Jeremiah 51 — Polish SNPD4 (Biblia, to jest Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza)

5Bo nie owdowiał Izrael ani Juda, [nie został opuszczony] przez swego Boga, JHWH Zastępów, owszem, ich ziemia jest pełna winy wobec Świętego Izraelskiego.

6Uciekajcie z obrębu Babilonu i uchodźcie, każdy ze swą duszą! Nie chciejcie zamilknąć z powodu jego winy, gdyż to czas pomsty dla JHWH, zapłatę On mu wymierza!

7Złotym kielichem był Babilon w ręce JHWH, upijającym całą ziemię. Z jego wina piły narody, dlatego narody oszalały!

8Nagle padł Babilon i został rozbity! Zawódźcie nad nim! Weźcie balsamu na jego ból, może da się uleczyć.

9Leczyliśmy Babilon, lecz nie został uleczony! Zostawcie go i chodźmy, każdy do swojej ziemi, gdyż niebios sięgnął jego wyrok, wzniósł się on ponad obłoki!

10Wymierzył JHWH za nas sprawiedliwość – pójdźmy i głośmy na Syjonie o dziele JHWH, naszego Boga!

11Dobierzcie strzały, napełnijcie kołczany! Pobudził JHWH ducha królów Medii, gdyż przeciw Babilonowi powziął [On] plan, aby go zniszczyć; ponieważ to pomsta JHWH, pomsta za Jego świątynię.

12Podnieście sztandar przeciw murom Babilonu, wzmocnijcie straż, postawcie warty, wystawcie czaty, bo jak obmyślił JHWH, tak uczynił – to, co powiedział o mieszkańcach Babilonu!

13Mieszkasz nad wielkimi wodami, bogaty w skarby – przyszedł twój kres, miarka twego zdzierstwa.

14JHWH Zastępów przysiągł na swoją duszę: Tak! Wypełnię cię ludźmi jak szarańczą i wzniosą przeciw tobie okrzyk.

15Ten, który stworzył ziemię swą mocą, w swojej mądrości sprawia, że trwa świat, i swoim rozumem rozciągnął niebiosa –

16gdy On wyda swój głos, [podnosi się] szum wód na niebie i wznoszą się obłoki z krańców ziemi, On puszcza błyskawice na deszcz i wyprowadza wiatr ze swych skarbców.

17Ogłupiony jest każdy człowiek bez [tego] poznania, okpiony każdy odlewnik przez bożka, gdyż kłamstwem jest jego odlew – i nie ma w nich ducha.

18Są one marnością, dziełem wartym kpin, w czasie swego nawiedzenia giną!

19Nie jak te jest Dział Jakuba, bo On jest Stwórcą wszystkiego i berłem jego dziedzictwa, Jego imię JHWH Zastępów!

20Jesteś moim młotem, orężem wojennym. Tobą rozbijam narody i tobą niszczę królestwa.

21I tobą rozbijam konia z jego jeźdźcem, i tobą rozbijam rydwan z jego załogą.

22I tobą rozbijam mężczyznę i kobietę, i tobą rozbijam starca oraz chłopca. I tobą rozbijam młodzieńca i dziewicę,

23i tobą rozbijam pasterza z jego stadem. I tobą rozbijam oracza z jego zaprzęgiem, i tobą rozbijam namiestników i zarządców –

24i odpłacę Babilonowi i wszystkim mieszkańcom Chaldei, za całe ich zło, które popełnili na Syjonie, na waszych oczach – oświadczenie JHWH.

25Oto Ja jestem przeciwko tobie, góro zniszczenia – oświadczenie JHWH – niszcząca całą ziemię! I wyciągnę moją rękę przeciw tobie, i zepchnę cię ze skał, i zamienię cię w górę płonącą.

26I nie wezmą z ciebie kamienia na narożnik ani kamienia do fundamentów, gdyż staniesz się wieczną ruiną – oświadczenie JHWH.

27Podnieście sztandar na ziemi! Zadmijcie w róg wśród narodów! Poświęćcie przeciw niemu narody! Wezwijcie przeciw niemu królestwa – Ararat, Minni i Aszkenaz – ustanówcie przeciwko niemu dowódcę! Sprowadźcie konie jak włochatą szarańczę!

28Poświęćcie przeciwko niemu narody, królów Medii, jej namiestników i wszystkich jej zarządców, i całą ziemię pod jej panowaniem!

29Trzęsie się ziemia i skręca, gdyż spełniają się na Babilonie plany JHWH, by zamienić ziemię babilońską w pustkowie bez mieszkańca!

30Przestali walczyć rycerze Babilonu, siedzą w warowniach, wyschło ich męstwo i są jak kobiety; podpalone jego siedziby, połamane jego rygle.

31Goniec biegnie na spotkanie gońca i zwiastun na spotkanie zwiastuna, by donieść królowi Babilonu, że jego miasto wzięte od [najdalszego] krańca,

32że brody zajęte i sitowia spalone ogniem, a wojownicy przerażeni.

33Gdyż tak mówi JHWH Zastępów, Bóg Izraela: Córka babilońska będzie jak klepisko w czasie jego ubijania; jeszcze chwila, a przyjdzie dla niej czas żniwa!

34Pożarł mnie, schrupał mnie Nebukadnesar, król Babilonu. Odstawił mnie jak puste naczynie, połknął mnie jak wąż. Napełnił swój brzuch moimi pysznościami – wypłukał mnie.

35Gwałt zadany mnie i mym krewnym – na Babilon! – powiedzą mieszkańcy Syjonu! I moja krew na mieszkańców Chaldei! – niech powie Jerozolima.

36Dlatego tak mówi JHWH: Oto Ja poprowadzę twą sprawę i pomszczę się w twojej zemście. I wysuszę jego morze, i wysuszę jego źródła.

37I stanie się Babilon zwałem gruzów, siedliskiem szakali, miejscem grozy i pogwizdywania – bez mieszkańców.

38Razem jak lwięta będą ryczeć, warczeć jak lwie szczenięta.

39W ich rozochoceniu przygotuję im ucztę i upiję ich po to, by poszaleli – i posną snem wiecznym, i nie obudzą się – oświadczenie JHWH.

40Ściągnę ich jak owce na rzeź, jak barany razem z kozłami.

41Jakże wzięty Szeszak i schwytany, ta pieśń pochwalna całej ziemi, jakże zionie [teraz] grozą Babilon między narodami!

42Podeszło pod Babilon morze, od naporu jego fal jest zalany!

43Jego miasta stały się pustkowiem, ziemią suchą i stepem; ziemią, w której nikt nie mieszka i przez którą nie przechodzi syn człowieczy.

44I nawiedzę Bela w Babilonie, i wyciągnę z jego paszczy, co pochłonął. I już do niego nie popłyną narody – padł także mur Babilonu!

45Wyjdź z jego obrębu, mój ludu, i niech uchodzi każdy ze swą duszą przed żarem gniewu JHWH!

46Lecz niech nie omdlewa wasze serce i nie bójcie się na wieść słyszaną w tej ziemi, gdy w jednym roku przyjdzie wiadomość, a za nim w następnym roku [kolejna] wiadomość, że gwałt [panuje] w kraju i władca jest przeciw władcy!

47Bo oto idą dni, gdy nawiedzę bóstwa Babilonu i cała jego ziemia się zawstydzi, i wszyscy jego przebici padną pośród niego.

48I zaśpiewają nad Babilonem niebiosa i ziemia – i wszystko, co jest na nich, gdyż z północy przeciw niemu ściągną niszczyciele – oświadczenie JHWH.

49Babilon także musi upaść! [Wy], przebici z Izraela, również w Babilonie padli przebici całej ziemi!

50[Wy], zbiegli przed mieczem! Ruszajcie! Nie zatrzymujcie się! Pamiętajcie, [będąc] z dala od JHWH, niech Jerozolima wstąpi wam na serce!

51Zawstydziliśmy się, gdy usłyszeliśmy o hańbie, zniewaga okryła nam oblicza, że obcy weszli do świętych miejsc domu JHWH.

52Dlatego oto idą dni– oświadczenie JHWH, gdy nawiedzę jego bóstwa, a w całym jego kraju jęczeć będzie przebity.

53Choćby Babilon wstąpił na niebiosa i choćby uczynił swą twierdzę wysoko, niedostępną, ode Mnie przyjdą do niego niszczyciele – oświadczenie JHWH.

54Słuchaj! Krzyk z Babilonu! Wieść o wielkim zniszczeniu z ziemi Chaldejczyków!

55Tak! JHWH niszczy Babilon i usuwa z niego wielki gwar! A szumią ich fale jak potężne wody, rozlega się zgiełk ich głosu!

56Tak! Nadciągnął przeciwko niemu, przeciwko Babilonowi, niszczyciel – i jego bohaterowie wzięci! Połamane łuki! Gdyż JHWH, Bóg odpłaty, rzetelnie [im] odpłaca!

57Upiję jego książąt i jego mędrców, jego namiestników i zarządców oraz jego bohaterów. I zasną snem wiecznym, i już się nie obudzą – oświadczenie Króla, którego imię brzmi JHWH Zastępów.

58Tak mówi JHWH Zastępów: Szerokie mury Babilonu będą doszczętnie zburzone, a jego wysokie bramy spłoną w ogniu. Tak to trudzą się ludy dla marności, a narody mozolą się dla ognia.

59Oto sprawa, którą zlecił Jeremiasz, prorok, Serajaszowi, synowi Nerijasza, syna Machsejasza, gdy udał się z Sedekiaszem, królem Judy, do Babilonu w czwartym roku jego panowania. A Serajasz był zarządcą miejsc postojowych.

60A Jeremiasz spisał na jednym zwoju wszystkie nieszczęścia, które miały spaść na Babilon, wszystkie te słowa napisane o Babilonie.

61I powiedział Jeremiasz do Serajasza: Gdy przyjdziesz do Babilonu, to dopatrz [tego] i przeczytaj wszystkie te słowa,

62i powiedz: JHWH, Ty powiedziałeś o tym miejscu, że je zniszczysz, tak że nie będzie w nim mieszkał ani człowiek, ani bydło, lecz stanie się pustkowiem na wieki.

63I stanie się, gdy dokończysz czytania tego zwoju, że przywiążesz do niego kamień i wrzucisz go do Eufratu.

64I powiesz: Tak utonie Babilon i nie powstanie sprzed oblicza nieszczęścia, które Ja na niego sprowadzę – i pomdleją. Dotąd słowa Jeremiasza.