Acts 27

Mazanderani EMB (کتاب مقدس به زبان مازندرانی - گویش شرقی)

1وَختی تَصمیم بَییتِنه که اِما، دریائه راهِ جِم ایتالیا بُوریم، پولُس و چَن تا دییه از زِندونیونِ، یِتا اَفسِر که وه اسم یولیوس و اِمپراطورِ گوردانِ جِم بییه، تحویل هِدانه.

2پَس کَشتی ای که اَدرامیتینوسِ شَهرِ جِم بییَمو بییه و آسیائه مَنطقهِ بندرها شییه ره، سِوار بَیمی و راه دَکِتیمی. آریستارخوسِ مَقدونی، که تِسالونیکیِ جِم بییه هم اَمه هِمراه دَییه.

3فِردائه اون روز صیدونِ شَهر بَرِسیمی. یولیوس، پولُسِ لِطف هاکارده، اِجازه هِدا شه رَفِقونِ پَلی بُوره تا وه احتیاجاتِ برطَرِف هاکانِن.

4اَت کش دییه اونجه جِم دریائه راهی بَیمی، ولی چوون بَرعکس وا زوئه پَس مجبور بَیمی قبرسِ اون وَرِ جِم که وا نَزو بییه راه دَکِفیم.

5بعد از اینکه کیلیکیه و پامفیلیهِ دریالوِ جِم بُگذِشتیمی، میرائه بندرِ دِله، که لیکیهِ مَنطقهِ دِله بییه پیاده بَیمی.

6رومِ افسِر اونجه یِتا کَشتی‌ پی دا هاکارده که اسکندریهِ شَهرِ جِم، ایتالیا شییه، و اِما ره اونِ سِوار هاکارده.

7چَن روز یواش یواش بُوردیمی و سَختیِ هِمراه کْنیدوسِ دریالو بَرِسیمی. ولی وا اَنده توش داشته که مجبور بَیمی شه مسیرِ عَوِض هاکانیم و کْرِتِ جزیره اون وَرِ جِم که وا نَزو بییه بوریم، تا سالمونیِ شَهرِ پَلی پیش بوردیمی.

8سَختیِ هِمراه دریالوِ جِم بُگذِشتیمی و یه جا که وه اسم ’قَشنگِ بَندرها‘ بییه بَرِسیمی که لاسائیهِ شَهرِ نَزیکی بییه.

9از اونجه که خله وَخت تَلِف بَییه بییه، حَتّی اون روزایی که روزه گِتِنهِ مووقه هم بُگذِشته بییه، اِسا دییه دریائه سَفِر این مووقهِ دِله خَطِرناک بییه. اینِ وِسه، پولُس وِشونِ هِشدار هِدا، بااوته:

10«آقایون، ویمبه که پِرخَطِرِ سَفِری دارمی و نا فِقَط کَشتی و وه بارِ ضَرِر زَنده، بلکه اَمه جانِ هم صَدمه زَنده.»

11ولی رومیِ اَفسر، ناخِدا و صاحاب کَشتیِ گَب ها ره ویشتَر اَهمیَّت هِدا تا پولُسِ گَب ها ره.

12چوون اون بندر زِمسونِ سَر هاکاردِنِ وِسه خوار نَییه، اینِ خاطِری، ویشترِ اون آدِمون تَصمیم بَییتِنه که شه سَفِرِ ادامه هادیم، این امیدِ هِمراه که فینیکسِ بندِرِ بَرِسیم و زمسونِ اونجه سَر هاکانیم. این بندر کْرِتِ دِله بییه و وه دیم هم جِنوب غربی و هم شِمال غربیِ سَمت بییه.

13پَس وَختی یِواش یِواش جنوبِ وا دَکِته، وِشون گِمون هاکاردِنه شه مقصد بَرِسینه؛ لَنگرِ بَکِشینه و کرِتِ راسه، دریالوِ نَزیکی پیش بُوردِنه.

14ولی خَله زِمون نَگذِشته که یِتا تِندِ وا، که شِمال شرقیِ وا معروف بییه، خِشکیِ سَمتِ جِم اَمه سَمت بَزو.

15کَشتی کِلاکِ گرفتار بَییه و نَتونِسه خِلاف وا پیش بُوره؛ اینِ وِسه، شه ره وائه دَس بِسپارِسیمی و وه هِمراه بُوردیمی.

16بلاخره کشتی ره یِتا کِچیکِ جزیره، جنوبِ طَرِف که وه اسم کُودا بییه بَرِسِندیمی و اونجه هزار زَحمِتِ هِمراه نِجاتِ لتکا که کَشتیِ دِمبال دَییه ره کَشتیِ سَر بیاردیمی.

17وَختی مَلِوانون لتکا ره کَشتیِ سَر بیاردِنه، رَسِن کُمِکِ هِمراه، کَشتیِ دورِوَرِ قایم دَوِسِنه تا له نَشوئه، و این تَرسِ هِمراه که نَکِنه کَشتی سیرتیسِ گِلِ دِله دِماسه، لنگرِ دِم هِدانه و کَشتی ره وائه سَمت وِل هاکاردِنه.

18فِردائه اون روز، چوون کِلاک اِما ره بَدجور ضربه زوئه، مجبور بَینه کَشتیِ بارِ دریائه دِله دِم هادِن.

19سِوّمین روز، شه دَسِ هِمراه کشتیِ وَسایلِ دریائه دِله دِم هِدانه.

20هَمون طی روزا شینه و اِما خِرشید و ستاره هائه رنگِ نَویندِسیمی و کِلاک هم کم نَییه، جوری که همه، شه نِجاتِ امیدِ از دَس هِدامی.

21از اونجه که خَله وَخت بییه که غِذا نَخُرده بینه، پولُس وِشونِ میون اِیست هاکارده و بااوته: «آقایون، شِما مِ گَبا ره وِنه قَبول کاردینی و کْرِتِ جِم بیرون نییَمونی تا اَنده ضرر و زیان نَویندِسینی.

22اَلان هم شِما ره تَشویق کامبه که شِمه دِل قِرص بوئه، چوون شِمه هیچ‌ کِدومِ جانِ ضرری نَرِسِنه؛ فِقَط کَشتی از دَس شونه.

23چوون همین اَشون خِدائه یِتا فرشته، خدایی که وه جِم هَسِمه و وه ره خِدمِت کامبه، مه پَلی اِیست هاکارده

24و بااوته: ”پولُس، نَتِرس. تِ وِنه محاکمهِ وِسه، اِمپراطورِ پلی حاضر بَووی، و حَییقَتاً خِدا تِمومِ تِ همسَفِرونِ جانِ هم تِ ره بِبَخشیه.“

25پَس ای مَردا، شِمه دِل قرص بوئه، چوون مِن ایمون دارمه، هَمون طی که خِدا مِ ره بااوته، بونه.

26ولی اَمه کَشتی وِنه یِتا جزیره دله‌ گِل هِنیشه.»

27چهاردهمین شو، هَمتی وا اِما ره آدریاتیکِ دریائه دِله، این طَرِف اون طَرِف وَرده که نصفِ شوِ نَزیکی، مَلِوانون گمون هاکاردِنه خشکی ره نزیک بونِنه.

28پَس اوهِ عمقِ اِندازه بَزونه و بِفَهمِسِنه که حدودِ چهل متر بونه. اَت کم بعد، اَت کَش دییه اوهِ عمقِ اِندازه بَزونه و بَدینه که حدود سی مترِ.

29و چوون تَرسینه صَخره‌ها ره بَخُریم، چهار تا لنگر کشتیِ دِمبال دم هِدانه، و دِعا کاردِنه هر چی زودتر روز بَووه.

30مَلِوانون قَصد داشتِنه کَشتیِ جِم فِرار هاکانِن، نِجاتِ لَتکا ره دریائه دِله دم هِدانه، این بهونهِ هِمراه که خواننه چَن تا لنگر کَشتیِ سینهِ جِم دریائه دِله دِم هادِن.

31پولُس افسر و سَربازونِ بااوته: «اگه این مَردا کَشتیِ دِله نَمونِن، نَتوندِنه نِجات بَیرین.»

32پَس سَربازون اون رَسِن هایی که نِجاتِ لَتکا ره دَوِسه بییه ره بَورینه و لتکا ره وِل هاکاردِنه.

33وَختی اِفتاب دَییه دراِییَمو، پولُس همه ره تَشویق هاکارده که یه چی بَخُرِن. بااوته: «اَمروز چهارده روزِ که اِنتِظارِ دِله دَئینی و هیچی نَخاردینی، بی‌غذا بَمونِسینی.

34پَس تَشویق کامبه غِذا بَخُرین، چوون شِما ره قِوَّت دِنه، یِتا خال می هم شِمه کلّهِ جِم کَم نَوونه.»

35وَختی اینِ بااوته، نونِ بَییته و همهِ چِشِ پَلی خِدا ره شکر هاکارده و نونِ تیکه هاکارده و بَخُردِنِ شروع هاکارده.

36پَس همه تَشویق بَینه و اَت کم غِذا بَخُردِنه.

37جمعاً کَشتیِ دِله، دویست و هِفتاد و شیش نَفِر دَیمی.

38وِشون بعد از اینکه غِذا بَخُردِنه، بَقیهِ غَله ره دریائه دِله دَشِندینه و کَشتی ره سَبِک هاکاردِنه.

39وَختی روز بَییه، خِشکی ره نِشناسینه، ولی یِتا کِچیکِ خلیج که وه دریالو، ریگِ جِم پِر بییه ره بَدینه. پَس خواسِنه اگه بَووه کَشتی ره اونجه، گِل هِنیشونِن.

40لنگرهائه رَسِنِ بَورینه و اونا ره دریائه دِله دِم هِدانه و اون رَسِن هایی که سُکانِ داشته ره هم واز هاکاردِنه. بعد، کَشتیِ سینهِ بادبانِ وائه مسیرِ سَمت بالا بَکِشینه و دریالوِ سَمت بُوردِنه.

41ولی کَشتی، اوهِ بِنِ یِتا صخره ها ره بَخُرده و ‌گل هِنیشته. کَشتیِ سینه دِماسیه و بی حرکت بَمونِسه، ولی کِشتیِ دِمبال، کِلاکِ ضرباتِ خاطِری بِشکِسه.

42سربازون خواسِنه زندونیونِ بَکوشِن نَکِنه کِسی شِنا هاکانه و دَر بوره.

43ولی رومیِ اَفسِر که خواسه پولُسِ جانِ نِجات هاده، وِشونِ دَمِ بَییته و دَستور هِدا اَوِّل اونایی که توندِنه شِنا هاکانِن، شه ره دریائه دِله دِم هادِن و خِشکی بَرِسانِن.

44بَقیه هم وِنه شه ره اَلوار یا کَشتیِ وسایلِ سَر، خِشکی رِسِندینه. این طی همه سِلامِت خِشکی بَرِسینه.

← Chapter 26 Jump to: Chapter 28 →