Hebrews 2

Dutch Frisian

← Chapter 1 Jump to: Chapter 3 →

1Doawäajen sell wie omm soo mea opp daut achte, waut wie jeheat ha, doamet wie nijch aum Ziel vebie jleppe.

2Dan wann daut derjch Enjel jerädne Wuat faust wea, en jiedre Äwaträdung en jiedra Onnjehuarsom jerajchte Vejeltung tjreajch,

3woo woa wie doavon kohme, wann wie een soon grootet Heil Radung messachte too nuscht räatjne? Dee däm Aunfang äara Vetjindjung derjch dän Harrn jetjräaje ha en ons es von dän bestädijcht worde, dee daut jeheat ha,

4enn däm Gott bütadem metzeijd, soo aus derjch Teatjen aus uck derjch Wunda en maunche Wundawoatje en Ütdeele vom heiljen Jeist no sienem Welle.

5Dan nijch Enjel haft hee unjajeordnet dee tookunftje bewohnte Ead Welt, von dee wie räde;

6oba doa haft irjentwua eena bezeijt en jesajcht: „Waut es de Mensch, daut dü aun am dentjst, oda de Mensche Sän, daut dü opp am tjitjst acht hast?

7Dü hast am een bät läaja jemoakt aus Enjel, met Harlijchtjeit en Ea hast dü am jekroont [en am jesat äwa de Woatje diene Henj];

8dü hast aules unja siene Feet jeschmäte *unjadon, unjajeordnet “. {Ps.8,5-7} Dan en däm hee am aules *unjaschmeet, haft hee nuscht jelohte, daut am nijch *unjaschmäte wea; oba nü seeh wie am noch nijch aules *unjaschmäte.,

9Oba wie seene Jesus, dee een weinijch unja de Enjel wäajen däm Liede vom Doot raufjesat wea, met Harlijchtjeit en Ea jekroont, doamet hee derjch Gottes Jnod fe aules dän Doot schmatjt.

10Dan daut jeziemt am, omm däm sien welle aule Dinje en derjch dän aule Dinje send, enn däm hee väl Säns too Harlijchtjeit jefeaht haft brocht, dän Aunfeahra äare Radung äa Heil derjch Liede vollkohme too moake.

11Dan soo aus dee, dee heilijcht, aus uck dee, dee jeheilijcht woare, send aula von eenem; üt disem Grund schämt hee sich nijch, ahn Breeda too nane,

12enn däm hee sajcht: „Etj well dienen Nome miene Breeda vetjindje, enne med de Jemeende well etj die preise Loff’Leeda sinje “. {Ps.22,23}

13En wada: „Etj well mien Vetrüe opp am sate“. {Ps.16,1; Jes.8,17} En wada: „Tjitj, etj en de Tjinja, de Gott mie jejäft haft“. {Jes.8,18}

14Aulsoo, wiel de Tjinja aun Bloot en Fleesch Aundeel jetjräaje ha, haft uck hee kratjt soo aun dän seljen deeljenohme, doamet hee derjch däm Doot däm too nuscht muak venijcht, dee de Macht vom Doot haft, daut es dän Diewel,

15en muak dee aule frie, dee derjch Angst fe dän Doot daut gaunse Läwe derjch de Tjnajchtschoft unjadon weare.

16Dan hee nehmt sich doch nijch Enjel aun, sonda däm Some Obraums nehmt hee sich aun.

17Doahäa, musst hee enn aulem kratjt soo aus de Breeda senne, doamet hee enn de Sache met Gott betraffs Gott een erboarmenda en trüa huaga Priesta wort, omm de Sinde vom Voltj too vesähne too siene eajne too moake, opp sich nehme;

18dan enn däm hee selfst jeläde haft, aus hee vesocht wort, kaun hee dän halpe, dee vesocht woare.

← Chapter 1 Jump to: Chapter 3 →