James 4

Dutch Frisian

← Chapter 3 Jump to: Chapter 5 →

1Wuahäa tjemmt Tjrijch en wuahäa Striedijchtjeite unja jünt? Nijch doahäa, üt jüne Lost, de enn jüne Jläda striede?

2Jie send bejiarijch jankrijch en jie tjriee nijch; jie morde brinje omm en send aufjenstijch neidisch en tjenne nuscht erlange tjriee; jie jachte en tjrieje; jie ha nuscht, wiel jie nijch bedde.

3Jie bedde en emfange nuscht, wiel jie iebel bedde, doamet jie daut enn jüne Lost vebrucke.

4Jie Eehebräatjarischet Jeschlajcht, weet jie nijch, daut de Frindschauft met de Welt Fiendschauft jäajen Gott es? Aulsoo, wäa nü irjend een Frind de Welt senne well, stalt sich aus Fiend Gottes han.

5Oda jleew meen jie, daut de Schreft emmsonst räd? Well de Jeist, dee enn ons wohnt, met Neid?

6Oba hee jeft jratre Jnod; doawäajen sajcht hee: „Gott stalt sich jäajen de Stolte, oba de Deemütje jeft hee Jnod“. {Spr.3,34}

7Aulsoo, unjaordnet unjadont jünt Gott. Oba wadastoht däm Diewel, en hee woat von jünt wajch rane.

8Nodat jünt Gott, en hee woat sich jünt nodre. Reinijcht de Henj, jie Sinda, en reinijcht de Hoate, jie Wankelmütje.

9Siet dohljeschloage, en trüarijch en hielt; jun Lache vewaundelt sich enn Trüarijchtjeit en jüne Freid enn dohljedretjtheit veläajenheit.

10Deemütijcht jünt ver däm Harrn, en hee woat jünt opphäwe enne Hejcht häwe.

11Räd nijch jäajen eenaunda, Breeda. Wäa jäajen sienem Brooda räd oda sienem Brooda rejcht, räd jäajen daut Jesatz en rejcht daut Jesatz. Oba wann dü daut Jesatz rejchst, soo best dü nijch een Doonenda vom Jesatz, sonda een Rejchta.

12Eena es de Jesatzjäwa en Rejchta, dee rade en vedoawe venijchte kaun. Oba dü, wäa best dü, de dü däm Näajsten rejchst?

13Wool aun dän, dee jie saje: Vondoag oda morje well wie enn dee en dee Staut gohne en woare doa een Joa vebrinje en Haundel driewe en Jewenn moake;

14dee jie nijch weete, waut de morjescha Dach brinje woat; dan waut es jun Läwe? Een Donst esset, jo, dee eene tjliene Tiet tooseehne es en dan veschwinjt;

15stot daut jie saje: Wann de Harr well en wie läwe, soo woa wie uck dit oda jant doone.

16Oba nü riem puch jie jünt enn jüne Prolarie. Aul soon Rieme es beese.

17Wäa nü oba weet, Goodet too doone, en deit daut nijch, däm daut ne Sind.

← Chapter 3 Jump to: Chapter 5 →