bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Dutch
/
Dutch Frisian
/
Hebrews 10
Hebrews 10
Dutch Frisian
← Chapter 9
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 11 →
1
Dan doa daut Jesatz een Schaute de tookunftje Jeeda Ritjdema es, nijch daut Bild selfst de Dinje haft, soo kaun et niemools met de selwje Opfa, dee maun jieda Joa emma wada doabrinjt, dee doatoo Kohmende vollkohme moake.
2
Dan wudde sest äare Doabrinjung nijch oppjeheat ha, wiel dee dän Gottesdeenst eewde, eenmol jereinijcht, tjeen Jewesse von Sinde mea jehaut haude?
3
Oba enn jane Opfa es jieda Joa een doaraun Dentje biefaule aun de Sinde;
4
dan onnmäajlijch kaun Bloot von Bolles en Batj Sinde wajch näme.
5
Doawäajen, aus hee enne Welt tjeem, säd hee: „Opfa en Gow wullst dü nijch ha, oba een Lief hast dü mie reed jemoakt;
6
aun Brauntopfa en Opfa fe de Sind hast dü tjeen Wooljefaule jehaut.
7
Doa säd etj: Tjitj, etj kohm, enn de Buakroll steitet von mie jeschräwe, omm dienen Welle, o Gott too doone“. {Ps.40,7-9}
8
Enn däm hee verhäa säd: „Opfa Schlachtopfa en Gow Speisopfa en Brauntopfa en Opfa fe de Sind wullst dü nijch ha, en dü hast tjeen Wooljefaule doa aun jehaut“, dee nom Jesatz doajebrocht woare,
9
donn säd hee: „Tjitj, etj kohm, omm dienen Welle too doone“. Hee nehmt daut Easchte wajch, omm daut hee daut Tweede opprejcht.
10
Derjch waltjen Welle wie jeheilijcht send derjch daut eent fe aulemol passeade Opfa vom Lief Jesus Tjristus.
11
En jiedra Priesta steit jieda Dach doa, verejcht dän Deenst en foaken de selwje Opfa doabrinjt, dee niemols Sinde wajch näme tjenne.
12
Oba hee, no däm hee een Opfa fe de Sinde doajebrocht haft, haft sich opp emma too Rajchte Gottes jesat,
13
en lüat wiedahan, bott siene Fiend jelajcht send tom Beintjstje ver siene Feet.
14
Dan met een Opfa haft hee oppemma vollkohme jemoakt, dee jeheilijcht woare.
15
Oba daut bezeijt ons uck de heilje Jeist; dan no däm hee jesajcht haud:
16
„Dit es de Bunt, dän etj met ahn schlüte woa no jane Doag, sajcht de Harr: Enn däm etj miene Jesatze enn äare Hoate jäw, etj woa ahn uck enn äaren Senn schriewe“;
17
en: „Äare Sinde en äare Jesatzloosijchtjeit woa etj nijch mea jedentje“. {Jer.31,33-34}
18
Oba wua eene Vejäwunk disa es, doa es nijch mea een Opfa fe de Sinde.
19
Aulsoo, doa wie, Breeda, Friemootijchtjeit ha tom enenn gohne enn daut Heilijchtum derjch daut Bloot Jesu,
20
opp däm nieen en läwendjen Wajch, däm hee ons ennjeweit opjemoakt haft derjch dän Väahang, daut es sien Fleesch;
21
en eenen grooten Priesta äwa daut Hüs Gottes,
22
soo loht ons han gohne met woahrhauftjem Hoate, enn volle Jewessheit em Gloowe, de Hoate besprenjt en aulsoo jereinijcht vom beesen Jewesse, en däm Lief jewosche met reinem Wota.
23
Loht ons daut Betjantniss de Hopninj onnbewäajlijch faust hoole, dan hee es trü, dee de Vespräatjung jejeeft haft;
24
en loht ons opp eenaunda acht habe biem aunsporne too Leew en goode Woatje,
25
enn däm wie onse Vesaumlunge nijch velohte, ausset bie atelje Jebruck es, sonda eenaunda ermuntre, en omm soo väl mea, aus jie dän Dach noda kohme seene.
26
Dan wann wie mootwellens sindje, no däm wie de Ertjantnis de Woahrheit emfange ha, soo blift tjeen Opfa fe de Sinde mea äwrijch,
27
sonda een jewesset schratjlijchet lüare wachte nom Jerejcht en de Iewa von eenem Fia, daut de Jäajna veschlinje woat.
28
Wäaemma, dee daut Jesatz Mooses veschmäte haft, stoawt ohne Erboarme opp grund von twee oda dree Zeije;
29
wooväl oajre Strof, meen jie, woat dee weat jeacht woare, dee dän Sän Gottes met de Feet jeklunjt en daut Bloot vom Bunt, derjch daut hee es jeheilijcht worde, fe jemeen onnrein jeacht en dän Jeist de Jnod beleidijcht haft?
30
Dan wie tjanne däm, dee jesajcht haft: „Mien es de Rache, etj well vejelte, [sajcht de Harr]“. En wada: „Dee Harr woat sien Voltj rejchte“. {5Mose 32,35-36}
31
Daut es schratjlijch, enne Henj vom läwendjen Gott too faule“.
32
Oba dentjt aun de verhäaje Doag, enn dee jie, no däm jie em nom Lijcht jekohme weare, väl Kaumf de Liede ütjehoole ha; {Kap.6,4}
33
enn däm jie eenasieds soo aus derjch Vespottung aus uck derjch Bedrenjnis too Schau jestalt wurde, en aundasieds Frind fe dee worde, dee soo waundle.
34
Dan jie ha soo aus dän Jefangnen Metlied bewäse, aus uck däm Raup von jünem Hab en Goot met Freid hanjenohme, doa jie weete, daut jie fe jünt selfst een bätret en bliewendet Äjendoom ha.
35
Aulsoo, schmiet jüne Friemootijchtjeit vetrüe nijch wajch, dee eene groote Beloohninj haft.
36
Dan aun Jedult ha jie noot, omm daut jie, no däm jie däm Welle Gottes jedohne ha, de Vespräatjung emfange.
37
Dan noch eene tjliene gauns korte Tiet, en de Kohmende woat kohme en nijch vetratje.
38
Oba - „Dee mien Jerajchta woat üt Gloowe läwe“; {Hab.2,4} en: „Wan wäa hee sich tridj tratjt, soo woat miene Seel tjeen Wooljefaule aun am ha“.
39
Oba wie send nijch von dän, de sich tridj tratje tom Vedoawniss, sonda von dän, dee doa jleewe too Radung de Seel.
← Chapter 9
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 11 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13