Acts 14

Mazanderani EMB (کتاب مقدس به زبان مازندرانی - گویش شرقی)

← Chapter 13 Jump to: Chapter 15 →

1پولُس و بَرنابا قونیهِ شَهرِ دِله هم، یَهودِ عِبادَتگاهِ دِله بُوردِنه و جوری گَب بَزونه که یَته خَله یَهودیون و یونانیون، ایمون بیاردِنه.

2ولی یهودیونی که ایمون نیارده بینه، غیرِ یَهودیونِ تَحریک هاکاردِنه و وِشونِ فِکرِ، بِرارونِ علیه، مَسموم هاکاردِنه.

3پَس پولُس و بَرنابا خَله زِمون اونجه بمونِسِنه و جِرأتِ هِمراه خِداوندِ وِسه گَب بَزونه، خِداوندی که وِشونِ قِوَّت هِدا تا نشونه ها بیارِن و معجزات هاکانِن، این طی شه فِیض بَخشِ پیغومِ تأیید کارده.

4اون شَهرِ مَردِم دِ دَسه بَینه؛ یه دَسه، یَهودیونِ طَرِفدار بینه و یه دَسه، رَسولونِ طَرِفدار.

5وَختی غیرِ یَهودیون و یَهودیون، شه گَت گَتِ هِمراه تَصمیم بَییتِنه که پولُس و بَرنابا ره آزار هادِن و سَنگسار هاکانِن،

6پولوس و برنابا این جَریانِ جِم خَوِردار بَینه، لِستْره و دِربِه که لیکائونیهِ شهرائه جِم بییه، و اونِ دورِ اَطراف مَنطقه فِرار هاکاردِنه

7و اونجه خِدائه خَوِرِ خِشِ اِعلام هاکاردِنه.

8لِستْره دِله یِتا مَردی نیشته بییه که نَتونسه شه لینگا ره تکون هاده و هیچ وَخت راه نَشی بییه، چوون مادر زادی چِلِخ بییه.

9وَختی که پولُس گَب زوئه، وه گوش دائه. پولُس وه ره زِل بَزو و بَدیئه این ایمونِ دارنه که شِفا بَیره.

10پولُس بِلِندِ صِدائه هِمراه وه ره بااوته: شه لینگِ سَر راس هِرِس!» اون مَردی بِلِند بَییه و راه دَکِته.

11وَختی مَردِم اونچیِ که پولُس هاکارده بییه ره بَدینه، لیکائونیِ زِوونِ هِمراه داد بَزونه: «خِدایون آدِمیِ واری اَمه میون جِر بییَمونه!»

12وِشون بااوتِنه برنابا ’زِئوس‘ و پولس ’هِرمِسِ‘. چوون پولُس بییه که گَب زوئه.

13زئوسِ کاهِن که وه مَعبِد شَهرِ دروازه بیرون بییه، چَن تا گوه و چَن دسه گُل شَهرِ دروازه پَلی بیارده؛ وه و جَمیِّت خواسِنه وِشونِ وِسه قِروونی هاکانِن.

14ولی وَختی اون دِتا رسول، یعنی برنابا و پولُس، این کفرِ بِشنُسِنه، شه یخه ره جِرت هِدانه و جَمیِّتِ دِله بُوردِنه، داد بَزونه که:

15«ای مَردِم، چه این طی کاندینی؟ اِما هم شِمه واری، آدِمِمی. اِما خَوِرِ خِشِ شِما ره دِمبی تا این بیخودی کارائه جِم دَس بَکِشین و زنده خِدا ره ایمون بیارین که آسِمون و زِمین و دریا و اونچی که اونائه دِله دَره ره خَلق هاکارده.

16قَبلاً خِدا تِمومِ قوم ها ره شه حال وِل هاکارده که هر کِدوم شه راهِ پِی بورِن،

17ولی با این حال شه ره بی شِهادت نییِشته؛ وه آسِمونِ جِم وارش بَفرِسییِن و پِر بارِ فصلهائه بِبَخشییِنِ هِمراه، شِما ره خواری هاکارده، خَله خِراک شِما ره هِدا و شِمه دِل ها ره خِشالیِ جِم پِر هاکارده.»

18حَتَّی این گَب هائه هِمراه هم، وِشون سختیِ هِمراه بَتونِسِنه مَردِمِ قِروونی هاکاردِنِ دَمِ بَیرِن.

19ولی یَهودیونی، اَنطاکیه و قونیهِ شهرائه جِم بییَمونه و مَردِمِ شه هِمراه همدَس هاکاردِنه، پولُسِ سَنگسار هاکاردِنه و این گَمونِ هِمراه که بَمِرده، وه ره شَهرِ جِم بیرون بَوِردِنه.

20ولی وَختی شاگِردون وه دور جَمع بَینه، پولُس بِلِند بَییه و شَهر بَردَگِردِسه. فِردائه اون روز، وه و بَرنابا دِربِهِ شَهرِ سَمت راه دَکِتِنه.

21وِشون اون شَهرِ دِله هم خَوِرِ خِشِ اِعلام هاکاردِنه و خَیلیا ره عیسیِ شاگرد هاکاردِنه. بعد به لِستْره و قونیه و اَنطاکیه بَردَگِردِسِنه.

22اون شهرهائه دِله شاگردونِ جانِ قِوَّت هِدانه، وِشونِ تَشویق کاردنه شه ایمونِ دِله بَمونِن و نصیحت کاردِنه که «وِنه خَله مِصیبت ها ره تِحَمُّل هاکانیم تا خِدائه پادشاهی دِله بُوریم.»

23وِشون هر کلیسائه دِله مَشایخی ره ایموندارونِ وِسه بییشتِنه و دِعا و روزهِ هِمراه وِشونِ خِداوندی که وه ره ایمون بیارده بینهِ دَس بِسپارِسِنه.

24بعد پیسیدیهِ مَنطقهِ جِم بُگذِشتِنه و پامفیلیهِ مَنطقهِ دِله بُوردِنه،

25وِشون پِرجهِ دِله خِدائه کِلامِ تَعلیم هِدانه و اونجه جِم، آتّالیا بوردِنه.

26آتّالیائه جِم کَشتیِ هِمراه، اَنطاکیه بَردَگِردِسِنه، هَمون‌جه که ایموندارون پولُس و بَرنابا ره خِدائه فیضِ دَس بِسپارِسه بینه تا اون کاری ره هاکانِن که اَلان اونِ اِنجام هِدا بینه.

27وَختی پولُس و برنابا اونجه بَرِسینه، کلیسائه آدِمونِ جَمع هاکاردِنه، اَی وِشونِ وِسه بااوتِنه که خِدا وِشونِ هِمراه چیا هاکارده و چی طی، ایمونِ دَرِ، غیرِ یَهودیونِ وِسه واز هاکارده.

28بعد شاگردونِ هِمراه خَله زِمون اونجه بمونِسِنه.

← Chapter 13 Jump to: Chapter 15 →