Daniel 5

Polish SNPD4 (Biblia, to jest Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza)

← Chapter 4 Jump to: Chapter 6 →

1Król Belszazar urządził wielką ucztę dla tysiąca swoich dostojników i przed tym tysiącem pił wino.

2A gdy Belszazar był pod działaniem wina, powiedział, aby przynieść złote i srebrne naczynia, które sprowadził Nebukadnesar, jego ojciec, ze świątyni w Jerozolimie, aby pili z nich król i jego dostojnicy, jego żony i jego nałożnice.

3Wtedy przynieśli złote naczynia, które sprowadzili ze świątyni, z domu Bożego w Jerozolimie, i pili z nich: król i jego dostojnicy, jego żony i jego nałożnice.

4Pili wino i wysławiali bogów ze złota, srebra, miedzi, żelaza, drewna i kamienia!

5W tej samej chwili ukazały się palce ręki ludzkiej i pisały naprzeciw świecznika na tynku, na ścianie pałacu królewskiego. I król zauważył grzbiet ręki, która pisała.

6Wówczas król – jego twarz się zmieniła, a jego myśli go zaniepokoiły, stawy jego bioder zwiotczały, a jego kolana zaczęły bić jedno o drugie.

7Król zawołał z mocą, żeby wprowadzono czarowników, Chaldejczyków i jasnowidzów. Król odezwał się i powiedział do mędrców babilońskich: Ktokolwiek przeczyta to pismo i poda mi jego wykład, zostanie odziany w purpurę i złoty łańcuch na szyję i będzie rządził jako trzeci w królestwie.

8Wówczas weszli wszyscy mędrcy króla, ale nie mogli odczytać pisma i zaznajomić króla z jego znaczeniem.

9Wtedy król Belszazar bardzo się przestraszył, jego twarz się zmieniła, a jego dostojnicy byli zmieszani.

10Z powodu słów króla i jego dostojników do domu uczty weszła królowa-matka. Królowa-matka odezwała się i powiedziała: Królu, żyj na wieki! Niech cię nie trwożą twoje myśli i niech nie zmienia się twoja twarz!

11Jest w twoim królestwie człowiek, w którym jest duch świętych bogów. Za dni twojego ojca u niego znajdowano światło i zrozumienie, i mądrość jak mądrość bogów. Król Nebukadnesar, twój ojciec, ustanowił go przełożonym nad wróżbitami, czarownikami, Chaldejczykami i jasnowidzami – twój ojciec, królu –

12dlatego że w nim znajdowano nadzwyczajnego ducha i wiedzę, i rozum do wykładania snów, do odgadywania zagadek i do rozwiązywania zawiłości, w Danielu, którego król nazwał imieniem Belteszasar. Niech teraz Daniel będzie przywołany i niech poda wykład.

13Gdy Daniel został przyprowadzony przed króla, król odezwał się i powiedział do Daniela: Czy to ty jesteś Danielem z wygnańców judzkich, których przyprowadził król, mój ojciec, z Judy?

14Otóż słyszałem o tobie, że jest w tobie duch bogów i że znajduje się u ciebie światło i zrozumienie, i nadzwyczajna mądrość.

15Właśnie przyprowadzono przede mnie mędrców, czarowników, aby mi odczytali to pismo i zapoznali mnie z jego znaczeniem, lecz nie potrafili podać wyjaśnienia tego słowa.

16Ale ja słyszałem o tobie, że umiesz podać wykład i rozwiązywać zawiłości. Teraz więc, jeśli umiesz odczytać to pismo i zaznajomić mnie z jego znaczeniem, będziesz odziany w purpurę ze złotym łańcuchem na swej szyi i będziesz panował jako trzeci w tym królestwie.

17Wtedy odezwał się Daniel i powiedział wobec króla: Twoje dary niech się staną twoje, a swoje nagrody daj komuś innemu, natomiast odczytam królowi to pismo i podam jego znaczenie.

18O ty, królu! Bóg Najwyższy dał królestwo i wielkość, i cześć, i majestat twojemu ojcu Nebukadnesarowi.

19A przed wielkością, której mu udzielił, wszystkie ludy, narody i języki drżały i bały się go, ponieważ kogo chciał, tego zabijał, a kogo chciał, zostawiał przy życiu, kogo chciał, wywyższał, a kogo chciał, poniżał.

20Lecz gdy jego serce wzbiło się w pychę, a jego duch wzmocnił się zarozumiałością, został zdjęty z tronu swego królestwa i odebrano mu jego cześć.

21I został wypędzony spośród synów ludzkich, a jego serce stało się podobne zwierzęcemu, jego legowisko było wśród dzikich osłów, karmiono go trawą jak bydło i jego ciało było zraszane rosą niebieską, aż poznał, że Bóg Najwyższy ma władzę nad królestwem ludzkim i ustanawia nad nim, kogo chce.

22A ty, jego synu, Belszazarze, nie uniżyłeś swojego serca, pomimo że to wszystko wiedziałeś.

23Lecz przeciwko Panu niebios podniosłeś się i przyniesiono przed ciebie naczynia z Jego domu, a ty i twoi dostojnicy, twoje żony i twoje nałożnice piliście z nich wino i wysławiałeś bogów ze srebra i złota, miedzi i żelaza, drewna i kamienia, które nie widzą ani nie słyszą i nic nie wiedzą, a Boga, w którego ręce jest twoje tchnienie i wszystkie twoje ścieżki, nie uwielbiłeś.

24Dlatego przez Niego została posłana dłoń tej ręki i wypisany został ten napis.

25A oto napis, który został wypisany: Mene, mene, tekel, uparsin.

26Taki jest wykład słowa: Mene: Policzył Bóg twoje panowanie i zakończył je.

27Tekel – jesteś zważony na wadze i znaleziony zbyt lekkim.

28Peres – twoje królestwo będzie podzielone i oddane Medom i Persom.

29Wtedy Belszazar powiedział i odziano Daniela w purpurę, i złoty łańcuch [włożono] mu na szyję, i głoszono o nim, że jako trzeci ma być rządzącym w królestwie.

30Tej samej [jednak] nocy Belszazar, król chaldejski, został zabity.

← Chapter 4 Jump to: Chapter 6 →