Genesis 43

Burmese MSBZ

← Chapter 42 Jump to: Chapter 44 →

1ထိုျပည္၌ ငတ္မြတ္ေခါင္းပါးျခင္းေဘး ပို၍ဆိုး႐ြားလာ၏။

2အီဂ်စ္ျပည္မွ သူတို႔ယူေဆာင္လာေသာစားနပ္ရိကၡာကိုစား၍ကုန္ေသာအခါ ဖခင္ကသူတို႔အား “တစ္ဖန္သြား၍ ငါတို႔အတြက္ အစားအစာအနည္းငယ္ကို ဝယ္ယူၾကေလာ့”ဟု ဆို၏။

3ယုဒကလည္း “ထိုသူက ‘သင္တို႔ႏွင့္အတူ သင္တို႔ညီ မပါလာလွ်င္ ငါ့မ်က္ႏွာကို သင္တို႔ျမင္ရမည္မဟုတ္’ဟု အကြၽႏ္ုပ္တို႔ကို အေသအခ်ာသတိေပးထားပါ၏။

4အကြၽႏ္ုပ္တို႔၏ညီကို အကြၽႏ္ုပ္တို႔ႏွင့္အတူလႊတ္လွ်င္ အေဖ့အတြက္ အစားအစာကို အကြၽႏ္ုပ္တို႔သြား၍ဝယ္ယူပါမည္။

5မလႊတ္လွ်င္ အကြၽႏ္ုပ္တို႔မသြားပါ။ အေၾကာင္းမူကား ထိုသူက ‘သင္တို႔၏ညီသည္ သင္တို႔ႏွင့္အတူမပါလာလွ်င္ ငါ့မ်က္ႏွာကို သင္တို႔ျမင္ရမည္မဟုတ္’ဟု အကြၽႏ္ုပ္တို႔အားေျပာပါ၏”ဟု ဖခင္အားဆိုေလ၏။

6အစၥေရးကလည္း “သင္တို႔သည္ သင္တို႔၌ညီေနာက္တစ္ေယာက္ရွိေသးေၾကာင္း ထိုသူအားေျပာၿပီး အဘယ္ေၾကာင့္ ငါ့ကိုဒုကၡေရာက္ေစသနည္း”ဟု ဆို၏။

7သူတို႔ကလည္း “ထိုသူက ‘သင္တို႔၏ဖခင္အသက္ရွင္ေသးသေလာ။ သင္တို႔၌ညီရွိသေလာ’ဟု ဆိုလ်က္ အကြၽႏ္ုပ္တို႔အေၾကာင္း၊ အကြၽႏ္ုပ္တို႔၏ေဆြမ်ိဳးသားခ်င္းအေၾကာင္းကို ေစ့ေစ့စပ္စပ္ေမးျမန္းေသာေၾကာင့္ အကြၽႏ္ုပ္တို႔သည္ ထိုစကားမ်ားအလိုက္ သူ႔ကိုျပန္ေျဖရပါ၏။ ‘သင္တို႔ညီကိုေခၚေဆာင္ခဲ့ေလာ့’ဟု သူေျပာလိမ့္မည္ကို အကြၽႏ္ုပ္တို႔အမွန္သိႏိုင္ပါမည္ေလာ”ဟု ျပန္ေျပာၾက၏။

8ယုဒကလည္း မိမိ၏ဖခင္အစၥေရးအား “အေဖမွစ၍ အကြၽႏ္ုပ္တို႔ႏွင့္ အကြၽႏ္ုပ္တို႔၏ကေလးတို႔သည္ မေသဘဲ အသက္ရွင္မည့္အေၾကာင္း သူငယ္ကို အကြၽႏ္ုပ္ႏွင့္အတူလႊတ္ပါေလာ့။ အကြၽႏ္ုပ္တို႔သည္ထ၍ သြားၾကပါမည္။

9သူ႔အတြက္ အကြၽႏ္ုပ္အာမခံပါ၏။ သူ႔ကို အကြၽႏ္ုပ္တာဝန္ယူပါမည္ ။ အကယ္၍ အကြၽႏ္ုပ္သည္ သူ႔ကိုအေဖ့ထံသို႔ ျပန္မေခၚလာ၊ အေဖ့ထံျပန္မအပ္လွ်င္ အကြၽႏ္ုပ္သည္ အေဖ့၏အျပစ္တင္ျခင္းကို တစ္သက္လုံးခံယူပါမည္။

10အကြၽႏ္ုပ္တို႔သည္ ဤမွ်ေလာက္တုံ႔ဆိုင္းမေနခဲ့လွ်င္ ႏွစ္ႀကိမ္ျပန္ေရာက္ႏိုင္ေလာက္ၿပီ”ဟု ဆိုေလ၏။

11ထိုအခါ သူတို႔၏ဖခင္အစၥေရးက သူတို႔အား “သို႔ျဖစ္လွ်င္ ဤသို႔ျပဳၾကေလာ့။ လိမ္းေဆးအနည္းငယ္၊ ပ်ားရည္အနည္းငယ္၊ နံ႔သာမ်ိဳး၊ မုရန္ေစး၊ အခြံမာသီး၊ ဗာဒံသီး စသည့္ ဤျပည္မွထြက္ေသာ အေကာင္းဆုံးအရာတို႔ကို သင္တို႔အိတ္မ်ား၌ထည့္၍ ထိုသူအဖို႔လက္ေဆာင္အျဖစ္ယူသြားၾကေလာ့။

12သင္တို႔လက္ထဲ၌ ေငြႏွစ္ဆယူသြားၾကေလာ့။ သင္တို႔၏အိတ္ဝတြင္ ျပန္ထည့္ေပးလိုက္ေသာေငြကိုလည္း ျပန္ယူသြားၾကေလာ့။ မွား၍ထည့္ေပးလိုက္ျခင္းျဖစ္ေကာင္းျဖစ္မည္။

13သင္တို႔၏ညီကိုေခၚေဆာင္ၿပီး တစ္ဖန္ ထိုသူထံသို႔ ထသြားၾကေလာ့။

14အနႏၲတန္ခိုးရွင္ဘုရားသခင္သည္ သင္တို႔ကို သနားစုံမက္ေတာ္မူ၍ ထိုသူသည္ သင္တို႔၏ညီအစ္ကိုရွိေမာင္ႏွင့္ဗယၤာမိန္ကို သင္တို႔ႏွင့္အတူျပန္လႊတ္ေပးပါေစေသာ။ ငါသည္ သားမ်ားကိုဆုံးရႈံးလွ်င္လည္း ဆုံးရႈံးရပါေတာ့မည္”ဟု ဆိုေလ၏။

15ထို႔ေၾကာင့္ သူတို႔သည္ လက္ေဆာင္တို႔ကိုယူေဆာင္သြား၍ သူတို႔လက္ထဲ၌ ေငြႏွစ္ဆႏွင့္တကြ ဗယၤာမိန္ကိုလည္း ေခၚေဆာင္သြားၾက၏။ သူတို႔သည္ ထ၍အီဂ်စ္ျပည္သို႔ဆင္းသြားကာ ေယာသပ္ေရွ႕၌ အခစားဝင္ၾက၏။

16ေယာသပ္သည္ သူတို႔ႏွင့္အတူ ဗယၤာမိန္ကိုျမင္ေသာအခါ မိမိအိမ္ထိန္းအား “ဤသူတို႔ကို အိမ္သို႔ေခၚသြားေလာ့။ တိရစာၦန္ကိုသတ္၍ျပင္ဆင္ခ်က္ျပဳတ္ထားေလာ့။ ဤသူတို႔သည္ ငါႏွင့္အတူ ေန႔လယ္စာ စားေသာက္ၾကလိမ့္မည္”ဟု မွာၾကားေလ၏။

17သို႔ျဖစ္၍ အိမ္ထိန္းသည္ ေယာသပ္မွာၾကားသည့္အတိုင္း ျပဳ၏။ သူတို႔ကိုလည္း ေယာသပ္၏အိမ္သို႔ေခၚေဆာင္သြား၏။

18သူတို႔ကို ေယာသပ္အိမ္သို႔ေခၚေဆာင္သြားေသာေၾကာင့္ သူတို႔သည္ ေၾကာက္႐ြံ႕လ်က္ “ယခင္တစ္ႀကိမ္တြင္ ငါတို႔အိတ္ထဲ၌ျပန္ထည့္ေပးလိုက္သည့္ေငြႏွင့္ပတ္သက္၍ သူသည္ ငါတို႔ကိုရန္ရွာၿပီး ငါတို႔ကိုႏွိပ္စက္ေတာ့မည္။ ငါတို႔ႏွင့္ ငါတို႔၏ျမည္းတို႔ကိုလည္း ဖမ္းဆီးၿပီးကြၽန္ျပဳေတာ့မည္”ဟု ေျပာဆိုၾကၿပီးလွ်င္

19ေယာသပ္၏အိမ္ထိန္းအနားသို႔သြား၍ အိမ္တံခါးဝတြင္ သူႏွင့္စကားေျပာၾက၏။

20သူတို႔က “အို အကြၽႏ္ုပ္တို႔၏သခင္၊ စင္စစ္ အကြၽႏ္ုပ္တို႔သည္ အစားအစာဝယ္ရန္ ယခင္တစ္ခါ ေရာက္လာခဲ့ပါ၏။

21အျပန္တြင္ အကြၽႏ္ုပ္တို႔သည္ စခန္းခ်ရာေနရာသို႔ေရာက္၍ အကြၽႏ္ုပ္တို႔၏အိတ္မ်ားကိုဖြင့္ေသာအခါ အသီးသီး၏ေငြသည္ မိမိတို႔အိတ္ဝ၌ရွိပါ၏။ အကြၽႏ္ုပ္တို႔၏ေငြသည္ အလွ်င္းမေလ်ာ့ပါ။ ထိုေငြကို အကြၽႏ္ုပ္တို႔ ျပန္ယူေဆာင္လာခဲ့ပါ၏။

22အစားအစာဝယ္ယူရန္ ေနာက္ထပ္ေငြကိုလည္း အကြၽႏ္ုပ္တို႔ယူေဆာင္လာခဲ့ပါ၏။ အကြၽႏ္ုပ္တို႔၏အိတ္မ်ားထဲ၌ အကြၽႏ္ုပ္တို႔၏ေငြကို မည္သူျပန္ထည့္ထားသည္ကို အကြၽႏ္ုပ္တို႔မသိပါ”ဟု သူ႔အား ေျပာဆိုၾက၏။

23ထိုအခါ အိမ္ထိန္းက “စိတ္ေအးေအးထားပါ။ မေၾကာက္ႏွင့္။ သင္တို႔၏ဘုရားသခင္၊ သင္တို႔အဖ၏ဘုရားသခင္သည္ သင္တို႔၏အိတ္မ်ားထဲ၌ သင္တို႔အတြက္ဘ႑ာကို ထည့္ေပးေတာ္မူၿပီ။ သင္တို႔၏ေငြကိုကား ငါရရွိၿပီ”ဟု ဆိုၿပီးလွ်င္ ရွိေမာင္ကို သူတို႔ထံသို႔ေခၚေဆာင္ခဲ့၏။

24အိမ္ထိန္းသည္ သူတို႔ကိုေယာသပ္အိမ္ထဲသို႔ေခၚေဆာင္သြားၿပီးမွ ေရေပး၍ သူတို႔သည္ ေျခေဆးၾက၏။ သူတို႔၏ျမည္းမ်ားကိုလည္း အစာေကြၽး၏။

25သူတို႔သည္ ေယာသပ္အိမ္၌ ေန႔လယ္စာစားရမည္ကို ၾကားသိထားသျဖင့္ ေယာသပ္ေရာက္မလာမီ လက္ေဆာင္ကိုျပင္ဆင္ထားၾက၏။

26ေယာသပ္အိမ္သို႔ျပန္ေရာက္ေသာအခါ သူတို႔သည္ မိမိတို႔၏လက္ေဆာင္ကို အိမ္ထဲသို႔ယူေဆာင္လာ၍ ေယာသပ္ေရွ႕၌ ပ်ပ္ဝပ္ၾက၏။

27ထိုအခါ ေယာသပ္သည္ သူတို႔အား သာေၾကာင္းမာေၾကာင္းႏႈတ္ခြန္းဆက္ၿပီးလွ်င္ “အသက္ႀကီးၿပီဟု သင္တို႔ေျပာသည့္ သင္တို႔၏ဖခင္သည္ က်န္းမာပါ၏ေလာ။ အသက္ရွင္ေသး၏ေလာ”ဟု ေမးေလ၏။

28သူတို႔ကလည္း “သခင့္အေစအပါးအကြၽႏ္ုပ္တို႔၏ဖခင္သည္ က်န္းမာပါ၏။ အသက္ရွင္ပါေသး၏”ဟု ျပန္ေလွ်ာက္ၿပီးလွ်င္ ဦးၫႊတ္ပ်ပ္ဝပ္ၾက၏။

29ေယာသပ္သည္ လွမ္းၾကည့္၍ မိမိမိခင္၏သား၊ မိမိ၏ညီ ဗယၤာမိန္ကိုျမင္ေသာအခါ “ဤသူသည္ သင္တို႔ေျပာသည့္ သင္တို႔၏ညီအငယ္ဆုံးေလာ”ဟု ဆိုၿပီး “ငါ့သား၊ ဘုရားသခင္ သင့္ကိုသနားေတာ္မူပါေစေသာ”ဟု ဆိုေလ၏။

30ေယာသပ္သည္ မိမိညီကို အလြန္က႐ုဏာသက္ေသာေၾကာင့္ အလ်င္အျမန္ထြက္သြား၍ ငိုေႂကြးရန္ေနရာရွာၿပီး အတြင္းခန္းထဲသို႔ဝင္၍ ငိုေႂကြးေလ၏။

31ထို႔ေနာက္ သူသည္ မ်က္ႏွာသစ္၍ အျပင္သို႔ထြက္လာၿပီးလွ်င္ စိတ္ကိုထိန္းလ်က္ “အစားအစာျပင္ဆင္ေလာ့”ဟု မိန႔္ေလ၏။

32ထိုအခါ ေယာသပ္အတြက္တစ္ပြဲ၊ ေယာသပ္၏ညီအစ္ကိုတို႔အတြက္တစ္ပြဲ၊ ေယာသပ္ႏွင့္အတူစားေသာအီဂ်စ္လူမ်ိဳးတို႔အတြက္တစ္ပြဲ သီးသန႔္စီျပင္ဆင္ၾက၏။ အေၾကာင္းမွာ အီဂ်စ္လူမ်ိဳးတို႔သည္ ေဟၿဗဲလူမ်ိဳးတို႔ႏွင့္အတူ အစားအစာမစားရ။ အတူတူစားျခင္းသည္ အီဂ်စ္လူမ်ိဳးတို႔အတြက္ စက္ဆုပ္႐ြံရွာဖြယ္ျဖစ္၏။

33ေယာသပ္ေရွ႕၌ ေယာသပ္၏ညီအစ္ကိုတို႔ကို အႀကီးဆုံးမွအငယ္ဆုံးတိုင္ေအာင္ အသက္အ႐ြယ္အလိုက္ ေနရာခ်ထား၏။ သူတို႔သည္ အခ်င္းခ်င္းတစ္ေယာက္ကိုတစ္ေယာက္ၾကည့္လ်က္ အံ့အားသင့္ေနၾက၏။

34ေယာသပ္သည္ မိမိစားပြဲမွအစားအစာမ်ားကို ညီအစ္ကိုတို႔ထံသို႔ေပးလိုက္၏။ ဗယၤာမိန္ရေသာအစားအစာသည္ အစ္ကိုအသီးသီးတို႔ထက္ ငါးဆမ်ား၏။ သူတို႔သည္ ေယာသပ္ႏွင့္အတူ စားေသာက္ေပ်ာ္ပါးၾက၏။

← Chapter 42 Jump to: Chapter 44 →