Acts 16

Mazanderani EMB (کتاب مقدس به زبان مازندرانی - گویش شرقی)

1پولُس اَوِّل دِربِه و بعد لِستْرهِ شَهر بُورده. اونجه یِتا شاگِرد که وه اسمِ تیموتائوس بییه زندگی کارده که وه مار یَهودی و ایموندار بییه، ولی وه پییِر یونانی بییه.

2لِستْره و قونیهِ دلهِ، بِرارون وه خواری ره گاتِنه.

3پولُس چوون خواسه وه سَفِرِ دِله وه ره هِمراهی هاکانه، یَهودیونِ خاطِری که اون مَنطقهِ دِله زندگی کاردِنه، وه ره خَتِنه هاکارده، چوون همه دونِسِنه وه پییِر یونانیه.

4وِشون وَختی از شَهری یِتا دییه شَهر شینه، اون قانوناییِ که رَسولون و مشایخ، اورشَلیمِ دِله بااوته بینه ره مَردِمِ گاتِنه تا اونا ره رعایت هاکانِن.

5پَس، کلیساها، ایمونِ دِله قِوَّت گِتِنه و هر روز وِشونِ تعداد ویشتر بونِسه.

6بعد، وِشون فْریجیه و غَلاطیهِ مَنطقهِ سراسرِ چرخ بَزونه، چوون روح القُدُس وِشونِ از اینکه کِلامِ، آسیائه مَنطقهِ دِله بَرِسونِن مَنع هاکارده بییه.

7وَختی میسیهِ مَنطقهِ دِله بَرِسینه، تَقِّلا هاکاردِنه بیطینیه بورِن، ولی عیسیِ روح وِشونِ اِجازه نِدا.

8اینِ وِسه، میسیهِ جِم رَد بَینه و تْروآسِ شَهر بُوردِنه.

9شوِ مووقه، پولُس رویائه دِله بَدیئه که یِتا مَقدونی مَردی وه پیش اِیست هاکارده و وه ره اِلتماس کانده «مقدونیه بِرو و اِما ره کُمِک هاکان.»

10پولُس وَختی این رویا ره بَدیئه، دَرجا مَقدونیه بوردیمی چوون مِطمئن بَیمی خِدا اِما ره صدا هاکارده تا انجیلِ خَورِ خِشِ وِشونِ هادیم.

11پَس، کَشتیِ هِمراه یه راس تروآسِ شَهرِ جِم، ساموتْراکی جزیره بُوردیمی، و فِردائه اون روز نیاپولیس بَرِسیمی.

12از اونجه فیلیپیِ شَهر بوردیمی که یِتا از شهرایی بییه که رومیون اونجه زندگی کاردِنه و مقدونیهِ خاکِ دِله دَییه، و چَن روز اون شَهرِ دِله بَمونِسیمی.

13مِقدَّسِ شنبه روز شَهرِ جِم بیرون بییَمومی و یِتا رودخانهِ وَر بُوردیمی، این اِنتِظارِ هِمراه که اونجه یِتا جا دِعائه وِسه دَره. پَس هِنیشتیمی و زَن هایی که اونجه جَمع بَییه بینهِ هِمراه گَب بَزومی.

14وِشونِ میون یِتا خداپَرِسِ زِنا، تیاتیرائه شَهرِ جِم دَییه که اَمه گَب ها ره گوش دائه. وه اسم لیدیه بییه و اَرغِوونی پارچه‌ که خَله گِرون بییه ره روته. خِداوند وه دلِ واز هاکارده تا پولُسِ پِیغومِ گوش هاده.

15وَختی لیدیه شه خانِواده هِمراه غسلِ تَعمید بَییته، خَله اِصرار هاکارده و اِما ره بااوته: «اگه باوِر دارنِنی که خِداوندِ ایمون بیاردِمه، بِئین و مِ سِره دِله بَمونین.» سَرآخِر وه خواسهِ تَسلیم بَیمی.

16اَت کَش اون محلّی که هَمِش دِعا کاردیمی، شیمی، یِتا کُلفِتِ بَربَخُردیمی که غیبگوِ روح داشته و فالگیریِ هِمراه شه اَربابونِ خَله سُود رِسِندیه.

17وه اِما و پولُسِ دِمبال اییَمو و دادِ هِمراه گاته: «این مَردا، خِدائه مِتعالِ خادِمِنه و نِجاتِ راهِ شِما ره اِعلام کاندِنه.»

18وه خَله روزا این طی کارده. سرآخِر پولُسِ صبر ‌سَر بییَمو و بَردَگِردِسه اون روحِ بااوته: «به اسمِ عیسیِ مَسیح تِ ره دَستور دِمبه این کیجائه جِم بیرون بِئی!» هَمون لَحظه، روح وه جِم بیرون بییَمو.

19ولی اون کُلفِتِ اربابون وَختی بَدینه وِشونِ کسب و کاسبی به باد بورده، پولُس و سیلاسِ بییتِنه و وِشونِ سَرکَش هاکاردِنه و شَهرِ میدونِ دِله رَئیسونِ پَلی بَوِردِنه.

20پَس وِشونِ قاضیونِ پَلی بیاردِنه و بااوتِنه: «این مَردا یهودینه و اَمه شَهرِ آشوب بَکِشینه.

21رَسم و رسوم هایی ره تبلیغ کاندنه که اونائه قبول هاکاردِن و به‌جا بیاردِن، اِما رومیونِ وِسه جایز نییه.»

22مَردِم پولُس و سیلاسِ هجوم بیاردِنه و وِشونِ هِمراه هَمدَس بَینه. و قاضیون دَستور هِدانه وِشونِ لِواسا ره دَر بیارِن و وِشونِ چُو بَزِنِن.

23وَختی وِشونِ یَته خَله چُو بَزونه، وِشونِ زِندونِ دِله دِم هِدانه و زندونبونِ دَستور هِدانه خَله وِشونِ مواظب بوئه.

24وَختی زندونبون این دَستورِ بَییته، وِشونِ دِله دیمِ زِندونِ دِله بَوِرده و وِشونِ لینگِ دارکینگهِ کَش زَنجیلِ هِمراه دَوِسه.

25نصفِ شو، پولُس و سیلاس دَینه دِعا کاردِنه و سرودِ هِمراه خِدا ره پَرَسش کاردِنه و بَقیهِ زندونیون هم وِشونِ گوش دانه

26که یِدَفه یِتا گَتِ زِمین‌لرزه‌ دَکِته، جوری که زِندونِ پِی، ‌لَرزه دَکِته و دَرجا زِندونِ دَرها واز بَییه و تِمومِ زنجیل ها واز بَینه.

27زندونبون بیدار بَییه، وَختی زِندونِ واز بَییه دَرِ بَدیئه، شَمشیر بَکِشیه تا شه ره بَکوشه، چوون خیال کارده زندونی ها فِرار هاکاردِنه.

28ولی پولُس بِلِندِ صِدائه هِمراه، بااوته: «شه ره صَدِمه نَزِن، که اِما همه اینجه دَرِمبی!»

29زندونبون لَمپا بَخواسه و هُل هُلی زِندونِ دِله بُورده و هَمون طی که تَرسِ جِم لَرزِسه پولُس و سیلاسِ لینگ دَکِته.

30بعد، پولُس و سیلاسِ بیرون بیارده و بَپِرسیه: «آقایون، چی هاکانِم تا نِجات بَیرِم؟»

31وِشون جِواب هِدانه: «عیسی مَسیحِ خِداوندِ ایمون بیار که تِ و تِ خانِواده نِجات گِرنِنی.»

32بعد خِداوندِ کِلامِ وه وِسه و تِمومِ اونایی که وه سِره دِله دَینهِ وِسه بااوته.

33هَمون مووقه از شو، زندونبون وِشونِ بیرون بیارده، وِشونِ زخما ره بَشُسه، و دَرجا وه و تِمومِ وه خانِواده تَعمید بییتِنه.

34وه وِشونِ شه سِره بَوِرده و وِشونِ وِسه سِفره پهن هاکارده. وه و تِمومِ وه خانِواده اینِ جِم که خِدا ره ایمون بیارده بینه خَله خِشال بینه.

35ولی وَختی روز بَییه، قاضیون مأمورونی، زندونبونِ پَلی بَفرِسینه، بااوتِنه: «اون مَردا ره آزاد هاکان!»

36زندونبون پولُسِ این پیغومِ جِم خَوِردار هاکارده و بااوته: «قاضیون دَستور هِدانه که شِما ره آزاد هاکانِم. پَس الان بیرون بِئین و بورین به‌سِلامِت.»

37ولی پولُس وه جِواب بااوته: «اِما که رومِ تابعیتِ دارمی ره بی محاکمه و همهِ چِشِ پَلی چو بَزونه و زِندونِ دِله دِم هِدانه. اِسا خوانِنه یواشِکی اِما ره آزاد هاکانِن؟ اَصلاً! بییِل شه بِیّن و اِما ره اینجه جِم بیرون بیارِن.»

38مامورون اینِ قاضیونِ بااوتِنه، وِشون وَختی بِشنُسِنه که پولُس و سیلاس رومِ تابعیتِ دارنِنه، خَله بَتِرسینه

39پَس بییَمونه، وِشونِ جِم عِذرخواهی هاکاردِنه و تا زِندونِ بیرون وِشونِ هِمراهی هاکاردِنه، خواهش هاکاردِنه که شَهرِ جِم بورِن.

40وِشون بعد از این که زِندونِ جِم بیرون بوردِنه، لیدیهِ سِره بُوردِنه. اونجه، بِرارونِ بَدینه و وِشونِ تَشویق هاکاردِنه. بعد اونجه جِم بوردِنه.

← Chapter 15 Jump to: Chapter 17 →