Galatians 3

Dutch Frisian

← Chapter 2 Jump to: Chapter 4 →

1O onnvestendje Galata, wäa haft jünt bezaubat, dän Jesus Tjristus, aus unja jünt jetjriezijcht, ver jüne Uage jemolt word?

2Bloos dit well etj von jünt erfoahre: Ha jie dän Jeist üt Jesatzeswoatje jetjräaje, oda üt de Botschoft vom Gloowe?

3Se jie soo onnvestendijch? Em Jeist ha jie aunjefonge, well jie nü em Fleesch toenj brinje vollende?

4Ha jie soo väl grootet vejäfs jeläde erfoahre? Wann aundasch daut uck vejäfs es?

5Dee jünt nü dän Jeist jeeft hanrätjt en Wundawoatje unja jünt wirtjt, es daut üt Jesatzeswoatje oda üt de Krauft, ütem derjch Gloowe?

6Soo aus Obraum Gott jleewd, en daut word am aus too Jerajchtijchtjeit aunjeräatjent. {1Mos.15,6}

7Aulsoo ertjant, daut dee üt Gloowe send läwe, send Obraums Säns.

8Oba de Schreft, haft väajeseehne, daut Gott de Veltja üt Gloowe jerajchtfoadje wudd, vetjindijd däm Obraum de froohe Botschoft verhäa: „Enn die woare aule Veltja jesäajent woare“. {1Mos.12,3}

9Doahäa, dee üt Gloowe läwe send, woare jesäajent met däm jleewjem Obraum.

10Dan aule, dee üt Jesatzeswoatje send, send unja däm Fluch; dan daut steit jeschräwe: „Veflucht es jiedra, dee nijch blift bie enn aulem, waut em Büak daut Jesatzes jeschräwe es, omm daut too doone“. {5Mos.27,26}

11Oba daut derjch däm Jesatz tjeena ver Gott jerajcht jesproake woat, es openboa, dan „dee Jerajchta woat üt Gloowe läwe“. {Hab.2,4}

12Oba daut Jesatz es nijch üt Gloowe, sonda: „Wäa diese Dinje jedohne haft, woat doaderjch läwe“. {3Mos.18,5}

13Tjristus haft ons loosjekofft von däm Fluch daut Jesatzes, enn däm hee een Fluch fe ons jeworde es, dan daut steit jeschräwe: “Veflucht es jiedra, dee aum Holt hengt!“ {5Mos.21,23}

14doamet de Säajen Obraums enn Tjristus Jesus no de Veltja tjeemt, doamet wie de Vespräatjung vom Jeist tjriee derjch däm Gloowe.

15Breeda, etj räd no Mensche Oat; selfst een Menschen Tastament, daut bestädijcht es, ertjläart tjeena fe onnjeltijch oda deit waut doatoo.

16Oba däm Obraum weare send de Vespräatjunge toojesajcht en sienem Some. Daut heet nijch: „En däm Some“, aus von väle, sonda aus von eenem: „En dienem Some“, {1Mos.22,18} de Tjristus es.

17Oba dit saj etj: Een Tastament rajchttjraftijch von Gott jemoakt, moakt daut veea hundat en dartijch Joa doanoh jekohmne Jesatz nijch onnjeltijch, omm de Vespräatjunge opptohäwe.

18Dan wann daut Oawgoot ütem Jesatz es, soo tjemmt daut nijch mea üte Vespräatjung; oba Gott haft daut Obraum derjch eene Vespräatjung jeschentjt.

19Aulsoo, waut saul daut Jesatz? Wäajen de Äwaträdunge es daut doatoo jedohne worde, bott de Some tjeem, däm de Vespräatjung es jejäwt worde, aunjeordnet derjch Enjel enn de Haund von eenem Vemeddla.

20Oba een Vemeddla es nijch Vemeddla von eenem; oba Gott es eena.

21Es dan daut Jesatz jäajen de Vespräatjunge Gottes? Daut mucht nijch passeare! Dan wann een Jesatz wea jejäft worde, daut läwendijch moake kunn, dan wea de Jerajchtijchtjeit wertjlijch üt däm Jesatz.

22Oba de Schreft haft aules unja de Sinde ennjeschlohte, doamet de Vespräatjung üt Gloowe aun Jesus Tjristus dän jejäft wort, dee doa jleewe.

23Oba ver däm de Gloowe tjeem, worde wie unja däm Jesatz bewoat, ennjeschlohte opp däm Gloowe han, dee jeopenboat sull woare.

24Aulsoo, es daut Jesatz ons Oppaussa jeworde bott too Tjristus, doamet wie üt Gloowe kunne jerajcht jesproake woare.

25Oba doa de Gloowe jekohme es, send wie nijch mea unja eenem Oppaussa;

26dan jie aula send Säns Gottes derjch dän Gloowe enn aun Tjristus Jesus.

27Dan aula, dee jie opp Tjristus send jetauft worde, ha Tjristus aunjetrocke.

28Doa es nijch Jude noch Griejche, doa es nijch Sklowe noch Friea, doa es nijch Maun oda Frü; dan jie aula send eent enn Tjristus Jesus.

29Oba wann jie Tjristi send, soo send jie Obraums Some en no de Vespräatjung Oawe.

← Chapter 2 Jump to: Chapter 4 →