Acts 3

Mazanderani EMB (کتاب مقدس به زبان مازندرانی - گویش شرقی)

← Chapter 2 Jump to: Chapter 4 →

1یِتا روز ساعت سه بعد از ظِهر که دِعائه مووقه بییه، پِطرس و یوحنا مَعبِد شینه.

2اون مووقه، چَن نَفِر، یِتا مَردی که مادرزادی چِلخ بییه ره، یاردِنه. وِشون وه ره هر روز اون مَعبِدِ دروازهِ پَلی که وه اسم ’قَشنگِ دروازه‘ بییه اییِشتِنه تا مَردِمِ که مَعبِدِ دِله شینهِ جِم، صَدِقه بَیره.

3وَختی اون مَردی پِطرُس و یوحنا ره بَدیئه که خواننه معبِد دِله بورِن، وِشونِ جِم صَدِقه بَخواسه.

4پِطرُس و یوحنا وه ره زِل بَزونه؛ پِطرُس بااوته: «اِما ره هارِش!»

5اون مَردی وِشونِ هارِشیه و اِنتِظار داشته یه چی وه ره هادِن.

6ولی پِطرُس وه ره بااوته: «مِن نا نِقره دارمه نا طِلا، ولی اونچی دارمه ره تِ ره دِمبه! به اسم عیسی مَسیحِ ناصری پِرِس و راه بور!»

7بعد پِطرُس اون مَردیِ راسِ دَسِ بَییته و وه ره بِلِند هاکارده. هَمون مووقه وه لینگ و زانو قِوَّت بَییته

8شه جائه سَر بِلِند بَییه و شه لینگِ سَر اِیست هاکارده، راه دَکِته. بعد هَمون طی که پَرِسِّه وِشونِ هِمراه مَعبِدِ دِله بُورده و خِدا ره شُکر کارده.

9تِمومِ مَردِم وه ره هَمون طی که راه شیه و خِدا ره شُکر کارده بَدینه

10و بِفَهمِسِنه که وه همونیِ که قبلِاً صَدِقه بَییتِنِ وِسه ’قَشنگِ دروازهِ‘ پَلی نیشته؛ پَس، اونچیِ جِم وه وِسه اِتّفاق دَکِته بییه، خَله تَعجِّب هاکاردِنه.

11هَمون مووقه که اون مَردی، پِطرُس و یوحنائه هِمراه شیه و وِشونِ جِم سیوا نَوونِسه، تِموم جَمیِّت حیرتِ هِمراه ’سِلیمونِ رِفاقِ‘ سمت وِشونِ پَلی دوو بَییتِنه.

12وَختی پِطرُس اینِ بَدیئه، جَمیِّتِ بااوته: «ای یَهودِ مَردا، چه اَنده تعجِّب هاکاردینی؟ چه وَق بَزونی اِما ره اِشِنِنی؟ اِنگار که اِما شه قِوَّت و شَریعتِ ایمونِ هِمراه، این مَردی ره بااوتیمی راه بور؟

13ابراهیمِ خِدا و اِسحاقِ خِدا و یَعقوبِ خِدا، اَمه پییِرونِ خِدا، شه خادِم عیسی ره جِلال هِدا، همونی که شِما وه ره تَسلیم هاکاردینی و پیلاتُسِ فرموندارِ پَلی وه ره اِنکار هاکاردینی، هرچَن پیلاتُسِ نَظِر این بییه که وه ره آزاد هاکانه.

14ولی شِما اون قُدُّوس و صالح ره رَد هاکاردینی و بَخواسینی وه عَوِض یِتا قاتل آزاد بَووه.

15شِما زندگیِ سرچشمه ره بَکوشتینی، ولی خِدا وه ره مِرده هائه جِم زِنده هاکارده و اِما اینِ شاهِدیمی.

16عیسیِ اسمِ ایمونِ خاطِری، وه اسم، این مَردی ره قِوَّت هِدا، کِسی که ویندینی و اِشناسِنِنی ره. و اون ایمونِ که وه تِوَسُطِ، این مَردی ره شِما همهِ پَلی کاملاً شِفا هِدا.

17«و اِسا اِی بِرارون، دومبه که شِما و شِمه قومِ گَت گَتِ رفتار، نادونیِ جِم بییه.

18ولی خِدا این راهِ جِم اونچی که تِمومِ پِیغَمبِرونِ زِوونِ جِم پیشگویی هاکارده بییه که: وه مَسیح، زجر کَشِنه ره، اِنجام هِدا.

19پَس توبه هاکانین و خِدائه سَمت بَردَگِردین تا شِمه گِناهون پاک بَووه و خِداوندِ حِضور جِم شِمه وِسه وختایی بِیّه که شِما ره تازگی هاده،

20و تا خِدا، عیسی، یعنی هَمون مَسیحِ موعود که قبلتر شِمه وسه اِنتخاب بَییه بییه ره بَفرِسه،

21که آسِمون وِنه وه ره قَبول هاکانه تا روزایی که همه چی طبقِ اونچی که خِدا از قدیم، تِمومِ شه مِقدَّسِ پِیغَمبِرونِ زِوونِ جِم بااوته، بَووه.

22موسیِ پِیغَمبِر بااوته: ”خِداوندْ، شِمه خِدا، شِمه بِرارونِ میون، یِتا پیغَمبِر مِ واری شِمه وِسه رِسِندِنه؛ وِنه اونچی وه شِما ره گانه ره گوش هادین.

23هر کی اون پیغمبِرِ گوش نَده، قومِ جِم نابود بونه.“

24«تِمومِ پیغمبِرون هم، سَموئیلِ جِم به بعد، همه یَک صدا این روزائه خَوِری پیشگویی هاکاردِنه.

25و شِما پیغمبِرونِ وَچونِنی. اون عَهدِ وچونِنی که خِدا شِمه پییِرونِ هِمراه دَوِسه. خِدا ابراهیمِ بااوته: ” تِ نَسلِ جِم تِمومِ زِمینِ طایفه ها بَرکَت گِرنِنه.“

26وَختی که خِدا شه خادم عیسی ره انتخاب هاکارده، اَوِّل وه ره شِمه پَلی بَفرِسیه تا هر کِدوم از شِما ره شِمه گِناهونِ راه هائه جِم بَردِگاردِنه و شِما ره بَرکَت هاده.»

← Chapter 2 Jump to: Chapter 4 →