Genesis 44

Burmese MSBZ

← Chapter 43 Jump to: Chapter 45 →

1ထို႔ေနာက္ ေယာသပ္သည္ မိမိ၏အိမ္ထိန္းအား “သူတို႔အိတ္မ်ားထဲ၌ သူတို႔သယ္ႏိုင္သမွ်အစားအစာကို အျပည့္ျဖည့္ေလာ့။ သူတို႔အသီးသီး၏ေငြကိုလည္း သူတို႔အိတ္ဝ၌ျပန္ထည့္ေပးေလာ့။

2အငယ္ဆုံး၏အိတ္ဝ၌ စားနပ္ရိကၡာဝယ္ယူသည့္ေငြႏွင့္တကြ ငါ့ေငြခြက္ကို ထည့္လိုက္ေလာ့”ဟု မိန႔္မွာ၏။ အိမ္ထိန္းသည္ ေယာသပ္မိန႔္ဆိုသည့္စကားအတိုင္းျပဳေလ၏။

3နံနက္မိုးလင္းေသာအခါ သူတို႔ကို သူတို႔၏ျမည္းမ်ားႏွင့္တကြ ျပန္လႊတ္လိုက္ေလ၏။

4သူတို႔သည္ ၿမိဳ႕မွထြက္၍ အေဝးသို႔မေရာက္ေသးမီ ေယာသပ္သည္ မိမိ၏အိမ္ထိန္းအား “ထေလာ့။ သူတို႔ေနာက္သို႔လိုက္ေလာ့။ သူတို႔ကိုမီေသာအခါ ‘သင္တို႔သည္ အဘယ္ေၾကာင့္ အေကာင္းကိုအဆိုးျဖင့္တုံ႔ျပန္ရသနည္း။

5ဤခြက္သည္ ငါ့သခင္ေသာက္ေသာခြက္ျဖစ္သည္သာမက နိမိတ္ဖတ္ေသာခြက္လည္း ျဖစ္သည္မဟုတ္ေလာ။ သင္တို႔ျပဳေသာအမႈသည္ ဆိုးညစ္လွပါတကား’ဟူ၍ သူတို႔အား ေျပာရမည္”ဟု မိန႔္မွာေလ၏။

6အိမ္ထိန္းသည္ သူတို႔ကိုမီေသာအခါ သူတို႔အား ထိုစကားကိုေျပာေလ၏။

7သူတို႔ကလည္း “အကြၽႏ္ုပ္သခင္ အဘယ္ေၾကာင့္ ဤစကားကိုေျပာရပါသနည္း။ ထိုသို႔ျပဳျခင္းအမႈသည္ သခင့္အေစအပါးတို႔ႏွင့္ေဝးပါေစ။

8အကြၽႏ္ုပ္တို႔၏အိတ္ဝ၌ေတြ႕ရွိခဲ့ေသာေငြကို ခါနာန္ျပည္မွ သခင့္ထံသို႔ျပန္ယူလာခဲ့ပါ၏။ အကြၽႏ္ုပ္တို႔သည္ အဘယ္ေၾကာင့္ သခင္၏အရွင္သခင္အိမ္မွ ေ႐ႊ၊ ေငြကိုခိုးယူရမည္နည္း။

9သခင့္အေစအပါးတို႔ထဲမွ တစ္ေယာက္ေယာက္ထံ၌ ထိုခြက္ကိုေတြ႕လွ်င္ သူသည္ ေသဒဏ္သင့္ပါေစ။ အကြၽႏ္ုပ္တို႔သည္လည္း သခင့္ထံ၌ ကြၽန္ခံပါမည္”ဟု ဆိုၾက၏။

10အိမ္ထိန္းက “ေကာင္းၿပီ။ သင္တို႔၏စကားအတိုင္းျဖစ္ေစ။ တစ္ေယာက္ေယာက္ထံ၌ ထိုခြက္ကို ေတြ႕လွ်င္ ထိုသူသည္ ငါ့ထံ၌ကြၽန္ခံရမည္။ က်န္ေသာသူတို႔မူကား ကင္းလြတ္ေစ”ဟု ဆိုေလ၏။

11ထိုအခါ သူတို႔အသီးသီးသည္ မိမိတို႔အိတ္ကို ေျမေပၚသို႔အလ်င္အျမန္ခ်ၿပီး မိမိတို႔အိတ္ကိုဖြင့္ၾက၏။

12အိမ္ထိန္းသည္လည္း အႀကီးဆုံးမွစ၍ အငယ္ဆုံးတိုင္ေအာင္ရွာေဖြရာ ဗယၤာမိန္၏အိတ္ထဲ၌ ခြက္ကိုေတြ႕ေလ၏။

13ထိုအခါ သူတို႔သည္ မိမိတို႔၏အဝတ္မ်ားကိုဆုတ္ၿဖဲ၍ အသီးသီး မိမိတို႔၏ျမည္းမ်ားေပၚသို႔ ဝန္ကိုျပန္တင္ၿပီးလွ်င္ ၿမိဳ႕သို႔ျပန္လာၾက၏။

14ယုဒႏွင့္သူ၏ညီအစ္ကိုတို႔သည္ ေယာသပ္၏အိမ္သို႔ျပန္ေရာက္ေသာအခါ ေယာသပ္သည္ အိမ္၌ပင္ရွိေနေသး၍ သူတို႔သည္ ေယာသပ္ေရွ႕၌ ၫြတ္တြားပ်ပ္ဝပ္ၾက၏။

15ေယာသပ္က သူတို႔အား “သင္တို႔ျပဳေသာဤအမႈကား မည္သို႔နည္း။ ငါကဲ့သို႔ေသာလူသည္ နိမိတ္ဖတ္တတ္ေၾကာင္းကို သင္တို႔မသိၾကသေလာ”ဟု ဆိုေလ၏။

16ယုဒက “အကြၽႏ္ုပ္တို႔သည္ သခင့္အား မည္သို႔ျပန္ေလွ်ာက္ႏိုင္ပါမည္နည္း။ မည္သို႔ဆိုႏိုင္ပါမည္နည္း။ အကြၽႏ္ုပ္တို႔ေျဖာင့္မတ္ေၾကာင္း မည္သို႔သက္ေသျပႏိုင္ပါမည္နည္း။ ဘုရားသခင္သည္ သခင့္အေစအပါးတို႔၏ဒုစ႐ိုက္ကိုေတြ႕ျမင္ေတာ္မူၿပီ။ လက္ဝယ္၌ခြက္ရွိေသာသူမွစ၍ အကြၽႏ္ုပ္တို႔သည္ သခင့္ကြၽန္မ်ားျဖစ္ၾကပါ၏”ဟု ေလွ်ာက္ေလ၏။

17သို႔ေသာ္ ေယာသပ္က “ထိုသို႔ျပဳျခင္းသည္ ငါႏွင့္ေဝးပါေစ။ လက္ဝယ္၌ ခြက္ရွိေသာသူသည္ ငါ့ထံ၌ ကြၽန္ခံရမည္။ သင္တို႔မူကား သင္တို႔ဖခင္ထံသို႔ ၿငိမ္းခ်မ္းစြာျပန္သြားၾကေလာ့”ဟု ဆို၏။

18ထိုအခါ ယုဒသည္ သူ႔ထံသို႔ခ်ဥ္းကပ္၍ “အို၊ အကြၽႏ္ုပ္သခင္၊ သခင္သည္ ဖာေရာမင္းႀကီးကဲ့သို႔ျဖစ္ပါ၏။ သခင့္အေစအပါးသည္ သခင့္အား စကားတစ္ခြန္းေလွ်ာက္ပါရေစ။ သခင့္အေစအပါးအေပၚ အမ်က္မထြက္ပါႏွင့္။

19သခင္က သခင့္အေစအပါးတို႔အား ‘သင္တို႔၌ ဖခင္ရွိသေလာ၊ ညီရွိသေလာ’ဟု ေမးသျဖင့္

20အကြၽႏ္ုပ္တို႔ကလည္း သခင့္အား ‘အကြၽႏ္ုပ္တို႔၌ အသက္ႀကီးၿပီျဖစ္ေသာဖခင္ႏွင့္ ဖခင္အသက္ႀကီးမွရေသာသားအငယ္ဆုံးတစ္ေယာက္ရွိပါ၏။ သူ၏အစ္ကိုကား ေသဆုံးသြားပါၿပီ။ သူ႔မိခင္ဖြားေသာသားတြင္ သူတစ္ေယာက္တည္းက်န္ပါ၏။ သူ႔ဖခင္သည္ သူ႔ကိုခ်စ္ပါ၏’ဟု ေျဖၾကားခဲ့ပါ၏။

21ထိုအခါ သခင္က သခင့္အေစအပါးတို႔အား ‘သူ႔ကို ေတြ႕ျမင္ရဖို႔ ငါ့ထံသို႔ေခၚေဆာင္ခဲ့ေလာ့’ဟု ဆိုပါ၏။

22အကြၽႏ္ုပ္တို႔ကလည္း သခင္အား ‘သူငယ္သည္ အေဖ့ကိုထားခဲ့၍မရပါ။ အေဖ့ကို ထားခဲ့လွ်င္ အေဖေသပါလိမ့္မည္’ဟု ေလွ်ာက္ၾကပါ၏။

23သို႔ေသာ္ သခင္က သခင့္အေစအပါးတို႔အား ‘သင္တို႔၏အငယ္ဆုံးညီကို သင္တို႔ႏွင့္အတူမေခၚေဆာင္လာခဲ့ပါက ငါ့မ်က္ႏွာကို ေနာက္တစ္ဖန္သင္တို႔ျမင္ရမည္မဟုတ္’ဟု ဆိုပါ၏။

24အကြၽႏ္ုပ္တို႔သည္ သခင့္အေစအပါးျဖစ္ေသာ အကြၽႏ္ုပ္တို႔၏ဖခင္ထံသို႔ ျပန္ေရာက္ေသာအခါ သခင့္စကားကို ဖခင္အားေျပာျပၾကပါ၏။

25ထို႔ေနာက္ အကြၽႏ္ုပ္တို႔၏ဖခင္က ‘တစ္ဖန္သြား၍ ငါတို႔အတြက္ အစားအစာအနည္းငယ္ကို ဝယ္ယူၾကေလာ့’ဟု ဆို၏။

26သို႔ေသာ္ အကြၽႏ္ုပ္တို႔က ‘အကြၽႏ္ုပ္တို႔မသြားႏိုင္ပါ။ အငယ္ဆုံးညီသည္ အကြၽႏ္ုပ္တို႔ႏွင့္အတူမပါလွ်င္ ထိုသူ၏မ်က္ႏွာကို ျမင္ရမည္မဟုတ္။ ထို႔ေၾကာင့္ အငယ္ဆုံးညီသည္ အကြၽႏ္ုပ္တို႔ႏွင့္အတူပါလွ်င္ အကြၽႏ္ုပ္တို႔သြားပါမည္’ဟု ျပန္ေျပာၾကပါ၏။

27ထိုအခါ သခင့္အေစအပါးျဖစ္ေသာ အကြၽႏ္ုပ္တို႔ဖခင္က ‘ငါ့မယားသည္ ငါ့အတြက္ သားႏွစ္ေယာက္ေမြးဖြားခဲ့ေၾကာင္း သင္တို႔သိၾက၏။

28တစ္ေယာက္သည္ ငါ့ထံမွ ထြက္သြားေလၿပီ။ “သူသည္ အမွန္ပင္ အပိုင္းပိုင္းကိုက္ျဖတ္ျခင္းကိုခံရေလၿပီ”ဟု ငါညည္းတြားေျပာဆိုခဲ့ရ၏။ ထိုအခ်ိန္မွစ၍ သူ႔ကိုငါမေတြ႕ရေတာ့ေပ။

29ဤတစ္ေယာက္ကိုလည္း သင္တို႔သည္ ငါ့ထံမွယူသြား၍ သူ႔အေပၚအႏၲရာယ္က်ေရာက္မည္ဆိုလွ်င္ သင္တို႔သည္ ဆံပင္ျဖဴသူငါ့ကို ဝမ္းနည္းစြာျဖင့္ မရဏာႏိုင္ငံသို႔ ဆင္းသြားေစရာေရာက္လိမ့္မည္’ဟု အကြၽႏ္ုပ္တို႔အား ဆိုပါ၏။

30သို႔ျဖစ္၍ အကြၽႏ္ုပ္သည္ သခင့္အေစအပါးျဖစ္ေသာ အကြၽႏ္ုပ္ဖခင္ထံသို႔ျပန္ေရာက္ေသာအခါ အကြၽႏ္ုပ္တို႔ႏွင့္အတူ သူငယ္မပါလွ်င္ အေဖ၏အသက္သည္ သူငယ္၏အသက္ႏွင့္ေႏွာင္ဖြဲ႕ရစ္ပတ္လ်က္ရွိေသာေၾကာင့္

31သူငယ္မပါသည္ကိုသိျမင္ေသာအခါ အေဖသည္ ေသပါလိမ့္မည္။ ကြၽန္ေတာ္မ်ိဳးတို႔သည္ သခင့္အေစအပါးျဖစ္ေသာ ဆံပင္ျဖဴသူအကြၽႏ္ုပ္တို႔ဖခင္ကို ဝမ္းနည္းစြာျဖင့္မရဏာႏိုင္ငံသို႔ ဆင္းသြားေစရာေရာက္လိမ့္မည္။

32သခင့္အေစအပါးအကြၽႏ္ုပ္က ‘သူငယ္ကို အေဖ့ထံသို႔ျပန္မေခၚလာခဲ့လွ်င္ အကြၽႏ္ုပ္သည္ အေဖ၏အျပစ္တင္ျခင္းကို အစဥ္အၿမဲခံယူပါမည္’ဟု ဆိုလ်က္ အေဖ့ထံသူငယ္အတြက္အာမခံခဲ့ပါ၏။

33ထို႔ေၾကာင့္ သခင့္အေစအပါးသည္ သူငယ္အစား သခင့္ထံ၌ ကြၽန္အျဖစ္ေနရစ္ခဲ့ပါရေစ။ သူငယ္ကို သူ၏အစ္ကိုတို႔ႏွင့္အတူ ျပန္သြားခြင့္ျပဳပါ။

34အကြၽႏ္ုပ္ႏွင့္အတူ သူငယ္မပါလွ်င္ အကြၽႏ္ုပ္သည္ ဖခင္ထံသို႔ မည္သို႔ျပန္သြားရပါမည္နည္း။ အကြၽႏ္ုပ္ဖခင္ႀကဳံေတြ႕ရမည့္စိတ္ဒုကၡကို အကြၽႏ္ုပ္မျမင္လိုပါ”ဟု ေလွ်ာက္ေလ၏။

← Chapter 43 Jump to: Chapter 45 →