုးဆိတ္တို႔၏အေျခအေနကို ၾကည့္ရႈၿပီးလွ်င္ ငါ့ကိုျပန္လာေျပာျပေလာ့”ဟု ဆိုၿပီးလွ်င္ သူ႔ကိုေဟျဗဳန္ခ်ိဳင့္ဝွမ္းမွေစလႊတ္လိုက္၏။ ေယာသပ္သည္ ေရွခင္ၿမိဳ႕သို႔ေရာက္ၿပီး

15ကြင္းျပင္၌ လွည့္လည္ေနစဥ္ လူတစ္ေယာက္က သူ႔ကိုေတြ႕၍ “ဘာကိုရွာေနသနည္း”ဟု သူ႔အားေမးေလ၏။

16သူကလည္း “အကြၽႏ္ုပ္၏အစ္ကိုတို႔ကို ရွာေနပါသည္။ သူတို႔သည္ သိုးဆိတ္တို႔ကို အဘယ္မွာထိန္းေက်ာင္းေနသည္ကို အကြၽႏ္ုပ္အားေျပာျပပါ”ဟု ဆိုလွ်င္

17ထိုလူက “သူတို႔သည္ ဤေနရာမွထြက္သြားၾကၿပီ။ ‘ေဒါသန္အရပ္သို႔ ငါတို႔သြားၾကစို႔’ဟု သူတို႔ေျပာဆိုေနၾကသည္ကို ငါၾကားသည္”ဟု ဆို၏။ ထို႔ေၾကာင့္ ေယာသပ္သည္ မိမိအစ္ကိုတို႔ေနာက္သို႔လိုက္သြားရာ ေဒါသန္အရပ္၌ သူတို႔ကိုေတြ႕ေလ၏။

18ေယာသပ္သည္ အစ္ကိုတို႔ထံသို႔မေရာက္မီ အစ္ကိုတို႔သည္ သူ႔ကို အေဝးမွလွမ္းျမင္၍ သူ႔ကိုသတ္ရန္တိုင္ပင္လ်က္

19“ၾကည့္ပါ။ အိပ္မက္ဆရာလာေနၿပီ။

20လာၾက။ သူ႔ကိုသတ္ၿပီး တြင္းတစ္ခုခုထဲသို႔ပစ္ခ်လိုက္ၾကစို႔။ ‘သားရဲတိရစာၦန္သည္ သူ႔ကိုကိုက္စားၿပီ’ဟု ငါတို႔ေျပာၾကမည္။ ထိုအခါ သူ၏အိပ္မက္မည္သို႔ျဖစ္လာမည္ကို ငါတို႔ၾကည့္ၾကမည္”ဟု အခ်င္းခ်င္းေျပာဆိုၾက၏။

21႐ုဗင္သည္ၾကားလွ်င္ “သူ႔ကိုမသတ္ဘဲေနၾကစို႔”ဟု ဆိုလ်က္ ေယာသပ္ကို သူတို႔လက္ထဲမွကယ္ႏုတ္၏။

22တစ္ဖန္ ႐ုဗင္က “ေသြးမသြန္းၾကႏွင့္။ ေတာကႏၲာရရွိ ဤတြင္းထဲသို႔ သူ႔ကိုပစ္ခ်ၾကစို႔။ သူ႔ကို ကိုယ္ထိလက္ေရာက္မျပဳမိေစႏွင့္”ဟု ဆို၏။ ဤသို႔ဆိုျခင္းမွာ ေယာသပ္ကို သူတို႔လက္မွကယ္ႏုတ္၍ ဖခင္ထံသို႔ျပန္ပို႔ရန္အတြက္ျဖစ္၏။

23ေယာသပ္သည္ အစ္ကိုတို႔ထံသို႔ေရာက္လာေသာအခါ သူတို႔သည္ ေယာသပ္ဝတ္ဆင္ထားေသာေရာင္စုံသင္တိုင္းကို ခြၽတ္ၿပီးလွ်င္

24သူ႔ကိုေခၚသြား၍ တြင္းထဲသို႔ပစ္ခ်လိုက္ၾက၏။ ထိုတြင္းသည္ ေရမရွိေသာတြင္းလြတ္ျဖစ္၏။

25ထို႔ေနာက္ သူတို႔သည္ အစားအစာစားေသာက္ရန္ ထိုင္လိုက္ၾကစဥ္ ဣရွေမလလူမ်ိဳး ခရီးသြားလူတစ္စုသည္ နံ႔သာမ်ိဳးမ်ား၊ လိမ္းေဆးမ်ားႏွင့္ မုရန္ေစးမ်ားကို ကုလားအုတ္မ်ားေပၚတင္ေဆာင္လ်က္ ဂိလဒ္ျပည္ဘက္မွ အီဂ်စ္ျပည္သို႔ဆင္းသြားေနသည္ကို လွမ္းျမင္ရ၏။

26ယုဒက မိမိညီအစ္ကိုတို႔အား “ငါတို႔သည္ ညီကိုသတ္ၿပီး သတ္ေၾကာင္းကိုဖုံးကြယ္ထားလွ်င္ မည္သည့္အက်ိဳးရွိမည္နည္း။

27လာၾက။ သူ႔ကို ဣရွေမလလူမ်ိဳးတို႔ထံ ေရာင္းလိုက္ၾကစို႔။ သူသည္ ငါတို႔၏ညီ၊ ငါတို႔၏ေသြးသားျဖစ္ေသာေၾကာင့္ သူ႔ကို ကိုယ္ထိလက္ေရာက္မျပဳမိေစႏွင့္”ဟု ဆို၏။ ညီအစ္ကိုတို႔သည္လည္း သူ႔ကိုနာခံၾက၏။

28မိဒ်န္လူမ်ိဳးကုန္သည္တို႔ျဖတ္လာၾကေသာအခါ အစ္ကိုတို႔သည္ ေယာသပ္ကို တြင္းထဲမွဆြဲထုတ္၍ ေငြရွယ္ကယ္ႏွစ္ဆယ္ ျဖင့္ ေယာသပ္ကိုဣရွေမလလူမ်ိဳးတို႔ထံေရာင္းလိုက္၏။ ထိုသူတို႔သည္လည္း ေယာသပ္ကို အီဂ်စ္ျပည္သို႔ေခၚေဆာင္သြားၾက၏။

29႐ုဗင္သည္ တြင္းသို႔ျပန္လာေသာအခါ တြင္းထဲ၌ေယာသပ္မရွိသျဖင့္ မိမိ၏အဝတ္ကို ဆုတ္ၿဖဲၿပီးလွ်င္

30ညီတို႔ထံသို႔ျပန္လာ၍ “သူငယ္မရွိေတာ့ပါတကား။ ငါမည္သို႔ျပဳရပါမည္နည္း”ဟု ဆိုေလ၏။

31သူတို႔သည္ ေယာသပ္၏သင္တိုင္းကိုယူ၍ ဆိတ္သငယ္အထီးတစ္ေကာင္ကိုသတ္ၿပီးလွ်င္ ဆိတ္ေသြးထဲ၌ ထိုသင္တိုင္းကိုႏွစ္ေလ၏။

32ထို႔ေနာက္ ထိုေရာင္စုံသင္တိုင္းကို ယူ၍ ဖခင္ထံသို႔ယူေဆာင္လာၾကကာ “အကြၽႏ္ုပ္တို႔သည္ ဤသင္တိုင္းကိုေတြ႕ရွိပါသည္။ အေဖ့သား၏သင္တိုင္းဟုတ္၊ မဟုတ္ၾကည့္ပါ”ဟု ဆိုၾက၏။

33ဖခင္သည္ ထိုသင္တိုင္းကိုမွတ္မိသျဖင့္ “ငါ့သား၏သင္တိုင္းျဖစ္၏။ သူ႔ကို သားရဲတိရစာၦန္ကိုက္စားေလၿပီ။ ေယာသပ္သည္ အမွန္ပင္ အပိုင္းပိုင္းကိုက္ျဖတ္ျခင္းခံရၿပီတကား”ဟု ေျပာဆိုေလ၏။

34ယာကုပ္သည္ မိမိအဝတ္ကိုဆုတ္ၿဖဲ၍ ခါး၌ေလွ်ာ္ေတအဝတ္ကိုစည္းကာ မိမိသားအတြက္ ရက္ေပါင္းမ်ားစြာငိုေႂကြးျမည္တမ္းေလ၏။

35သူ၏သားသမီးအေပါင္းတို႔သည္ သူ႔ကို ႀကိဳးစား၍ႏွစ္သိမ့္ၾက၏။ သို႔ေသာ္ သူသည္ ႏွစ္သိမ့္ျခင္းကိုျငင္းဆန္လ်က္ “အကယ္စင္စစ္ ငါသည္ ငါ့သားရွိရာမရဏာႏိုင္ငံသို႔ ငိုေႂကြးျမည္တမ္းလ်က္ ဆင္းသြားေတာ့မည္”ဟု ဆို၏။ ထိုသို႔ ေယာသပ္၏ဖခင္သည္ သားေၾကာင့္ငိုေႂကြးေလ၏။

36အီဂ်စ္ျပည္သို႔ေရာက္လွ်င္ မိဒ်န္လူမ်ိဳးတို႔က ေယာသပ္ကို ဖာေရာမင္းႀကီး၏မႉးမတ္ျဖစ္သည့္ ကိုယ္ရံေတာ္မႉးေပါတိဖာထံ ေရာင္းလိုက္ၾက၏။

← Chapter 36 Jump to: Chapter 38 →